HEADLINES
Loading...

Tα δεκαπέντε πιο ανατριχιαστικά μέρη της Ελλάδας

Αν πιστεύετε ότι είστε ασφαλείς και τα μέρη που προκαλούν ανατριχίλες βρίσκονται αρκετά χιλιόμετρα μακριά σας, ίσως θα έπρεπε να το ξανασκεφτείτε.

Η Ελλάδα κατέχει εξαίρετη θέση ανάμεσα στις χώρες με τα πιο παράξενα, μυστικιστικά ή ανατριχιαστικά μέρη. Σπίτια, τοποθεσίες, περιοχές, ακόμη και χωριά της χώρας μας φημίζονται για το πέπλο μυστηρίου που τα καλύπτει και κάνει τους επισκέπτες να ριγούν..

1. Οικισμός Κάλλιο

Ένα χωριό του νομού Φωκίδας του δήμου Λιδωρικίου. Το χωριό βρισκόταν αρχικά στον χώρο, στον οποίο δημιουργήθηκε το 1980 η τεχνητή λίμνη που προέκυψε από τη κατασκευή του φράγματος του Μόρνου.

Για τον λόγο αυτό το χωριό μεταφέρθηκε σε άλλη θέση, πάνω από τις όχθες της λίμνης, ενώ ο παλιός οικισμός καλύφθηκε από τα νερά της λίμνης.

Ωστόσο, μια απόκοσμη σκηνή διαδραματίζεται κάθε φορά που η στάθμη της λίμνης κατεβαίνει λόγω ξηρασίας, αποκαλύπτοντας αργά μέρος του παλιού χωριού.

2. Βράχος Κουνόπετρας

Αυτός ο βράχος βρίσκεται στην νότια ακτή του Ληξουρίου. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο βράχο μέσα στη θάλασσα, ο οποίος ανεξήγητα κουνιόταν μπρος-πίσω με την παλίρροια, χωρίς να πέφτει.

Όταν οι βρετανοί ήταν στο νησί, έδεσαν αλυσίδες γύρω από το βράχο, και προσπάθησαν να τον σύρουν μέσα στη θάλασσα, αλλά χωρίς επιτυχία. Δυστυχώς, ο βράχος σταθεροποιήθηκε όταν άλλαξε η μορφολογία του εδάφους, λίγο μετά το σεισμό του 1953.

3. Ναός Αγίας Θεοδώρας

Ένα από τα πιο παράξενα εκκλησάκια στην Ελλάδα, το οποίο βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα έξω από τη Μεγαλόπολη της Αρκαδίας.

Στη σκεπή του έχουν φυτρώσει 17 μεγάλα δέντρα, των οποίων οι ρίζες δεν φαίνονται πουθενά και προσδίδουν στο μικρό ναό ένα δυσανάλογα μεγάλο για το μέγεθός του βάρος, που λέγεται πως αποτελεί αίνιγμα για τους ειδικούς.

Ο βυζαντινός ναός, χτισμένος τον 12ο αιώνα, μοιάζει ετοιμόρροπος κι όμως κατορθώνει να αντιστέκεται ακόμη και στα δυνατά ρέματα νερού που περνούν τον χειμώνα από τη περιοχή, ενώ κάτω από το εκκλησάκι αναβλύζει δροσερό, πόσιμο νερό.

Σύμφωνα με την παράδοση, τα τελευταία λόγια της Αγίας Θεοδώρας, η οποία εκτελέστηκε ήταν: «το σώμα μου να γίνει εκκλησιά, τα μαλλιά μου δένδρα και το αίμα μου ποτάμι».

4. Δρακοντόσχισμα

Τα δεκαπέντε πιο ανατριχιαστικά μέρη της Ελλάδας
Ένας τεράστιος απόκρημνος βράχος στη Σκόπελο, ο οποίος μοιάζει να έχει κοπεί από ανθρώπινο χέρι. Η πρόσβαση στην ακτή είναι δυνατή μόνο από τη θάλασσα, οπότε όσοι δε διαθέτουν σκάφος, θαυμάζουν το τοπίο από ψηλά.

Είναι άγνωστο πως σχηματίστηκε έτσι αυτός ο βράχος, ωστόσο ο θρύλος λέει ότι πριν 800 χρόνια εμφανίστηκε ένας δράκος στη Σκόπελο που σκότωνε και έτρωγε όλους τους κατοίκους της.

Κανείς δεν μπορούσε να μείνει στο νησί και από τα γειτονικά νησιά έστελναν τους καταδικασμένους σε θάνατο να τους φάει το θεριό. Αυτό κράτησε για περίπου 400 χρόνια, ώσπου ο Άγιος Ρηγίνος αποφάσισε να το εξολοθρεύσει. Μπαρκάρισε λοιπόν σα ναύτης σε ένα από τα πλοία που πήγαιναν τους καταδίκους στο νησί, και κυνήγησε το δράκο μέχρι τη θέση μεταξύ Σταφύλου και Αμάραντου.

Τότε ο δράκος πήδησε στη θάλασσα, αφού δεν είχε τρόπο διαφυγής, κι ο βράχος από εκεί που πήδησε σκίστηκε κι η περιοχή ονομάστηκε Δρακοντόσχισμα.

5. Ανηφόρα Πεντέλης

Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο. Εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν την εμφάνιση περίεργων φώτων και θορύβων. Εκατοντάδες αναφορές, μαρτυρίες, αλλά και πειράματα από ερευνητές του είδους. Σε αυτή την περιοχή βρίσκουμε και το γνωστό και αποδεδειγμένο -πλέον- φαινόμενο του σταματημένου αμαξιού που σε συγκεκριμένη πλευρά του βουνού, αντί να κυλάει προς τα πίσω λόγω της κλίσης ή της πλαγιάς, αυτό ανηφορίζει. Το φαινόμενο έχει αποδοθεί σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, δεν παύει όμως να παραμένει ανατριχιαστικό.

6. Πυραμίδα

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί γύρω από την λεγόμενη πυραμίδα του Ταϋγέτου. Λέγεται ότι αποτελεί την πιο αρχαία πυραμίδα του κόσμου, ενώ αποτελεί και σημείο αναφοράς συντεταγμένων αφού βρίσκεται σε απόλυτη νοητή ευθεία με τον Όλυμπο.

Ωστόσο, το πιο ανεξήγητο φαινόμενο είναι η ίδια η κατασκευή της πυραμίδας, αφού υπάρχουν διαφωνίες για το αν είναι έργο φυσικό ή παρέμβαση του ανθρώπου.

Το αφύσικα τέλειο σχήμα της αλλά και η εμφανής οριζοντίωση της βάσης της, που δείχνει να έχει περάσει από ανθρώπινα χέρια -αφού από κει και πάνω το πέτρωμα και το χώμα αλλάζουν, σμιλεύονται και ισιώνουν για να φτιάξουν το ισόπλευρο τρίγωνο- τροφοδοτούν τις θεωρίες που θέλουν την πυραμίδα να είναι τεχνητό κατασκεύασμα, που παραπέμπει σε αρχαίες τελετουργίες και πρόθεση ιερατική.

7. Φραγκοκάστελο-Δροσουλίτες

Πολλές φορές έχουν θεαθεί ανθρωπόμορφες σκιές, μαυροντυμένες, να περπατάνε ή να καλπάζουν πάνω σε άλογα, κρατώντας όπλα, από την Εκκλησία του Αγίου Χαράλαμπου προς το Φραγκοκάστελο και να χάνονται στη θάλασσα.

Οι μορφές εμφανίζονται τις τελευταίες μέρες του Μαΐου και τις πρώτες του Ιουνίου, τις πρώτες πρωινές ώρες, και περπατούν ο ένας πίσω από τον άλλο για περίπου 10 λεπτά, όταν επικρατεί άπνοια και υψηλή υγρασία.

Οι «Δροσουλίτες», λέγεται πως είναι τα φαντάσματα των νεκρών πολεμιστών του Χατζημιχάλη Νταλιάνη, που σκοτώθηκαν κατά την υπεράσπιση του Φρουρίου στις 17 Μαΐου 1828.
Σύμφωνα με το θρύλο, τα σώματα των Ελλήνων πολεμιστών έμειναν άταφα, ώσπου ένας δυνατός άνεμος μετέφερε άμμο από την παραλία της Ορθής Άμμου και κάλυψε τα σώματα τους. Αν και χιλιάδες κόσμου έχει δει το φαινόμενο, δεν έχει καταγραφεί ποτέ, αφού εκείνες τις ώρες το φως είναι ελάχιστο.

8. Σπιναλόγγα

Το 1903, αφού είχαν φύγει και οι τελευταίοι κάτοικοι, το νησί μετατράπηκε σε Λεπροκομείο, προκειμένου να απομονώσουν όσους έπασχαν από τη Νόσο Χάνσεν, καθώς δεν είχε βρεθεί το φάρμακο για τη λέπρα και η νόσος είχε πανικοβάλει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.

Στις 30 Μαΐου του 1903 υπογράφηκε η απόφαση για να μετατραπεί η Σπιναλόγκα σε νησί των λεπρών όπου μεταφέρθηκαν από διάφορα μέρη της Κρήτης 250 ασθενείς, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε Διεθνές Λεπροκομείο αφού δέχτηκε αρρώστους και από άλλες χώρες της Ευρώπης.

Στις μέρες μας πολλές από τις εγκαταστάσεις του Λεπροκομείου δεν υπάρχουν. Φημολογείται όμως πως κάποιοι από τους επισκέπτες του νησιού έχουν ακούσει φωνές ανθρώπων που υποφέρουν, ενώ μπαίνοντας στα απομεινάρια των σπιτιών των λεπρών ένιωθαν την παρουσία τους.

9. Δρακόσπιτα

Μεγαλιθικά κτίσματα στην Εύβοια, αβέβαιης χρονολόγησης και αγνώστων χτιστών. Βρίσκονται κοντά στους Στύρους, στην Κάρυστο, και στην κορυφή της Όχης.
Τα δρακόσπιτα είναι οικοδομημένα από τετραγωνικούς μακρόστενους και σχετικά λεπτούς λίθους, οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί ο ένας πάνω στον άλλο χωρίς άλλα συνδετικά υλικά, και συγκρατούνται μόνο με το βάρος τους, ενώ τα κενά συμπληρώνονται με άλλους μικρότερους λίθους.

Τα περισσότερα δρακόσπιτα διατηρούνται ακόμα και σήμερα σε άριστη κατάσταση, όπου κυριαρχεί η γκρίζα πέτρα της περιοχής και όπου απουσιάζει κάθε άλλο οικοδομικό υλικό.
Ο καθηγητής Ν. Μουτσόπουλος, βρήκε, σε μια υπόγεια κατασκευή δίπλα σε δρακόσπιτο, οστά ζώων, θραύσματα αγγείων και κατάλοιπα θυσιών. Μέχρι και σήμερα, παραμένει μυστήριο ποιοι έχτισαν αυτές τις κατοικίες και για ποιο λόγο.

10. Χωριό Ανάβατος

Στα δυτικά της Χίου υπάρχει το καστροχώρι του Ανάβατου. Χτισμένο σε έναν απότομο λόφο με απόκρημνες πλαγιές, είναι προσβάσιμο από ένα μόνο σημείο. Εξαιτίας της φυσικής προστασίας του, είναι πιθανό το χωριό να κτίστηκε για τον έλεγχο της δυτικής ακτής κατά την περίοδο των πειρατικών επιδρομών.

Το χωριό εγκαταλείφθηκε ξαφνικά γι άγνωστους λόγους, αλλά η συνολική καλοδιατηρημένη μορφή του, δίνει μια μοναδική εικόνα μιας πόλης-φάντασμα περιτριγυρισμένης από ένα άγριο και τραχύ φυσικό περιβάλλον.

11. Βουλισμένο αλώνι

Τα δεκαπέντε πιο ανατριχιαστικά μέρη της Ελλάδας
Ένα κομμάτι γης στην Κρήτη, τεραστίων διαστάσεων, το οποίο φαίνεται να έχει βυθιστεί δημιουργώντας πανύψηλα κάθετα τοιχώματα, και οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι μάλλον επρόκειτο για κάποιο σπήλαιο του οποίου η οροφή κατέρρευσε.

Ωστόσο, το όνομα «βουλισμένο αλώνι» σημαίνει «αλώνι που έχει βουλιάξει» και προέρχεται από μια λαϊκή ιστορία. Σύμφωνα με αυτή, κάποτε ένας γεωργός της περιοχής είχε εδώ το αλώνι του.

Ένα καλοκαίρι, την ημέρα της εορτής του Προφήτη Ηλία, ο γεωργός πήγε στο αλώνι για να αλωνίσει μαζί με τη γυναίκα του και την κόρη του, παρόλο που εκείνη την ημέρα δεν αλωνίζουν. Η απιστία αυτή επέφερε την τιμωρία από τον Άγιο, με αποτέλεσμα να βουλιάξει το αλώνι και να καταπιεί τους «άπιστους».

Ακόμη και σήμερα, λένε οι κάτοικοι, την ημέρα του Προφήτη Ηλία, ακούγονται τριξίματα από τα άχυρα και το τραγούδι της κόρης του γεωργού «Γύρω γεια τωνε κι όλα τ" άχερα δικά ντωνε...», ενώ έχει παρατηρηθεί ότι πετάνε μέσα στο αλώνι κοπάδια περιστεριών, ένα φαινόμενο που δεν έχει ακόμα εξηγηθεί.

12. Σανατόριο Πάρνηθας

Ένα παράδοξο, ογκώδες πολυόροφο εγκαταλελειμμένο κτίσμα στέκει σήμερα σε μια πλαγιά της Πάρνηθας, με το σύνολο της περιοχής γύρω του να προβάλλει καμένο και εφιαλτικό.
Αυτό το κτίριο ιδρύθηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί το 1914, ως ορεινό αντιφυματικό περίπτερο-θεραπευτήριο του Ευαγγελισμού. Το 1934, ανοικοδομήθηκε με την επωνυμία Νοσοκομείο Γεωργίου Σταύρου & Γεωργίου Φουγκ.

Στη συνέχεια μετατράπηκε στο ξενοδοχείο Ξενία, και τέλος σε Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων. Σήμερα το κτίριο είναι ένα εγκαταλελειμμένο ερείπιο. Υπάρχουν ιστορίες για ένα κοριτσάκι στο σανατόριο, το οποίο, στα τελευταία του πλέον από τη φυματίωση, δεν μπορούσε να πιει ούτε μια στάλα νερό.

Ζήτησε, λοιπόν, από κάποιον νοσοκόμο να την πάει στην Πηγή της Κυράς, στο τελευταίο καταφύγιο της Πάρνηθας, αλλά ξεψύχησε στο δρόμο. Διάφοροι περαστικοί έχουν ισχυριστεί πως έχουν δει το κοριτσάκι να τους ζητάει να τη συνοδέψουν στην πηγή.

Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από τότε που το κτίριο εγκαταλείφθηκε εντελώς και η φήμη του συνοδεύεται από ιστορίες κακοτυχίας, αρρώστιας, πόνου, θανάτου αλλά και σενάρια σατανισμού και «μεταφυσικών» φαινομένων, αφού ανεξήγητα σύμβολα χωρίς καμία ερμηνεία καλύπτουν τους τοίχους του.

13. Σπηλιά Νταβέλη

Το σπήλαιο αυτό, πριν ονομαστεί έτσι, ονομαζόταν «Σπήλαιο των Αμώμων», δηλαδή των αγνών και αναμάρτητων, γιατί μόνο αυτοί μπορούσαν να εισέλθουν εκεί, αν και κανείς δε ξέρει πως προήλθε αυτή η ονομασία.

Η ιστορία της «σπηλιάς του Νταβέλη», έγινε γνωστή στο τέλος της δεκαετίας του 60, αφού υπήρχαν εκατοντάδες αναφορές από τους κατοίκους της περιοχής, για «παράξενα φώτα» στον ουρανό, μικρά ανθρωποειδή, παράξενους ήχους και φαντάσματα.

Μέσα στο σπήλαιο, υπάρχουν μεγάλες ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο και μια ισχυρή μυρωδιά από όζον, ενώ σε κάποια σημεία κοντά στην σπηλιά, το ποσοστό της ραδιενέργειας σε έδαφος και αέρα είναι ελαφρώς ανεβασμένο και φημολογείται ότι αν φέρει κάποιος μία λάμπα φθορίου μπορεί να ανάψει μόνη της.

Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες περαστικών για μυστηριώδεις τοπικούς στροβίλους διαμέτρου ενός μέτρου, ενώ πιο δίπλα υπάρχει πλήρης άπνοια. Διάφορες ιστορίες κυκλοφορούνε σχετικά με τα σύμβολα που είναι ζωγραφισμένα, ή χαραγμένα στους βράχους της σπηλιάς.

Η πιο σημαντική ιστορία από όλες, είναι αυτή που υποστηρίζει ότι μία παλάμη η οποία είναι χαραγμένη στον τοίχο, τα τελευταία 20 χρόνια έχει μετακινηθεί τουλάχιστον τρεις φορές. Μέχρι και ο Ελληνικός στρατός έχει ανάμειξη στην υπόθεση της σπηλιάς του Νταβέλη.

Τη δεκαετία του 80, η ευρύτερη περιοχή γύρω από τη σπηλιά, είχε κηρυχτεί στρατιωτική και απαγορευόταν η προσέγγιση πολιτών για τουλάχιστον 3 χρόνια.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αναφορές από τους εργαζομένους εκεί, για παράξενα φαινόμενα, ενώ είναι επιβεβαιωμένο ότι πολλοί από αυτούς, πέθαναν μετά από μερικά χρόνια, όλοι από καρκίνο.

14. Το πηγάδι των ψυχών

Σε κεντρικό σημείο της Κηφισιάς, ανάμεσα σε μερικές καλαμιές και καλά σφραγισμένο με τσιμέντο στόμιο, υπάρχει ένα πηγάδι του οποίου η ιστορία ξεκινά από πολύ παλιά.

Ο μύθος λέει ότι εκεί κατοικούν ψυχές νεκρών οι οποίες εμφανίζονται το βράδυ στους περίεργους που τριγυρνούν κοντά του, παίρνοντας την μορφή φασματικών προσώπων.

Το 1945, κάποιος κάτοικος της περιοχής, πυροβόλησε ένα βράδυ μία από αυτές τις μορφές, και την επόμενη ημέρα ο ίδιος πέθανε, αφού αρρώστησε αιφνίδια και βαριά.

Το πηγάδι έχει επάνω στο σφράγισμά του, χαραγμένα περίεργα σύμβολα, που ίσως να είναι και τυχαία.

Παρόλο που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της περιοχής, δύσκολα μπορεί κάποιος να το εντοπίσει αφού περιβάλλεται σχεδόν εξ" ολοκλήρου από τις πυκνές καλαμιές, ενώ εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι όλη η γύρω περιοχή είναι κτισμένη, εκτός από αυτό το μοναδικό, μικρό σημείο του πηγαδιού.

15. Το σπίτι στη βασιλίσσης Όλγας 263

Το συγκεκριμένο σπίτι της Θεσσαλονίκης, λέγεται πως παλιά ήταν αρχοντικό κάποιου Εβραίου, ενώ σήμερα δεν κατοικείται αφού είναι ετοιμόρροπο και ο γύρω χώρος έχει μετατραπεί σε αποθήκη οικοδομικών υλικών.

Πολλά έχουν ειπωθεί για αυτό το κτίσμα, όπως όσοι έχουν μείνει εκεί νύχτα ακούν φοβερούς θορύβους από φαντάσματα που κυκλοφορούν στα δωμάτια, με αποτέλεσμα να τρέπονται σε φυγή, ή πως συνοδεύει κατάρα και όποιος μένει εκεί κινδυνεύει να τρελαθεί, ενώ όποιος προσπαθήσει να το γκρεμίσει κινδυνεύει να πεθάνει.

Το γεγονός ότι στο παρελθόν το πήραν δύο εργολάβοι για να το κατεδαφίσουν, και την ημέρα που πέρασε στην ιδιοκτησία τους ο ένας πέθανε από την καρδιά του και ο άλλος σκοτώθηκε σε τροχαίο ταξιδεύοντας στην Αθήνα, φούντωσαν τις φήμες.

Αρκετοί είναι αυτοί που αποφεύγουν ακόμη και να περνούν τη νύχτα έξω από το κτίριο ή αλλάζουν και πεζοδρόμιο με το φόβο πως ίσως κάτι κακό θα τους συμβεί εάν δεν υπακούσουν στους νόμους των «πνευμάτων».

Διαβάστε περισσότερα »

Ο οκτάχρονος με τα τεράστια χέρια

Ο οκτάχρονος Kaleem από την Ινδία έχει δύο τεράστια χέρια τα οποία μάλιστα ζυγίζουν 12,5 κιλά και έχουν μήκος 33 εκατοστά το καθένα από τη βάση της παλάμης έως τα ακροδάχτυλα.

Οι γιατροί στην Ινδία δεν μπορούν να εξηγήσουν το φαινόμενο αυτό ενώ οι γονείς του δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τον πάνε σε περισσότερους γιατρούς.

Το οκτάχρονο αγόρι δε μπορεί εκτελέσει ακόμα και τις πιο απλές ανθρώπινες λειτουργίες όπως το να δέσει τα κορδόνια του.

Εκτός από τα προβλήματα της καθημερινότητας ο μικρός Kaleem λέει ότι δεν πηγαίνει στο σχολείο γιατί ο δάσκαλός του λέει ότι τα παιδιά τον φοβούνται. Οι γονείς του δεν έχουν καταφέρει να πάνε τον γιο τους σε άλλους γιατρούς πέραν αυτών στην περιοχή τους που δηλώνουν άγνοια για το τι μπορεί να προκάλεσε το πρήξιμο στα χέρια του.








Διαβάστε περισσότερα »

Τα αληθινά... X-Files!

Στο επίκεντρο της δημοσιότητας βρίσκεται τα τελευταία 24ωρα μια φωτογραφία από τη Σελήνη η οποία δείχνει κάτι που θυμίζει ανθρώπινη φιγούρα.


Παλαιότερα αλλά και πολύ πρόσφατα οι φίλοι της διαστημικής εξερεύνησης και οι θιασώτες της ύπαρξης προηγμένων εξωγήινων πολιτισμών «είδαν» σε φωτογραφίες από εξερευνητικά σκάφη και τηλεσκόπια την παρουσία αντικειμένων, UFO, ακόμη και κτιριακών εγκαταστάσεων.

Ας θυμηθούμε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις.

Το πρόσωπο του Αρη

Η διασημότερη φωτογραφία του... είδους είναι αυτή που τράβηξε το σκάφος «Viking 1» της NASA το 1976 που προχώρησε σε μια σειρά φωτογραφίσεων στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη με στόχο την επιλογή του σημείου προσεδάφισης για το αδελφό του σκάφος, το «Viking 2», που επρόκειτο να ακολουθήσει. Μία από τις φωτογραφίες αυτές απεικόνιζε έναν περίεργο σχηματισμό επάνω σε έναν λόφο που έμοιαζε πολύ με ανθρώπινο πρόσωπο. Η φωτογραφία δόθηκε στη δημοσιότητα από τη NASA με την περιγραφή: «Σχηματισμός βράχων ο οποίος μοιάζει με ανθρώπινο πρόσωπο εξαιτίας των φωτοσκιάσεων». Για αρκετά χρόνια δεν είχε δοθεί ιδιαίτερη σημασία στη φωτογραφία. Οι πρώτες συζητήσεις άρχισαν στα μέσα της δεκαετίας του '80 και εντάθηκαν σε αυτήν του '90. Μια θεωρία είχε ήδη σχηματιστεί: το πρόσωπο ήταν το κατασκεύασμα ενός εξωγήινου πολιτισμού που προσπαθούσε να μεταδώσει κάποιο μήνυμα. Επίσης μια σειρά μικρότερα υψώματα που εμφανίζονται στη φωτογραφία θεωρήθηκαν πυραμιδοειδείς κατασκευές και σύντομα άρχισε να γίνεται συζήτηση για τα ερείπια μιας ολόκληρης πόλης. Το 2011 ο δορυφόρος MRO που μελετά τον Αρη τα τελευταία χρόνια πήγε πάνω ακριβώς από τον επίμαχο λόφο και τράβηξε νέες υψηλής ανάλυσης εικόνες οι οποίες δεν εμφάνισαν αυτή τη φορά το «πρόσωπο». Εννοείται ότι οι φίλοι των εξωγήινων δεν πείστηκαν ούτε και με τις νέες εικόνες του MRO και συνεχίζουν να πιστεύουν ότι βρίσκεται εκεί κάποιο εξωγήινο γλυπτό.


Τα φωτάκια του Αρη

Μία από τις εικόνες που τράβηξε το «Curiosity», ο ρομποτικός εξερευνητής που βρίσκεται στον Αρη, προκάλεσε για μία ακόμη φορά διαμάχη ανάμεσα στους ειδικούς και στους θιασώτες της ύπαρξης εξωγήινης ζωής. Μία από τις 17 κάμερες του «Curiosity» στόχευσε τον οπτικό του ορίζοντα και τράβηξε διάφορες φωτογραφίες. Σε μία από αυτές διακρίνονται σε σχετικά χαμηλό ύψος στον ουρανό τρεις λαμπερές κουκκίδες, τρία «φωτάκια». Οι «κυνηγοί» των εξωγήινων υποστηρίζουν ότι πρόκειται για διαστημόπλοια στα οποία βρίσκονται εξωγήινοι που παρακολουθούν τη δραστηριότητα του «Curiosity». Αν και η NASA δεν έχει τοποθετηθεί επισήμως για το θέμα που προέκυψε, τα στελέχη της μιλάνε για κάποια «ψεγάδια» στην κάμερα που τράβηξε την εικόνα τα οποία δημιούργησαν αυτά τα φωτεινά σημάδια. Για «ψεγάδια» μιλάνε και ειδικοί στον τομέα της φωτογραφίας.

Το UFO που πάρκαρε στον Ερμή

Τον Δεκέμβριο του 2011 μεγάλη δημοσιότητα έλαβε ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο YouTube και έδειχνε ένα μεγάλο αντικείμενο να κάνει ξαφνικά την εμφάνισή του πολύ κοντά στον Ερμή. Οπως ήταν φυσικό, δημιουργήθηκε γρήγορα μεγάλο ενδιαφέρον με εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες να κάνουν κλικ στο επίμαχο βίντεο και να ανάβει η συζήτηση για το αν πρόκειται για UFO ή οτιδήποτε άλλο. Το αντικείμενο εμφανιζόταν σε μια αλληλουχία εικόνων που έστειλε το παρατηρητήριο STEREO της NASA. Τις εικόνες κατέγραψε η κάμερα Heliospheric Imager-1 και απεικόνιζαν μια έκρηξη από το στέμμα του Ηλιου. Καθώς οι γλώσσες φωτιάς έφταναν στον Ερμή, ένα μεγάλο στρογγυλό αντικείμενο εμφανιζόταν ξαφνικά δίπλα στον πλανήτη. Το αντικείμενο, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, εντόπισε ένας χρήστης με το ψευδώνυμο siniXster και ανέβασε το σχετικό βίντεο στο YouTube. «Είμαι βέβαιος ότι πρόκειται για διαστημόπλοιο, είναι εμφανές (παρ' όλο που) είναι μεταμφιεσμένο» σχολίασε ο SiniXster. Η δημοσιότητα που έλαβε η όλη ιστορία υποχρέωσε τους επιστήμονες της NASA να πάρουν θέση υποστηρίζοντας ότι το φωτεινό αντικείμενο είναι μια «φωτογραφική οφθαλμαπάτη». Οπως λένε, το φωτεινό αντικείμενο είναι αποτέλεσμα της διαδοχής των εικόνων. Τις εικόνες που στέλνει το τηλεσκόπιο μελετούν και επεξεργάζονται ειδικοί του Naval Research Laboratory, οι οποίοι αναφέρουν ότι το φωτεινό αντικείμενο δεν είναι τίποτε άλλο από τον ίδιο τον Ερμή σε μια εικόνα που είχε τραβηχτεί τα προηγούμενα 24ωρα.

Ο διαστημικός σταθμός του Αρη

Το 2011 ένας αμερικανός ερασιτέχνης αστρονόμος χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα εικονικής περιήγησης στον Αρη Google Mars εντόπισε σε μια περιοχή κάτι που θυμίζει κτιριακό συγκρότημα. Ο Ντέιβιντ Μαρτίνες έφτιαξε ένα βίντεο με την ανακάλυψή του το οποίο ανέβασε στο YouTube και μέσα σε λίγες ώρες το είδαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι με αποτέλεσμα το θέμα να πάρει μεγάλες διαστάσεις.

«Το ανακάλυψα τυχαία στο Google Mars. Το ονομάζω Βιο-Σταθμό Alpha επειδή υποθέτω ότι κάτι ζει ή έχει ζήσει στο παρελθόν εκεί. Μοιάζει με έναν μεγάλο κύλινδρο ή κάτι που αποτελείται από πολλές κυλινδρικές δομές. Υπολογίζω ότι έχει μήκος 250 μέτρα και πλάτος 50 μέτρα. Μπορεί να είναι σταθμός παραγωγής ενέργειας, μπορεί να είναι εργοστάσιο βιολογικών εργασιών, μπορεί να είναι κάποιος χώρος στάθμευσης, ελπίζω να μην είναι στρατιωτική βάση. Οποιος το έφτιαξε είχε κάποιον σκοπό τον οποίο δεν μπορώ να φανταστώ γιατί δεν θεωρώ ότι είναι κάποια κατοικία αφού ποιος θα ήθελε να ζήσει στον Αρη; Θα μπορούσε να είναι σταθμός για διαστημικούς ταξιδιώτες. Θα μπορούσε φυσικά να το έχει φτιάξει η NASA, αλλά δεν μπορώ να ξέρω αν θα το παραδεχόταν. Βέβαια δεν ξέρω επίσης αν θα μπορούσε να κρατηθεί μυστικό κάτι τέτοιο» δηλώνει ο Μαρτίνες. Πάντως τόσο η NASA όσο και η Google σε αυτή την περίπτωση δεν προχώρησαν σε κάποιο σχόλιο αφήνοντας έτσι τη φαντασία των φίλων της εξωγήινης ζωής να οργιάζει.

Ο άνθρωπος της Σελήνης

Ενας φανατικός φίλος του Διαστήματος με το ψευδώνυμο Wowforreal μπήκε στην υπηρεσία GoogleMoon και «εξερεύνησε» το αρχείο των χιλιάδων εικόνων της υπηρεσίας από τη Σελήνη. Σε μία από αυτές πρόσεξε κάτι που του κίνησε το ενδιαφέρον. Στην εικόνα εμφανίζεται κάτι που μοιάζει με ανθρώπινη φιγούρα να κινείται πάνω στην επιφάνεια του φυσικού μας δορυφόρου. Οπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις, έτσι και σε αυτήν οι ειδικοί κάνουν λόγο για φωτοσκιάσεις σε συνδυασμό με ένα ψυχολογικό φαινόμενο που ονομάζεται «παρειδωλία» κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο. Με απλά λόγια, κάποιες φορές ο άνθρωπος βλέπει αυτό που θέλει να δει, όπως στην προκειμένη περίπτωση οι φίλοι του Διαστήματος και οι θιασώτες της ύπαρξης εξωγήινων βλέπουν συχνά σε διάφορες εικόνες πρόσωπα και αντικείμενα επειδή απλώς θέλουν να τα δουν.

Διαβάστε περισσότερα »

Το πολιτικό παιχνίδι αντιπερισπασμού που παίζεται από την κυβέρνηση πάνω στο τάφο της Αμφίπολης (Βίντεο)

Μεγάλο πολιτικό παιχνίδι φαίνεται ότι παίχθηκε και παίζεται γύρω από τις ανασκαφές τόσο της ομάδας της αρχαιολόγου Κατερίνας Περιστέρη στην Αμφίπολη, όσο και της αρχαιολόγου Λιάνας Σουβαλτζή στην όαση Σίουα της Αιγύπτου μέχρι το 1996.

Η μεν τελευταία πλέον κανονικά καταγγέλλει τους Κ.Σημίτη, Θ..Πάγκαλο και Ε.Βενιζέλο ότι την εποχή εκείνη σαμποτάρισαν την ανασκαφή στην Αίγυπτο προκειμένου να μην αποκαλυφθεί, πιθανόν, ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διότι "Θα ειχαμε έξαρση του εθνικισμού στην Ελλάδα ειδικά στο θέμα των Σκοπίων" (!) όπως της είπε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θ.Πάγκαλος.

Η δε, πρόσφατη αποκάλυψη του τάφου-τύμβου στην Αμφίπολη από την Κ.Περιστέρη, τελικά φαίνεται ότι χρησιμοποιείται πολιτικά από την κυβέρνηση για να στρεψει αλλού την προσοχή των πολιτών και ειδικά του συντηρητικού-πατριωτικού χώρου, ενώ από την αρχή γνωρίζουν ότι ο τάφος ΔΕΝ είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Είναι βασιλικός τάφος της εποχής, είναι τεράστιας σημασίας αρχαιολογικό εύρημα, ακόμα και αν έχει συληθεί, όπως όλα δείχνουν (το defencenet.gr πρώτο είπε ότι ο τάφος έχει συληθεί μεταδίδοντας την έγκυρη πληροφόρηση που είχε από αρχαιολόγους που συμμετέχουν στην ανασκαφή), αλλά δεν είναι, δυστυχώς, ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το σόου που στήθηκε με τον πρωθυπουργό Α.Σαμαρά σε όλες τις πρώτες φωτογραφίες με τον Α.Σαμαρά που δόθηκαν στην δημοσιότητα από την είσοδο του τάφου σε ένα κοινό πολιτών που διψούσε για πληροφόρηση και εικόνες από έναν τάφο όπου πιθανόν να είχε μέσα ως τελευταίο κάτοικο τον Ελληνα Μακεδόνα "Βασιλέα των Βασιλέων", ξέσπασε ακριβώς την στιγμή που ψηφίστηκε στην Βουλή ο εξοντωτικός φόρος ακινήτων του ΕΝΦΙΑ!

Και τελείως τυχαία θα έχουμε το άνοιγμα του τάφου και τα τελικά συμπεράσματα τις ημέρες που θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ, ο Α.Σαμαράς!

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ανακοινώσεις για την ανακάλυψη του τάφου έγιναν τον ... Μάρτιο στην 27η αρχαιολογική επιστημονική συνάντηση, που διεξήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου από την Κ.Περιστέρη!

Και η παρουσίαση ήταν λεπτομερής και τα είχε όλα: Τις προσπάθειες των δύο τελευταίων ετών στον λόφο Καστά, του μεγέθους του που αγγίζει τα πεντακόσια περίπου μέτρα, με ακριβείς αναλογίες ύψους τριών μέτρων και συνολικού μήκους 497 μέτρων.

Αλλά τότε ουδείς δεν ασχολήθηκε με το θέμα, μέχρι που οι επικοινωνολόγοι της κυβέρνησης ανακάλυψαν ... ότι "η Γη είναι σφαιρική" και ότι η Α.Σαμαράς μπορεί να φωτογραφηθεί μπροστά στην ... σφίγγα ως έτερη ζωντανή σφίγγα!

Γιατί όλα αυτά; Για να υπάρξει βελτίωση της εικόνας του ίδιου του πρωθυπουργού και να υπάρξει αντιπερισπασμός στο θέμα του ΕΝΦΙΑ.

Και οι δηλώσεις του Α.Σαμαρά και του υπουργού Πολιτισμού Κ.Τασούλα "φούντωσαν" το ζήτημα, ενώ όλοι ξέρουν ότι ο τάφος είναι μεν βασιλικός (ίσως είναι θαμμένος και κάποιος αντιβασιλέας της περιόδου) αλλά δεν είναι του Μ.Αλεξάνδρου για μία σειρά λόγων και αντικειμενικών ευρημάτων.

Ανεξάρτητα, επαναλαμβάνουμε, με την ήδη τεράστια αρχαιολογική επιτυχία του ευρήματος και της αξία για την κατάδειξη της συνέχειας της ελληνικής ιστορίας και της ελληνικότητας της Μακεδονίας από τους αρχαίους χρόνους, την οποία εμπεριέχει.

Ακριβώς τα αντίθετα ήταν τα κίνητρα της κυβέρνησης Σημίτη που οδήγησαν στο σαμποτάρισμα της πολύ σοβαρής ανασκαφής στην Αιγυπτο της γνωστής αρχιολόγου Λιάνα Σουβαλτζή, που από το 1989 μέχρι το 1996 προχώρησε σε ανακαλύψεις που πιθανόν να σχετίζονται με τον τάφο του Βασιλέα των Βασιλέων αλλά σταμάτησαν κατ΄πιν απαίτησης της κυβέρνησης Σημίτη για να μην υπάρξει "άνοδος του εθνικισμού".


Οπως αναφέρει σε συνέντευξή της οι έρευνες της εποχής στην Αιγυπτο, που γίνονταν με αυτοχρηματοδότηση, είχαν ως αποτέλεσμα την εύρεση ενός τάφου.

«Βρήκαμε έναν υπέργειο ναόσχημο μακεδονικό τάφο με εμβαδόν 525 τετραγωνικά μέτρα ενώ ο χώρος που ανήκει ο τάφος ξεπερνά τα 12.000 τετραγωνικά μέτρα. Βρέθηκαν μάλιστα 4 αγάλματα λεόντων που φύλαγαν την είσοδο του τάφου» διηγείται η αρχαιολόγος που υποστηρίζει ότι ανακάλυψε και ελληνικές επιγραφές, η πρώτη εκ των οποίων έγραφε: «Αλέξανδρος Άμμωνος Ρα».

Κατόπιν επεμβάσεως της τότε κυβέρνησης, όπως είπε η κ. Σουλβατζή, με απόφαση του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη σταμάτησε το έργο, παρόλο που η κυβέρνηση της Αιγύπτου είχε ανακοινώσει επίσημα ότι είχε βρεθεί ο τάφος του Αλέξανδρου.

Σύμφωνα με την ίδια ο τάφος που έφερε στο φως συγκεντρώνει υψηλές πιθανότητες να ήταν του Αλεξάνδρου όμως η διακοπή των ανασκαφών δεν επέτρεψαν να αποδειχθεί.

Η κ. Σουβαλτζή, σε παλαιότερη συνέντευξή της, χωρίς να μασά τα λόγια της, είχε κατακεραυνώσει εκτός από τον κ. Σημίτη, τον τότε Υπουργό Πολιτισμού, Ευάγγελο Βενιζέλο και τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Παπανδρέου, Θόδωρο Πάγκαλογια παρεμπόδιση στο ερευνητικό της έργο.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε πριν από ένα χρόνο σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από ένα χρόνο στο arcadiavoice.gr ο τάφος που βρέθηκε στην όαση είναι ένας “τεράστιος, βασιλικός, μακεδονικός τάφος... 525 τ.μ. ενώ ο χώρος που τον περιβάλει ξεπερνά τα 12.000 τ.μ., όταν στην Ελλάδα ο μεγαλύτερος τάφος είναι του Φιλίππου που μαζί με τον χώρο που ορίζει δεν ξεπερνά τα 40 τ.μ.. Και μόνο από το μέγεθος καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ο τάφος για κάποιον ηγεμονίσκο ή κάποιο αξιωματούχο.”

Η επέμβαση, όπως μου ανακοίνωσαν τότε από το Υπουργείο Πολιτισμού της Αιγύπτου έγινε από τον τότε πρωθυπουργό τον κ. Σημίτη ο οποίος έστειλε τον θανόντα πλέον Μοσκώφ, που ήταν μορφωτικός σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας, να ζητήσει από την αιγυπτιακή πλευρά να σταματήσει το έργο και να μην μας δώσουν τις άδειες (σ.σ. τις άδειες που αφορούσαν το τελευταίο στάδιο των ανασκαφών που πιθανόν να έφερναν στο φως το ταριχευμένο σώμα του Αλέξανδρου).

Η αιγυπτιακή πλευρά μου το ανέφερε αυτό. Μου είπαν κατά λέξη: "Κυρία Σουβαλτζή, είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στα χρονικά η ίδια σας η χώρα να ζητάει κάτι τέτοιο. Πηγαίνετε να τα βρείτε και τα λέμε”.

Συνεχίζοντας αναφέρει ότι "παίχτηκαν πάρα πολλά παιχνίδια τα οποία δεν γνωρίζει καθώς δεν είναι ούτε πολιτικός ούτε διπλωμάτης αλλά αρχαιολόγος: “Εκείνη η εποχή ήταν μία εποχή έντονων αντιδράσεων για το θέμα του ονόματος των Σκοπίων.

Ήταν πάλι προσπάθειες να πάρουν τα Σκόπια το όνομα Μακεδονία...

Ο κ. Πάγκαλος με είχε καλέσει – όλοι ξέρουμε πόσο ελεύθερα μιλάει - και μου είπε δεν είναι τόσο οι ζήλίες των αρχαιολόγων, αυτές υπάρχουν, αλλά αυτό το θέμα δημιουργούσε έναν εθνικισμό, και ότι πρέπει οι τόνοι να είναι χαμηλοί.

Δηλαδή να μην μιλάμε για τάφο Αλέξανδρου αλλά για ένα ελληνικό μνημείο. Να μην μιλάμε για να μην ανεβεί το φρόνημα των Ελλήνων. Ίσως εκείνη την εποχή να γινόταν παζάρια για το όνομα”.

Συνεχίζοντας αναφέρει ότι για την συγκεκριμένη ανασκαφή στην Αίγυπτο είχαν παιχθεί πολλά παιχνίδια. “Βέβαια εκείνη την εποχή στην κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία ήταν αντιπολίτευση. Όλοι στην Νέα Δημοκρατία ξέρανε το θέμα και όλοι υπόσχονταν ότι θα το ταχτοποιούσαν όταν έρχονταν στην εξουσία. Και ήρθαν φυσικά στην εξουσία, αν τακτοποίησαν τίποτα, πείτε το μου και εμένα. Τίποτα δεν έγινε απολύτως”.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ζήτησε να συνομιλήσει ακόμη και με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή χωρίς όμως να τα καταφέρει καθώς υπήρχε απροθυμία από το ιδιαίτερο γραφείο του.

Τέλος η κ. Σουβαλτζή κάνει αναφορά στην συνάντηση της με τον πρέσβη του Ισραήλ στην Αίγυπτο που επισκέφθηκε κατά την διάρκεια των ανασκαφών στην όαση: “Είναι μία συνάντηση που δεν μπορεί να την σβήσει κάποιος εύκολα από την μνήμη του, διότι παραδέχθηκε – είχε έρθει με μία ομάδα επιστημόνων - ότι είναι ένα πολύ μεγάλο εύρημα το οποίο, όπως μου είπε, θα άλλαζε όχι μόνο τη μοίρα της όασης και γενικότερα της Αιγύπτου, αλλά και κατά κάποιο τρόπο όλου του κόσμου. Κάποια στιγμή υπήρξε κάποια διαμάχη μεταξύ μας γιατί μου ανέφερε ότι ο Αλέξανδρος ήταν μέθυσος, κίναιδος, τα γνωστά.

Και του είπα δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο διότι εάν ήταν κάποιος κίναιδος δεν θα έκανε αυτά τα μεγάλα έργα αλλά θα ήταν δέσμιος του πάθους του και ότι τα περί μέθυσου ήταν ιστορίες που δημιουργήθηκαν στην ρωμαϊκή εποχή όταν η Ρώμη ήθελε να δείξει ότι από εκείνη ξεκίνησε ο πολιτισμός... Μου είπε κάποια στιγμή (σ.σ. ο πρέσβης του Ισραήλ) ότι ο Αλέξανδρος προσκύνησε τον αρχιερέα στην Ιερουσαλήμ.

Και του είπα “κ. Πρέσβη αυτά τα γράφει ένας Εβραίος ιστορικός και δεν ευσταθούν καθώς ο Αλέξανδρος δεν πέρασε από την Ιερουσαλήμ. Αν μου λέγατε ότι ο αρχιερέας προσκύνησε τον Αλέξανδρο, αυτό να το πιστέψω. Αλλά να μου πείτε ότι ότι ένας Αλέξανδρος να πήγε ειδικά να προσκυνήσει τον αρχιερέα αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει ποτέ”.

Και μου είπε ότι είχα θάρρος, και όποιος έχει θάρρος κάποια στιγμή το πληρώνει”.Φεύγοντας ο πρέσβης του Ισραήλ την συνεχάρη για την ανασκαφή: “Εύχομαι να πάνε όλα καλά, εάν σας αφήσουν να συνεχίσετε”.



Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

O μηχανισμός Χιγκς ίσως σχετίζεται με την απότομη διαστολή του Σύμπαντος

Την ιδέα πως το μποζόνιο Χιγκς και ο μηχανισμός που είναι υπεύθυνος για τη μάζα των σωματιδίων σχετίζεται άμεσα με την πρώιμη διαστολή του Σύμπαντος διατυπώνουν δύο ερευνητές.

Πρόκειται για το Φέντορ Μπεζρούκοφ από το ερευνητικό κέντρο RIKEN-BNL των ΗΠΑ και τον Μίκαϊλ Σαπόσνικοφ από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Λοζάνης, οι οποίοι υποστηρίζουν πως το πεδίο Χιγκς σχετίζεται με την εκθετική διαστολή που έλαβε χώρα λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη που δημιούργησε το Σύμπαν όπως επίσης και με το σχήμα του.

Σήμερα πιστεύουμε πως το Σύμπαν γεννήθηκε πριν από περίπου 13.8 δισεκατομμύρια χρόνια μέσω μίας Μεγάλης Έκρηξης που προέκυψε από ένα μοναδικό σημείο άπειρης πυκνότητας και ενέργειας και από τότε διαστέλλεται συνεχώς. Παρατηρήσεις του σχήματος και της γεωμετρίας του Σύμπαντος ευνοούν τη θεωρία του κοσμικού πληθωρισμού, η οποία υποστηρίζει πως για ένα μικρό διάστημα λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη το Σύμπαν μπήκε σε μία διαδικασία εκθετικής διαστολής, διευθετώντας με κομψό τρόπο ορισμένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης κοσμολογίας.

Η θεωρία του κοσμικού πληθωρισμού έλαβε πρόσφατα και πειραματική επιβεβαίωση μέσω της ανακάλυψης βαρυτικών κυμάτων στην ακτινοβολία από τη Μεγάλη Έκρηξη από το πείραμα BICEP2, κάτι που αποτελούσε πρόβλεψη της θεωρίας. Τα βαρυτικά κύματα αποτελούν ρυτιδώσεις στη δομή του χωροχρόνου που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός και προβλέπονται από τη θεωρία του Αϊνστάιν για τη βαρύτητα.

Στην πλευρά της σωματιδιακής φυσικής, τα πειράματα στον επιταχυντή LHC του CERN έχουν δείξει πως η μάζα του μποζονίου Χιγκς βρίσκεται πολύ κοντά σε μία κρίσιμη τιμή η οποία ξεχωρίζει δύο είδη Σύμπαντος: ένα σταθερό Σύμπαν όπως αυτό που παρατηρούμε και ένα ασταθές.

Οι δύο ερευνητές μελέτησαν τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η συγκεκριμένη κρίσιμη τιμή της μάζας του Χιγκς σε σχέση με τη θεωρία του κοσμικού πληθωρισμού. Μέσω μίας σειράς θεωρητικών επιχειρημάτων κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσο πιο κοντά βρίσκεται η μάζα του σωματιδίου Χιγκς στην κρίσιμη τιμή, τα βαρυτικά κύματα από τη Μεγάλη Έκρηξη γίνονται ολοένα και πιο ισχυρά.

Η σύνδεση του φαινομένου Χιγκς με τα βαρυτικά κύματα του πρώιμου Σύμπαντος θα έχει σημαντικές συνέπειες στην έρευνα αλλά και στο σχεδιασμό των πειραμάτων που μελετούν τις πρώτες στιγμές του Σύμπαντος. Σύμφωνα πάντως με τους δύο ερευνητές, εάν η μάζα του σωματιδίου Χιγκς έχει ακριβώς την κρίσιμη τιμή, τότε τα αποτελέσματα του BICEP2 εξηγούνται ικανοποιητικά, δίνοντας μία νέα αξιοπιστία στα αποτελέσματα του BICEP2 που έχουν αμφισβητηθεί έντονα το τελευταίο διάστημα από μέρος της επιστημονικής κοινότητας.

Διαβάστε περισσότερα »

Eπαναστατικό αεροσκάφος - drone από τη NASA

Πολλαπλούς έλικες, ηλεκτροκίνηση και χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στο γνωστό υβριδικό αεροσκάφος V-22 Osprey (που μπορεί να απογειώνεται/ προσγειώνεται σαν ελικόπτερο και να πετάει σαν αεροπλάνο, χάρη στη δυνατότητα περιστροφής των φτερών του) διαθέτει το GL-10 Greased Lightning της NASA, φωτογραφία του οποίου δημοσιοποίησε χθες η αμερικανική διαστημική υπηρεσία με την ευκαιρία της National Aviation Day.

Όπως αναφέρεται στη σχετική δημοσίευση της NASA, ενδεχομένως το μέλλον της αεροπλοΐας να έχει (και) αυτή τη μορφή: ενός αεροσκάφους με πολλούς ηλεκτρικούς έλικες, που θα του επιτρέπουν να αιωρείται σαν ελικόπτερο και να πετά σαν αεροπλάνο, φέρνοντας επανάσταση στον τομέα των αερομεταφορών.

Μηχανικοί εργάζονται πάνω στο συγκεκριμένο concept στο Langley Research Center της NASA στο Χάμπτον, και το συγκεκριμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) αποτελεί ένα από τα δείγματα της δουλειάς τους. Το GL-10, ανοίγματος φτερών λίγο άνω των τριών μέτρων, πρόσφατα πραγματοποίησε επιτυχημένη πτήση παραμένοντας δεμένο στο έδαφος. Εντελώς ελεύθερες δοκιμές πτήσεις έχουν προγραμματιστεί για το φθινόπωρο του 2014.

Διαβάστε περισσότερα »

Εύκαμπτο υλικό μιμείται το χταπόδι στο καμουφλάζ

Ένα νέο εύκαμπτο υλικό ικανό να αλλάζει χρώμα και να γίνεται ένα με το περιβάλλον, όπως ακριβώς και το χταπόδι, ανέπτυξαν αμερικανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι.

Το καινοτόμο υλικό, που μοιάζει με κόλλα χαρτί, αποτελείται από κυψέλες μόλις ενός χιλιοστού, οι οποίες περιέχουν μια ειδική βαφή.

Ενεργοποιούνται από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος με αποτέλεσμα να αλλάζουν χρώμα. Για την ώρα, η εκδοχή που έχουν αναπτύξει οι επιστήμονες ανταποκρίνεται σε τόνους του άσπρου και του μαύρου.

Οι ίδιοι ωστόσο στοχεύουν στη βελτίωσή του ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά τόσο για εμπορικούς, όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς.


Όπως εξηγούν οι ειδικοί με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «PNAS», το «ζωντανό» υλικό αποτελεί τον καρπό της συνεργασίας ερευνητών από τους τομείς της βιολογίας, των έξυπνων υλικών, της πληροφορικής και της μηχανικής.

«Τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον – και κυρίως τα κεφαλόποδα όπως π.χ. το χταπόδι, το καλαμάρι και η σουπιά – έχουν πολλές φορές εντυπωσιακές ικανότητες εναλλαγής χρώματος» εξηγεί ο κύριος συγγραφέας της μελέτης δρ Τζον Ρότζερς.


Το χταπόδι έχει την ικανότητα να «χάνεται» μέσα στο περιβάλλον το οποίο επισκέπτεται κάθε φορά

Κάντο όπως το χταπόδι

Με πυρήνα το καμουφλάρισμα του χταποδιού, οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα υλικό αποτελούμενο από τρεις επιστρώσεις. Ο τρόπος λειτουργίας του έχει ως εξής: η τρίτη επίστρωση στο χαμηλότερο σημείο με τη βοήθεια φωτοαισθητήρων εντόπιζε το χρώμα του περιβάλλοντος, το οποίο αντέγραφε και έστελνε στην δεύτερη, στους λεγόμενους ενεργοποιητές. Εκείνοι με τη σειρά τους, μετέδιδαν μια συγκεκριμένη θερμοκρασία στις θερμοευαίσθητες χρωστικές της ειδικής βαφής της πρώτης επίστρωσης, με αποτέλεσμα εκείνη να αλλάζει χρώμα. Στους 47 βαθμούς Κελσίου, το υλικό από μαύρο γινόταν διάφανο.

«Πρόκειται για το πρώτο πλήρως λειτουργικό σύστημα του είδους – μοιάζει με μια λεπτή κόλλα χαρτί» αναφέρει ο δρ Ρότζερς. «Ακόμα βέβαια βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο. Είναι δηλαδή ένα σημείο εκκίνησης ώστε να μπορέσουμε να εστιάσουμε στην επιστήμη της μηχανικής γύρω από το πώς να δημιουργούμε συστήματα που να λειτουργούν καθ’ αυτόν τον τρόπο».

Διαβάστε περισσότερα »

Η καταραμένη μαντική ικανότητα της Κασσάνδρας

Η Κασσάνδρα, αναφερόμενη και ως Κασάνδρα ή Αλεξάνδρα, είναι μία από τις πιο τραγικές μορφές της Ελληνικής μυθολογίας κόρη του βασιλιά της Τροίας, Πριάμου και της Εκάβης.


Την είχε αγαπήσει ο Απόλλωνας, και εκείνη του υποσχέθηκε να δεχτεί τον ερωτά του, φτάνει να την έκανε μάντισσα που να μη λαθεύεται ποτέ σε ό,τι προέλεγε. Όταν όμως εκείνος ανταποκρίθηκε στην επιθυμία της και την προίκισε με το χάρισμα της μαντικής, η Κασσάνδρα πάτησε την υπόσχεση της και αρνήθηκε να του δοθεί. Θυμωμένος ο θεός, επειδή δεν μπορούσε να πάρει πίσω ό,τι μια φορά είχε δώσει, την καταράστηκε να μην πιστεύει ποτέ κανείς άνθρωπος στις μαντείες της, όσο αληθινές και να είναι...

Ο απατημένος θεός, όταν η Κασσάνδρα αρνιέται να του χαριστεί, κρύβει την αγανάκτηση του και της γυρεύει να του επιτρέψει να τη φιλήσει μία μόνο φορά. 'Όταν εκείνη δέχεται, ο Απόλλωνας τη φτύνει στο στόμα και αφαιρεί με τον τρόπο αυτό κάθε πειθώ από τα λόγια της.

Υπάρχουν κάποια ερωτηματικά στην πράξη αυτή του θεού Απόλλωνα. Το σάλιο, όπως κάθε έκκριση του ανθρώπου, έχει, κατά την πρωτόγονη πίστη, την ικανότητα να μεταφέρει από το ένα πρόσωπο στο άλλο ορισμένες ικανότητες, όχι να τις εξουδετερώνει. Έπρεπε λοιπόν και εδώ ο θεός φτύνοντας στο στόμα της Κασσάνδρας να της μεταδίδει τη δική του μαντική τέχνη.

Μία δεύτερη παραλλαγή του Μύθου είναι ότι στην αρχική παράδοση, ο Απόλλωνας να ζητούσε από την κόρη να τον φτύσει αυτή στο στόμα,έτσι η Κασσάνδρα έχανε ό,τι είχε αποκτήσει λίγο πιο πριν. Ο Σέρβιος, ο μόνος που δίνει την παραλλαγή αυτή της Κασσάνδρας.

Η συμφωνία της Κασσάνδρας με τον Απόλλωνα, η αθέτηση της υπόσχεσης της και η τιμωρία της, αναφέρονται για πρώτη φορά από τον Αισχύλο. Στον Λυκόφρονα η ηρωίδα παρουσιάζεται φυλακισμένη από τον πατέρα της, που δεν βαστούσε να την ακούει να θρηνεί ακατάπαυτα και να προφητεύει χαλασμούς και θανάτους, είχε δώσει όμως εντολή στο φύλακά της να καταγράφει τα λόγια της.

Μία άλλη παράδοση ερμηνεύει αλλιώς την απόκτηση του προφητικού χαρίσματος από την Κασσάνδρα. Την Κασσάνδρα και τον 'Ελενο τους είχε γεννήσει η Εκάβη την ίδια μέρα. Όταν κάποτε οι γονείς γιόρταζαν τα γενέθλια των παιδιών τους στο ναό του Θυμβραίου Απόλλωνα, έξω από τις πύλες της Τροίας εκείνα, κουρασμένα όπως ήταν από τα παιχνίδια και τα τρεξίματα όλη μέρα, αποκοιμιούνται μέσα στο ιερό.

Οι δικοί τους, μεθυσμένοι ύστερα από την ολοήμερη διασκέδαση, όταν φτάνει η νύχτα, σηκώνονται και φεύγουν ξεχνώντας τα. Μέσα στο σκοτάδι έρχονται φίδια και γλείφοντας τα αυτιά των παιδιών, τους καθαρίζουν τα αισθητήρια, ώστε να μπορούν να ακούν μυστικές φωνές που οι άλλοι άνθρωποι δεν τις ακούν. Το άλλο πρωί αναζητούν τα χαμένα παιδιά οι γυναίκες του παλατιού και όταν τα βρίσκουν ζωσμένα από τα φίδια, βάζουν τις φωνές. Τρομαγμένα τα φίδια εξαφανίζονται σ' ένα άλσος από δάφνες εκεί κοντά.

'Έτσι τα δίδυμα αδέλφια βρίσκονται από τα παιδικά τους χρόνια κιόλας προικισμένα με το χάρισμα της μαντικής. Η Κασσάνδρα θα προέλεγε το μέλλον μετά από θεϊκή έμπνευση, όπως η Σίβυλλα και η Πυθία. Από την άλλη, ο Έλενος το έπραττε ερμηνεύοντας τις κινήσεις και τις κραυγές των πουλιών (οιωνοσκοπία).

Η κατάρα συνοδεύει την Κασσάνδρα σε όλη της τη ζωή. Κάθε τόσο προβλέπει καταστροφές για την πατρίδα της - όταν γεννιέται ο Πάρις, όταν οι γονείς του τον ξαναβρίσκουν, όταν ο Πάρις φεύγει για τη Σπάρτη, όταν οι Τρώες αποφασίζουν να σύρουν μέσα στο κάστρο τους τον Δούρειο 'Ιππο -, της μοίρας της όμως είναι κανένας να μη δίνει σημασία στα λόγια της.

Η πρώτη από τις συγκεκριμένες προφητείες της Κασσάνδρας που αναφέρονται από τις πηγές ήταν ότι ο Πάρις θα έφερνε καταστροφή στην πόλη, όταν αυτός επέστρεψε για πρώτη φορά στην Τροία, χωρίς να είναι γνωστή η πριγκιπική του ιδιότητα. Αργότερα, όταν έφερε και την Ωραία Ελένη στην πόλη, η Κασσάνδρα είπε πως η απαγωγή αυτή θα προκαλούσε τον αφανισμό της Τροίας, αλλά κανένας δεν την πίστευε.

Η Κασσάνδρα ήταν η πρώτη που γνώριζε ότι ο πατέρας της επέστρεφε από τον Αχιλλέα με τη σορό του Έκτορα. Η Κασσάνδρα και ο Λαοκόων προσπάθησαν με κάθε τρόπο να πείσουν τους Τρώες να μη βάλουν μέσα στην πόλη τον Δούρειο Ίππο. Η Κασσάνδρα τους είπε μάλιστα ότι το ξύλινο εκείνο άλογο ήταν γεμάτο με οπλισμένους εχθρούς, αλλά και πάλι δεν έγινε πιστευτή.

Μετά την άλωση της Τροίας, η Κασσάνδρα κατέφυγε στον ναό της Αθηνάς.Εκεί έφθασε ο Αίας ο Λοκρός, ο οποίος διέπρεψε στον πόλεμο εναντίον των Τρώων. Καθώς οι Αχαιοί ορμούν στο εσωτερικό της πόλης, ο Αίας μπαίνει στο ναό της Αθηνάς..

Εκεί η Κασσάνδρα που περιγράφεται από τον Όμηρο ως η «καλλίστην πασών» ζητά προστασία από τη θεά,από το ξόανό της, Ο Αίας την τράβηξε από τα μαλλιά, οπότε το άγαλμα σείστηκε από τη βάση του. Ο Αίας την ατίμασε μέσα στον ναό. Οι άλλοι Έλληνες που το είδαν αυτό αγανάκτησαν από τη φοβερή ιεροσυλία.

Το ατίμασμα της μάντισσας Κασσάνδρας κάνει το ξόανο της θεάς Αθηνάς να ζωντανεύσει και να στυλώσει τα μάτια της στον ουρανό. Οι Αχαιοί για να την εξευμενίσουν αποφασίζουν να προχωρήσουν στο λιθοβολισμό και το θάνατο του Αίαντα αφού δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χάσουν την προστασία της θεάς.

Εκείνος όμως καταφέρνει προσωρινά να γλυτώσει με ικεσίες στο βωμό της Αθηνάς.

Μετά το τέλος του τρωικού πολέμου οι Λοκροί ξεκινούν το ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα. Η ακόλαστη όμως πράξη του Αίαντα δεν έχει ξεχαστεί από τη Θεά Αθηνά η οποία με κεραυνούς βυθίζει το πλοίο. Κατά την επιστροφή στην Λοκρίδα, ξέσπασε καταιγίδα κοντά στην Εύβοια και ο Αίας σώθηκε πάνω σε έναν βράχο λέγοντας προς τους θεούς ότι θα επιβιώσει παρά την θέληση τους. Τότε ο Ποσειδώνας προσβεβλημένος από την αλαζονεία του, διέλυσε τον βράχο με την τρίαινα του και ο Αίας χάθηκε.

Οι κατακτητές μοιράσθηκαν τις γυναίκες των ηττημένων, οπότε η Κασσάνδρα έπεσε στον κλήρο του Αγαμέμνονα, ο οποίος την ερωτεύθηκε σφοδρά. Είναι πιθανό ότι η Κασσάνδρα απέκτησε δύο γιους με τον Αγαμέμνονα, τον Τηλέδαμο και τον Πέλοπα.

Τελικώς η τύχη της ενώθηκε με τη δική του: όταν έφθασαν στις Μυκήνες δολοφονήθηκαν και οι δύο από την Κλυταιμνήστρα και τον Αίγισθο.

Στην Ιλιάδα η Κασσάνδρα μνημονεύεται ως μνηστή του Οθρυονέα από την Κάβησο, που, αντί για άλλες προσφορές στον Πρίαμο για να του δώσει την Κασσάνδρα, είχε υποσχεθεί να διώξει τους Αχαιούς από την Τροία, σκοτώνεται όμως, μόλις φτάνει, από τον Ιδομενέα. Παρουσιάζεται ακόμα στην τελευταία ραψωδία να βλέπει πρώτη τον Πρίαμο να γυρίζει από το στρατόπεδο των Αχαιών φέρνοντας πίσω το πτώμα του 'Εκτορα .

Τίποτα δεν δείχνει πως ο Όμηρος γνώριζε τις προφητικές ικανότητες της ηρωίδας. Και η Οδύσσεια, παρόλο που ομιλεί για τον τραγικό θάνατό της από το χέρι της Κλυταιμήστρας , δεν φαίνεται να ξέρει την Κασσάνδρα ως μάντισσα. Για πρώτη φορά στα «Κύπρια» τη βλέπουμε να κατέχει το χάρισμα της μαντικής, καθώς προειδοποιεί τον πατέρα της για τους κινδύνους που απειλούν την Τροία από την επίσκεψη του Πάρη στον Μενέλαο της Σπάρτης (Κύπρια, Πρόκλος 7).

Μεταγενέστερες μαρτυρίες (Απολλόδωρος, Επιτομή 5, 17) την παρουσιάζουν ναι παλεύει του κάκου να εμποδίσει τους Τρώες να πιστέψουν στον Σίνωνα και να μεταφέρουν τον Δούρειο 'Ιππο μέσα στο 'Ιλιο. Ο Πίνδαρος την ονομάζει μάντιν κόραν (Πύθια 11, 33).

Στη σύγχρονη εποχή έχουν επικρατήσει από τον παραπάνω μύθο, ιδίως μάλιστα στον ελληνικό πολιτικό λόγο, εκφράσεις όπως «θα διαψευσθούν οι ποικιλώνυμες Κασσάνδρες» ή «μην ακούτε τις Κασσάνδρες», κλπ.. Αυτές οι εκφράσεις είναι λογικά αναντίστοιχες προς τον αρχαίο μύθο, αφού όλες οι προφητείες της Κασσάνδρας αποδεικνύονταν αληθινές, ασχέτως εάν δεν τις πίστευαν όσοι τις άκουγαν.

Διαβάστε περισσότερα »

Τι αποκαλύπτουν οι Σφίγγες της Αμφίπολης -Είναι χαραγμένες πάνω σε νομίσματα του 530 π.Χ

Σε τετράδραχμα 14,40 και 12,90 γραμμαρίων, σε δυόβολο 1,40 γραμμαρίων καθώς και σε υποδιαίρεση του 1/8 του στατήρα, 1,20 γραμμαρίων - σύμφωνα με την αρχαϊκή μέτρηση - φαίνεται πως είναι αποτυπωμένες οι Σφίγγες της Αρχαίας Αμφίπολης.

Σύμφωνα με τον νομισματολόγο-ερευνητή Αστέριο Τσίντσιφο, το αρχαίο αυτό νόμισμα πρωτοέκανε την εμφάνιση του στην περιοχή της Αρχαίας Αμφίπολης, στα τέλη του 6ου αιώνα π. Χ.

Ξεδιπλώνοντας το "κουβάρι" της ιστορίας της περιοχής, ο κ. Τσίντσιφος ανατρέχει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στην εποχή που η πόλη των Εννέα Οδών, μετέπειτα Αμφίπολη, γνώρισε μεγάλη δόξα στα χρόνια της αρχαιότητας, λόγω της θέσεως που κατείχε, καθώς ήταν κομβικό εμπορικό σημείο και συνόρευε με το μεγάλο εμπορικό λιμάνι της Αμφίπολης.

"Οι Εννέα Οδοί υπήρξαν στην κυριολεξία πολυεθνική πόλη. Από τον 7ο π.Χ. αιώνα, υπήρχαν εκεί Χαλκιδαίοι άποικοι. Η πολυπληθέστερη αποικία ήταν οι Μιλήσιοι, που μύησαν τους ντόπιους στη νομισματοκοπία. Το μιλησιακό σύστημα βαρών που ακολουθήθηκε, μας το φανερώνει. Υπήρχαν ακόμα μικρότερες αποικίες των Φωκαέων, Σαμίων και Ερυθραίων από την Ιωνία. Από το 520 π.Χ. και μετά, το βισαλτικό στοιχείο μαζί με το μακεδονικό, που ήδη υπήρχε στη Βισαλτία, έγινε πολύ έντονο στην πόλη.

Τέλος, παρουσία εκεί είχαν Άνδριοι και Ακάνθιοι άποικοι. Μετά τις Περσικές εκστρατείες και την οριστική αποχώρηση των Περσών το 479 π.Χ., άρχισε μια αντίστροφη μέτρηση, που οδήγησε τελικά τις Εννέα Οδούς στα χέρια των Αθηναίων και στη μετονομασία της σε Αμφίπολη" επεξηγεί ιστορικά ο κ. Τσίνσιφος, αναλύοντας τη νομισματική πορεία της περιοχής και τη θέση της Σφίγγας πάνω στα νομίσματα και συνεχίζει:

"Οι Εννέα Οδοί, όπως απεδείχθη νομισματικά, υπήρξε έδρα του βασιλιά των Ηδωνών Γέτα. Οι μύθοι με τον Διόνυσο, τους Ήδωνες και τον βασιλιά Λυκούργο, που αιωρούνταν πάνω από το Παγγαίο, εκπορεύτηκαν από τις Εννέα Οδούς, που κατ' εξοχήν ήταν το κέντρο της Διονυσιακής λατρείας.

Εδώ θεοποιείται η Σφίγγα, που όπως αναφέρεται από ιστορικά στοιχεία προηγήθηκε και αυτής του δωδεκαθέου. Γεγονός είναι ότι από τον 6ο π.Χ. αιώνα και μετά, έμεινε να λατρεύεται σε ελάχιστα φανερά σημεία. Ο μύθος γι' αυτήν μπορεί να γεννήθηκε στη Θήβα του Οιδίποδα, όμως νομισματικά τουλάχιστον δεν υπήρξε και έτσι, φαινομενικά, δεν υπάρχει σύνδεση της Σφίγγας με τη Θήβα του 5ου π.Χ. αιώνα και μετά.

Τα φανερά σημεία λατρείας της, που είναι γνωστά έως σήμερα, είναι η Χίος, όπως αποδεικνύει όλη η νομισματική της παραγωγή, η Νάξος, όπως απέδειξε με το άγαλμα της Σφίγγας, που οι κάτοικοί της απέστειλαν στους Δελφούς και η πόλη Γέργη της Τρωάδας, της Μικράς Ασίας, όπου επίσης όλη η νομισματική της παραγωγή βασίστηκε στη Σφίγγα. Η λατρεία της Σφίγγας ήταν στενά συνδεδεμένη με τη Διονυσιακή λατρεία και το κρασί που παραγόταν. Έτσι, στη Θήβα, ανακαλύπτουμε τον Διόνυσο, τον αμφορέα για το κρασί και το σταφύλι σαν σύμβολο. Στη Νάξο πάλι, τον Διόνυσο, σκεύη για κρασί και σταφύλια και ούτω καθεξής.

Στα φανερά σημεία λατρείας της Σφίγγας πλέον, συγκαταλέγεται η Αμφίπολη, από την εποχή ακόμα που το όνομά της ήταν Εννέα Οδοί. Οι δυο Σφίγγες στο μνημείο του λόφου Καστά δεν εκπλήσσουν με την εμφάνισή τους εκεί, γιατί το πανάρχαιο νομισματικό θέμα της πόλης ήταν η Σφίγγα. Η ελληνική σφίγγα, υπήρξε νομισματικό θέμα των Εννέα Οδών. Η Σφίγγα λοιπόν φαίνεται να είχε ιδιαίτερη σημασία για τους κατοίκους της Αμφίπολης, αφού και όταν ακόμα άλλαξαν θεματολογία στα νομίσματά τους, η σφίγγα παρέμεινε πάνω σ' αυτά, πλέον σαν σύμβολο.

Το 530 π.Χ., περίπου μέσα σ' έναν οργασμό νομισματοκοπίας στο Παγγαίο, οι κάτοικοι των Εννέα Οδών επιλέγουν την σφίγγα και την αγελάδα μόνη της ή με το μοσχαράκι της, σαν θέματα για τα νομίσματά τους. Οι αποτυπώσεις στα νομίσματά τους ομολογούσαν τη θεότητα που λάτρευαν, ως οπαδούς του Διόνυσου, αλλά και την ασχολία τους που ήταν κυρίως η κτηνοτροφία. Όπως φαίνεται πολύ αργότερα, οι Αμφιπολίτες, δεν ξεχνούν τις ρίζες τους και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τη σφίγγα σαν σύμβολο, όμως η κύρια απόδειξη για την ταυτοποίηση των Εννέα Οδών με τη σφίγγα, έρχεται από την αποκωδικοποίηση των οπισθοτύπων.

Στην πρώτη πλευρά των ασημένιων νομισμάτων, που έχουν βρεθεί και χρονολογούνται από 520 π.Χ. μέχρι και το 470 π.Χ. φαίνεται η Σφίγγα, ενώ το οπισθότυπό της, η πίσω πλευρά του νομίσματος, φανερώνει τον τόπο κοπής του νομίσματος- στην προκειμένη περίπτωση τις Εννέα Οδούς. Με θέμα τη Σφίγγα καλύφθηκαν πέντε νομισματικές υποδιαιρέσεις, ενώ άλλες πέντε καλύφθηκαν με την αγελάδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα νομίσματα με τη Σφίγγα δεν ήταν άγνωστα, αλλά λόγω αδυναμίας ταυτοποίησης, χαρακτηρίζονται έως σήμερα ανεξακρίβωτα Θρακο-μακεδονικά.

Από το 520 π.Χ., που έχουμε τη νομισματική απόδειξη των Εννέα Οδών, έως και το 357 π.Χ., που κόβονταν τα Αμφιπολίτικα νομίσματα, η Σφίγγα είχε παρουσία στην Αμφίπολη. Το μοναδικό διάστημα που απουσίασε νομισματικά, ήταν η περίοδος κατάληψής της από τους Αθηναίους (438 - 422 π.Χ.). Το 438 π.Χ., που ο Άγνων ο οικιστής ίδρυσε την Αμφίπολη στη θέση των Εννέα Οδών, ο χρυσούς αιών στην Αθήνα, ήταν στο αποκορύφωμά του.

Έως τότε, το μισό Παγγαίο, από τα μεταλλεία που αφαίρεσαν το 464 π.Χ. από τους Θασίτες, δούλευε για τους Αθηναίους. Μετά την ίδρυση της Αμφίπολης, όλο το Παγγαίο ήταν δικό τους. Το χρήμα έρεε άφθονο και ένας από τους διαχειριστές αυτού στο Παγγαίο, ήταν ο Άγνωνας. Ο Άγνωνας είναι μια πολύ λίγο γνωστή ιστορική προσωπικότητα, που με την ενέργειά του να ιδρύσει πόλη με το όνομά του 'Αγνώνεια', πολύ κοντά στην Αμφίπολη, έδειξε τουλάχιστον μια τάση επίδειξης, που εκδηλώθηκε μέσα από οικοδομική δραστηριότητα.

Ο Θουκυδίδης κάνει αναφορά για 'Αγνώνεια οικοδομήματα', που μετά την απελευθέρωσή τους το 422π.Χ., οι Αμφιπολίτες καταστρέφουν με μανία. Μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου, το 404 π.Χ., η Αμφίπολη θα γνωρίσει μεγάλη οικονομική ακμή. Στα τετράδραχμα, που θα εκδώσουν οι Αμφιπολίτες, χρησιμοποίησαν σύμβολα, τα οποία γι' αυτούς είχαν σημασία. Μέσα σε αυτά υπήρχε η Σφίγγα, που παρέπεμπε στις Εννέα Οδούς, υπήρχε και ο τρίποδας που παρέπεμπε στο μαντείο του Διονύσου, το σταφύλι, το στάχυ, η μέλισσα κ.ά.".

Όπως υποστηρίζει ο νομισματολόγος Αστέριος Τσίντσιφος, "οριστικά οι εμφανίσεις της Σφίγγας στα νομίσματα θα σταματήσουν με τη μακεδονοποίηση της Αμφίπολης το 357 π.Χ.. Αυτό προκύπτει από τις δεκάδες αμφιπολίτικες κοπές νομισμάτων του Μεγάλου Αλέξανδρου αργότερα, στις οποίες ούτε μία έχει σαν σύμβολο τη Σφίγγα. Αντίθετα, τα περισσότερα από τα άλλα σύμβολα των Αμφιπολιτών (δάδα, τρίποδας, μέλισσα, δελφίνι κ.ά.), μεταφέρθηκαν στα τετράδραχμα του Αλέξανδρου".

Σύμφωνα πάντως με τον ίδιο, μερικά από τα αρχαία ασημένια νομίσματα, που απεικόνιζαν τη Σφίγγα και έφεραν την ταυτοποίηση των Εννέα Οδών πουλήθηκαν σε μεγάλους οίκους δημοπρασιών της Ευρώπης, με πώληση του ανεξακρίβωτου τετράδραχμου ασημένιου νομίσματος, βάρους 14,40 γραμμαρίων, να πωλείται στη Γερμανία στον οίκο δημοπρασιών Lanz του Μονάχου, στις 28 Νοεμβρίου του 2005, έναντι 3600 ευρώ και του ανεξακρίβωτου τετράδραχμου ασημένιου νομίσματος, βάρους 12,90 γραμμαρίων, να πωλείται στις 22 Σεπτεμβρίου του 2011, στο Μόναχο, στον οίκο δημοπρασιών Hirsch, έναντι 4000 ευρώ.

Την ίδια ώρα, όπως λέει ο νομισματολόγος Αστέριος Τσίντσιφος, εξακριβωμένα ασημένια αμφιπολίτικα τετράδραχμα νομίσματα που χρονολογούνται από το 390 π.Χ μέχρι το 360 π.Χ., όπου συναντάμε τις τελευταίες εμφανίσεις της Σφίγγας σαν σύμβολο, σε μικρογραφία δίπλα στο Απόλλωνα, πουλήθηκαν: το ένα 14,40 γραμμαρίων, στον οίκο δημοπρασιών Leu της Ζυρίχης, στις 16 Μαΐου του 2001 έναντι 390.000 ελβετικών φράγκων, ενώ το δεύτερο εξακριβωμένο τετράδραχμο 14,43 γραμμαρίων δημοπρατήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 2011, στη Νέα Υόρκη, στον οίκο δημοπρασιών CNG, στην τιμή των 700.000 δολαρίων.

Διαβάστε περισσότερα »

Υπολογιστές ως ιστορικοί τέχνης

Το έργο της κατηγοριοποίησης ενός πίνακα ζωγραφικής είναι συνήθως αρκετά πολύπλοκο περιλαμβάνοντας την εξακρίβωση της τεχνικής, του είδους , της περιόδου στην οποία ανήκει ή και του ζωγράφου που το δημιούργησε. Ακόμη μεγαλύτερη σε δυσκολία είναι η μελέτη των αλληλεπιδράσεων και των σχέσεων που δημιουργούνται μεταξύ διαφορετικών ζωγράφων και η καταγραφή των επιρροών τους.

Μία ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου Ρούτγκερς του Νιου Τζέρσι επιχείρησε την αυτοματοποίηση της παραπάνω διαδικασίας μέσω της χρήσης των πλέον εξελιγμένων τεχνικών επεξεργασίας εικόνας και κατηγοριοποίησης με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών, βρίσκοντας επιρροές ανάμεσα σε καλλιτέχνες τις οποίες οι κριτικοί τέχνης δεν είχαν εντοπίσει νωρίτερα.

Ο τρόπος με τον οποίο ένας ειδικός προσεγγίζει το πρόβλημα της σύγκρισης έργων τέχνης εξαρτάται από ένα σύνολο από αφαιρετικές ιδέες όπως τη χρήση του χώρου, τις φόρμες, τα σχήματα, την υφή, την επιλογή χρωμάτων ή το πως ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε την κίνηση, την ισορροπία, την αντίθεση, την ποικιλία, τα μοτίβα και τις αναλογίες στο έργο του.

Στο επίκεντρο της νέας τεχνολογίας που αναπτύχθηκε για την κατηγοριοποίηση έργων τέχνης είναι μία μέθοδος που συσχετίζει τις εικόνες με το οπτικό τους περιεχόμενο, περιλαμβάνοντας από απλές περιγραφές, όπως άνθρωπος, μπάλα, δέντρο έως τα χρώματα, τις σκιές ή ακόμα και πιο αφαιρετικές έννοιες όπως όγκος νερού ή περπάτημα. Με τον τρόπο αυτό η σύγκριση δύο εικόνων μεταφράζεται και ως σύγκριση των λέξεων που τις περιγράφουν, κάτι για το οποίο υπάρχουν εξελιγμένες υπολογιστικές τεχνικές.

Η ομάδα του Ρούτγκερς εφάρμοσε τη συγκεκριμένη μέθοδο σε 1.700 πίνακες από 66 καλλιτέχνες και με 13 διαφορετικά στιλ ζωγραφικής, καλύπτοντας μία περίοδο από το 15ο έως τον 20ό αιώνα. Σε κάθε πίνακα όρισαν το όριο για τη λεκτική περιγραφή τους στις 3.000 λέξεις προκειμένου να μείνουν εντός του ορίου στη διαθέσιμη υπολογιστική ισχύ και ανέπτυξαν τον κατάλληλο αλγόριθμο που τους επέτρεψε να συγκρίνουν πίνακες ζωγραφικής.

Ο αλγόριθμός τους αποκάλυψε διάφορες ήδη γνωστές επιρροές όπως αυτή του Πικάσο και τον Μπρακ οι οποίοι συνέβαλαν στη δημιουργία του κυβισμού, επηρεάζοντας με το έργο τους τον Αυστριακό Κλιμτ. Ωστόσο προχώρησε με διάφορες νέες ιδέες όπως της σχέσης του πίνακα του Βαν Γκογκ “Παλιό Αμπέλι με Χωρική Γυναίκα” με τη “Φάρμα” του Μιρό οι οποίοι αν και έχουν τελείως διαφορετικές τεχνικές απεικονίζουν το ίδιο θέμα.

Ένα επίσης εντυπωσιακό αποτέλεσμα ήταν η συσχέτιση δύο πινάκων του Γάλλου Μπαζίλ και του Νόρμαν Ρόκγουελ στους πίνακες “Στούντιο 9 οδός Κονταμίν” και “Το κουρείο στο Σάφλετον” η οποία σύμφωνα με τους ερευνητές δεν είχε καταγραφεί ποτέ στο παρελθόν, όμως μία απλή ματιά δείχνει μία σαφή σχέση μεταξύ τους.

Οι εμπνευστές της νέας μεθόδου δεν φιλοδοξούν πάντως να αντικαταστήσουν τους ιστορικούς τέχνης, παρά μόνο να τους τροφοδοτήσουν με ένα επιπλέον εργαλείο στο έργο τους. Με τον τρόπο αυτό απέδειξαν πως μέθοδοι μάθησης μηχανών μπορούν να δώσουν νέα τροπή έστω και σε κλάδους που έχουν μελετηθεί σε βάθος όπως αυτός της ιστορίας της τέχνης.

Διαβάστε περισσότερα »

Πάπας Φραγκίσκος: Δύο - τρία χρόνια ακόμη και μετά θα συναντήσω τον δημιουργό μου

Σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη προέβη ο πάπας Φραγκίσκος, κατά την επιστροφή του από τη Νότια Κορέα, σε δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στην πτήση.

Ο ποντίφικας αποκάλυψε πως του μένουν δύο με τρία χρόνια ζωής και πως δεν αποκλείεται να βγει στη σύνταξη πριν από αυτό το διάστημα. Σύμφωνα με τον Guardian ο πάπας Φραγκίσκος είχε πολύ καλή διάθεση και συνομίλησε για αρκετή ώρα με τους δημοσιογράφους.

Τους αποκάλυψε πως η δημοσιότητα αρχικά τον τρόμαζε, ωστόσο πλέον μπορεί να τη διαχειριστεί πιο εύκολα. Αναλυτικά τα όσα είπε ο ίδιος:

Η δημοτικότητά μου οφείλεται στη γενναιοδωρία των ανθρώπων του Θεού. Προσπαθώ να σκέφτομαι τα λάθη και τις αμαρτίες μου και να μην υπερηφανεύομαι. Ξέρω πως όλο αυτό θα διαρκέσει για μικρό διάστημα. Δύο – τρία χρόνια ακόμα και μετά θα συναντήσω τον δημιουργό μου.

Αν και ποτέ δεν είχε τοποθετηθεί δημόσια για το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει, πηγή του Βατικανού τόνισε πως σε κοντινούς του ανθρώπους είχε εξομολογηθεί πως μάλλον δε θα μπορέσει να εξαντλήσει τη θητεία του εκεί.

Ο πάπας Φραγκίσκος τόνισε στους δημοσιογράφους πως μάλλον δεν θα ανταπεξέλθει ως το τέλος της θητείας του «και ας μην αρέσει αυτό στους Θεολόγους». Πρόσθεσε πως πριν 60 χρόνια, μια παραίτηση τέτοιου τύπου ίσως ήταν ανήκουστη για τους καθολικούς, αλλά όχι πια.

Ο ίδιος παραδέχτηκε πως το πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι στα νεύρα και απαιτείται θεραπεία. «Πρέπει να φροντίζω αυτά τα νεύρα σε καθημερινή βάση. Να τα κάνω συντρόφους», είπε αστειευόμενος.

Τέλος, σε μια προσπάθεια να ελαφρύνει το κλίμα, ο Πάπας Φραγκίσκος τόνισε πως μια από τις νευρώσεις του ήταν πως δεν έκανε ποτέ διακοπές έξω από την πατρίδα του, την Αργεντινή. «Τελευταία φορά που συνέβη αυτό, ήταν το 1975, με την κοινότητα των Ιησουιτών», κατέληξε ο ποντίφικας.

Διαβάστε περισσότερα »

Άγνωστα μυθολογικά θαλάσσια τέρατα

Είτε πραγματικές είτε λαϊκοί θρύλοι και διαδόσεις, οι ιστορίες των ναυτικών για τέρατα του νερού τρόμαζαν ανέκαθεν τους πληθυσμούς και θρονιάζονταν στο συλλογικό φαντασιακό των λαών.

Για αιώνες ολόκληρους ανά τον κόσμο, οι μύθοι που είχαν να κάνουν με το νερό το αναγνώριζαν πρωτίστως ως πηγή ζωής και τροφής, θεοποιώντας σχεδόν θάλασσες, ποτάμια και λίμνες.

Οι μεγάλες υδάτινες μάζες δαιμονοποιήθηκαν ταυτοχρόνως ως πηγές απειλών και τρόμου, καθώς δεν είναι λίγες οι εθνικές παραδόσεις που φιλοξενούν απόκοσμα τέρατα του υγρού στοιχείου, που καραδοκούν διαρκώς για το επόμενο θύμα τους…

Vodyanoy


Στη σλαβική παράδοση, το κακόβουλο τέρας που καραδοκεί σε ποτάμια, ρυάκια και λιμνούλες ακούει στο όνομα Vodyanoy και πρόκειται για αρσενικό πλάσμα με πρασινωπή απόχρωση, υπεύθυνο για πνιγμούς χωρικών και πλημμύρες. Ήταν επιπλέον ο Νο 1 ύποπτος για απαγωγές νεαρών κοριτσιών, καθώς μεταμορφωνόταν σε πανώριο λουλούδι στις όχθες των ποταμών και έκλεβε τις κοπέλες, πηγαίνοντάς τες στο βασίλειό του και υποδουλώνοντάς τες. Η σλαβική παράδοση θεωρούσε ότι το πνεύμα προήλθε από αβάπτιστο άνθρωπο που αυτοκτόνησε, γι’ αυτό και φοβόταν τον αγιασμό, εξού και οι χωρικοί αγίαζαν τα νερά σε κάθε αναφορά της ύπαρξής του. Όσο για τους ναυτικούς, το σεβόταν και το δελέαζαν με καπνό, για να τους δώσει ως αντάλλαγμα μια καλή ψαριά…

Ο Θαλάσσιος Επίσκοπος


Αλλιώς γνωστό ως Ψάρι-Επίσκοπος, το θαλάσσιο τέρας που πιάστηκε στα ανοιχτά των ακτών της Πολωνίας το 1531 πέθανε λέει λίγες μέρες αργότερα καθώς αρνιόταν να φάει! Σύμφωνα με άλλο μύθο, το απόκοσμο τέρας πιάστηκε σε δίχτυα ψαράδων τον 13ο αιώνα και μεταφέρθηκε κατευθείαν στον βασιλιά της χώρας ζητώντας του να το ελευθερώσει. Πράγμα που έγινε και πριν χαθεί στα νερά, έκανε το σημείο του σταυρού, κάτι που του έδωσε το ιδιαίτερο όνομά του. Σήμερα βέβαια θεωρείται ότι ο Θαλάσσιος Επίσκοπος ενδέχεται να έχει εμπνευστεί από ένα πραγματικό θαλάσσιο τέρας, το γιγαντιαίο καλαμάρι, που πρωτοεντοπίστηκε από πλήρωμα σκάφους κοντά στα Κανάρια Νησιά τον Νοέμβριο του 1861…

Amabie


Ήταν στην ιαπωνική παράδοση της Εποχής Έντο, σε μια περίοδο δηλαδή αγροτικών κοινωνιών, που το θηλυκό πνεύμα εμφανιζόταν στους αγρότες και προφήτευε είτε καλή σοδειά είτε αφανισμό της σποράς. Η Amabie είχε σώμα ψαριού, καλυμμένο δηλαδή με λέπια, και δεν ήταν σπάνιο να προφητεύει ακόμα και επιδημίες. Σε ένα τέτοιο μάλιστα ενδεχόμενο, το θηλυκό τέρας έλεγε στους χωρικούς να δείχνουν εικόνες της στους αρρώστους για να αποθεραπευτούν και να περιοριστεί η πανδημία…

Each-uisge


Εδώ μιλάμε για κακόβουλο και μοχθηρό θαλάσσιο πνεύμα που κατοικούσε σε λίμνες και θάλασσες στα σκοτσέζικα Ηighlands. Το τέρας έπαιρνε τη μορφή αλόγου, ακόμα και όμορφου νεαρού άντρα, και παρέσυρε το θύμα του κοντά σε νερό. Όσο το θύμα, είτε πάνω στο άλογο είτε δίπλα στον όμορφο άντρα, παρέμενε μακριά από ποτάμια και λίμνες ήταν ασφαλές, όταν όμως προσέγγιζε το υγρό στοιχείο, το τέρας άρπαζε τον άτυχο άνθρωπο και τον έπνιγε στο νερό. Κατόπιν ξέσκιζε τις σάρκες του και τον καταβρόχθιζε, αφήνοντας πάντα το συκώτι να επιπλέει στην επιφάνεια του νερού. Όταν μάλιστα είχε την ανθρώπινη μορφή του, το each-uisge μπορούσε να αναγνωριστεί από τα φύκια στα μαλλιά του…

Umibozu


Ο συνδυασμός ήρεμων νερών και καλού καιρού είναι η απόλυτη ευχή κάθε ψαρά, εκτός βέβαια κι αν μιλάμε για τη μακρινή Ιαπωνία, εκεί δηλαδή που τα ευνοϊκά για την ψαριά καιρικά στοιχεία θεωρούνταν σημάδι για το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ποτέ να συναντήσει ο ναυτικός, το Umibozu! Το τεράστιο θαλάσσιο τέρας ανέκυπτε χωρίς προειδοποίηση από τα βάθη των θαλασσών και κατέστρεφε τα πλοία που έβρισκε, φέρνοντας όλεθρο στο πέρασμά του και κάνοντας τα νερά να μανιάζουν. Το Umibozu περιγράφεται ως τεράστιο ανθρωποειδές με μαύρο δέρμα και κατατρομοκράτησε τους ναυτικούς της Ιαπωνίας για μπόλικους αιώνες…

Finfolk


Στη μυθολογία των Νήσων Orkney, οι Finfolk ήταν σκοτεινοί και καταχθόνιοι μάγοι, άσοι στις μεταμορφώσεις και ικανότατοι σε μια σειρά πραγμάτων. Ζούσαν σε μια πολυτελή πόλη, τη Finfolkaheem, που βρισκόταν στον πυθμένα των θαλασσών και ήταν στην ουσία αμφίβια τέρατα που ζούσαν εξίσου καλά και στους δύο κόσμους. Για αιώνες είχαν τη φήμη των ανθρώπινων απαγωγέων, μεταφέροντας τα θύματά τους στη βυθισμένη πολιτεία τους και εξαναγκάζοντάς τα σε γάμους με μέλη της φυλής τους. Κι ενώ ο θρύλος υπήρχε για εκατοντάδες χρόνια, πλέον οι κάτοικοι των Orkney πιστεύουν ότι οι Finfolk έχουν εξαφανιστεί, κι αυτό από την έλευση λέει του χριστιανισμού στα εδάφη τους, κάτι που εξαφάνισε τα κακά πνεύματα…

Afanc


Στην ουαλική μυθολογία συναντάμε το τέρας της λίμνης με τα αναρίθμητα σχήματα και χρώματα: άλλοτε με τη μορφή κροκοδείλου, άλλοτε ως τεράστιος κάστορας, άλλοτε ως απλός νάνος. Το Αfanc καραδοκούσε για όποιον τολμούσε να μπει στα νερά του και η μανία του ήταν τέτοια που μπορούσε να κάνει τις λίμνες να πλημμυρίζουν και να πνίξει ολόκληρη τη Βρετανία, όπως το ήθελε τουλάχιστον ο τοπικός θρύλος. Κι ενώ το τέρας είχε το δικό του μερίδιο στον τρόμο των χωρικών, ο θρύλος ήθελε τον βασιλιά Αρθούρο (ή άλλο τοπικό ήρωα) να το ξεπαστρεύει κάποια στιγμή, απαλλάσσοντας τον κόσμο από την ενοχλητική παρουσία του…

Melusine


Σύμφωνα με τη βορειοευρωπαϊκή λαϊκή παράδοση, το Melusine είναι ένα πλάσμα που μοιάζει με γοργόνα (μισό σώμα γυναίκας και μισό ψάρι ή ερπετό), αν και οι δύο ουρές της την κάνουν να ξεχωρίζει από τον συνήθη γοργονόκοσμο. Ζούσε σε τρεχούμενα νερά, όπως πηγές και ρυάκια, και το συναπάντημα μαζί της θεωρούνταν μάντης κακών δεινών, προφητεύοντας έτσι τον χαμό προσφιλούς προσώπου…

Abaia


Στην επικράτεια της μελανησιακής μυθολογίας, το απόκοσμο τέρας σε σχήμα τεράστιου χελιού κατοικούσε στον βυθό υδάτινων μαζών γλυκού νερού, θεωρώντας όλα τα πλάσματα του νερού παιδιά του. Οποιοσδήποτε λοιπόν προσπαθούσε να τα βλάψει ή να τα ενοχλήσει έμπαινε στο στόχαστρό του, με τραγική κατάληξη τον θάνατο. Το εξαιρετικά προστατευτικό τέρας έσπερνε όλεθρο ακόμα και σε ολόκληρα ψαροχώρια, με πλημμύρες και κατακλυσμούς ανείπωτους να αφανίζουν όσους γεύονταν ψάρια. Ζωντανοί έμεναν μόνο οι κρεατοφάγοι. Και οι χορτοφάγοι φυσικά, αρκεί να μην τρέφονταν με φύκια!

Yacuruna


Στις προφορικές διηγήσεις των φυλών του Αμαζονίου υπάρχουν οι Υacuruna, ανθρωποειδή του νερού που ομοιάζουν στα ανθρώπινα όντα. Είναι τριχωτά και δύσμορφα, ενώ τα κεφάλια τους είναι στραμμένα ανάποδα. Συνήθως συνοδεύονται από ερπετά και κροκόδειλους και ζουν σε υπέροχες υποθαλάσσιες πόλεις, μέσα σε κρυστάλλινα παλάτια. Σαν τους Finkfolk, οι Υacuruna είναι διαβόητοι για απαγωγές ανθρώπων, κυρίως γυναικών, τις οποίες κλέβουν ως νύφες για τον κόσμο τους. Μια γυναίκα που θα απαχθεί θα μετατραπεί σύντομα σε Yacuruna, με τη μεταμόρφωση να ξεκινά από μάτια, να ακολουθεί το κεφάλι κ.ο.κ. Και κάτι ακόμα: οι Yacuruna θεωρούνται μεγάλοι θεραπευτές, γι’ αυτό και τους επικαλούνται συνήθως οι σαμάνοι των φυλών στα θεραπευτικά τελετουργικά τους…

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ στην Αμφίπολη! Ποια είναι η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ που αναμένεται να βάλει φωτιά στις ανασκαφές;;;

Διαψεύδουν κατηγορηματικά τη χρήση μικροκάμερας στον τάφο της ανασκαφής στην Αμφίπολη στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού και της ανασκαφικής ομάδας.

Μιλώντας στο «Εθνος», σημείωναν ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε, ούτε και υπήρξε πρόθεση να γίνει.

Οπως άλλωστε δήλωσε και ενώπιον του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, η προϊσταμένη της ΚΗ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και υπεύθυνη της ανασκαφής, Αικατερίνη Περιστέρη, «η αρχή των έντιμων αρχαιολόγων είναι να μην πουν ποιος είναι αν δεν ανασκαφεί ο τάφος».

«Πρέπει να είναι κάποιος στρατηγός, σίγουρα είναι τάφος για άτομο ή άτομα τα οποία είναι στρατηγοί, δεν μπορώ ακόμη να πω ποιος, αλλά είμαστε σε πολύ καλή αρχή»,ανέφερε η κ. Περιστέρη.

Την ίδια ώρα αποκαλύπτεται ότι η γεωφυσική διασκόπηση που έγινε πριν από έναν χρόνο από τον αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Γεωπληροφορικής και Τοπογραφίας του ΤΕΙ Σερρών Κωνσταντίνο Παπαθεοδώρου έδειξε ότι στο εσωτερικό υπάρχουν τρεις χώροι και οι αρχαιολόγοι ελπίζουν τώρα να μην έχει καταρρεύσει η οροφή και να μη γέμισε ο χώρος με τόνους χώματα, γιατί αυτό θα καθυστερήσει αρκετά την είσοδό τους στον τάφο.

«Κληθήκαμε να κάνουμε στον αρχαιολογικό χώρο του τύμβου Καστά μια εφαρμοσμένη γεωφυσική διασκόπηση με τη χρήση γεωραντάρ, το οποίο έστειλε ηλεκτρομαγνητικά κύματα στο έδαφος. Τα αποτελέσματα δόθηκαν στον εντολέα μας, την ΚΗ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων», περιορίστηκε να πει στο «Εθνος» ο κ. Παπαθεοδώρου, παραπέμποντας για τα αποτελέσματα της γεωσκόπησης στην κ. Περιστέρη.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για μικρά βάθη και δεν έδωσε σοβαρά στοιχεία, ενώ στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού σημείωναν ότι «τώρα κάνουμε ανασκαφή, δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε για τη γεωφυσική διασκόπηση που έγινε στο παρελθόν».

Διαβάστε περισσότερα »

O Άγνωστος Ναός του Άρη στην αρχαία αγορά των Αθηνών

Ο Ναός του Άρεως, ο οποίος ανασκάφηκε το 1937, είναι ένα από τα τέσσερα σημαντικά μνημεία που μεταφέρθηκαν στην Αγορά την περίοδο του Αυγούστου.

Αποτελεί τυπικό ναϊκό οικοδόμημα της ακμής της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής κατά τον 5ο αι. π.Χ. Μεταφέρθηκε πιθανότατα από τα Μεσόγεια και όχι από τις Αχαρνές, όπως πιστευόταν παλαιότερα. Σήμερα σώζεται σε πολύ κακή κατάσταση.

ΡΩΜΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Ο κεντρικός τριγωνικός χώρος που σχηματίζεται μεταξύ της Μέσης Στοάς, της Παναθηναϊκής Οδού και της οδού που διατρέχει την ανατολική πλευρά της Αγοράς, με τα κτήρια τα αφιερωμένα στη λατρεία των θεών και τη διοίκηση της πόλης, απέκτησε νέα χρήση μετά την ίδρυση της Ρωμαϊκής Αγοράς, την εποχή του Αυγούστου.

Έτσι ο χώρος καλύφθηκε ως επί το πλείστον με ναϊκά οικοδομήματα που μεταφέρθηκαν από άλλα σημεία (Ναός του Άρεως, Βωμός Αγοραίου Διός, ΝΑ ναός, ΝΔ ναός), αλλά και με το ογκώδες Ωδείο του Αγρίππα.

Ο Ναός του Άρεως αναφέρεται από τον Παυσανία (1.8.4), ο οποίος όμως αγνοεί ότι το εν λόγω μνημείο μεταφέρθηκε εκεί από κάποιο άλλο σημείο. Το γεγονός αυτό έγινε κατανοητό όταν ανασκάφηκε ο χώρος το 1937. Ορισμένα αρχιτεκτονικά μέλη που ανήκουν στο ναό είχαν ήδη ανακαλυφθεί το 1931, με την αρχή των ανασκαφών της Αγοράς.

Περιγραφή των ερειπίων

Από το ναό σώζεται μόνο ένα τμήμα της θεμελίωσης, στο ανατολικό άκρο του στερεοβάτη. Αποτελούνται από πωρόλιθους σε δεύτερη χρήση, τοποθετημένους πάνω σε μια στρώση σπασμένων λίθων. Κατά τα άλλα, το σχήμα του κτηρίου, όπως έχει αποκαλυφθεί από την ανασκαφή, υποδηλώνεται από την τομή που έγινε στο βράχο, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του.

Ο ναός κομματιάστηκε και μεταφέρθηκε αυτούσιος στην Αγορά της Αθήνας την περίοδο του Αυγούστου. Παλαιότερα πιστευόταν ότι μεταφέρθηκε από το δήμο των Αχαρνών, όπου οι πηγές αναφέρουν ένα σημαντικό ναό και γενικότερα λατρεία του Άρη. Η νεότερη έρευνα όμως απέδειξε ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί.

Πιθανότερη πλέον φαντάζει σήμερα η άποψη του Μανώλη Κορρέ που θέλει το ναό να έχει μεταφερθεί εκεί από τα Μεσόγεια, και συγκεκριμένα από την Παλλήνη (εκεί ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά).

Προφανώς, η μεταφορά του ναού και η αφιέρωσή του στον Άρη σχετίζεται με τη λατρεία της αυτοκρατορικής οικογένειας: ο εγγονός του Αυγούστου, ο Γάιος, ο οποίος ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στην Ανατολή, λατρευόταν στην Ελλάδα με το προσωνύμιο «Νέος Άρης», όπως μαρτυρείται από επιγραφή του 2 μ.Χ., που πιθανόν να σχετίζεται με την επαναφιέρωση του ναού.

Η ταύτιση αυτή έδωσε αναμφισβήτητα ώθηση στη λατρεία του Άρη στην ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μαζί και με το γεγονός ότι μία από τις θεότητες που ο Αύγουστος ιδιαίτερα πρoώθησε στην ίδια τη Ρώμη ήταν ο Mars Ultor.

Η άποψη περί μεταφοράς βασίζεται στο γεγονός ότι σε πολλά από τα 200 σωζόμενα αρχιτεκτονικά μέλη της ανωδομής (τα οποία είναι αναγνωρίσιμα χάρη στο χαρακτηριστικό πεντελικό μάρμαρο με φλέβες από γκρίζο-πρασινωπό χλωρίτη), που έχουν βρεθεί σε μεγάλη ακτίνα στο χώρο της Αγοράς, έχουν σωθεί χαραγμένα τεκτονικά σημεία, τα οποία καθοδηγούσαν τους κτίστες της Ρωμαϊκής περιόδου για τη θέση που έπρεπε να πάρουν κατά τη διάρκεια της επανασυναρμολόγησης του ναού (π.χ. ΑΡ = αριστερά, Ο = οπισθόδομος, Β = δεύτερη βαθμίδα του στερεοβάτη, Ε = ευθυντηρία κτλ.).

Από τα τέσσερα σωζόμενα τύμπανα κιόνων, το ένα βρέθηκε πλησίον του ναού, το δεύτερο στο νοτιοδυτικό άκρο της Αγοράς (σήμερα έχει ενσωματωθεί στον αναστηλωμένο βόρειο κίονα του πρόναου του Ηφαιστείου), ενώ άλλα δύο χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως μυλόπετρες.

Έχουν επίσης βρεθεί μέλη από κάθε μέρος του ναού (τρίγλυφα, κιονόκρανα, επιστύλιο, μαρμάρινες κεραμίδες κτλ.), που καθιστούν φανερό τόσο το σχέδιο, όσο και την τεχνοτροπία του ναού.

Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και η σίμη του ναού του Ποσειδώνα από το Σούνιο. Φαίνεται πως μεταφέρθηκε εδώ προκειμένου να τοποθετηθεί στο ναό του Άρη.

Αναπαράσταση του ναού του Άρη

Σχέδιο του ναού

Ο ναός είναι ένα τυπικό δείγμα της αθηναϊκής αρχιτεκτονικής του γ΄ τετάρτου του 5ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τον Dinsmoor αποτελεί ένα από τα τέσσερα σωζόμενα έργα του λεγόμενου «αρχιτέκτονα του Ηφαιστείου», και μάλιστα το τρίτο χρονολογικά, τοποθετημένο στην περίοδο 436-432 π.Χ., στο μέσο δηλαδή του περίκλειου προγράμματος.

Οι άλλοι τρεις ναοί είναι, κατά σειρά ανέγερσης και πάντα σύμφωνα με τον Dinsmoor, το Ηφαιστείο (449-444 π.Χ.), ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο και ο υστερότερος, ο ναός της Νεμέσεως στο Ραμνούντα (432 π.Χ.). Ως προς το σχέδιο και την εκτέλεση της κατασκευής, ο ναός του Άρεως βρίσκεται εγγύτερα προς το Ηφαίστειο.

Πρόκειται για έναν εξάστυλο δωρικό ναό, διπλό εν παραστάσι, με πρόναο, σηκό και οπισθόδομο. Οι διαστάσεις του είναι: στο στερεοβάτη 17 × 0,36 μ., 15,88 × 34,71 μ. στο στυλοβάτη και στο ύψος της δωρικής ζωφόρου 14,51 × 34,04 μ.

Είχε 13 κίονες στη μακρά πλευρά, κατά τα πρότυπα των δωρικών κτηρίων της εποχής. Το ύψος των κιόνων έχει υπολογιστεί σε 6,02-6,20 μ. Το μεταξόνιο διάστημα ορίστηκε ως 2,68-2,69 μ., πλην του γωνιακού, το οποίο υπολογίζεται σε 2,48-2,49 μ.

Αν και το κάτω τμήμα των αετωμάτων είχε ενισχυθεί προκειμένου να τοποθετηθούν γλυπτά, δεν υπάρχει δείγμα ανάγλυφου γλυπτού διακόσμου στα σωζόμενα θραύσματα.

Πιθανόν να ανήκει στο ναό, ως ακρωτήριο, ένα αποσπασματικό μαρμάρινο γλυπτό, του οποίου τμήματα αποκαλύφθηκαν κατά τη διάνοιξη της τάφρου του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου, το 1891, αλλά και κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, το 1951. Πρόκειται για άπτερο γυναικεία μορφή που κινείται προς το θεατή.

Ο Ναός του Άρεως καταστράφηκε το 267 μ.Χ., κατά τη διάρκεια της επιδρομής των Ερούλων στην Αθήνα. Σημαντικά τμήματα της ανωδομής από πεντελικό μάρμαρο εντοιχίστηκαν στο υστερορωμαϊκό τείχος. Η καταστροφή του δεν υπήρξε πάντως ολοκληρωτική, καθώς ενσωματώθηκε εν μέρει στην υστερορωμαϊκή έπαυλη ή σε γυμνάσιο του 5ου αι. μ.Χ.

Ο Βωμός του Άρεως

Η θεμελίωση του Βωμού του Άρεως, σε απόσταση περίπου 10 μ. μπροστά από την πρόσοψη του ναού του θεού, είναι το μόνο που σώζεται σήμερα από το μνημείο. Οι διαστάσεις της θεμελίωσης είναι 6,30 × 8,90 μ. Αποτελείται από πωρόλιθους σε δεύτερη χρήση.

Στο ανατολικό τμήμα της θεμελίωσης πατούσε ο βωμός, ενώ στο δυτικό υπήρχε κλίμακα. Τα αρχιτεκτονικά μέλη που σώζονται μαρτυρούν ότι ο βωμός, ο οποίος επίσης μεταφέρθηκε στην τελική του θέση μαζί με το ναό, χρονολογείται στο β΄ μισό του 4ου αι. π.Χ.

Μνημεία εντός και πέριξ του ναού

Ο Παυσανίας παραδίδει ονομαστικά ορισμένα από τα σημαντικότερα μνημεία που βρίσκονταν στην περιοχή του Ναού του Άρεως. Αναφέρεται καταρχάς στο λατρευτικό άγαλμα του θεού, που ήταν έργο του Αλκαμένη (5ος αι. π.Χ.), στην Αθηνά του Πάριου γλύπτη Λοκρού, στην Ενυώ, έργο των υιών του Πραξιτέλη (Κηφισόδοτου και Πραξιτέλη του νεότερου), και κυρίως στα δύο αγάλματα της θεάς Αφροδίτης.

Ένα μαρμάρινο άγαλμα γυναικείας μορφής, το οποίο βρέθηκε χτισμένο στο υστερορωμαϊκό τείχος απεικονίζει πιθανότατα τη θεά. Χρονολογείται στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. και δεν αποκλείεται να προέρχεται από το Ναό του Άρεως.

Μια δεύτερη μορφή της θεάς ίσως επίσης να προέρχεται από τον ίδιο ναό Τέλος, και η Αθηνά η οποία αναφέρθηκε από τον Παυσανία έχει υποθετικά ταυτιστεί με θαυμάσιο κορμό του ύστερου 5ου αι. π.Χ. που βρέθηκε σε βυζαντινό κτήριο.


Ο Παυσανίας αναφέρεται επίσης σε μια σειρά αγαλμάτων και συμπλεγμάτων που πρέπει να είδε στο χώρο μεταξύ του ναού του Άρεως και του Ωδείου του Αγρίππα. Πρόκειται για τα αγάλματα του Ηρακλή, του Θησέα, του Απόλλωνα, του Καλάδη (άγνωστη μορφή σε εμας) και του Πινδάρου.

Πλησίον εκείνου του σημείου βρίσκονταν τα αγάλματα των τυραννοκτόνων, του Αρμοδίου και του Αριστογείτονος. Γίνεται επίσης λόγος για τα αγάλματα των Αιγύπτιων βασιλέων (από τους οποίους κατονομάζονται ο Πτολεμαίος Λάγου ή Σωτήρ και ο Πτολεμαίος Φιλάδελφος με την αδελφή του Αρσινόη), του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, του Λυσιμάχου και του Πύρρου (χωρίς να διευκρινίζεται όμως αν τα δύο τελευταία βρίσκονταν στο ίδιο σημείο της Αγοράς ή σε άλλο σημείο της πόλης).

Περιττό να ειπωθεί ότι κανένα από τα έργα αυτά δεν έχει σωθεί ούτε ταυτιστεί με ακρίβεια με κάποιο από τα αναρίθμητα ρωμαϊκά αντίγραφα κλασικών και ελληνιστικών ελληνικών έργων. Εξαίρεση φυσικά αποτελεί το περίφημο σύμπλεγμα των τυραννοκτόνων, του Αρμοδίου και του Αριστογείτονος, δολοφόνων του τυράννου Ιππάρχου και πρώτων ηρώων της αθηναϊκής δημοκρατίας.

Το έργο είχε αρχικά δημιουργηθεί από το γλύπτη Αντήνορα, κάποια στιγμή μετά το 510 π.Χ. και την εκδίωξη του τυράννου Ιππία. Το 480/479 π.Χ. όμως αφαιρέθηκε από τον Ξέρξη και μεταφέρθηκε στην Περσέπολη. Αντικαταστάθηκε άμεσα από ανάλογο σύμπλεγμα, έργο που ανατέθηκε στους γλύπτες Κριτίο και Νησιώτη (477/476 π.Χ.).

Μετά την κατάληψη της περσικής πρωτεύουσας από το Μέγα Αλέξανδρο, το αρχικό σύμπλεγμα επέστρεψε στην Αθήνα, και στήθηκε μαζί με το νεότερο έργο. Στο χώρο ΝΑ του Ναού του Άρεως βρέθηκε τμήμα της βάση του βάθρου Βρισκόταν όμως ενσωματωμένο σε κτήριο της Οθωμανικής ή της Σύγχρονης περιόδου. Από το λεξικογράφο Τίμαιο μαθαίνουμε ότι το σύμπλεγμα ήταν τοποθετημένο στην ορχήστρα, η οποία τοποθετείται στο βόρειο τμήμα της Αγοράς.

Το σύμπλεγμα των τυραννοκτόνων σώζεται σε αντίγραφα. Ιδιαίτερη αξία έχουν τα πήλινα εκμαγεία τμημάτων του συμπλέγματος που προέρχονται από την έπαυλη του Αδριανού στο Tivoli. Φαίνεται πως ο φιλέλληνας αυτοκράτορας φρόντισε να δημιουργηθούν εκμαγεία για την αναπαραγωγή σε μάρμαρο του φημισμένου αυτού έργου.

Πρέπει, τέλος, να αναφέρουμε και ένα αξιομνημόνευτο στοιχείο που διασώζει ο Βυζαντινός συγγραφέας Γεώργιος Κοδινός, σε έργο του σχετικό με τα μνημεία της Κωνσταντινούπολης: αναφέρεται συγκεκριμένα σε μια σειρά αναγλύφων διακοσμημένων με ελέφαντες που προέρχονται από το Ναό του Άρεως στην Αθήνα, τα οποία έστεκαν στη Χρυσή Πύλη, όπου τα τοποθέτησε ο Θεοδόσιος ο Μικρός (408-450 μ.Χ.) και όπου σώζονται ακόμη. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι προέρχονται από το ναό της Αγοράς.

Στο βόρειο τμήμα του ναού, γύρω από τη νοτιοανατολική γωνία του κτηρίου, είχε δημιουργηθεί μια εξέδρα πλάτους 6-8 μ., επί της οποίας βρέθηκαν αρκετά μέλη γλυπτών έργων, τα οποία όμως δεν ταυτίζονται με τα προαναφερθέντα. Πρόκειται για δεκάδες μορφές σε χαμηλό ανάγλυφο, που χρονολογούνται σε γενικές γραμμές στο τελευταίο γ΄ του 5ου αι. π.Χ.

Διαβάστε περισσότερα »

Μια αλήθεια του σύμπαντος

Οι σοφοί της αρχαιότητας μελετούσαν τη φύση για να τους δείξει πώς να ζουν ευτυχισμένοι.

Δίδασκαν ότι η ενότητα με τη φύση και η αρμονική και σύμφωνη με τους νόμους της φύσης ζωή είναι τα κλειδιά για την εσωτερική γαλήνη.

Η γνώση της φύσης και των νόμων του σύμπαντος μας βοηθούν να κατανοήσουμε τη δική μας ουσιαστική φύση και να φτάσουμε στην ευτυχία.

Οι σοφοί της Ανατολής που αναζητούσαν τρόπους για να ζουν αρμονικά με το σύμπαν συνειδητοποίησαν ότι είμαστε εξίσου φυσικό και αναπόσπαστο κομμάτι του σύμπαντος όπως και τα αστέρια, τα βουνά, οι ωκεανοί, οι αχανείς γαλαξίες που περιστρέφονται στο διάστημα, και ό,τι άλλο υπάρχει.

Όπως τα χέρια είναι τμήμα του σώματός μας, έτσι κι εμείς είμαστε κομμάτι του σύμπαντος – και όπως έχουμε επίγνωση για κάθε τι που ακουμπά τα χέρια μας, έτσι και το σύμπαν έχει επίγνωση όλων των πραγμάτων που βιώνουμε, ακριβώς επειδή είμαστε κομμάτι του.

Τα πάντα απορρέουν από την ίδια ενεργειακή πηγή, και εκτός από τις διαφορές στη μορφή, όλα είναι ένα και το αυτό. Θα μπορούσαμε να τα συγκρίνουμε με το νερό που όταν παγώνει παίρνει αναρίθμητα σχήματα: ενώ τα σχήματα διαφέρουν μεταξύ τους, όλα είναι φτιαγμένα από νερό.

Ο Ινδός πνευματικός δάσκαλος Swami Vivwkananda που έζησε το δέκατο ένατο αιώνα, στο βιβλίο του Jnana Yoga λέει τα εξής:

«Υπάρχει μόνο μια ζωή, ένας Κόσμος, μια Ύπαρξη. Τα πάντα είναι Ένα… Υπάρχει κανείς που μπορεί να διαχωρίσει το κύμα από τη θάλασσα;»

Παρόλο που «όλο το σύμπαν είναι η μια αυτή Ύπαρξη» συνεχίζει, «οι διαφορές οφείλονται στις ονομασίες και στις μορφές».

Αλλά και το Βουδιστικό κείμενο Μπάρντο Τόντολ (περισσότερο γνωστό ως η Θιβετιανή Βίβλος των Νεκρών) μας διδάσκει ότι ο νους είναι αυτός που δημιουργεί την ψευδαίσθηση του διαχωρισμού, αλλά ταυτόχρονα έχει τη δύναμη να μας απελευθερώσει από αυτήν:

«Διαχωρισμός δεν υφίσταται… Η κατάσταση εκείνη του νου που υπερβαίνει κάθε μορφή διαχωρισμού οδηγεί στην απελευθέρωση. Μη σταματάς λοιπόν να παρατηρείς το νου σου».

Ο Κινέζος φιλόσοφος Λάο Τσε, που έζησε πριν 2.500 χρόνια, επίσης μίλησε για την αλήθεια αυτή στο κλασικό έργο του, Ταο Τε Τσιγκ:

«Η δύναμη των λέξεων δεν αρκεί για να καθορίσει την έννοια της ύπαρξης… Είτε ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται αντικειμενικά τον πυρήνα της ζωής ή αυτό που βλέπει είναι μονάχα η επιφάνεια, πυρήνας και επιφάνεια είναι το ίδιο και το αυτό.

Αυτό που τα κάνει να ξεχωρίζουν είναι οι λέξεις που μονάχα περιγράφουν τα φαινόμενα. Αν όντως χρειάζεται κάποια ονομασία, η λέξη θαυμασμός προσδιορίζει και τα δύο: η ύπαρξη εκτυλίσσεται από το ένα θαύμα στο άλλο».

Εξάλλου, η κβαντική φυσική πλέον μας έχει αποκαλύψει: Η φύση δεν μας έφτιαξε μόνους. Δεν μας έκανε ξεχωριστούς από τα άλλα φυσικά γεγονότα, από τους άλλους ανθρώπους. Η φύση έφτιαξε όλο το σύμπαν ενιαία.

Ότι κάνουμε εμείς έχει επίδραση σε κάθε τι που υπάρχει μέσα στο σύμπαν. Δεν μας έφτιαξε η φύση μόνους. Γίναμε μόνοι γιατί εμείς το επιλέξαμε. Όλοι είμαστε υπόγεια συνδεδεμένοι. Όλοι είμαστε ΕΝΑ ! Αυτή την ενότητα κι όχι τη μοναξιά καλείται η ανθρωπότητα να ξαναανακαλύψει σήμερα για να επιβιώσει.

Όταν λέμε όλοι είμαστε ΕΝΑ νοείται σε ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (Πνεύμα ή Κόσμος) και όχι σε Υλικό (ανθρώπινο-ψυχικό) εκεί υπάρχουν τεράστιες και μεγάλες διαφορές και κανένας δεν είναι ίδιος ούτε όμοιος με κανέναν άλλον.

Διαβάστε περισσότερα »