HEADLINES
Loading...

Τα πετρέλαια στο Αιγαίο βρίσκονται πίσω από την κατάρριψη του Κ.Ηλιάκη, λένε τα τουρκικά ΜΜΕ

Μια άλλη και αρκετά ενδιαφέρουσα εκδοχή, που όμως σηκώνει πολύ συζήτηση, για την αερομαχία της 23ης Μαΐου 2006 που στοίχισε την ζωή στον ηρωικό Έλληνα πιλότο, Κωνσταντίνο Ηλιάκη, έδωσε η τουρκική εφημερίδα Bügün σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της.

Σύμφωνα λοιπόν με το τουρκικό πρωτοσέλιδο, τα τουρκικά μαχητικά που είχαν βγει στις 23 Μαΐου στον νότιο Αιγαίο δεν πήγαιναν να φωτογραφήσουν τις βάσεις των ρωσικών πυραύλων στην Κρήτη, (όπως μετέδωσαν τότε όλα σχεδόν τα Ελληνικά ΜΜΕ ), αλλά να εντοπίσουν και να φωτογραφήσουν τρία «πλοία φαντάσματα», (όπως ενδεικτικά χαρακτηρίστηκαν από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο), που διεξήγαγαν εκείνες τις μέρες έρευνες για πετρέλαιο στην περιοχή, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της εφημερίδα από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο και το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Όπως αναφέρεται, τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη μαζί με το αεροφωτογραφικό που πετούσαν στις 23 Μαΐου στον νοτιοανατολικό Αιγαίο, οπότε και είχαμε το αεροπορικό «δυστύχημα», εκτελούσαν εντεταλμένη υπηρεσία, μετά από μεγάλη και έκτακτη κινητοποίηση στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο.

Η αλήθεια όμως ίσως είναι τελείως διαφορετική από αυτή που έγινε εκείνες τις μέρες γνωστή και όπως αποκαλύπτεται δίνει μια τελείως διαφορετική διάσταση στο επεισόδιο της σύγκρουσης των δυο αεροσκαφών, καθώς ανοίγει ένα μεγάλο κεφαλαίο με πολλές συνέπειες για όλη την περιοχή και για την γνωστή διαμάχη του Αιγαίου.

Έτσι σύμφωνα πάντα με τις αποκαλύψεις, (;), που είχαν έρθει από την Άγκυρα, τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη δεν πήγαιναν να φωτογραφήσουν τις βάσεις των πυραύλων S-300, που βρίσκονται από το 1998 στην Κρήτη, αλλά ο σκοπός της αποστολής τους ήταν άλλος.

Η αποστολή τους ήταν να εντοπίσουν και να φωτογραφίσουν τρία «πλοία φαντάσματα», όπως χαρακτηρίστηκαν από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, που διεξήγαγαν τότε εκτεταμένες έρευνες για πιθανά κοιτάσματα πετρελαίου, στην περιοχή του νοτίου Αιγαίου, βορείως της Κρήτης.


Η όλη υπόθεση αποκαλύφτηκε ως εξής, όπως έγραψε ο Τούρκος δημοσιογράφος, Ουγούρ Ακμπάς, στην τουρκική εφημερίδα Bügün:

Στις 30 Ιουνίου έγινε γνωστό πως συγκαλείται στην Άγκυρα έκτακτη σύσκεψη στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, στην οποία μετέχουν στελέχη του υπουργείου, εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου, ο καθηγητής σεισμολογίας του Τεχνητού Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, Τουντζάι Ταιμάζ, επιστήμονες του «Κέντρου Ερευνών Ανατολικής Μεσογείου» και ο καθηγητής σεισμολογίας του πανεπιστημίου του Μαρμαρά, Μπαρτίν Σελφίν.

Η σύσκεψη αυτή κίνησε το έντονο ενδιαφέρων κάποιων Τούρκων δημοσιογράφων, που έσπευσαν να μάθουν τι συμβαίνει. Τότε αποκαλύφθηκε η είδηση «βόμβα»! Στη σύσκεψη αυτή εξετάστηκε το περιεχόμενο των ερευνών τριών ερευνητικών πλοίων που εκτελούσαν τότε σεισμολογικές έρευνες στην περιοχή του νοτιοανατολικού Αιγαίου για ανεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου. Για τα αποτελέσματα αυτής της σύσκεψης, μετά το πέρας της, ερωτήθηκε εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, ο οποίος αφού επιβεβαίωσε το αντικείμενο της σύσκεψης, παραδέχτηκε πως το θέμα είναι πολύ σοβαρό και πως δεν μπορεί να μιλήσει συγκεκριμένα.

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, το θανατηφόρο επεισόδιο της αερομαχίας πάνω από την Κάρπαθο, το μεσημέρι της 23ης Μαΐου, έχει ως εξής : Το τουρκικό Γενικό Επιτελείο πληροφορήθηκε πως στην περιοχή βρίσκονταν τρία ερευνητικά πλοία που διεξήγαγαν σεισμολογικές έρευνες.

Το γεγονός αυτό θορύβησε την Άγκυρα, διότι σύμφωνα με τους Τούρκους υπάρχει απαγόρευση διεξαγωγής ερευνών στο Αιγαίο και για την Ελλάδα και για την Τουρκία από την δεκαετία του ογδόντα, μετά τα γνωστά επεισόδια που είχαν οδηγήσει τότε τις δυο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου.

Στο Γενικό Επιτελείο σήμανε συναγερμός και αμέσως απογειώθηκε αριθμός τουρκικών μαχητικών F-16 μαζί με ένα κατασκοπευτικό φωτογραφικό για να σπεύσουν στην περιοχή να εξετάσουν τι γίνεται. Παράλληλα διατάχτηκε αριθμός πλοίων της τουρκικής ακτοφυλακής, αλλά και τουρκικών πολεμικών, να σπεύσουν επίσης στην περιοχή για να κατασκοπεύσουν τα τρία πλοία που έκαναν τις έρευνες.

Στη συνέχεια το τουρκικό Γενικό Επιτελείο επικοινώνησε με το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και ζήτησε πληροφορίες για το ποιας εθνικότητας είναι τα πλοία που βρίσκονται στην περιοχή και διεξάγουν σεισμολογικές έρευνες και από που έχουν πάρει άδεια για αυτές τις έρευνες αυτές. Μετά από σχετική κινητοποίηση το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών πληροφορήθηκε πως το ένα πλοίο ήταν γερμανικό, το οποίο όπως έγινε γνωστό, ονομάζονταν «Ποσείδιον».

Αμέσως η Τουρκία επέδωσε διπλωματική νότα στην Γερμανία για τις έρευνες που διεξάγει το πλοίο αυτό, βορείως της Κρήτης, γεγονός που ενόχλησε έντονα την Αθήνα. Το δεύτερο πλοίο κάποιοι ισχυριστήκαν πως ήταν κατά πασά πιθανότητα το πλοίο του Παναμά, που όλως «τυχαία» βρέθηκε στην περιοχή και περισυνέλλεξε πρώτο τον Τούρκο πιλότο που έπεσε μετά την σύγκρουση του με το ελληνικό F-16 και, το τρίτο και, εδώ οι Τούρκοι ένοιωσαν αμηχανία, ήταν αμερικανικό.

Μάλιστα το πλοίο αυτό, σύμφωνα με τις αναφορές που έρχονταν συνεχώς στην Άγκυρα, συνοδεύονταν εξ αποστάσεως με πολεμικό πλοίο του αμερικανικού στόλου. Γιατί ήθελαν οι Αμερικανοί στην περιοχή να διεξαχθούν σεισμολογικές έρευνες και γιατί δεν είχε ενημερωθεί επίσημα η Άγκυρα, ήταν ένα μεγάλο ερώτημα που απασχόλησε τους ιθύνοντες του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και του τουρκικού Γενικού Επιτελείου;;;

Εντωμεταξύ όπως είναι γνωστό, μόλις έγιναν αντιληπτά από την Αθήνα τα τουρκικά μαχητικά να πετάνε στην περιοχή και ενώ ο συναγερμός ήταν σε εξέλιξη στην Τουρκία, η ελληνική πλευρά σύμφωνα με τους κανόνες αναχαίτισης απογείωσε με την σειρά της αριθμό μαχητικών αεροσκαφών, που έσπευσαν επίσης στην ίδια περιοχή, για να αναχαιτίσουν τα τουρκικά τα οποία προέβαιναν σε συνεχείς προκλητικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου. Προκληθήκαν αερομαχίες, όπως γίνεται εδώ και χρόνια στις περιπτώσεις αυτές και τότε έγινε το γνωστό «ατύχημα» με θύμα τον ηρωικό Κρητικό πιλότο.

Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών ερωτηθείς από την τουρκική εφημερίδα Bügün η οποία δημοσίευσε τις αποκαλύψεις αυτές, (;), όπως αναφέραμε σε πρωτοσέλιδο φύλο της, ανέφερε με σαφήνεια ότι μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας υπάρχει απαγορευτικό, μέχρι νεότερης διευθέτησης, διενέργειας σεισμολογικών ερευνών στο Αιγαίο για ανεύρεση κοιτασμάτων πετρελαίου.

Διαβάστε περισσότερα »

Τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους κατέλαβαν το βόρειο τμήμα της αρχαίας Παλμύρας

Τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους κατέλαβαν το βόρειο τμήμα της αρχαίας Παλμύρας, του σπουδαίου μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO ανακοίνωσε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Το Παρατηρητήριο ανακοίνωσε ότι οι τζιχαντιστές έχουν καταλάβει το ένα τρίτο της πόλης.

Ο επικεφαλής της υπηρεσίας αρχαιοτήτων της Συρίας ανακοίνωσε ότι εκατοντάδες αγάλματα από την Παλμύρα έχουν μεταφερθεί σε ασφαλές σημείο.

Ο Μααμούν Αμπντουλκαρίμ δήλωσε ότι «μικρές ομάδες» ενόπλων εισέβαλαν στο κέντρο της πόλης και κάλεσε τον συριακό στρατό, την αντιπολίτευση και τη διεθνή κοινότητα να σώσει το μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

«Εκατοντάδες και εκατοντάδες αγάλματα που ανησυχούσαμε ότι θα καταστραφούν (από τους τζιχαντιστές) και θα πουληθούν, βρίσκονται όλα σε ασφαλή σημεία» είπε και πρόσθεσε: «Ο φόβος είναι για το μουσείο και τα μεγάλα μνημεία που δεν μπορούν να μετακινηθούν».

«Αυτή η μάχη αφορά ολόκληρο τον πλανήτη» τόνισε.

Η Παλμύρα θεωρείται πόλη στρατηγικής σημασίας, καθώς βρίσκεται στο «σταυροδρόμι» για τη Χομς και τη Δαμασκό.

Σύροι αξιωματούχοι φοβούνται ότι θα επαναληφθούν οι καταστροφές του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου, όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση του Ιράκ.

Η ιστορική αξία της Παλμύρας (240 χλμ. βορειοανατολικά της Δαμασκού) είναι ανεκτίμητη, καθώς φιλοξενεί τα ερείπια μιας μεγάλης πόλης, μιας από τις σημαντικότερες εστίες πολιτισμού του αρχαίου κόσμου.

Η αρχιτεκτονική της συνδυάζει τα ελληνορωμαϊκά στοιχεία με τις ντόπιες παραδόσεις και με επιρροές από την Περσία.










Διαβάστε περισσότερα »

Κένυα: Ανακαλύφθηκαν τα αρχαιότερα λίθινα εργαλεία

Επιστήμονες ανακάλυψαν στους ξερούς ερημότοπους της βορειοδυτικής Κένυα λίθινα εργαλεία, τα οποία χρονολογούνται προ 3,1 έως 3,3 εκατομμυρίων ετών, πολύ προτού εμφανισθούν στο προσκήνιο οι σύγχρονοι άνθρωποι (Homo sapiens).

Τα εργαλεία αυτά είναι τα αρχαιότερα που έχουν ανακαλυφθεί και είναι τουλάχιστον 700.000 χρόνια παλαιότερα από αυτά που είχαν βρεθεί μέχρι σήμερα.

Είναι ασαφές, προς το παρόν, κατά πόσο τα εργαλεία κατασκευάσθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από κάποιον πρόγονο του ανθρώπου ή άλλο συγγενή του.

Θεωρείται πάντως πιθανό πως η ανακάλυψη θέτει σε αμφισβήτηση την κυρίαρχη θεωρία ότι οι πιο άμεσοι πρόγονοί μας (μέλη του γένους Homo) ήσαν οι πρώτοι που λείαναν τις πέτρες μεταξύ τους, ώστε να δημιουργήσουν τα πρώτα εργαλεία αυτού του είδους.


H ανακάλυψη, με επικεφαλής τη Σόνια Χάρμαντ των πανεπιστημίων Στόνι Μπρουκ της Νέας Υόρκης και Παρισιού-Ναντέρ, η οποία παρουσιάσθηκε σε δημοσίευση στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό «Nature», συνιστά την πρώτη ένδειξη, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι πιθανότατα μια ακόμη πιο πρώιμη ομάδα πρωτο-ανθρώπων είχε τη νοητική ικανότητα να δημιουργεί κοφτερά λίθινα εργαλεία.


Ως πιθανός κατασκευαστής των πρωτόγονων λίθινων εργαλείων θεωρείται ο Κενυάνθρωπος, ένα κρανίο του οποίου, ηλικίας επίσης 3,3 εκατ. ετών, είχε βρεθεί το 1999 σε απόσταση μόνο ενός χιλιομέτρου από την τοποθεσία όπου ανακαλύφθηκαν τα εργαλεία.


Με δεδομένο ότι το οικογενειακό δέντρο του σύγχρονου ανθρώπου είναι αμφισβητούμενο, κανείς δεν ξέρει με σιγουριά πώς ακριβώς τοποθετείται σε αυτό ο Κενυάνθρωπος, ο οποίος προηγήθηκε του πρώτου γνωστού είδους του γένους Homo κατά περίπου μισό εκατομμύρια χρόνια.


Εναλλακτικά, τα εργαλεία μπορεί να δημιουργήθηκαν από κάποιο άλλο «ξάδελφο» των προγόνων του ανθρώπου, όπως τον Αυστραλοπίθηκο, ή από κάποιο άγνωστο μέχρι σήμερα πρώιμο είδος του γένους Homo.

Τα πρώτα αυτά μυτερά λίθινα εργαλεία μάλλον χρησιμοποιούνταν για τον τεμαχισμό του κρέατος των σκοτωμένων ζώων, για το σπάσιμο ξηρών καρπών, για το άνοιγμα πεσμένων κορμών δέντρων κ.α.


Τα αρχικά θεωρούμενα ως πιο πρωτόγονα λίθινα εργαλεία είχαν ανακαλυφθεί στο φαράγγι Ολντουβάι της Τανζανίας στα μέσα του 20ού αιώνα και είχαν χρονολογηθεί προ 1,5 έως 2,1 εκατ. ετών.


Στη συνέχεια, άλλες ανακαλύψεις έσπρωξαν πιο πίσω στο παρελθόν την χρήση τέτοιων εργαλείων, εγείροντας το κρίσιμο ερώτημα ποιός άμεσος πρόγονος ή «ξάδερφος» του ανθρώπου απέκτησε πρώτος τη νοητική ικανότητα να κάνει κάτι τέτοιο.

Η ανακάλυψη ενός μερικώς διατηρημένου απολιθώματος κρανίου στην περιοχή Αφάρ της Αιθιοπίας, φέτος τον Μάρτιο, έσπρωξε ακόμη πιο πίσω, προ 2,8 εκατ. ετών, την εμφάνιση του γένους Homo.


Όμως τα νέα εργαλεία είναι ακόμη παλαιότερα. Οπότε ή το γένος Homo τελικά είναι ακόμη πιο παλαιό ή τα εργαλεία είναι δημιούργημα κάποιου άλλου συγγενικού κλάδου των ανθρωπιδών, οι οποίοι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους και εξελίχθηκαν σε διάφορους κλάδους, ένας από τους οποίους ήταν ο Homo.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι χιμπατζήδες και άλλοι πίθηκοι χρησιμοποιούν πέτρες (αλλά χωρίς λείανση) για να σπάσουν καρπούς.


Προφανώς ήταν θέμα χρόνου -και εξέλιξης του ανθρώπινου εγκεφάλου- αυτή η συμπεριφορά να εξελιχθεί σε κάτι πιο έξυπνο και αποτελεσματικό, μετά τη λείανση των πετρών μεταξύ τους, ώστε επίτηδες να γίνουν πιο κοφτερές. Το στάδιο αυτό αποτέλεσε ουσιαστικά το εναρκτήριο «λάκτισμα» για την τεχνολογική επινοητικότητα του ανθρώπου.

Διαβάστε περισσότερα »

Δείτε την υπόγεια πόλη… νεκρών που ετοιμάζεται στην Ιερουσαλήμ (Βίντεο)

Ήδη έχει ξεκινήσει η κατασκευή ενός φιλόδοξου, νέου έργου στην καρδιά της ιερή γης του Ισραήλ, μια υπόγεια πόλη των νεκρών, όπου ένα τεράστιο δίκτυο από σύγχρονες κατακόμβες θα βρίσκεται κάτω από ένα βουνό.

Ουσιαστικά, είναι μια σύγχρονη εκδοχή των υπόγειων κρυπτών που ήταν μια αρκετά διαδεδομένη πρακτική στις αρχαίες κοινωνίες. Αυτές οι υπόγειες κρύπτες θα διαθέτουν ένα αξιόλογο δίκτυο ανελκυστήρων και θα ενώνουν τις σήραγγες που θα φιλοξενούν άλλοι 22.000 τάφοι.

Οι εργασίες έχουν ήδη αρχίσει για το έργο που θα κοστίσει 50 εκατομμύρια δολάρια, στο χώρο του νεκροταφείου Har HaMenuchot, το μεγαλύτερο νεκροταφείο του Ισραήλ, όπου 150.000 άνθρωποι έχουν ήδη ταφεί πάνω από το έδαφος.

Ο Hananya Shachar, διευθυντής της Εβραϊκής Κοινότητας και Κοινωνίας Ταφής της Ιερουσαλήμ, δήλωσε στην Washington Post: «Χρειαζόμαστε τη γη μας για τους ζωντανούς και όχι για τους νεκρούς.

«Τώρα έχουμε τον εξοπλισμό για τις γεωτρήσεις, την τεχνογνωσία και τα μέσα, γι “αυτό είπαμε: “Ας το κάνουμε’».


Το έργο έχει χρηματοδοτηθεί από τις προ-πωλήσεις των ταφικών οικοπέδων, ως επί το πλείστον σε Εβραίους, ενώ θα είναι ελεύθερο και σε Ισραηλινούς.

Η διάτρηση κάτω από το βουνό είναι ήδη σε εξέλιξη καθώς η ανάγκη για εύρεση χώρου νεκρών είναι μεγάλη.


Χτισμένο το 1951, το Har Hamenuchot, συνεχώς επεκτείνεται σε μέγεθος για να γίνει το μεγαλύτερο νεκροταφείο της χώρας.


Πριν από τη δημιουργία του, το Όρος των Ελαιών στην ανατολική της πόλης ήταν το κύριο νεκροταφείο της χώρας.


Παρά τους αρχικούς δισταγμούς, οι υπερ-Ορθόδοξες κοινωνίες ταφής του Ισραήλ έχουν αγκαλιάσει την ιδέα ως την πιο αποτελεσματική εβραϊκή πρακτική σε μια εποχή όπου τα περισσότερα από τα νεκροταφεία στα μεγάλα αστικά κέντρα είναι γεμάτα.


Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Μίνι ρομποτικές «σαΐτες» - κατάσκοποι από το Πεντάγωνο

Αμερικανοί επιστήμονες έχουν αναπτύξει ένα «μίνι» αεροσκάφος- drone, το οποίο χωρά στην παλάμη και μπορεί να ριχτεί σε μια περιοχή από τον ουρανό, λειτουργώντας σαν ένα smartphone με φτερά.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του AFP, το όνομα του «micro air vehicle» είναι «Cicada» (τζιτζίκι), εμπνευσμένο από το έντομο που ενέπνευσε τη δημιουργία του. Η βασική ιδέα είναι η ρίψη μεγάλου αριθμού σε μια εχθρική περιοχή, έτσι ώστε να μην μπορεί να τα καταστρέψει όλα ο αντίπαλος.

Το Cicada (το οποίο αποτελεί παρεμπιπτόντως ακρωνύμιο- Covert Autonomous Disposable Aircraft)είναι σχεδιασμένο για να είναι μικρότερο, φθηνότερο και απλούστερο από άλλα παρεμφερή ρομποτικά αεροσκάφη- αλλά συνάμα ικανό να φέρει σε πέρας τις αποστολές του, όσον αφορά στην παρακολούθηση περιοχών και στόχων.

Το πρωτότυπο κόστισε μόλις 1.000 δολάρια, με την τιμή να εκτιμάται πως μπορεί να πέσει στα 250 το κομμάτι, σύμφωνα με τον Άαρον Καν, του Naval Research Laboratory. Δεν διαθέτει κινητήρα και έχει μόλις 10 κομμάτια- στην ουσία είναι μια σαΐτα με ένα κύκλωμα πάνω.

Είναι σχεδιασμένο να ίπταται στις προγραμματισμένες συντεταγμένες GPS, αφού έχει πρώτα ριχθεί από κάποιο μεγαλύτερο αεροπλάνο, αερόστατο ή μεγαλύτερο drone.

Μπορεί να πετάξει σε ταχύτητα περίπου 74 χιλιομέτρων ανά ώρα και είναι πρακτικά αθόρυβο, ενώ οπτικά δεν διαφέρει πολύ, από απόσταση, από ένα πουλί.

Διαθέτει αισθητήρες που μπορούν να πραγματοποιήσουν μετεωρολογικές μετρήσεις, αλλά προσφέρεται και για πολλές άλλες αποστολές, καθώς μπορεί να φέρει διάφορους άλλους αισθητήρες και μικρόφωνα.

«Τους βάζεις ένα μικρόφωνο ή αισθητήρα δονήσεων, τα ρίχνεις σε έναν δρόμο και σου λένε πότε “ακούνε” ένα αυτοκίνητο ή φορτηγό που κινείται στον δρόμο» αναφέρει ο Καν. «Ξέρεις πόσο γρήγορα και προς ποια κατεύθυνση κινούνται.

Επίσης, θα μπορούσαν να εξοπλιστούν με μαγνητικούς αισθητήρες για τον εντοπισμό εχθρικών ναυτικών σκαφών ή με ειδικά μέσα για υποκλοπές. Ωστόσο, είναι δύσκολος ο εξοπλισμός τους με κάμερες, καθώς η μετάδοση του βίντεο θα απαιτούσε πολύ μεγάλο bandwidth.

Προς το παρόν, η πρώτη χρήση τους αναμένεται να έχει μετεωρολογικό χαρακτήρα, για την συγκέντρωση στοιχείων σχετικά με τυφώνες, καθώς, όπως αναφέρεται, το Cicada είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό.

Διαβάστε περισσότερα »

Η «Επερχόμενη Αναρχία» Φυλετικές συγκρούσεις, διάβρωση συνόρων και χάος, το μέλλον το κόσμου

Ο Damian Thompson, αρθρογράφος της Daily Telegraph, είδε ένα όραμα για το μέλλον που τον φρίκαρε όταν το διάβασε και το αναφέρει σε άρθρο του στην βρετανική εφημερίδα.

Όπως γράφει:

Ο 21ος αιώνας θα δει τον «μαρασμό των κεντρικών κυβερνήσεων, την άνοδο φυλετικών και περιφερειακών οντοτήτων, την ανεξέλεγκτη εξάπλωση ασθενειών, καθώς και την αυξανόμενη διείσδυση του πολέμου». Το να ζείτε στην Δύση θα μοιάζει σα να περνάτε με μια λιμουζίνα μέσα από ένα γκέτο. Δεν τολμάτε να ανοίξετε την πόρτα.

«Έξω θα είναι ένας πλανήτης γεμάτος από σκίνχεντ Κοζάκους και Juju πολεμιστές, επηρεασμένους από τα χειρότερα σκουπίδια της δυτικής ποπ κουλτούρας και τα αρχαία φυλετικά μίση, και θα μαίνονται μάχες και συγκρούσεις αντάρτικων ομάδων πάνω από τα συντρίμμια μιας εξαντλημένης από την υπερκατανάλωση Γης…


«Ο πόλεμος δεν θα περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιοχές. Χαλαρές και σκιώδεις οργανώσεις, όπως ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις, θα δείχνουν γιατί τα σύνορα δεν θα σημαίνουν τίποτα και περιοχές φυλετικής ταυτότητας και ελέγχου θα σημαίνουν πολλά περισσότερα.»

Αυτά τα αποσπάσματα, εξηγεί ο Thompson, είναι από το «The Coming Anarchy» («Η Επερχόμενη Αναρχία» στα ελληνικά) ένα δοκίμιο από τον αναλυτή εξωτερικών υποθέσεων και συγγραφέα Robert D. Kaplan, που έγραψε στο περιοδικό The Atlantic, τον Φεβρουάριο του 1994.

Βέβαια, από τότε, ο κόσμος εξακολουθεί να περιμένει την εισβολή των «σκίνχεντ Κοζάκων» με το στυλ του Mad Max. Επίσης, κι έχει σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά τον έλεγχο των μολυσματικών ασθενειών στην Αφρική. Κατά τα άλλα, όμως, ο Kaplan δείχνει μέρα με τη μέρα, πιο προφητικός.

Ο Kaplan θεωρείται ένας από τους τέσσερις πιο πολυδιαβασμένους αναλυτές της μεταψυχροπολεμικής εποχής. Ο Kaplan γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1952, είναι εβραϊκής καταγωγής και εργάζεται αυτήν τη στιγμή για την Atlantic Monthly και το Stratfor.

Έχει συνεργαστεί με τη The Washington Post, τους New York Times και τη Wall Street Journal, ενώ τη δεκαετία του 1980 έζησε στην Ελλάδα για εφτά χρόνια, όπου και γνώρισε την γυναίκα του.


Εκτός από δημοσιογράφος, ο Kaplan έχει διατελέσει σύμβουλος των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού των ΗΠΑ, των πεζοναυτών, και της Πολεμικής Αεροπορίας. Έχει δώσει διαλέξεις σε στρατιωτικές σχολές πολέμου, στο FBI, στην Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, σε μεγάλα πανεπιστήμια του Πενταγώνου, στη CIA και σε επιχειρηματικά φόρουμ.

Είναι ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Ερευνών Εξωτερικής Πολιτικής. Το 2001, ο ίδιος ενημέρωσε τον Πρόεδρο Μπους. Έχει λάβει το βραβείο Greenway-Winship το 2001 για το διεθνές ρεπορτάζ. Το 2002, τιμήθηκε με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ με βραβείο. Έχει υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία στον στρατό του Ισραήλ.


Το “The Coming Anarchy” από τον Kaplan, θεωρείται ως μία από τις θεμελιώδεις θέσεις σχετικά με την κατάσταση της σημερινής παγκόσμιας κατάστασης μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και κατατάσσεται στο ίδιο επίπεδο με την ‘Σύγκρουση των Πολιτισμών’ του Samuel Huntington και το ‘Τέλος της Ιστορίας’ και τον ‘Τελευταίο Άνθρωπο’ του Francis Fukuyama.

Λίγα δημοσιογραφικά κείμενα έχουν ασκήσει επιρροή στην πολιτική επιστήμη και τις διεθνείς σχέσεις. Ακόμη λιγότερα έχουν συμβάλλει στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων κρατών της Δύσης. Η Επερχόμενη Αναρχία του Kaplan αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές προσεγγίσεις των προβλημάτων του μεταψυχροπολεμικού κόσμου. Ένα κείμενο που άσκησε ιδιαίτερη επιρροή σε διαμορφωτές πολιτικής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το Στέητ Nτηπάprμεντ έστειλε την Επερχόμενη Αναρχία με φαξ σε όλες τις πρεσβείες των ΗΠΑ ανά τον κόσμο, ενώ ο ΟΗΕ διοργάνωσε μια εμπιστευτική συνάντηση σε ανώτατο επίπεδο για να εξετασθούν τα ζητήματα που θέτει.

Αυτή την εβδομάδα, υπενθυμίζει ο Thompson, ένας «λευκός στρατός» της φυλής των Nuer, που ονομάζεται έτσι επειδή πασαλείφουν τα πρόσωπά τους με λευκή τέφρα-προελαύνει κατά των δυνάμεων που είναι πιστές στην κυβέρνηση του Νοτίου Σουδάν, που κυριαρχείται από τη φυλή Dinka.

Σχεδόν 200.000 άνθρωποι έχουν χάσει τα σπίτια τους. Η Τζούμπα, η πρωτεύουσα, είναι περιτριγυρισμένη από πρόσφατα σκαμμένους τάφους. Οι εμφύλιοι πόλεμοι στο Σουδάν μεταξύ του μουσουλμανικού Βορρά και του χριστιανικού / ανιμιστικού Νότου δεν είναι κάτι καινούργιο. Αλλά αυτός είναι εμφύλιος πόλεμος στο νέο, μη μουσουλμανικό κράτος του Νότιου Σουδάν, για το οποίο οι Nuer και Dinka έχουν ρίξει τόσο πολύ αίμα και το οποίο έχει καταρρεύσει μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα.


Αφροαμερικάνοι έτοιμοι για «φυλετικό πόλεμο»

Η Δυτική Αφρική, γράφει ο Kaplan, (επηρεασμένος από το πραξικόπημα που έγινε τότε στην Σιέρρα Λεόνε), γίνεται το σύμβολο του παγκόσμιου δημογραφικού, περιβαλλοντικού και κοινωνικού άγχους, στο οποίο η αναρχία αναδεικνύεται ως ο πραγματικός «στρατηγικός» κίνδυνος.

Οι ασθένειες, ο υπερπληθυσμός, η απρόκλητη εγκληματικότητα, η έλλειψη πόρων, οι συνεχείς μεταναστεύσεις των προσφύγων, η αυξανόμενη διάβρωση των εθνών-κρατών και των διεθνών συνόρων, και η ενίσχυση των ιδιωτικών στρατών, των επιχειρήσεων ασφαλείας και των διεθνών καρτέλ των ναρκωτικών, φαίνονται τώρα καλύτερα μέσα από το πρίσμα της Δυτικής Αφρικής. Δυτική Αφρική παρέχει μια κατάλληλη εισαγωγή στα θέματα, που συχνά είναι εξαιρετικά δυσάρεστο να συζητηθούν, αλλά που θα αντιμετωπίσει σύντομα ο πολιτισμός μας.


Την ίδια ώρα η Δύση, γράφει ο Thompson – που εξακολουθεί να λειτουργεί υπό τις απλοϊκές έννοιες του εθνικισμού, του ρατσισμού και της πολυπολιτισμικότητας – κουνάει τα χέρια αβοήθητη.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τις θρησκευτικές / εθνοτικές συγκρούσεις: είναι ότι δεν ξέρουμε ότι συνεχίζονται. Οι πολιτικοί θα πρέπει να υποχρεωθούν να διαβάσουν το “Fields of Fire: An Atlas of Ethnic Conflict” (ένας άτλαντας των εθνοτικών συγκρούσεων) από τον Stuart Notholt, αναλυτή επιχειρήσεων που παρέχει χάρτες και στατιστική ανάλυση των εκατοντάδων εθνοτικών συγκρούσεων.

Η βασική παρατήρηση που κάνει ο Notholt είναι ότι αυτά τα αρχαία μίση αναζωογονήθηκαν από την παγκοσμιοποίηση και τη νέα τεχνολογία.

Διαβάστε περισσότερα »

Επιστήμονες εντόπισαν πιθανώς το πρώτο άστρο και τον πρώτο πλανήτη του Σύμπαντος

Ο στόλος των διαστημικών τηλεσκοπίων και τα πανίσχυρα επίγεια τηλεσκόπια ανακαλύπτουν τον τελευταίο καιρό πανάρχαια άστρα, πλανήτες και γαλαξίες. Ανάμεσά τους βρίσκονται ίσως και οι πρώτοι «εκπρόσωποί» τους στο Σύμπαν.

O πρώτος γαλαξίας;

Τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Spitzer είχαν εντοπίσει πριν από λίγο καιρό έναν μακρινό γαλαξία που ονομάστηκε EGS-zs8-1. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Πασκάλ Οεσκ του Πανεπιστημίου Γέιλ έκανε πρόσφατα νέες παρατηρήσεις στον Γαλαξία με επίγεια τηλεσκόπια όπως το Keck στη Χαβάη.

Οι ερευνητές κατάφεραν να υπολογίσουν με ακρίβεια τη θέση του. Οπως αναφέρουν στο άρθρο τους στην επιθεώρηση «Astrophysical Research Letters», ο γαλαξίας αυτός βρίσκεται σε απόσταση 13,1 δισ. ετών φωτός από εμάς και είναι ο πιο μακρινός και ταυτόχρονα ο αρχαιότερος που έχει εντοπιστεί ως σήμερα.

Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία, το Σύμπαν γεννήθηκε πριν από περίπου 13,8 δισ. έτη και η πρώτη περίοδος της ύπαρξής του έχει ονομαστεί «κοσμικός Μεσαίωνας» επειδή ήταν ένας σκοτεινός κρύος κόσμος.

Χρειάστηκαν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια έτη μέχρι οι χημικές και άλλες κοσμικές διεργασίες στο βρεφικό Σύμπαν να οδηγήσουν στη γέννηση των πρώτων άστρων και στον σχηματισμό των πρώτων γαλαξιών.

Ο EGS-zs8-1 είναι ένας φωτεινός γαλαξίας που, σύμφωνα με τους ερευνητές, «γεννούσε» άστρα με ταχύτητα περίπου 80 φορές μεγαλύτερη από τον δικό μας. Η νέα ανακάλυψη επιβεβαιώνει προηγούμενες παρατηρήσεις ότι στο νεαρό ακόμη Σύμπαν υπήρχαν ήδη μεγάλοι γαλαξίες, γεγονός που δημιουργεί νέα ερωτήματα τα οποία καλούνται να απαντήσουν οι επιστήμονες.

Ο Αδάμ των άστρων

Αστρονόμοι στην Αυστραλία εντόπισαν στον Γαλαξία μας ένα άστρο που είναι το αρχαιότερο που έχει ποτέ βρεθεί ως σήμερα στο Σύμπαν. Το άστρο έχει ηλικία σχεδόν ταυτόσημη με εκείνη του Σύμπαντος και η ανακάλυψή του θα προσφέρει νέα δεδομένα για το πώς ήταν το Σύμπαν στη βρεφική του ηλικία, καθώς και σημαντικά στοιχεία για την εξέλιξή του.

Το άστρο εντόπισε ομάδα αστρονόμων της Σχολής Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Αυστραλιανού Εθνικού Πανεπιστημίου στην Καμπέρα. Αν και θα πίστευε κάποιος ότι ένα τέτοιας ηλικίας άστρο θα βρισκόταν στις εσχατιές του Σύμπαντος σε κάποιον πανάρχαιο γαλαξία, εν τούτοις αυτό βρίσκεται στον Γαλαξία μας στην κοντινή απόσταση των έξι χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη.

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το άστρο που εντόπισαν έχει ηλικία 13,6 δισ. έτη, γεγονός που σημαίνει ότι γεννήθηκε αμέσως μετά τη γέννηση του Σύμπαντος. Τα προηγούμενα άστρα που κατείχαν ως τώρα το ρεκόρ των αρχαιότερων στο Σύμπαν είχαν ηλικία περίπου 13,2 δισ. ετών. Το άστρο έλαβε την κωδική ονομασία SMSS J031300.36-670839.3 και η ανακάλυψη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature».

Πλανήτες-μαθουσάλες

Ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου του Μπέρμπιγχαμ στη Βρετανία ανακάλυψε ένα πανάρχαιο πλανητικό σύστημα στον Γαλαξία μας που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Οι ερευνητές μελετώντας δεδομένα του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler εντόπισαν την παρουσία πέντε πλανητών γύρω από το άστρο KOI-3158 που βρίσκεται σε απόσταση 117 ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό της Λύρας.

Το άστρο αυτό είχε υποδειχθεί από το Kepler ως υποψήφιο να διαθέτει πλανήτες αλλά ως σήμερα δεν είχε υπάρξει επιβεβαίωση για αυτό το ενδεχόμενο.

Οι ερευνητές εντόπισαν την παρουσία πέντε βραχωδών πλανητών να κινούνται γύρω από το άστρο αλλά σε αρκετά κοντινή απόσταση από αυτό, γεγονός που τους καθιστά πιθανότατα αφιλόξενους για τη ζωή.

Η ανακάλυψη είναι εξαιρετικά σημαντική για τρεις λόγους. Κατά πρώτον, δεν έχει ως σήμερα εντοπιστεί ένα πλανητικό σύστημα που να διαθέτει τόσο μεγάλο αριθμό βραχωδών πλανητών και επιπλέον δεν έχει εντοπιστεί, ακόμη τουλάχιστον, ένας πλανήτης αερίων.

Δεύτερος σημαντικός λόγος είναι η ηλικία του εν λόγω πλανητικού συστήματος. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η ηλικία των πλανητών είναι πέριξ των 11 δισ. ετών. Αυτό σημαίνει ότι το εν λόγω σύστημα είναι αν όχι το αρχαιότερο, πάντως από τα αρχαιότερα του Γαλαξία μας, πιθανώς και από τα αρχαιότερα ολόκληρου του Σύμπαντος.

Το τρίτο ενδιαφέρον δεδομένο είναι ότι ένας πλανήτης εκ των πέντε έχει παρόμοιο μέγεθος με αυτό της Γης και οι υπόλοιποι μικρότερο.

Αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, σημαίνει ότι πλανήτες με μέγεθος σαν της Γης (που θεωρούνται ιδανικοί για την ανάπτυξη ζωής) είχαν αρχίσει να σχηματίζονται πολύ νωρίς ενώ ως σήμερα πιστευόταν ότι οι πλανήτες μικρού μεγέθους άργησαν να κάνουν εμφάνισή τους.

Η παρουσία πλανητών με μέγεθος σαν αυτό της Γης οδηγεί τους ειδικούς στην εκτίμηση ότι η ζωή πιθανότατα έκανε την εμφάνισή της στο Σύμπαν πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε.

Διαβάστε περισσότερα »

Πυρρίχιος: O αρχαίος Ελληνικός Ποντιακός πολεμικός χορός (Βίντεο)

Ο Πυρρίχιος είναι ο αρχαιότερος Ελληνικός πολεμικός χορός. Οι χορευτές χόρευαν κρατώντας ασπίδα και δόρυ και φορώντας περικεφαλαία.

Για την δημιουργία του υπάρχουν τρεις μυθικές εκδοχές:

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κρόνου, πριν τις Τιτανομαχίες και ενώ ο Ζευς ήταν ακόμα βρέφος, οι Κουρήτες χόρευαν τον πυρρίχιο γύρω του κάνοντας δυνατό θόρυβο με τα όπλα και τις ασπίδες τους για να μην ακούσει ο παιδοκτόνος Κρόνος το κλάμα του.

Στην πολιορκία της Τροίας, ο Αχιλλέας, πριν κάψει το νεκρό Πάτροκλο, χόρεψε τον Πυρρίχιο πάνω στην πλατφόρμα των καυσόξυλων πριν παραδώσει τον Πάτροκλο στη νεκρική πυρά (πυρά – Πυρρίχιος).

Ο Πύρρος (γιος του Αχιλλέα) κάτω από τα τείχη της Τροίας, χόρεψε σε αυτό τον ρυθμό, από τη χαρά του για το θάνατο του Ευρύπυλου (Πύρρος – Πυρρίχιος).

Όποια και αν ήταν η μυθική «καταγωγή» του Πυρρίχιου, το σίγουρο είναι ότι τον χόρευαν από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Κύπρο και την Κρήτη, ενώ οι Σπαρτιάτες τον θεωρούσαν ένα είδος πολεμικής προπόνησης και τον μάθαιναν από μικρά παιδιά. Για τον Πυρρίχιο βρίσκουμε αναφορές στον Όμηρο και τον Ξενοφώντα.

Ο δεύτερος δε, κάνει λόγο και για μια άλλη, πιο «ελαφριά» ή «εκφυλισμένη» εκδοχή του Πυρρίχιου, την «πύρριχη». Αυτή η νεότερη εκδοχή του χορού υποβιβάζεται σε χορό συμποσίων, δε χορεύεται από ομάδες πολεμιστών χωρισμένους σε αμυνόμενους και επιτιθέμενους αλλά από μία ομάδα χορευτών (ανδρών και γυναικών) σε κύκλο.

Ο «Επικρίδιος» και ο «Ορσίτης» ήταν άλλα δύο διαδεδομένα είδη πυρρίχιου χορού κατά την αρχαιότητα.

Στις μέρες μας, τον Πυρρίχιο έχουν διασώσει οι Πόντιοι, σε μία μορφή που πλησιάζει την πύρριχη, χωρίς οπλισμό, με άνδρες, (οι γυναίκες απαγορευόταν να χορέψουν τον Πυρρίχιο) αλλά αντί οι χορευτές να σχηματίζουν κύκλο, σχηματίζουν ευθεία γραμμή.




Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Η Βουλγαρία «βάζει χέρι» στους τουρκόφωνους της Βουλγαρίας

Φαίνεται πως η τουρκόφωνη μουσουλμανική μειονότητα της Βουλγαρίας, φυσικά με την άμεση καθοδήγηση της νεοοθωμανικής Τουρκίας, το έχει «παραξηλώσει» στις διεκδικήσεις της σκοπεύοντας να καταστήσει την Βουλγαρία τουρκικό δορυφόρο με αποτέλεσμα ακόμα και η αμερικανοκρατούμενη βουλγαρική κυβέρνηση να αντιδράσει με έντονο τρόπο κατά της μειονότητας.

Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, η βουλγαρική κυβέρνηση σαν ένα πρώτο βήμα περιορισμού των δραστηριοτήτων της μειονότητας αποφάσισε να κρατικοποιήσει όλες τις περιουσίες των μουσουλμανικών βακουφιών, δηλαδή των μουσουλμανικών ιδρυμάτων της χώρας τα οποία είναι υπό τον άμεσο έλεγχο της Άγκυρας.

Η απόφαση πάρθηκε αυτές τις μέρες και αφορά τις περιουσίες σε πάνω από 500 μουσουλμανικά ιδρύματα της Βουλγαρίας, γεγονός που έχει ήδη προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση της Άγκυρας. Παράλληλα η μουφτεία των μουσουλμάνων Βουλγαρίας αποφάσισε να προσφύγει στο ανώτατο βουλγαρικό δικαστήριο διεκδικώντας την ακύρωση της απόφασης.

Εκτός όμως από αυτό, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Sabah, (19/5), εδώ και καιρό έχει αρχίσει ουσιαστικά ένα πογκρόμ κατά της τουρκόφωνης μουσουλμανικής μειονότητας της Βουλγαρίας που θυμίζει, σύμφωνα με τους Τουρκους, την εποχή του κομουνιστή ηγέτη Θεοντόρ Ζιβκοφ.

Να θυμίσουμε ότι την εποχή του Ζιβκοφ, δεκαετία του ογδόντα, είχε επιβληθεί στην μειονότητα αλλαγή των τουρκικών επιθέτων και απαγόρευση της χρήσης της τουρκικής γλώσσας σε δημόσιους χώρους. Χιλιάδες τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι της Βουλγαρίας κατέφυγαν τότε στην γειτονική Τουρκία.

Τώρα σύμφωνα με τις καταγγελίες του πρόεδρου του βουλγάρικου φιλοτουρκικού κόμματος, «HÖH», Lütvi Mestan, η κατάσταση θυμίζει εκείνη την εποχή με συνέπεια να έχουν αρχίσει και πάλι διώξεις κατά των τουρκόφωνων μουσουλμάνων της Βουλγαρίας.

Μάλιστα ο Lütvi Mestan, ο οποίος διεκδικεί με θράσος να καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις στην Βουλγαρία, έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει την βουλγαρική κυβέρνηση για φασιστικές πρακτικές κατά των μουσουλμάνων της χώρας.

Την έντονη αντίδραση του Lütvi Mestan αλλά και της Άγκυρας έχει προκαλέσει και η απόφαση της βουλγαρικής κυβέρνησης να αναγείρει ένα μεγάλος τείχος, (αλά τείχος Βερολίνου), στην τουρκοβουλγαρική μεθόριο για να αντιμετωπιστεί το διογκούμενο συνεχώς κύμα μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που με την καθοδήγηση της τουρκικής μαφίας διοχετεύονται στην Βουλγαρία

Εμείς, ας περνούμε παράδειγμα μήπως και καταλάβουμε επιτέλους κάποια πράγματα!

Διαβάστε περισσότερα »

Τα πρώτα φίδια περπατούσαν!

Νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι τα αρχαία είδη διέθεταν άκρα με αστραγάλους και δάκτυλα
Ομάδα ερευνητών στις ΗΠΑ με επικεφαλής την Αλισον Ξιάνγκ του Πανεπιστημίου Γέιλ ανέλυσαν απολιθώματα, γονίδια και ανατομικά δεδομένα 73 ειδών φιδιών και σαυρών και κατέληξαν σε εξαιρετικά ενδιαφέροντα όσο και σε ορισμένες περιπτώσεις εντυπωσιακά συμπεράσματα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές τα πρώτα είδη φιδιών διέθεταν πίσω άκρα. Ήταν μικρά πόδια με αστραγάλους και δάκτυλα.

Άλλη μια εξαιρετικά σημαντική διαπίστωση των ερευνητών αφορά το περιβάλλον στο οποίο εξελίχθηκαν τα φίδια αφού οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει μέχρι σήμερα στο αν τα φίδια εξελίχθηκαν στη θάλασσα ή στη στεριά.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη των φιδιών συνέβη στη στεριά και πιθανότατα ξεκίνησε στα θερμά δασώδη οικοσυστήματα του Νοτίου Ημισφαιρίου πριν από περίπου 128 εκ. έτη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι και τα πρώτα είδη φιδιών προτιμούσαν να όταν έπεφτε το φως του ήλιου ώστε να μην γίνονται αντιληπτά ούτε από τα θηράματα τους ούτε από τους εχθρούς τους.

Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «BMC Evolutionary Biology»

Διαβάστε περισσότερα »

Μύθος και ψυχή: η εξέλιξη της συνειδητότητας

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση από το C.G. JUNG FOUNDATION

Αυτή η εισαγωγή στην ψυχολογία του Carl Jung γράφτηκε από τον Donald Kalsched και τον Alan Jones και συνόδευε μια φωτογραφική έκθεση στο Μουσείο Hofstra στη Νέα Υόρκη που πραγματοποιήθηκε από τις 15 Νοεμβρίου ως τις 19 Δεκεμβρίου 1986. Η έκθεση παρουσιάστηκε από το Μουσείο Hofstra μαζί με τo Αρχείο Έρευνας για τον Αρχέτυπο Συμβολισμό (ARAS), ενώ την επιμέλειά της είχαν η Karin Barnaby και η Annmari Ronnberg.

Εισαγωγή

Η Μυθολογία είναι η πιο αρχαία και ευρεία καταγραφή που διαθέτουμε σχετικά με το πνεύμα και τη φύση της ανθρωπότητας. Όσο περισσότερο είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε την προέλευση του είδους μας σε βάθος χρόνου, βρίσκουμε τον μύθο και τη μυθοπλασία ως τη θεμελιώδη γλώσσα μέσω της οποίας ο άνθρωπος σχετίζεται με το μυστήριο της ζωής και των ρευμάτων που προέρχονταν μέσα από τις εμπειρίες του.

Ο κόσμος του μύθου διαθέτει τους δικούς του νόμους και τη δική του πραγματικότητα. Αντί οι έννοιες και τα γεγονότα να έχουν κάποιο λογικό νόημα, βρίσκουμε μοντέλα παράλογων σχημάτων λόγου των οποίων τα νοήματα πρέπει να διακρίνει ή να βιώσει ο συμμετέχων-παρατηρητής. Η ανακάλυψη αυτών των μοντέλων εννοιών είναι ό,τι εννοούσε ο Jung με τη συμβολική προσέγγιση της θρησκείας, της Μυθολογίας και του ονείρου.

Ο μύθος δεν λαμβάνεται υπόψη με κυριολεκτικό και συγκεκριμένο τρόπο όπως θα γινόταν με το σύνολο πεποιθήσεων μιας συγκεκριμένης θρησκείας, ούτε όμως μπορεί να απορριφθεί ως «ψευδαίσθηση», όπως συμβαίνει συχνά στους επιστημονικούς κύκλους. Αντιθέτως, πρέπει να προσεγγίσουμε τον μύθο συμβολικά, αφού αποκαλύπτει αιώνιες «αλήθειες» για την ψυχική ύπαρξη της ανθρωπότητας – για την αλήθεια της ψυχής. Η φράση «Μια φορά κι έναν καιρό» δεν σημαίνει «κάποια χρονική στιγμή» στην ιστορία, αλλά αναφέρεται σε γεγονότα που συμβαίνουν ανά τους αιώνιες, παντού και πάντοτε. Όλοι οι μύθοι αφορούν το σήμερα.

Κάθε βράδυ όταν κοιμόμαστε βυθιζόμαστε ξανά στην πηγή όλων των μυθολογικών εννοιών, δηλαδή το ασυνείδητο, που αποτελεί την προέλευση των ονείρων. Πολλά από τα παιχνίδια μας έχουν τις ρίζες τους στη Μυθολογία καθώς κι ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης τέχνης, της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου περιστρέφονται γύρω από μυθολογικά θέματα.

Η συγκριτική μέθοδος αποτελεί το βασικό κλειδί για μια συμβολική κατανόηση της Μυθολογίας. Μέσα από αυτή ανακαλύπτουμε κάποια μοτίβα που επαναλαμβάνονται σε άλλους και διαφορετικούς πολιτισμούς που διαφέρουν πολύ μεταξύ τους τόσο όσον αφορά την απόσταση όσο και τον χρόνο. Ο Jung ονόμαζε αυτά τα υποκείμενα μοτίβα «αρχέτυπα» από τις λέξεις «αρχή» που σημαίνει αρχέγονη και «τύπος» που σημαίνει τυπικό. Οι αρχετυπικές έννοιες ενσωματώνουν τα πιο βασικά στοιχεία της ανθρώπινης εμπειρίας και τραγωδίας κι εμφανίζονται τόσο ως έντονες εικόνες όσο και ως δυναμικά μοτίβα συμπεριφοράς.

Πρόκειται για ένα σύνολο ενστικτώδους ανθρώπινης λειτουργίας ανάλογη με την ενστικτώδη παρόρμηση που ωθεί, για παράδειγμα, τον φλώρο Βαλτιμόρης να χτίσει μια φωλιά που να μοιάζει με δάκρυ ή τον σολομό να επιστρέφει στο ρεύμα στο οποίο γεννήθηκε. Η γενικότητα αυτών των εικόνων προκύπτει από τις επαναλαμβανόμενες αντιδράσεις των ανθρώπων σε καταστάσεις και ερεθίσματα της ίδιας γενικής τάξης, που είναι όμοιες εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Οι αρχετυπικές έννοιες αντιπροσωπεύουν διάφορα βασικά στάδια της ζωής τα οποία συμβολίζονται από τον μύθο του Ήρωα. Ξεκινούν από ένα αρχικό στάδιο έλλειψης συνειδητότητας πριν ακόμα αφυπνιστεί το εγώ και οδηγούνται μέσα από διάφορα στάδια ηρωικού αγώνα σε μια τελική κατάσταση «ολότητας» ή ολοκλήρωσης, όταν πλέον η ζωή έχει φτάσει στο πλήρες δυναμικό της και η σχέση ανάμεσα στο ανθρώπινο και το θείο έχει αποκατασταθεί. Ο Jung αποκαλούσε αυτή τη διαδικασία «εξατομίκευση», δηλαδή μια διαδικασία όπου το άτομο γίνεται αυτό που είναι πραγματικά. Ο Jung πίστευε ότι αυτός ο «αληθινός εαυτός» είναι καθοριστικός παράγοντας στο ασυνείδητο κάθε ανθρώπου κι αποτελεί το κεντρικό αρχέτυπο της τάξης και της πληρότητας ανάμεσα σε άλλα αρχέτυπα. Ο Jung το ονόμασε Εαυτό.

Η αρχική εμβρυακή κατάσταση

Στην αρχή της δημιουργίας πολλών μύθων βρίσκεται η έννοια μιας πρωτότυπης κατάστασης τελειότητας, πληρότητας και μακάριας δύναμης. Αυτό συχνά αναπαρίσταται ως ένας κύκλος, μια σπηλιά, μια λίμνη ή μια σφαίρα. Το κυρίαρχο αρχετυπικό σύμβολο είναι αυτό της αρχέγονης Θεάς Γης – η Μεγάλη Μητέρα που φροντίζει και προστατεύει. Υπάρχουν και πολλά άλλα σύμβολα που εκφράζουν αυτό το αρχέτυπο. Οτιδήποτε έχει μεγάλο μέγεθος και αγκαλιάζει ή περιέχει κάτι, όπως ένα δοχείο, ή που τυλίγει, προφυλάσσει και διατηρεί κάτι μικρό και εύθραυστο εκφράζει την έννοια της «αρχέγονης μητέρας.

Ένα πολύ συνηθισμένο σύμβολο είναι ο Ουροβόρος Όφις, ένα φίδι που έχει την ουρά στο στόμα του. Αυτά τα σύμβολα εκφράζουν μια παραδεισένια κατάσταση προτού εμφανιστεί οποιαδήποτε έννοια αυτάρκειας και αυτονομίας. Ο Κήπος της Εδέμ και η Χρυσή Εποχή, όταν η ανθρωπότητα ζούσε ενωμένη με τους Θεούς, εκφράζουν τη θεία πληρότητα και ολότητα και αποτελούν επιπλέον συνηθισμένα μοτίβα αυτής της ψυχολογικής κατάστασης.

Στη ζωή του ατόμου αυτός ο συμβολισμός αντιστοιχεί όχι μόνο στην κύηση του εμβρύου στη μήτρα της μητέρας, αλλά και στην κατάσταση της γενικότερης εξάρτησης του νεογνού από τη μητέρα του. Ψυχολογικά, τα σύμβολα αυτά εκφράζουν το στάδιο όπου το εγώ υπάρχει μόνο ως δυνατότητα ή το στάδιο όπου το εγώ κυριαρχείται από τα οικουμενικά ενστικτώδη πρότυπα της ανθρώπινης αντίδρασης απέναντι στον κόσμο ή μια κατάσταση όπου το άτομο εκφράζει λίγα ή και τίποτα ως μοναδικό ον.

Διαχωρισμός, δημιουργία και γέννηση της συνειδητότητας

Η Συγκριτική Μυθολογία μας διδάσκει ότι υπάρχει πάντα μια δημιουργική δύναμη ή έντονη σπουδαιότητα στην αρχική εμβρυακή κατάσταση, η οποία οδηγεί σε προβλήματα. Ο Ουροβόρος κύκλος ανοίγει και το φως γεννιέται στον κόσμο. Μια τυπική προσωποποίηση αυτής της παρόρμησης είναι το φίδι που δελεάζει την Εύα να παραβιάσει την παθητική εγκράτειά της στον Κήπο της Εδέμ ή εκείνη η σκοτεινή μορφή στα παραμύθια που προσπαθεί να δελεάσει τον ήρωα ή την ηρωίδα να σπάσει το κατεστημένο και να κάνει κάποια «κακή» πράξη.

Τέτοιες πράξεις οδηγούν στην εκδίωξη από τον Παράδεισο. Η προστασία που υπάρχει στην παιδική ηλικία καθώς και η ευχαρίστηση από το παρελθόν ή με ό,τι έχει επιτευχθεί είναι μορφές ενός

Παραδείσου που χάνεται όταν η ζωή απαιτεί καινούριες αλλαγές.

Αυτή η διαδικασία ξεκινά με έναν καταστροφικό διαχωρισμό. Στον μύθο συχνά απεικονίζεται ως ο διαχωρισμός από τους γονείς. Ο Πατέρας Ουρανός και η Μητέρα Γη βρίσκονται αγκαλιασμένοι και ο κόσμος μένει στο σκοτάδι. Τα παιδιά τους πρέπει να τους χωρίσουν παρά τις κραυγές διαμαρτυρίας και τους θρήνους των γονέων τους. Μόνο τότε το φως εισέρχεται στον κόσμο. Αυτό το φως συμβολίζει τη συνειδητότητα. Μόνο υπό το φως της συνειδητότητας αποκτά ο άνθρωπος τη δυνατότητα να γνωρίζει. Ωστόσο, η απόκτησή της είναι μια προμηθεϊκή πράξη που υποβάλλει τον ήρωα στον κίνδυνο της τιμωρίας.

Όταν ο Προμηθέας έκλεψε τη φωτιά από τους Θεούς, η τιμωρία του ήταν να μείνει αλυσοδεμένος σε έναν βράχο όπου ένας αετός κατέτρωγε το συκώτι του κάθε βράδυ. Όταν ο Ίκαρος πέταξε πολύ ψηλά με τα κέρινα φτερά του, ο ήλιος έλιωσε το κερί και ο ίδιος έπεσε και πνίγηκε στη θάλασσα. Ως φορέας του φωτός, ο Ήρωας είναι διατεθειμένος να αντιμετωπίσει αυτούς τους κινδύνους παρ’ όλο που συνειδητοποιεί τη μοναχικότητα, την ατομικότητα και τη θνησιμότητά του προκειμένου να συμβάλλει ενεργά στην πρόοδο.

Ωστόσο, μόλις ο Ήρωας «φάει το μήλο της Εδέμ», το καλό και το κακό εμφανίζονται στον κόσμο. Η Μεγάλη Αγαθή Μητέρα δείχνει τη σκοτεινή πλευρά της, τη μισητή ή Τρομερή Μητέρα, ενώ ο Πατέρας Δημιουργός βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τον Πατέρα Τιμωρό. Τα αδέλφια σκοτώνουν το ένα το άλλο στο όνομα της αγάπης και ο κόσμος γίνεται εναλλάξ ένας χώρος είτε ελκυστικός είτε καταδιωκτικός.

Ο Ήρωας του μύθου: γέννηση, κάλεσμα, πορεία

Ο Ήρωας του μύθου συμβολίζει το γεγονός ότι η δημιουργία της προσωπικότητας προκύπτει μόνο μέσα από τον αγώνα, τα βάσανα και τη θυσία. Οι νίκες και οι ήττες του Ήρωα αποτελούν παραδείγματα της στάσης του ατόμου απέναντι στις προκλήσεις της δικής του ζωής – ανεξαρτήτως του πόσο συνηθισμένη ή ξεχωριστή είναι. Η γέννηση του Ήρωα λαμβάνει χώρα συνήθως σε ένα ταπεινό περιβάλλον, όπως μια φάτνη ή σπηλιά, αλλά πάντα γίνεται με εξαιρετικό τρόπο. Συχνά υπάρχει φως γύρω από το παιδί ή το ίδιο θεωρείται απειλή για τον Βασιλιά.

Συχνά ο Ήρωας έχει 2 πατέρες – τον βιολογικό πατέρα του κι έναν «ανώτερο». Επίσης, συνήθως η μητέρα είναι παρθένα και ο Ήρωας έχει θεϊκή καταγωγή κληρονομώντας έτσι δύο φύσεις. Είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους, αλλά την ίδια στιγμή ο ίδιος νιώθει ξένος μέσα στην κοινωνία στην οποία ζει. Νιώθει ότι δεν ταιριάζει και ανακαλύπτει μέσα του κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει, όπως προφητικές ικανότητες, θεραπευτικές ικανότητες ή ισχυρές δυνάμεις. Όλα αυτά τον οδηγούν σε υπερφυσικές πράξεις.

Η περιπέτεια του Ήρωα ξεκινά με κάποιο μήνυμα ή «κάλεσμα» από μια θαυματουργή πηγή: ένας βάτραχος μιλά στην πριγκίπισσα, ο Μωυσής βρίσκεται αντιμέτωπος με μια καιόμενη βάτο, ένα άδειο μπολ ρύζι επιπλέει αντίθετα προς το ρεύμα (Βούδας), μια προαναγγελία εμφανίζεται σε κάποιο όνειρο. Το κάλεσμα συχνά προκύπτει σε μια σημαντική στιγμή. Οι παλαιές αξίες της ζωής συνήθως είναι ξεπερασμένες και στείρες. Η αναζήτηση του Parsifal για το Άγιο Δισκοπότηρο ξεκίνησε από το βασίλειο του Βασιλιά Fisher που είχε μετατραπεί σε σκουπιδότοπο. Ανεξαρτήτως από τη μορφή του, το κάλεσμα παρακινεί τον Ήρωα να ακολουθήσει το ξεχωριστό πεπρωμένο του.

Ο μύθος του Ήρωα: ο αγώνας ενάντια στον κακό δράκο και η διεκδίκηση μιας γυναίκας

Στον αγώνα με τον κακό δράκο ο Ήρωας μάχεται τις οπισθοδρομικές δυνάμεις του ασυνειδήτου που απειλούν να καταπιούν το εγώ του. Οι δυνάμεις αυτές, που προσωποποιούνται με μορφές όπως η Κίρκη, η θεά Κάλι, η Μέδουσα, τα θαλάσσια φίδια, ο Μινώταυρος ή η Γοργώ, αντιπροσωπεύουν το τρομερό πρόσωπο της Μεγάλης Μητέρας.

Ο Ήρωας μπορεί να δεχτεί εθελοντικά να τον καταπιεί το τέρας ή να κατέβει συνειδητά στον Άδη για να νικήσει τις δυνάμεις του σκότους. Αυτή η ταπεινωτική κάθοδος στην άβυσσο, τη θάλασσα, τη σκοτεινή σπηλιά ή τον κάτω κόσμο προκειμένου να αποκτήσει μια καινούρια ταυτότητα εκφράζει τον συμβολισμό του νυχτερινού ταξιδιού στη θάλασσα μέσα από την κοιλιά του τέρατος. Πρόκειται για ένα θεμελιώδες θέμα στη Μυθολογία σε ολόκληρο τον κόσμο – το θέμα του θανάτου και της αναγέννησης. Όλα τα τελετουργικά περιλαμβάνουν το βασικό αυτό αρχετυπικό μοτίβο μέσω του οποίου η παλαιά τάξη και οι παλαιές αρχές που εκπροσωπεί πρέπει να πεθάνουν και να δώσουν τη θέση τους σε μια πιο ώριμη και παραγωγική ζωή.

Στη Μυθολογία, στόχος του αγώνα ενάντια στον δράκο είναι σχεδόν πάντα μια γυναίκα, μια αιχμάλωτη ή γενικότερα ένας «θησαυρός που δύσκολα μπορεί να αποκτηθεί». Αυτή η εικόνα της ευάλωτης, όμορφης και γοητευτικής γυναίκας που φρουρείται και κρατείται δέσμια ενός απειλητικού τέρατος μας δίνει την έννοια του εσωτερικού πυρήνα της προσωπικότητας και των δυνάμεων άμυνας του Ήρωα. Καθήκον του Ήρωα είναι να σώσει τη γυναίκα από την αιχμαλωσία του τέρατος και, εν τέλει, να την παντρευτεί και να εδραιώσει το βασίλειό του μαζί της.

Ο αγώνας ενάντια στον δράκο και η απελευθέρωση του αιχμαλώτου αποτελεί το αρχετυπικό μοτίβο που μας καθοδηγεί μέσα από αυτά τα σημαντικά μεταβατικά μονοπάτια στην προσωπική μας ανάπτυξη, όπου πραγματοποιείται η αναγέννηση ή ο επαναπροσανατολισμός της συνειδητότητας. Η αιχμαλωσία αντιπροσωπεύει το «καινούριο» στοιχείο του οποίου η απελευθέρωση καθιστά δυνατή κάθε περαιτέρω πιθανή εξέλιξη.

Σε απάντηση στο κάλεσμα, ο Ήρωας αναλαμβάνει ένα ταξίδι που συνήθως είναι επικίνδυνο και προς άγνωστη κατεύθυνση γεμάτη τόσο υποσχέσεις όσο και κινδύνους. Συχνά, το ταξίδι είναι μια κάθοδος. Άλλες φορές, όπως συνέβη με τον Ιωνά, τον Αινεία, τον Χριστό και την Ψυχή, είναι μια κατάβαση στα βάθη – της θάλασσας, του Κάτω Κόσμου ή του ίδιου του Άδη. Πάντα υπάρχει ένα επικίνδυνο πέρασμα.

Συχνά, η διστακτικότητα του Ήρωα εξισορροπείται από την εμφάνιση του φύλακα – προστάτη του ή διάφορων ζώων που τον ενθαρρύνουν να φέρει εις πέρας τον υπεράνθρωπο αγώνα του που δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς βοήθεια. Αυτές οι βοηθητικές δυνάμεις εκπροσωπούν την ψυχική ολότητα που υποστηρίζει το εγώ στον αγώνα του και μαρτυρούν το γεγονός ότι ο βασικός στόχος του Ήρωα είναι η ανάπτυξη της πραγματικής προσωπικότητας του ατόμου.

Ο στόχος της ατομικότητας και των συμβόλων της

Η επιτυχής ολοκλήρωση της αποστολής του Ήρωα σφυρηλατεί μια σχέση ανάμεσα στις ψυχικές αντιθέσεις που χωρίζονται με τη γέννηση της συνειδητότητας. Τα σημαντικότερα σύμβολα για τη σύνθεση αυτή είναι διάφορες μορφές της Σύνδεσης των Αντιθέσεων ή μια Μάνταλα στην οποία η αρχική ολότητα πλέον αποκαθίσταται αλλά σε ένα πιο υψηλό και διαφοροποιημένο επίπεδο.

Αυτά συμβολίζονται στις εικόνες του βασιλιά και της βασίλισσας που ενώνονται με γάμο, του αρσενικού και του θηλυκού που ενώνονται με τη μορφή του ανδρόγυνου, των γεωμετρικά αντίθετων σχημάτων που παραδόξως ενώνονται σε έναν «τετράγωνο κύκλο», της ζωής και του θανάτου που ενώνονται στη μυστηριώδη εικόνα ενός αθάνατου Θεού ο οποίος υποφέρει από ένα θανάσιμο τραύμα και της συγχώνευσης των αντιθέσεων της προσωπικότητας. Πρόσθετα σύμβολα της ολότητας είναι το ελιξίριο της αθανασίας, το πολύτιμο μαργαριτάρι και το παιδί με τη θεία φύση που αντιπροσωπεύουν τη δυνατότητα μιας μελλοντικής εξέλιξης.

Ο μυθικός Ήρωας μας δείχνει ότι το θάρρος του εγώ να αντέξει το βάρος του φόβου, της ενοχής και των συγκρούσεων της προσωπικότητας αλλά και η βούληση να υπομείνει τον σταυρό της διττότητάς του κρατώντας το κρυφό – είναι ο μόνος τρόπος ώστε να συμφιλιωθούν και να έρθουν πιο κοντά ο Θεός και ο άνθρωπος. Η αρχική ενότητα του Θεού και του ανθρώπου που υπήρχε στον Κήπο της Εδέμ καταστράφηκε όταν το εγώ μετατράπηκε σε συνειδητότητα.

Στη συνέχεια, το εγώ εκδιώχθηκε σε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις που πολεμούν μεταξύ τους εντός της προσωπικότητας, όπως, για παράδειγμα, όταν ο ένας αδελφός μάχεται τον άλλο αδελφό στον πόλεμο και την καταστροφή. Μέσα στο χάος όμως γεννιέται το παιδί του φωτός, ο Ήρωας, του οποίου ο αγώνας μπορεί να σφυρηλατήσει την αιώνια σχέση ανάμεσα στο αρσενικό και το θηλυκό, το φως και το σκοτάδι, τη ζωή και τον θάνατο, τον Θεό και τον άνθρωπο. Αυτή είναι η υπόσχεση, το δαχτυλίδι, η Διαθήκη, η Φλεγόμενη Γέφυρα του Ουρανίου Τόξου που μπορούν να ενώσουν το ανθρώπινο και το θείο μέσα στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής.

Διαβάστε περισσότερα »

Το περιστατικό της Aurora: Το ΑΤΙΑ του 1897 και ο παράξενος πιλότος

Η Aurora είναι μια μικρή πόλη βόρεια του Fort Worth στην πολιτεία του Τέξας με 1044 κατοίκους σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2010.

Ωστόσο, η Aurora θα γίνει γνωστή και θα χαρακτηριστεί αργότερα ως «ιστορική τοποθεσία» εξαιτίας της υποτιθέμενης συντριβής ενός ΑΤΙΑ τον Απρίλιο του 1897, αλλά και τον θαμμένο πιλότο του άγνωστου ιπτάμενου αντικειμένου στο τοπικό νεκροταφείο.

Το περιστατικό της Aurora

Την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα ένα μεγάλο κύμα εμφάνισης άγνωστων ιπτάμενων αντικειμένων, που θα μείνουν στην ιστορία ως «ιπτάμενα αερόπλοια» θα κάνει την εμφάνιση του πάνω από περιοχές της Αμερικής όπως το 1893 στην βορειοδυτική ακτή, το 1896 στην Καλιφόρνια όπου καταγράφετε και η πρώτη απόπειρα απαγωγής, και το 1897 και πάλι στην Καλιφόρνια.

Την ίδια όμως χρονιά αρκετά χιλιόμετρα ανατολικότερα στην μικρή πόλη Auroraτου Τέξας ένα γεγονός θα προκαλέσει την περιέργεια και τον πανικό των κατοίκων. Λαμβάνοντας υπόψιν όμως την έλλειψη της τεχνολογίας και των εποικινωνιακών συνδέσεων της εποχής, αυτό το περιστατικό δεν κατάφερε να κερδίσει πολύ σημασία και σπουδαιότητα, παρά αρκετές δεκαετίες αργότερα.

Όλα ξεκίνησαν στις 17 Απριλίου 1897, στις 6 το πρωί όταν μια κατά τα άλλα συνηθισμένη ημέρα για τους κατοίκους της περιοχής θα εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά.

Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Dallas Morning News, που συντάχθηκε από τον S.E.Haydon δύο ημέρες αργότερα, στις 19 Απριλίου, οι κάτοικοι αιφνιδιάστηκαν όταν εντόπισαν ένα «αερόπλοιο» να κινείται με χαμηλή ταχύτητα που κυμαινόταν από δέκα έως δώδεκα μίλια περίπου.

Η κατόπτευση ενός ιπτάμενου αντικειμένου με χαμηλή ταχύτητα πάνω από τα κεφάλια τους, έξι χρόνια πριν την πειραματική πτήση των αδερφών Ράιτ, ήταν σίγουρα ένα πολύ παράξενο θέαμα.

Σύμφωνα με τους κατοίκους, η αργή ταχύτητα οφειλόταν σε βλάβη ή ζημιά στα μηχανήματα του «αερόπλοιου». Το ΑΤΙΑ πέταξε πάνω από την κεντρική πλατεία πριν προχωρήσει προς το βόρειο τμήμα της πόλης, με τους θεατές να παρακολουθούν μπερδεμένοι.

Φτάνοντας στο βόρειο τμήμα της Aurora, χτύπησε πάνω σε έναν ανεμόμυλο που ανήκε στον δικαστήJ.S Proctor. Λόγω της σύγκρουσης, το ΑΤΙΑ συνετρίβη στο έδαφος με αποτέλεσμα μια εντυπωσιακή έκρηξη. Οι κάτοικοι έσπευσαν στο σημείο, όπου ανακάλυψαν τα συντρίμμια διάσπαρτα στη γη, ενώ ο πύργος του ανεμόμυλου είχε καταστραφή. Από τη σύγκρουση είχε καταστραφεί ακόμα μία δεξαμενή νερού καθώς και ο κήπος του Proctor.

Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία πληροφορία σχετικά με το είδος των συντριμμιών, όμως σύμφωνα με φήμες στα συντρίμμια είχαν εντοπιστεί χαραγμένα ιερογλυφικά. Μια προσεκτική εξέταση της περιοχής είχε ως αποτέλεσμα να βρεθεί ένα άσχημα παραμορφωμένο σώμα που προφανώς ήταν και ο χειριστής του άγνωστου αντικειμένου.

Ακόμη ήταν προφανές πως το πτώμα δεν ανήκε σε αυτό τον κόσμο και έτσι το τελικό συμπέρασμα ήταν πως πρόκειται για ένα μη-γήινο ον. Στο παράξενο ον δόθηκε μια πρέπουσα ταφή σύμφωνα με χριστιανικές τελετές, καθώς και έθιμα των κατοίκων, στο βόρειο τμήμα του νεκροταφείου της Aurora.

Για ένα μικρό χρονικό διάστημα υπήρχε μια ταφόπλακα για το παράξενο ον, αλλά στην πορεία εξαφανίστηκε και το μόνο που υπάρχει πλέον είναι φωτογραφίες από μια επιτύμβια στήλη. Το μυστήριο εντάθηκε περαιτέρω το 1935 όταν η περιούσια του δικαστή Proctor αγοράστηκε από τον BrawleyOates.

Καθαρίζοντας τα υπολείμματα από το πηγάδι προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως μια πηγή νερού, ανέπτυξε μια εξαιρετικά σπάνια μορφή αρθρίτιδας. Ισχυρίστηκε ότι ήταν αποτέλεσμα μολυσμένου νερού από τα συντρίμμια του αντικειμένου και το 1957 το πηγάδι σφραγίστηκε.

Πολλά χρόνια αργότερα ερευνητές ΑΤΙΑ άρχισαν να διερευνούν το περιστατικό, ενώ έγιναν προσπάθειες για την εκταφή και την εξέταση του «απόκοσμου σώματος», που θάφτηκε από τους κατοίκους.



Παρά το γεγονός ότι η πόλη έχει αγκαλιάσει το «μύθο» μέχρι ενός σημείου, το τοπικό συμβούλιο έχει αρνηθεί όλες τις αιτήσεις για την εκταφή και σταμάτησε όλες τις προσπάθειες.

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον παράξενο επισκέπτη δεν είναι διαθέσιμες και εξακολουθεί να είναι ένα μυστήριο. Ένας καθηγητής του North Texas State Universityπροσπάθησε επίσης να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό αυτό. Ισχυρίστηκε ότι είχε βρει μερικά θραύσματα μετάλλου σε ένα βενζινάδικο στην περιοχή διαμονής του δικαστή Proctor. Ο καθηγητής είπε ότι ένα μεταλλικό κομμάτι είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί αποτελείται από σίδηρο χωρίς όμως να παρουσιάζει μαγνητικές ιδιότητες.

Οι έρευνες της MUFON αποκάλυψαν δύο νέους αυτόπτες μάρτυρες της συντριβής. Η MaryEvans, η οποία ήταν 15 ετών την εποχή του περιστατικού, είπε πως οι γονείς της πήγαν στο σημείο της συντριβής (της απαγόρευσαν να πάει η ίδια), και εκεί παρατήρησαν το παράξενο ον. Ο Charlie Stephens, ο οποίος ήταν 10 ετών, είπε πως είδε το «αερόπλοιο» να βγάζει καπνό καθώς αυτό κατευθυνόταν βόρεια προς την Aurora. Ήθελε να δει τι συνέβη, αλλά ο πατέρας του δεν τον άφησε.

Την επόμενη ημέρα όμως, ο πατέρας του τον πήγε στην πόλη και εκεί είδε τα συντρίμμια από τη συντριβή. Το 2008 σε ντοκιμαντέρ των «UFO Hunters» παρουσιάστηκε ο Tim Oates, ανιψιός του Brawlay Oates και τώρα ιδιοκτήτης του ακινήτου, όπου επέτρεψε στους ερευνητές να αποσφραγίσουν το πηγάδι, προκειμένου να το εξετάσουν για πιθανά συντρίμμια ενώ πάρθηκε νερό για χημική ανάλυση της οποίας τα αποτελέσματα έδειξαν φυσιολογικά, εκτός από τη μεγάλη ποσότητα αλουμινίου.

Επίσης εντοπίστηκαν τα ερείπια του ανεμόμυλου αντικρούωντας τις δηλώσεις της κ. Pegues στο περιοδικό «TIME» το 1979, ότι ο δικαστής Proctor δεν είχε ποτέ ένα ανεμόμυλο στην ιδιοκτησία του.


Μύθος ή πραγματικότητα;

Η θεωρία της φάρσας βασίζεται κυρίως στην ιστορική έρευνα της BarbaraBrammer, πρώην δήμαρχο της Aurora. Η έρευνα της αποκάλυψε ότι κατά τους μήνες πριν την υποτιθέμενη συντριβή, η πόλη της Aurora είχε ταλαιπωρηθεί από μια σειρά τραγικών γεγονότων.

Πρώτον, η τοπική καλλιέργεια βαμβακιού, η κύρια πηγή των εσόδων της πόλης, καταστράφηκε.

Δεύτερον, ένα κύμα επιδημίας πυρετού έπληξε την πόλη, αφανίζοντας πολλούς πολίτες και τοποθετώντας την πόλη σε καραντίνα.

Τέλος, ένας σιδηρόδρομος 27 μίλια από την Auroraπου είχε προγραμματιστεί να περνά μέσα από την πόλη, δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα. Ουσιαστικά η Aurora ήταν σε σοβαρό κίνδυνο εξαφάνισης.

Η έρευνα Brammer έδειξε επίσης ότι ο Haydon, συγγραφέας του άρθρου της εφημερίδας, ήταν γνωστός στην πόλη για να γράψει απλά ένα αστείο για φάρσα, και το συμπέρασμα της είναι ότι το άρθρο Haydon ήταν μια έσχατη προσπάθεια να κρατήσει ζωντανή την πόλη.

Διαβάστε περισσότερα »

Η διεθνής σημαία της Γης: Σουηδός σχεδιαστής δημιούργησε μια σημαία και ελπίζει ότι θα χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές αποστολές στο σύμπαν

Η διεθνής σημαία της Γης

Φανταστείτε το έτος 2035. Οι άνθρωποι έχουν προσγειωθεί στον Άρη και είναι έτοιμοι να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην επιφάνεια. Το επόμενο πράγμα που πρέπει να κάνουν θα είναι να αναρτήσουν μία σημαία στο έδαφος.

Αλλά αυτή δεν είναι η σημαία των ΗΠΑ, ή ακόμα και μία σημαία των Ηνωμένων Εθνών – αντ “αυτού, θα είναι μία σημαία μπλε χρώματος που θα περιλαμβάνει επτά δαχτυλίδια και θα προορίζεται για να αντιπροσωπεύσει ολόκληρο τον πλανήτη μας.

Τουλάχιστον αυτό είναι το μέλλον που οραματίζεται ένας γραφίστας, ο οποίος σχεδίασε μια σημαία και λέει ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές αποστολές στο σύμπαν για να σηματοδοτήσει ότι ερχόμαστε από τη Γη.

Το έργο, με τίτλο Η διεθνής Σημαία του Πλανήτη Γη, δημιουργήθηκε από τον Oskar Pernefeldt από το Beckmans College of Design στη Στοκχόλμη, Σουηδία.


Από τον δικτυακό του τόπο, μας λέει ότι ο σκοπός της σημαίας είναι να «υπενθυμίσει στους ανθρώπους της Γης που μοιραζόμαστε αυτόν τον πλανήτη, ότι δεν έχουν σημασία τα εθνικά σύνορα.»

Το μπλε χρώμα φόντου επιλέχθηκε για να συμβολίσει το νερό στη Γη – ένα βασικό συστατικό της ζωής του πλανήτη μας


Η σημαία έχει μέγεθος παρόμοιο με πολλές εθνικές σημαίες, και χαρακτηριστικό της είναι τα επτά δαχτυλίδια στο κέντρο της.

Το σχήμα έχει επίσης σχεδιαστεί σαν ένα λουλούδι που, σύμφωνα με τον κ Pernefeldt, «αντιπροσωπεύει το πώς τα πάντα στον πλανήτη μας, άμεσα ή έμμεσα συνδέονται.


Και πρόσθεσε: «Οι εξωτερικοί δακτύλιοι του λουλουδιού σχηματίζουν έναν κύκλο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα σύμβολο της Γης ως πλανήτης και η μπλε επιφάνεια εκτός από το νερό στον πλανήτη μας θα μπορούσε να αποτελεί το σύμπαν.






Παρακολουθήστε την κατασκευή της Διεθνής Σημαίας του Πλανήτη Γη:



Η σημαία της Γης έχει φόντο σκούρο μπλε και κεντρικό της στοιχείο είναι η φημισμένη φωτογραφία της NASA που δείχνει τον πλανήτη μας όπως φαίνεται από το Διάστημα.

Η σημαία δεν είναι επίσημη, καθώς δεν υπάρχει επίσημος κυβερνητικός φορέας για τη Γη.

Συνδέεται με την Ημέρα της Γης, που αφορά την ευαισθητοποίηση για θέματα περιβάλλοντος και τον εορτασμό του κινήματος της παγκόσμιας κοινότητας.


Ιστορία

Η πρώτη σημαία της Γης έγινε με τη μέθοδο screen-printing και τα χρώματα της Γης ήταν αντεστραμμένα: ο ωκεανός ήταν λευκός και τα σύννεφα ήταν μπλε.

Με δύο μόνο χρώματα, το ένα χρώμα ήταν για τα σύννεφα και το άλλο συμβόλιζε τον ωκεανό και τη Γη.


Διαβάστε περισσότερα »