Δεκέμβριος του 2007! Εμφανώς καταβεβλημένος από την ασθένεια του, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο Αρχιεπίσκοπος που όλοι οι Έλληνες είχαν στην καρδιά τους απευθύνεται για τελευταία φορά στο Πρωτοχρονιάτικο Μήνυμά του στο Ελληνικό Ορθόδοξο Έθνος σε μία ομιλία που έμελλε να μείνει στην Ιστορία.

Και το μήνυμά της ομιλίας συγκλονιστικό και τόσο επίκαιρο ειδικά σήμερα που το Έθνος βάλλεται από εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς: «Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση.

Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.

ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας».
Ολόκληρο το Πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα είχε ως εξής:

Αγαπητά μου Παιδιά,

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ που δεν τιθασεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα.

Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ” εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Κι εμείς συμπράττουμε σ” αυτό, άλλοι για το καλό και άλλοι για το κακό. Η ελευθερία μας είναι το κριτήριο της ευθύνης μας. Μακάριοι οι έχοντες προοπτική αιωνιότητας στη ζωή τους. Αλλοιώς είναι σάρκες, έκδοτοι σε πάθη ατιμίας, πρόθυμοι για κάθε τι που ευτελίζει την ύπαρξή μας.

Ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν κάθε άνθρωπος θυμόταν την θεία καταγωγή του και ευθυγράμμιζε τη ζωή του με τις αρχές που απορρέουν από αυτή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει.

ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ” ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού.

Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση.

Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.

ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας.

Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του.

Το έχει κατ” επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ 2008 – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Με πατρική αγάπη και ευχές

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε σημειώσει μεταξύ άλλων στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του:

«ΣΑΝ ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ ΣΑΛΠΙΣΜΑ ακούεται και πάλι σήμερα η φράση του Αγγέλου. Είναι σαν να καλεί τον άνθρωπο του 21ου αιώνα να ξυπνήσει από τον λήθαργο της χρησιμοθηρικής υλοφροσύνης και την κραιπάλη της πλασματικής αυτάρκειάς του. «Ξύπνα, άνθρωπε του 21ου αιώνα».

Ο Σωτήρας προκαλεί αλλά και προσκαλεί τον καθένα μας να αναθεωρήσει την πορεία του, να ξαναβρεί την ελευθερία του, να ξαναδεί το φάσμα της ζωής του μέσα από το λαμπρό φως της Αλήθειας Του.

«ΞΥΠΝΑ ΑΝΘΡΩΠΕ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ». Τα επιτεύγματά σου σε απεκοίμησαν και νόμισες ότι κατέκτησες τον κόσμο. Ευτέλισες και αυτά τα ιερά και όσια. Τα θεώρησες μύθους και θρύλους που τρέφουν τη φαντασία των μικρών παιδιών, χωρίς αντίκρυσμα στην προσωπική υπαρκτική οντότητά σου.

Κύτταξε όμως γύρω σου. Πόλεμοι αδελφοκτόνοι, πείνα και ασθένειες για τους αδύνατους, καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, διαφθορά, σκάνδαλα, διάσπαση της ενότητος του ανθρώπινου γένους, απουσία αγάπης, κυριαρχία των συμφερόντων.

Ένα τέτοιο κόσμο ετοίμασες για τα παιδιά σου, όπου και αυτή η φύση συστενάζει και διαμαρτύρεται για τις καταχρήσεις σου. Δεν απέλιπαν βέβαια νησίδες ελπίδας. Είναι όμως τραγικά ολίγες, επιδεικτικά ανεπαρκείς»

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Η Εκκλησία στις 8 Νοεμβρίου έκαστου έτους τιμά τη σύναξη των Παμμέγιστων αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, καθώς και των υπολοίπων Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων.

Οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ παρουσιάζονται συνήθως με σπαθί ή σκήπτρο στο δεξί χέρι, σύμβολο της εξουσίας που τους χάρισε ο Θεός. Στο αριστερό δε χέρι τους, είθισται να κρατούν μια σφαίρα, η οποία συμβολίζει τον κόσμο.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι άγγελος, δηλαδή κτιστό, αόρατο και τέλειο πνεύμα, το οποίο δεν το περιορίζει ούτε ο χρόνος, ούτε ο χώρος. Επιπλέον είναι και ο μόνος ο οποίος ονομάζεται Αρχάγγελος κατά την Αγία Γραφή καθώς και «ένας των πρώτων αρχόντων» και «άρχων» και το όνομά του σημαίνει «Ποιος Είναι Ομοιος με τον Θεό;».

Είναι άγγελος, ο οποίος εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, όταν ο Εωσφόρος, το όνομα του οποίου σημαίνει «αυτός που φέρει το φως», ενώ κατείχε την ύψιστη θέση στην κτιστή τελειότητα, ηγήθηκε μικρής ομάδας στασιαστών αγγέλων (μετέπειτα δαίμονες), οι οποίοι ήθελαν να μην υπακούσουν στις διαταγές του Θεού, και επαναστάτησαν.

Τη στιγμή εκείνη ο έως τότε Άγγελος Μιχαήλ, ανέλαβε σημαίνοντα ρόλο στην υποστολή της ανταρσίας του, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του Αρχάγγελου. Μάλιστα ήταν εκείνος που ανήγγειλε στον Αβραάμ την ανάγκη θυσίας του γιου του, Ισαάκ, ενώ ήταν και εκείνος που οδήγησε το λαό του Ισραήλ στη φυγή από την Αίγυπτο.

Στην Καινή Διαθήκη, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι εκείνος που θα αναγγείλει τη δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού και την αρπαγή της εκκλησίας Του, ενώ είναι παρών και στον Ιησού του Ναυί, την πτώση της Ιεριχούς, καθώς και στις ιστορίες του Εμμανουήλ, Δαβίδ και Ηλία. Πάντοτε κρατά ρομφαία, η οποία δίνει την πύρινη τιμωρία στους εχθρούς του Θεού.

Τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, τον συναντάμε επίσης και στην κάθοδο του Χριστού στον Άδη, όπως επίσης και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, όπου ως επικεφαλής των Αγγέλων πολεμά το Σατανά.

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Μιχαήλ θεωρείται από το λαό ότι είναι ο ψυχοπομπός άγγελος, δηλαδή μεταφέρει τις ψυχές στον ουρανό. Μάλιστα σε ορισμένες περιοχές, όπως τη Θράκη, υπάρχουν κάποιες προλήψεις και ο κόσμος δεν αφήνει τη μέρα αυτή τα παπούτσια του έξω από το σπίτι, για να μην τα δει ο Αρχάγγελος και «ενθυμηθεί αυτούς και αναλάβει εκ της ζωής».

Είναι γνωστό και το θαύμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ στους Κολοσσούς της Φρυγίας. Στην περιοχή των Κολοσσών είχε αναβλύσει πηγή με αγιασμένο νερό που θεράπευε κάθε αρρώστια. Εκεί χτίστηκε ναός στο όνομα του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Οι ειδωλολάτρες στράφηκαν εναντίον του ιερέα του ναού, τον οποίο όμως προστάτευσε ο Αρχάγγελος και σώθηκε. Οι ειδωλολάτρες δοκίμασαν τότε να εκτρέψουν το ρου ενός ποταμού για να πνίξουν τον ιερέα και να καταστρέψουν το ναό. Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ επενέβη και με τη ρομφαία του έσκισε στα δυο τη γη και τα νερά χωνεύθηκαν μέσα. Έως σήμερα τα νερά των ποταμών χωνεύονται, γι’ αυτό και το μέρος ονομάστηκε Χώναι.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ (Ταξίαρχος και Αρχιστράτηγος) είναι επίσης και ο Προστάτης Άγιος της Πολεμικής Αεροπορίας και η μνήμη του γιορτάζεται με κάθε μεγαλοπρέπεια σε όλες τις Μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είναι ένας από τους απροσμέτρητους αγγέλους. Το όνομά του σημαίνει «ήρωας του Θεού» και είναι ένας από τους λίγους αγγέλους, οι οποίοι αναφέρονται ονομαστικά στην Αγία Γραφή.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είναι ο άγγελος που εμφανίστηκε στο προφήτη Δανιήλ, στη γυναίκα του Μανωέ, και της αναγγέλλει ότι θα γεννήσει τον Σαμψών, στον Ιωακείμ και την Αννα, και τους αναγγέλλει πως θα γεννήσουν την Παναγία, στον ιερέα Ζαχαρία, για να του αναγγείλλει ότι θα γεννήσει τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είναι επίσης αυτός με τον οποίο συνδέονται όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την γέννηση του Χριστού.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είναι εκείνος, ο οποίος έδωσε τον κρίνο στην Παναγία και της ανακοίνωσε ότι θα γεννήσει το Γιο του Θεού και αυτός παρουσιάστηκε στους βοσκούς. Αυτός είπε στον Ιωσήφ, να πάρει την Μαρία και το βρέφος και να φύγει στην Αίγυπτο και ύστερα από καιρό, να επιστρέψει στη γη του Ισραήλ.

Στα νεώτερα χρόνια στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές του Αγ.Ορους εμφανίστηκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ σε έναν μοναχό και μπροστά στην εικόνα της Παναγίας άρχισε να ψάλλει το «Αξιον Εστί».Του μοναχού του άρεσε αυτός ο ύμνος, αλλά στεναχωρέθηκε γιατί θα το ξεχνούσε. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ όμως με το δάχτυλό του χάραξε τον ύμνο πάνω σε μαρμάρινη πλάκα. Έτσι η εικόνα της Παναγίας ονομάστηκε «Αξιον Εστί» και υπάρχει μέχρι σήμερα η θαυματουργική αυτή εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί» υπενθυμίζοντάς μας ότι η ύπαρξη των αγγέλων είναι μία πραγματικότητα, καθώς και ο ίδιος ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.

Πολλοί από τους ιερούς μελετητές και ασματογράφους γνωματεύουν, ότι ο θείος Γαβριήλ ήταν ο Άγγελος ο οποίος κύλισε την βράχο από το μνημείο του Ιησού. Και αυτός ήταν που έφερε το μήνυμα στις Μυροφόρες για την Ανάσταση του Κυρίου. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που υπηρέτησε το Μυστήριο της ένσαρκης οικονομίας του Θεού Λόγου από την αρχή ως το τέλος.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’.

Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.

Διαβάστε περισσότερα »

Λέει «υπάρχει αυτός ο κοιμώμενος βασιλεύς και θα αναστηθεί»! Του λέμε «ποτέ Γέροντα; Πότε άγιε Αρχιερέα του Θεού»; Λέει, «όταν θα γίνει ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος»!

Διαβάστε περισσότερα »

Η ζωή μπορεί να σε οδηγήσει σε δρόμους που ποτέ δεν είχες φανταστεί. Αυτό συνέβη με τον ιερέα Vincenzo Taraborelli που έκανε χάρη σε έναν άλλο ιερέα, όταν εκείνος του ζήτησε τη βοήθειά του. Κι έτσι ο πατήρ Vincenzo βρέθηκε να κάνει… εξορκισμούς. «Δεν ήξερα τι ήταν, δεν το είχα μελετήσει», εξηγεί στο BBC, «Εκείνος μου είπε τι να κάνω, εγώ δεν είχα ιδέα».

Αν νομίζετε πως αυτή η ιστορία προέρχεται από κάποιο σκοτεινό συνωμοσιολογικό βιβλίο ή μια απομονωμένη κοινότητα στις εσχατιές του κόσμου, κάνετε λάθος. Ο 79χρονος πατήρ Taraborelli κάνει εξορκισμούς εδώ και 27 χρόνια στην εκκλησία του, στη Ρώμη, και είναι ένας από τους πιο πολυάσχολους εξορκιστές τις Αιώνιας Πόλης. Και όπως φαίνεται θα παραμείνει αφού η Καθολική Εκκλησία δυσκολεύεται να βρει νεότερους… διαδόχους του.

«Να, εδώ είναι μια γυναίκα που έχει καταληφθεί από δαίμονα», δείχνει ο ιερέας σε μια τοιχογραφία του 18ου αιώνα που διακοσμεί την εκκλησία του, «την κρατούν με το στόμα ανοιχτό και μικροί δαίμονες βγαίνουν από το σώμα της. Απελευθερώνεται».

Ο ηλικιωμένος ιερέας κάνει εξορκισμούς τρεις μέρες την εβδομάδα σε ένα δωμάτιο χωρίς παράθυρα στο πίσω μέρος της εκκλησίας του, κοντά στο Βατικανό, όπου υποδέχεται ακόμα και τριάντα ανθρώπους κάθε φορά.

Σύμφωνα με το Βreitbart News, οι εξορκισμοί γνωρίζουν περίοδο άνθισης στη Ιταλία. Πέρσι μισό εκατομμύριο Ιταλοί ζήτησαν εξορκισμό και θα μπορούσε κανείς να πει πως μετά βίας υπάρχουν αρκετοί εξορκιστές για να ανταποκριθούν στη… ζήτηση. Η αρχιεπισκοπή του Μιλάνου στη βόρεια Ιταλία διπλασίασε τον αριθμό των εξορκιστών της ενώ στη Ρώμη τέθηκε σε λειτουργία τηλεφωνική γραμμή για εξορκισμούς (!). Ωστόσο οι γνώστες της κατάστασης λένε πως αυτές οι προσπάθειες δεν επαρκούν.

Ο πατήρ Vincenzo πάντως είναι μεθοδικός και αφοσιωμένος.

«Πριν προχωρήσω στον εξορκισμό ζητώ από τους ανθρώπους που με επισκέπτονται να δουν ψυχολόγο ή ψυχίατρο και να μου φέρουν τη διάγνωσή τους. Είμαι σε επαφή με πολλούς ψυχολόγους που μου στέλνουν τους ασθενείς τους», λέει στο BBC προκαλώντας, αν μη τι άλλο, εντύπωση.

Στη μια πλευρά του δωματίου ένα έπιπλο είναι γεμάτο με μικρά γλυπτά αγγέλων. Σε ένα ντουλάπι ο πατήρ Vincenzo φυλάει τα γλυκά που προσφέρει στους επισκέπτες του. Στον τοίχο κρέμεται το έγγραφο που πιστοποιεί πως είναι αναγνωρισμένος εξορκιστής.

Το γραφείο του είναι γεμάτο χαρτιά, φωτογραφίες και προσευχητάρια. Κάθεται στην μια πλευρά του, οι επισκέπτες του στην άλλη.

«Πρώτα από όλα ετοιμάζομαι πριν μπω στο δωμάτιο», περιγράφει στο βρετανικό δίκτυο πώς φέρνει σε πέρας τη δουλειά του. «Αν ο επισκέπτης μου δεν νιώθει καλά προσπαθώ να τον καθησυχάσω και να τον ηρεμήσω. Τον καλώ να προσευχηθεί μαζί μου. Αλλά πολλοί από τους ανθρώπους, όταν έρχονται εδώ, βρίσκονται ήδη σε κακή κατάσταση».

Ρίχνει μια ματιά στο βιβλίο του με τα τελετουργικά εξορκισμών της Καθολικής Εκκλησίας. Το έχει κολλήσει με ταινία για να μην διαλυθεί φύλλο-φύλλο από την πολλή χρήση και τα χρόνια. Ανάμεσα στα χαρτιά του, πάνω στο γραφείο του, βρίσκει τον σταυρό που χρησιμοποιεί για να διώξει τα κακά πνεύματα. Οι καθολικοί ιερείς που εκπαιδεύονται για να γίνουν εξορκιστές διδάσκονται ένα τελετουργικό που είναι γνωστό ως «De exorcismis et supplicationibus quibusdam», σύμφωνα με τις οδηγίες που έχει καταρτίσει η εκκλησία. Το έγγραφο των 84 σελίδων συντάχθηκε το 1998 ως εξέλιξη αντίστοιχου εγγράφου του 1614.

Η πιο αξιοσημείωτη περίπτωση που θυμάται είναι μια παντρεμένη γυναίκα την οποία υποδεχόταν για 13 χρόνια. «Ένας άλλος άνδρας, Σατανιστής, την ήθελε», αφηγείται ο ιερέας. «Εκείνη αρνήθηκε και εκείνος της είπε: ‘θα μου το πληρώσεις’. Τις έκανε μάγια για να την κάνει να τον θέλει, δύο φορές την εβδομάδα. Τότε εκείνη ήρθε σε μένα, μέσα σε αυτό το δωμάτιο. Άρχισα να προσεύχομαι κι εκείνη μπήκε σε κατάσταση έκστασης. Από το στόμα της ξεχύνονταν προσβολές, βλασφημίες, γρήγορα κατάλαβα πως ήταν δαιμονισμένη. Καθώς το τελετουργικό προχωρούσε άρχισε να νιώθει χειρότερα. Όταν είπα στον δαίμονα: ‘στο όνομα του Ιησού, σε διατάζω να φύγεις’ εκείνη άρχισε να κάνει εμετό και να βγάζει μικρές μεταλλικές καρφίτσες, πέντε κάθε φορά. Εκτός από τις καρφίτσες έβγαζε τούφες μαλλιά, μικρές πέτρες, κομμάτια ξύλου. Ακούγεται απόκοσμο αλλά είναι βγαλμένο από τον κόσμο μας».

Όταν εισέβαλαν στην εκκλησία και τον μαχαίρωσαν εκείνος προσπάθησε να τους απωθήσει παραμένοντας ήρεμος και φωνάζοντας «Φύγε, Σατανά». Επρόκειτο για απόπειρα εξορκισμού;

Η κηδεία του αδικοχαμένου ιερέα έγινε παρουσία πολιτικών εκπροσώπων ενώ χιλιάδες πιστοί θρηνούσαν.

Υποστηρίζοντας τις πράξεις του ιερέα ο πάπας Φραγκίσκος επιτάχυνε τις διαδικασίες υποψηφιότητάς του προς αγιοποίηση, διαδικασίες που άρχισαν τον Οκτώβριο παρότι κανονικά προβλέπεται πενταετής αναμονή.

Ο ίδιος ο πάπας Φραγκίσκος λέγεται πως έκανε εξορκισμό που μάλιστα καταγράφηκε από τις κάμερες, το 2013, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, μετά τη λειτουργία της Κυριακής, σε έναν άνδρα σε αναπηρικό αμαξίδιο. Αρχικά ο ποντίφικας έκανε χειραψία με τον άνδρα αλλά η έκφρασή του άλλαξε άρδην όταν ένας ιερέας του ψιθύρισε κάτι.

Τότε ο Φραγκίσκος τοποθέτησε και τα δύο χέρια του πάνω στο κεφάλι του άνδρα για 15 δευτερόλεπτα. Ο Μεξικανός ονόματι Angelo φαίνεται να γεμίζει ένταση για μερικές στιγμές και στη συνέχεια να χαλαρώνει, καθώς το στόμα του ανοίγει διάπλατα. Όπως έγραψαν τότε διεθνή μέσα ενημέρωσης, όπως για παράδειγμα η Telegraph, εξορκιστές που είδαν το οπτικό υλικό λένε πως ήταν εξορκισμός πέραν κάθε αμφιβολίας.

Το Βατικανό χρησιμοποίησε ασαφή γλώσσα σχολιάζοντας το περιστατικό: «Ο Πάπας δεν είχε πρόθεση να προχωρήσει σε κανέναν εξορκισμό», είχε δηλώσει ο εκπρόσωπος του Βατικανού πατήρ Federico Lombardi. «Όπως συχνά κάνει σε ασθενείς και ανθρώπους που υποφέρουν, ήθελε μόνο να προσευχηθεί για τον άνθρωπο που ήταν απέναντι του».

Πολλοί εξορκιστές όμως επέμειναν πως ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας είχε διώξει τις δυνάμεις του κακού. «Ο Πάπας είναι και Επίσκοπος Ρώμης και όπως κάθε επίσκοπος είναι και εξορκιστής», είχε πει στην εφημερίδα La Repubblica ο πιο γνωστός τότε εξορκιστής της Καθολικής Εκκλησίας, ο πατήρ Gabriele Amorth, που απεβίωσε πριν λίγο καιρό. «Ήταν ένας αληθινός εξορκισμός. Αν το Βατικανό το αρνείται, αυτό δείχνει πως δεν καταλαβαίνουν τίποτα», πρόσθεσε τονίζοντας πως ο Μεξικανός είχε καταληφθεί από τέσσερις δαίμονες.

Σύμφωνα με το inewsjournal.com, η κατάληψη σώματος και πνεύματος από δαίμονα είναι αιτία ακόμα και φόνου και μάλιστα αναφέρεται ως τέτοια ακόμα και στο δικαστήριο.

Εκτός Καθολικής Εκκλησίας ωστόσο πολλοί αμφισβητούν συνολικά τη θεωρία της κατάληψης από δαίμονες και του εξορκισμού. Πολλοί λένε πως είναι μια πρόληψη του μεσαίωνα ή μύθος ενώ εκείνοι που υποστηρίζουν πως τους κατέλαβαν κακά πνεύματα είναι, σύμφωνα με τους σκεπτικιστές, άνθρωποι που πάσχουν από ψυχολογικά ή ψυχιατρικά προβλήματα που εξηγούνται πολύ εύκολα.

Ο πατήρ Taraborelli πάντως απορρίπτει αυτές τις εξηγήσεις επικαλούμενος βιβλικές αναφορές που είναι επίκαιρες και στο σημερινό κόσμο, μέχρι και στις θηριωδίες των εξτρεμιστών του Ισλαμικού Κράτους. «Κάποιος που δεν πιστεύει δεν πιστεύει ούτε στον διάβολο», λέει, «αλλά ένας πιστός ξέρει πως ο διάβολος υπάρχει, μπορεί κανείς να το διαβάσει και στις γραφές. Τότε αρκεί να σκεφτεί κανείς, να δει πώς είναι ο κόσμος σήμερα. Ποτέ δεν έχει ξαναϋπάρξει τόσο κακός. Αυτές οι βίαιες ενέργειες δεν είναι ανθρώπινες. Τόσο φοβερές, όπως το ISIS», λέει.

Ο 79χρονος Vincenzo δεν δείχνει να θέλει να εγκαταλείψει τη δουλειά του και το κινητό του τηλέφωνο χτυπά ασταμάτητα.

Ο πατήρ Gabriele Amorth, πολυπράγμων συγγραφέας και ο πιο διάσημος εξορκιστής της Ρώμης πέθανε πριν λίγο καιρό και ο διάδοχός του, ο «Padre Vincenzo», όπως αποκαλούν τον πατέρα Taraborelli, τονίζει πως δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθημερινά αιτήματα πιστών να τους απαλλάξει από τις δαιμονικές επιρροές.

Έχει μάλιστα απευθυνθεί και στους ανώτερούς του στον Κλήρο για το ζήτημα αυτό. «Έχουμε μείνει μόνο εννέα και χρειάζονται πολύ περισσότεροι», εξήγησε, «χρειαζόμαστε κι άλλους παπάδες σαν εμένα για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες τόσων οικογενειών».

Δεν θα είναι όμως εύκολα τα πράγματα, σημειώνει το βρετανικό δίκτυο, καθώς η «ειδικότητά» του δεν φαίνεται να ελκύει τους νέους ιερείς. Δεν φαίνεται να τους ενθουσιάζει η προοπτική να περάσουν ώρες ατελείωτες σε δωμάτια χωρίς παράθυρα, διαβάζοντας προσευχές εξορκισμού σε πιστούς που αντιμετωπίζουν προβλήματα.

«Είπα στον επίσκοπο πως δεν μπορώ να βρω κανένα που να θέλει να κάνει αυτό που κάνω. Πολλοί από τους νέους ιερείς φοβούνται. Ακόμα και οι ιερείς φοβούνται. Είναι μια δύσκολη ζωή…», συλλογιέται μεγαλόφωνα ο πολυάσχολος εξορκιστής της Ιταλίας.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Ζωντανό Θαύμα στο Άγιον όρος με το Τίμιο ξύλο που βυθίζεται, κατόπιν προσευχής, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Ένα Θαύμα που αξίζει όλοι να το δούν, όπως αναφέρει το agioritikovima.gr.

Δείτε το βίντεο...

Διαβάστε περισσότερα »

«Θα έρθει καιρός που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα», είχε πει ο Πατροκοσμάς.

(«Τά άλαλα καί τά μπάλαλα» – Εννοεί τά άψυχα μηχανήματα τών διαφόρων εφευρέσεων. Αυτά αντικατέστησαν καί ολοένα αντικαθιστούν τάς εργατικάς χείρας καί κυριαρχούν εις τήν ζωήν τών ανθρώπων, ώς νεώτερα είδωλα προσκυνούμενα υπό τού υλόφρονος κόσμου.)

Κυνηγούν Πόκεμον στο κέντρο της Αθήνας

Ραντεβού σε πλατείες προκειμένου να παραδοθούν στην ανεξήγητη υστερία για την εφαρμογή Pokemon Go δίνουν χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι ξενυχτούν για να κυνηγούν Πόκεμον!

Τα Pokemon Go Night Tour είναι σε εξέλιξη σε κάθε γωνιά της Αθήνας με τους διοργανωτές να τα οργανώνουν μέσω Facebook.

Η μανία για τα Πόκεμον λαμβάνει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με χιλιάδες Έλληνες (κυρίως εφήβους και νέους) να συγκεντρώνονται καθημερινά σε πάρκα και πλατείες οπότε η εφαρμογή εισήχθη στην Ελλάδα.

Μέσω της κάμερας

Αφού πρώτα ενεργοποιήσουν την κάμερα του κινητού τηλεφώνου τους, περιμένουν μέχρι να πεταχτεί στην οθόνη ένα Πόκεμον και να το σημαδέψουν με μία pokeball, προκειμένου να το προσθέσουν στη συλλογή τους. Σύμφωνα με χρήστες της εφαρμογής, η διαδικασία είναι εθιστική, καθώς άνθρωποι, τοπία και αντικείμενα παγιδεύονται στην εικονική πραγματικότητα του Pokemon Go.

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι στο εξωτερικό έχουν ήδη καταγραφεί ατυχήματα και ευτράπελα, λόγω της… παράκρουσης που προκαλεί στους παίκτες το κυνήγι των Πόκεμον, ενώ δεν λείπουν και οι επιτήδειοι που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες του παιχνιδιού προκειμένου να πετύχουν τους πονηρούς σκοπούς τους.

Ένας άνδρας στις ΗΠΑ πυροβόλησε εφήβους που κυνηγούσαν Πόκεμον έξω από το σπίτι του επειδή τους πέρασε για κλέφτες, δύο νεαροί έπεσαν από βράχια ύψους 15 και 27 μέτρων στην προσπάθειά τους να συλλέξουν «τερατάκια» και τέσσερις άνδρες στο Μισούρι των ΗΠΑ συνελήφθησαν από την αστυνομία επειδή έστηναν ενέδρα σε κυνηγούς Πόκεμον για να τους ληστέψουν.

Σχόλιο Σ.Ν.Π. (: «Τι άλλες αποδείξεις χρειάζονται για το ποιόν του «παιχνιδιού»!; Η αληθινή ζωή είναι η επαφή με τον Θεό και τον άνθρωπο… είναι η επιδίωξη της αρετής. Το να ζούμε την θεόσδοτη πραγματικότητα και να ψάχνουμε με αγωνία-πόθο τον Χριστό μας. Αυτό είναι το καλύτερο «κυνήγι». Αυτό είναι το νόημα της ζωής!»

Πηγή: newsbomb

Διαβάστε περισσότερα »

Για «θαύμα» κάνουν λόγο οι πιστοί αντικρίζοντας το άγαλμα της Παρθένου Μαρίας που αιμορραγεί από τα μάτια σε εκκλησάκι κοντά στα τροπικά δάση του Αμαζονίου.

Το άγαλμα αναβλύζει αίμα εδώ και μία εβδομάδα τόσο από τα μάτια, όσο και από το αριστερό μάγουλο και τα δάχτυλα.


Ο τοπικός ιερέας του μικρού οικισμού που ονομάζεται Πουέρτο Ρίκο, στην πολιτεία Πάντο της Βολιβίας κοντά στα σύνορα με την Βραζιλία, Jose Luis Mamani, επιβεβαίωσε μάλιστα το γεγονός, αποκαλύπτοντας πως δείγματα του «κόκκινου υγρού» έχουν ήδη δοθεί στο τοπικό νοσοκομείο για να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις και να εξακριβωθεί, αν πρόκειται για αίμα.

Παράλληλα, οι ντόπιοι αναμένουν την απόφαση του Βατικανού για το αν πρόκειται περί «θαύματος», αφού και στο παρελθόν έχουν αναφερθεί ανάλογα περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν απάτες.

Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι η πολιτεία Πάντο διαθέτει φυσικό πλούτο, ωστόσο είναι από τις πιο φτωχές και πιο αραιοκατοικημένες περιοχές της Βολιβίας, με τους κατοίκους να υποφέρουν από τροπικές ασθένειες, συνηθισμένο φαινόμενο για όσους ζουν στα δάση του Αμαζονίου.

Πηγή: newsbomb

Διαβάστε περισσότερα »

Παναγούδα, Ιούνιος 1990.

Καθώς ο π. Παΐσιος μιλούσε απευθυνόμενος προς όλους τους παρευρισκόμενους, προσφώνησε κάποιον με τ' όνομά του, λέγοντας:
"Γιώργο, παιδί μου, έλα 'δώ!"

Ο περί ου ο λόγος Γιώργος, επίσης λοχαγός και συνάδελφος του φίλου μου, δεν απάντησε καν, υποθέτοντας ότι ο Γέροντας απευθυνόταν σε κάποιον άλλο.

Τότε, ο π. Παΐσιος επανέλαβε, λέγοντας συγκεκριμένα:

"Εσένα, λέω, κύριε λοχαγέ, έλα 'δώ", αφήνοντάς τους όλους έκπληκτους, καθώς οι δύο λοχαγοί επισκέπτονταν για πρώτη φορά την Παναγούδα (και, επιπλέον, φορούσαν πολιτικά, μην έχοντας κάποιο διακριτικό της ιδιότητάς τους).

Ο Γιώργος, λοιπόν, πλησίασε διστακτικά τον π. Παΐσιο, του φίλησε το χέρι και στάθηκε δίπλα του, οπότε ο π. Παΐσιος ξεκίνησε αμέσως να συζητά μαζί του:

"Πως είναι ο στρατός μας, Γιώργο;"

"Πιστεύω πως είναι καλά, πάτερ", απάντησε ο λοχαγός.

"Δεν είναι καλά ο στρατός μας, Γιώργο, αλλά, ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη πολλοί καλοί αξιωματικοί και, κυρίως, στρατηγοί, και για αυτό στέκεται ακόμη ο στρατός μας", σχολίασε ο π. Παΐσιος.

Κι αμέσως συνέχισε: "Πότε θα πάρουμε την Πόλη Γιώργο;"

"Δεν ξέρω πάτερ", απάντησε ο λοχαγός.

"Θα την πάρουμε την Πόλη, Γιώργο, αλλά θα γίνει μεγάλος πόλεμος! Καιδε θα πάρουμε μόνο την Πόλη, Γιώργο, αλλά και όλα τα μέρη της Μ. Ασίας που μας ανήκαν, και μάλιστα από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Σμύρνη. Όλα τα χαμένα μέρη μας, της χαμένες Πατρίδες... Κι ο πόλεμος, Γιώργο, θα αρχίσει από τα εξαμίλια."

Τότε, ο λοχαγός Γιώργος, που θυμήθηκε το χωριό Εξαμίλια της Κορινθίας, ρώτησε τον Γέροντα:
"Δηλαδή, από την Κόρινθο θ' αρχίσει ο πόλεμος, πάτερ;"

"Όχι, Γιώργο, ο πόλεμος δε θ' αρχίσει από την Κόρινθο, αλλά από τα 6 μίλια της θάλασσας, τα οποία ζητάνε οι τούρκοι. Ενώ εμείς (οι Έλληνες δηλαδή) ζητάμε τα 12 μίλια, τα οποία είναι και κατοχυρωμένα."

Και συνέχισε: "Θα γίνει μεγάλος πόλεμος, και την Ελλάδα θα τη βοηθήσει η ξανθή φυλή..." (εννοώντας, προφανώς, τους Ρώσους).

Περισσότερα... στο Μαρτυρίες Προσκυνητών, Β' τόμος, εκδόσεις Αγιοτόκος Καππαδοκία.

Διαβάστε περισσότερα »

Προβλέψεις ότι η Τουρκία θα αφανιστεί είχε κάνει πριν από πολλά χρόνια ο γέροντας Παΐσιος. Στις προβλέψεις του είχε αναφέρει ότι η Τουρκία θα διαμελιστεί και η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει.

Ακολουθούν επακριβώς τα λόγια του:

«Κατόπιν τον ρώτησα για την συνεχή αδιαλλαξία και τις προκλήσεις των Τούρκων. Μ’ έπιασε από τον ώμο και με πολύ σοβαρότητα μου απάντησε: «Μην ανησυχείς παιδί μου, εγώ ετοιμάζομαι να κοιμηθώ και δεν θα είμαι εδώ, αλλά θα βλέπω από πάνω, διότι εδώ είμαστε όλοι προσωρινά. Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια.

Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό θέμα έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα γίνουν, όχι τώρα, αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή η γενιά που κυβερνάει την Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών.

Τότε θα γίνει ο διαμελισμός της Τουρκίας. Πολύ σύντομα, οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται επάνω στην γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω. (Ο Γέροντας αναφερόταν στους Έλληνες κρυπτοχριστιανούς της Τουρκίας). Θα τα δεις, παιδί μου. Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί.

Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός.»

Τον ρώτησα επίσης εάν η Ελλάδα θα πάθει κακό. Μου απάντησε ότι θα υπάρξουν κάποια προβλήματα, τα οποία όμως θα είναι ασήμαντα. Και αρκετός κόσμος που είναι σήμερα αδιάφορος, θα επιστρέψει στο χώρο της Ορθοδοξίας. «Να μην ανησυχείτε για την Ελλάδα», είπε. Φεύγοντας από το κελί του, μας είπε πάλι:

«Άντε στην ευχή της Παναγίας και μην ανησυχείς. Η Κύπρος θα απελευθερωθεί μέσα στα χρόνια που περπατάμε και η Τουρκία θα διαμελισθεί. Όλες οι χώρες έχουν τα προβλήματα τους, αλλά δεν υπάρχει για μας πρόβλημα. Ελπίδα στον Θεό και πίστη», είχε πει. Τα αποσπάσματα είναι είναι από το βιβλίο μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 ,τόμος 1, Σελ: 297.

Είχε πει ακόμη, όπως αναφέρεται στο βιβλίο μαρτυρίες προσκυνητών, β’ έκδοση, ότι: «Εσύ δεν πρέπει να στεναχωριέσαι και να φοβάσαι την Τουρκία. Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα την διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι».

Διαβάστε περισσότερα »

Ποιος είναι όμως ο Προφήτης Ηλίας και ποια παράδοση τον συνδέει με εκκλησίες που βρίσκονται σε υψόμετρο;

Ο Ηλίας ο Θεσβίτης ήταν ένας εξέχων Ισραηλίτης προφήτης του Θεού. Ήταν γιος του Σωβάκ και καταγόταν από ένα χωριό της ευρύτερης περιοχής της Γαλαάδ που πιθανόν ονομαζόταν Θέσβη. Κατοικούσε στη γη Γαλαάδ και έδρασε στα χρόνια του βασιλιά Αχαάβ, κατά τον 9ο-10ο αιώνα ΠΚΧ. Το όνομα Ηλίας αποτελεί ελληνική μεταφορά του αντίστοιχου εβραϊκού ονόματος Ελιγιαχού το οποίο σημαίνει «Ο Θεός μου είναι ο Ιεχωβά» ή «Ο Ιεχωβά Είναι Θεός». Αναφορές στον Ηλία περιέχονται και στο Κοράνιο.

Ο Ηλίας υπήρξε εξαιρετικά δραστήριος, δυναμικός και θαρραλέος προφήτης, ενεργώντας ως αντιπρόσωπος του Θεού.

Σε πολλές περιοχές, ιδιαίτερα στη Θράκη και τη Μακεδονία, ο προφήτης Ηλίας θεωρούνταν κύριος της βροχής, των βροντών και των κεραυνών. Αυτό εξηγείται από τα γεγονότα που εξιστορούνται στην Παλαιά Διαθήκη για την ξηρασία που επέβαλε ο Ηλίας και το μετά τριετία άνοιγμα του ουρανού για να ξαναπέσει βροχή. Οι χωρικοί μάλιστα της Βόρειας Θράκης, πού ήρθαν στην Ελλάδα το 1923 και εγκαταστάθηκαν κυρίως στη Μακεδονία, πρόσφεραν στον άγιο «κουρμπάνι».

Ο κίνδυνος από την κάψα του ηλίου, αλλά και από την καλοκαιρινή νεροποντή, συνδέθηκε με τον προφήτη Ηλία.

Στις κορυφές των βουνών, όπου βρίσκονται πάντα τα εκκλησάκια του, ο προφήτης Ηλίας αντικατέστησε το Δία των αρχαίων μας προγόνων, το Δία τον νεφεληγερέτη, τον κύριο του ηλίου, αλλά και της αστραπής, της βροντής και των ανέμων, μ’ ένα λόγο, το ρυθμιστή των καιρικών συνθηκών. Μ’αυτή του την ιδιότητα ο Δίας λατρεύονταν την ίδια εποχή που γιορτάζεται ο δικός μας προφήτης Ηλίας, δηλαδή στις πρώτες μέρες του τελευταίου δεκαημέρου του Ιουλίου, κατά τα λεγόμενα κυνικά καύματα.

Πηγή: dogma

Διαβάστε περισσότερα »

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις που διαδραματίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας και κυρίως το αρνητικό κλίμα που υπάρχει για την πολιτική, τους πολιτικούς και τις πολιτικές τους προς τους πολίτες, γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ τα λόγια που είχε πει ο Γέροντας Παΐσιος.

Σε μια από τις κουβέντες του ο Γέροντας Παΐσιος είχε μιλήσει για τη χώρα μας είχε χαρακτηρίσει: «υπηρέτες του διαβόλου, Ελληνες και Ευρωπαίους πολιτικούς που με τα εργα τους εξαθλιωσαν τους Ελληνες…».

Ας δούμε χαρακτηριστικά τι είχε πει ο Γέροντας Παΐσιος για το ποιός τελικά θα καταφέρει να σώσει τη χώρα μας.

«Η Ελλαδα καταντησε σκισμενο πουκαμισο και αυτη την στιγμη κυβερναται απο τον διαβολο. Ειμαστε ενας οχλος πια …..προβατα διχως ποιμενα ….δεν ξερουμε που να παμε Δεν γνωριζουμε που ειναι το φως και που το σκοταδι. Ζουμε τους εσχατους καιρους, την εποχη του αντιχριστου οπου η εμφανιση του θα γινει αμεσως μετα το τελικο χαραγμα που ερχεται συντομα.

Οι υπηρετες του διαβολου δεν ειναι μονον οι Ελληνες και Ευρωπαιοι πολιτικοι που με τα εργα τους εξαθλιωσαν τους Ελληνες ,αλλα και ανθρωποι καθημερινοι που δεν μετανοουν και δεν εχουν μεσα τους Θεο.

Οι Ελληνες επεσαν θυματα του καταναλωτισμου αγαπωντας την σαρκα τα χρηματα το σεξ και την ματαιη χωρις νοημα ζωη. Ο Ελληνας ,ο καθενας μας ξεχωριστα θα πρεπει να μετανοησουμε για οτι εχουμε πραξει και δεν ειναι αρεστο στον Θεο,να πολεμησουμε τον εγωισμο μας και την αμαρτια,που μας καθηλωσε σαν Εθνος και που μας οδηγει στην καταστροφη ,να μεταλαβουμε σωμα και αιμα Κυριου ,ζωντας κατοπιν την κατα Θεω Ζωη.

Μετανοια χρειαζεται και για τις επιλογες που καναμε στα πολιτικα προσωπα ,διοτι αυτες οι επιλογες ολων των περασμενων ετων οδηγησαν την Χωρα στην σημερινη της καταντια…

Ο καθρεπτης της κοινωνιας ειναι η Ελληνικη βουλη κι αν δεν μετανοησει ο Ελληνας και δεν το αλλαξει αυτο, οι Ελληνες θα χαθουν. Ειναι εσκεμενη η στηριξη των μεταναστων για να εξαφανισουν το Ελληνικο Εθνος απο προσωπου γης αφου οι διωξεις των μεταναστων, ειναι πλεον πολυ λιγοτερες απο τις διωξεις των ιδιων των Ελληνων πολιτων ,απο το Ελληνικο κρατος.

Μεγαλο ρολο στην συνεχιση της πτωσης του Ελληνα, εχει παιξει το σατανοκουτι που εχουν ολοι στα σπιτια τους και που πρεπει να σταματησουν να το κοιτουν…ολοι … ακομα και τα παιδια μας γιατι απο αυτο παιρνουν ολα τα μυνηματα που ο αντιχριστος θελει να μεταφερει σε εσας και τα παιδια σας η ειδωλολατρια του χρηματος και της σαρκας περνουν μεσα απο το σατανοκουτι στα παιδια μας, που απο μικρα γινονται λατρεις αυτου του τροπου ζωης…

Ο πολεμος θα γινει και οι Ελληνες δεν θα πρεπει να τον φοβουνται γιατι θα ειναι απο Θεω… Υπαρχουν αξιωματικοι που εχουν καλεσμα απο τον Θεο και ειναι ευλογημενοι να πολεμησουν σαν Ηρωες. Η Τουρκια θα αφανιστει και οι τουρκοι μαζι της το 1/3 της χωρας θα σκοτωθει το 1/3 θα βαφτιστουν χριστιανοι και οι υπολοιποι θα χαθουν στα βαθη της χωρας.

Ο Ηγετης που θα λυτρωσει τους Ελληνες και την Χωρα υπαρχει …ειναι ευλογημενος απο τον Θεο ,καθαρος στην ψυχη Χριστιανος Ορθοδοξος και δεν ειναι πολιτικος…

Οι συνθηκες θα επιτρεψουν στον κοσμο να τον αναδειξει πολυ γρηγορα… και επειδη θα θεσει σαν κορωνα της πολιτικης του τον Χριστιανικο πολιτισμο θα ενωσει ολους τους Ελληνες και θα αναδειξει με τις πραξεις του τη αναγγεννηση του Ορθοδοξου Χριστιανισμου σε ολο τον κοσμο.

Αν ο Ελληνας μετανοησει και ανακοψει την αποστασια απο τον Θεο που εχει ξεκινησει σαν εργο του αντιχριστου ,ζησει ενωμενος κατω απο τον χριστιανικο πολιτισμό, και διωξει μακρια την λατρεια του χρηματος και της σαρκας τοτε ο Θεος θα δειξει αμερηστο ελεος και θα σηκωθουμε ορθιοι.»

Διαβάστε περισσότερα »

Τα έχει πει από χρόνια…

Θα στριμώξουν τα πράγματα και θα πουν : «Μόνο με τις κάρτες θα κινήσθε. Τα χρήματα θα καταργηθούν»

Σιγά-σιγά, μετά την κάρτα και την ταυτότητα, δηλαδή το «φακέλωμα», θα προχωρήσουν πονηρά στο σφράγισμα. Με διάφορα πονηρά μέσα θα κάνουν εκβιασμούς, για να δέχονται οι άνθρωποι το σφράγισμα στο μέτωπο ή στο χέρι. Θα στριμώξουν τα πράγματα και θα πουν: «Μόνο με τις κάρτες θα κινήσθε. Τα χρήματα θα καταργηθούν».

Θα δίνη κανείς την κάρτα στο κατάστημα και θα ψωνίζει, και ο καταστηματάρχης θα παίρνει τα χρήματα από την Τράπεζα. Όποιος δεν θα έχει κάρτα, δεν θα μπορεί ούτε να πουλάει ούτε να αγοράζει . Από το άλλο μέρος θα αρχίσουν να διαφημίζουν «το τέλειο σύστημα», το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο, που δεν θα διακρίνεται εξωτερικά.

Συγχρόνως στην τηλεόραση θα δείχνουν ότι ο τάδε πήρε την κάρτα του τάδε και του πήρε τα χρήματα από την Τράπεζα και θα λένε συνέχεια :

«Πιο σίγουρο είναι το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο, γιατί μόνον ο κάτοχος ξέρει το νούμερο του. Το σφράγισμα είναι το τελειότερο σύστημα. Ούτε το κεφάλι μπορεί να πάρει ο άλλος ούτε το χέρι ούτε το σφράγισμα το βλέπει». Γι’ αυτό αφήνουν τώρα τους ληστές, τους κακοποιούς, να οργώνουν.

Δεκαπέντε Κελλιά λήστεψαν εκεί γύρω στις Καρυές. Έναν τον σκότωσαν, για να τον ληστέψουν. Έτσι θα βρει τότε ευκαιρία ο καθένας να καταπατήσει και να πάρει ότι θέλει. Ας πούμε, αν θέλει να καταπατήσει ένα χωράφι, θα πει ότι ήταν δήθεν του παππού του ή ότι το είχε νοικιάσει κάποτε για βοσκοτόπι , οπότε άντε να βρεις άκρη. Θα πουν μετά οι αρμόδιοι : «Δυστυχώς δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε. Ο έλεγχος μόνο με το κομπιούτερ μπορεί να γίνει», και θα προχωρήσουν στο σφράγισμα. Θα χτυπάει μετά το κομπιούτερ, θα βλέπει αν είσαι σφραγισμένος, για να σε εξυπηρετήσει ή όχι. Τα τριάμισι χρόνια θα είναι δύσκολα και θα την πληρώσουν μερικοί που δεν θα συμφωνήσουν με αυτό το σύστημα. Γι’ αυτούς όλο και κάποια αιτία θα βρίσκουν και θα τους κλείνουν στη φυλακή.

Μετά έναν χρόνο θα τους πηγαίνουν σε άλλη πόλη για ανακρίσεις, για να περάσουν από άλλο δικαστήριο. Από την μια πόλη στην άλλη. Ύστερα θα πουν : «Μας συγχωρείς, είσαι αθώος. Αν ήσουν σφραγισμένος, θα το ελέγχαμε σε ένα λεπτό. Τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τον έλεγχο». – Γέροντα, θα μπορούν να επιβάλουν με την βία το σφράγισμα; – Μέχρι εκεί η …ευγένειά τους δεν θα φτάσει! Θα είναι ευγενείς, γιατί θα είναι …Ευρωπαίοι. Θα δείξουν ανωτερότητα. Δεν θα βασανίζουν τους ανθρώπους, αλλά δεν θα μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος, αν δεν έχει το σφράγισμα. Θα λένε : «Χωρίς το σφράγισμα ταλαιπωρείστε! Αν το δεχόσασταν, δεν θα δυσκολευόσασταν» . Ούτε χρυσά νομίσματα ούτε δολάρια, αν έχει, θα μπορεί να τα χρησιμοποιεί.

Γι’ αυτό, αν φροντίσει κανείς να ζει από τώρα απλά, λιτά, θα μπορεί να ζήση εκείνα τα χρόνια. Να έχει κανένα χωραφάκι, για να μπορεί να καλλιεργήσει λίγο σιτάρι, πατάτες. Να βάλει λίγα ελαιόδεντρα, και τότε με κανένα ζώο, καμιά κατσίκα, λίγες κότες θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της οικογενείας του. Γιατί και προμήθειες να κάνεις, δεν ωφελεί πολύ, αφού και τα τρόφιμα δεν κρατούν. Χαλούν γρήγορα. Φυσικά, το στρίμωγμα θα διαρκέσει λίγο, τρία-τριάμισι χρόνια. Θα συντομευθούν οι ημέρες για τους εκλεκτούς. Δεν θα καταλάβουν πότε θα περάσουν. Ο Θεός δεν θα αφήσει αβοήθητο τον άνθρωπο.

– Γέροντα, σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια θα επέμβει ο Χριστός; – Ναι. Εδώ, βλέπεις, σε έναν αδικημένο που έχει καλή διάθεση, επειδή δικαιούται την θεία βοήθεια, παρουσιάζονται πολλές φορές οι Άγιοι, η Παναγία, ο Χριστός, για να τον σώσουν, πόσο μάλλον τώρα που θα βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση ο καημένος ο κόσμος. Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του Αντίχριστου σατανά. Θα φάει μετά μια σφαλιάρα από τον Χριστό, θα συγκλονιστούν όλα τα έθνη και θα έρθει η γαλήνη στον κόσμο για πολλά χρόνια. Αυτήν την φορά θα δώσει ο Χριστός μια ευκαιρία για να σωθεί το πλάσμα Του. Θ’ αφήσει το πλάσμα Του ο Χριστός; Θα παρουσιασθεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων, για να τους σώσει από τα χέρια του Αντίχριστου. Θα επιστρέψουν στον Χριστό και θα έρθει μια πνευματική γαλήνη σε όλην την οικουμένη για πολλά χρόνια. Μερικοί συνδυάζουν με αυτήν την επέμβαση του Χριστού την Δευτέρα Παρουσία. Εγώ δεν μπορώ να το πω.

Ο λογισμός μου λέει ότι δεν θα είναι η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, όταν έρθει ως Κριτής, αλλά μια επέμβαση του Χριστού, γιατί είναι τόσα γεγονότα που δεν έχουν γίνει ακόμη. Θα επέμβει ο Χριστός, θα δώσει μια σφαλιάρα σε όλο αυτό το σύστημα, θα πατάξει όλο το κακό και θα το βγάλει σε καλό τελικά. Θα γεμίσουν οι δρόμοι προσκυνητάρια. Έξω τα λεωφορεία θα έχουν εικόνες. Θα πιστέψουν όλοι οι άνθρωποι. Θα σε τραβάν, για να τους πεις για το Χριστό! Έτσι θα κυρηχθει το Ευαγγέλιο σε ολόκληρη την οικουμένη και τότε ο Χριστός θα έρθει ως Κριτής να κρίνει τον κόσμο. Άλλο Κρίση, άλλο μία επέμβαση του Χριστού , για να βοηθήση το πλάσμα Του.

Διαβάστε περισσότερα »

Υπάρχει μια μερίδα Χριστιανών, στους οποίους αναπαύεται ο Θεός. Υπάρχουν ακόμη οι άνθρωποι του Θεού, οι άνθρωποι της προσευχής, και ο Καλός Θεός μας ανέχεται, και πάλι θα οικονομήσει τα πράγματα. Αυτοί οι άνθρωποι της προσευχής μας δίνουν ελπίδα…

Μη φοβάστε. Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάσει; Ούτε και τώρα θα χαθούμε.

Ο Θεός μας αγαπά. Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μια μπόρα θα είναι.

Δεν σας τα λέω αυτά για να φοβηθήτε, αλλά για να ξέρετε πού βρισκόμαστε…

Για μάς είναι μια μεγάλη ευκαιρία, είναι πανηγύρι οι δυσκολίες, το μαρτύριο.

Να είστε με τον Χριστό, να ζείτε σύμφωνα με τις Εντολές Του και να προσεύχεστε, για να έχετε θείες δυνάμεις και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες.

Να αφήσετε τα πάθη, για να έρθει η Θεία Χάρις.

Αυτό που θα βοηθήσει πολύ είναι να μπει μέσα μας η καλή ανησυχία: πού βρισκόμαστε, τί θα συναντήσουμε, για να λάβουμε τα μέτρα μας και να ετοιμαστούμε.

Η ζωή μας να είναι πιο μετρημένη. Να ζούμε πιο πνευματικά.

Να είμαστε πιο αγαπημένοι.

Να βοηθούμε τους πονεμένους, τους φτωχούς με αγάπη, με πόνο, με καλωσύνη.

Να προσευχόμαστε να βγουν καλοί άνθρωποι»…

Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου

Διαβάστε περισσότερα »

Μια ανέκδοτη προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του λεγόμενου και Πατροκοσμά, η οποία κυκλοφόρησε από την Ι. Μ. Αιτωλοακαρνανίας.

«Θά ξεκινήσουν νά ρθουν γιά νά εισπράξουν τους φόρους. Δέν θά προφθάσουν όμως, γιατί θά γίνει πόλεμος...», ( εννοώντας προφανώς τόν Γ΄ Παγκόσμιο πόλεμο στά στενά τού Βοσπόρου καί στην Κωνσταντινούπολη...).


Είναι όμως αυτό, ή «έτερον προσδοκώμεν ; »

Οι προφητείες τού Αγίου Κοσμά, ήταν αυτό που έκανε τόν σκλαβωμένο Έλληνα τού ΙΗ΄ αιώνα νά αναθεώρηση τη μοιρολατρική κατάσταση στην οποία τόν είχε ρίξει ή σκλαβιά των τριών αιώνων.
Ό Άγιος Κοσμάς καλλιέργησε τό δυνατόν της απελευθερώσεως. Μάλιστα γιά την απελευθέρωση τους, τους φύτευε διάφορες μελλοντικές καταστάσεις. Τους προφήτευε γιά τό ποθούμενον. Καί τί άλλο γλυκύτερον μπορούσαν νά επιθυμούν από τό να φάνε τό γλυκό ψωμί της ελευθερίας;

Έτσι άρχισε νά κινείται το ενδιαφέρον καί ή επιθυμία γιά «τό ποθούμενον» γράφει η μοναχή Ευθυμία, Καθηγουμένη της Ί. Μονής τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού, στό βιβλίο της «Προφητείες τού Αγίου Κοσμά τού Αίτωλού, μέσα στην Ιστορία».

Έδώ, δεν θά σημειώσομε κάποια από τίς γνωστές προφητείες τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού, τού Εθναποστόλου καί Ιεραποστόλου, αλλά θά φέρομε στό φώς, μιά ανέκδοτη προφητεία πού αφορά καί μέλλοντα καί παρόντα...

Από χρόνια είχα ακούσει από γέροντες, ότι ό Άγιος Κοσμάς καί γιά τόν τόπο μας είχε ειπεί προφητείες. Πολλές φορές άκουσα νά λένε παππούδες καί γιαγιάδες, ότι ό Άγιος Κοσμάς είπε: » Οί Τούρκοι θά ξανάρθουν μέχρι τό Ντουγρί !... «Επειδή όμως τοποθεσίες μέ τό όνομα «Ντουγρί» υπάρχουν καί σέ άλλα μέρη της Πατρίδος μας, δέν έδωσα καί τόση σημασία...

Ο π. Κωνσταντίνος Γιολδάσης ύπηρετούσε ώς διάκονος εις τόν Ιερόν Ναόν της Ζωοδόχου Πηγής, Αγρινίου, σέ μιά συζήτηση, μού απεκάλυψε, ότι πρόκειται γιά τό Ντουγρί Τριχωνίδος, άρχισα νά ερωτώ...

Επισκέφθηκα γέροντας της περιοχής μας καί δή τής ορεινής Τριχωνίδος, καί άκουσα, σχεδόν τά ίδια, μέ αυτά πού μού διηγήθηκε ό κ. Μιχαήλ Γιολδάσης, κάτοικος Αγίας Βαρβάρας.

Ό κ. Μιχαήλ Γιολδάσης επί λέξει είπε: » Όταν ήμουν στό δημοτικό Σχολείο ή γιαγιά μου και ό πάππους μου, μού μιλούσαν γιά τόν «Άγιο Παπουλάκη» πού πέρασε καί άπό τό χωριό μας. Ό Παντελής Καρόπουλος, ή Ζάρας, μας διηγείτο γεγονότα καί λόγια τού «Αγίου Παπουλάκη» που κι εκείνος τά ήκουσε από τόν παππού του, που ήταν αυτήκοος μάρτυς τών λόγων τού Αγίου Κοσμά, νέος τότε.

Έλεγε λοιπόν ότι: Κάποτε κατεβαίνοντας από τό χωριό του, Μέγα Δένδρο, ό Άγιος Κοσμάς έφθασε στην Παραβόλα. Διψασμένος, ζήτησε από τους κατοίκους της Παραβόλας λίγο νερό νά ξεδιψάσει...

Οι Παραβολιώτες όμως δέν τού έδωσαν νερό από εκείνο που έπιναν, αλλά νερό από μία στέρνα... Ό Άγιος δέν τό γεύτηκε καί είπε:– Νερό νά μήν έχετε. Στά πόδια σας είναι τό νερό. Στά πόδια σας είναι το νερό, κι΄ εσείς δέν θάχετε δικό σας νερό. Κοίταξε κατά τη λίμνη καί τά βουνά ό Παπουλάκης καί είπε : » Νερό, Νερό...»Έφυγε διψασμένος καί προχώρησε καί έφθασε στην Ντέμη, τό σημερινό χωριό Καινούριο.
Κάθισε κάτω από ένα Πλάτανο μεγάλο. Οι κάτοικοι τού προσέφεραν νερό. Κάλεσε τότε τους Έλληνας τού χωριού νά έλθουν νά τους μιλήσει... Όμως, ήλθαν λίγοι...
Απορημένος τους ρώτησε:
–Γιατί δέν έρχονται καί οι άλλοι; καί τού απάντησαν:
–Άγιε Παπουλάκη φοβούνται μήπως ό Ντέμ, ή Άντέμ αγάς, που είναι εδώ, όταν μας δεί μαζεμένους θά μας κόψει ( τα κεφάλια )...
Τότε ό Άγιος Κοσμάς τους βεβαίωσε, ότι ό Ντέμ αγάς έφυγε απ’ εδώ καί βρίσκεται στό Ζαπάντι. Καί πρόσθεσε ο Άγιος:
–Θά ξανάρθουν οι Τούρκοι...

ΟΙ ΔΥΟ ΧΩΡΕΣ...
Έν τω μεταξύ συγκεντρώθηκαν οι κάτοικοι καί ό Άγιος Κοσμάς τούς μίλησε καί τούς δίδαξε... Όταν τελείωσε τό Θείο λόγο του, οι κάτοικοι τόν ερώτησαν.
–Πότε, άγιε Παπουλάκη, θά ρθουν οι Τούρκοι εδώ;

Κι΄ εκείνος απάντησε, βάζοντας μία εικόνα της Παναγίας μέσα στην κουφάλα τού Πλατάνου.
–«Όταν θά ξεραθεί αυτός ό Πλάτανος καί θά σμίξουν οι δυό χώρες, τότε οι Τούρκοι θάρθουν ατουφέκιστοι καί θά πιουν καφέ στό Ντουγρί».
–Καί πότε, Άγιε τού Θεού, θά σμίξουν οι δυό χώρες, καί ποιές είναι αυτές;
— «Σας είπα ότι, όταν ξεραθεί καί κοπεί ό πλάτανος καί σμίξουν οι δυο χώρες. Οι δυο χώρες είναι τό Βραχώρι καί ό τόπος πού πατάμε τώρα (ή Ντέμη). Τότε θά σάς βάλουν μεγάλους φόρους οι Ευρωπαίοι. Θά βάλουν φόρους καί στά παράθυρα καί στά χωράφια. Θά ξεκινήσουν νάρθουν γιά νά εισπράξουν τους φόρους. Δέν θά προφθάσουν όμως, γιατί θά γίνει πόλεμος...».
Έδώ καί αρκετά χρόνια τό 1974, ό πλάτανος ξεράθηκε... Οι κάτοικοι τού Καινούριου (Ντέμη), καλύπτοντας τό ρέμα, στην όχθη τού οποίου ήταν ό πλάτανος, έκοψαν τίς ρίζες τού δένδρου καί έριξαν τσιμέντα. Φυσικό ήταν, ό πλάτανος νά ξεραθεί, όποτε τόν έκοψαν...

Δίπλα ακριβώς από τόν πλάτανο καί τό ρέμα, κάποιος κάτοικος τού χωριού επονομαζόμενος Τασούλης, ανήγειρε τό σπίτι του καί στό ισόγειο άνοιξε καφενείο. Όταν έκλεινε αργά τό βράδυ τό καφενείο, γιά νά ανέβει στό σπίτι του, έβλεπε μία σκιά νά περιφέρεται, στον τόπο εκείνο. Κατ’ αρχάς φοβήθηκε...

Όταν τού είπαν, ότι έδώ ό Άγιος Κοσμάς στάθηκε καί ομίλησε, συγκινημένος καί εκδηλώνοντας την ευλάβεια του προς τόν Άγιο, έκτισε ένα εικόνισμα, ή Προσκυνητάρι καί έβαλε μέσα τήν εικόνα τού Αγίου Κοσμά. Άπό τότε δέν είδε ξανά τήν σκιά!!! Σήμερα τό καφενείο τό έχουν τά παιδιά του.
Τό δεύτερο «σημείο» τό όποιο έδωσε ό Άγιος Κοσμάς είναι
«Όταν θά ενωθούν οι δυό χώρες, Βραχώρι καί Ντέμη...».
Ήδη μέ τό σχέδιο «Καλλικράτης» τό Αγρίνιο καί τό Καινούριο (Ντέμη) γίνονται ένας δήμος.

«Οι δύο χώρες, ενώνονται»!!!
Άλλοι γέροντες προσθέτουν στην ανωτέρω προφητεία τού Αγίου Κοσμά καί τούτα τά λόγια του:
«Αυτά θά γίνουν όταν θά είναι τά τέσσαρα 7 , τά 3 Κ, καί ένα Π».
Τήν πλήρη ερμηνεία τών λόγων τού Μεγάλου Αγίου μας, μόνο ό Κύριος γνωρίζει καί ό χρόνος θά επιβεβαιώσει.
Προσθέτουν ακόμη οι Γέροντες, ότι ό Άγιος Κοσμάς είχε μαζί του τρία πράγματα:Ένα σκαμνάκι, στό όποιο ανέβαινε νά ομιλήσει, ένα σακούλι ( πού είχε μέσα βιβλία ), καί ένα Σταυρό, τόν όποιο έστηνε καί κάτω άπό τή σκιά του ομιλούσε... Τά προφητικά λόγια τού Αγίου είναι φοβερά καί συγκλονιστικά! Τό δικό μας χρέος είναι νά ετοιμαζόμαστε, διότι «ό καιρός συνεσταλμένος έστι» καί «αί ήμερα πονηρά είσί...».

Σημειώσεις
Πράγματι ή Παραβόλα, μέχρι πρότινος δέν είχε νερό...
Ο τότε Δήμαρχος κ. Βασίλειος Καπέρδας, ύστερα από κάποιο τρανταχτό γεγονός , προέβη εις γεώτρηση εις τήν Παραβόλα, καί βρήκε ολόκληρο «Ποτάμι» νερό.Όχι μόνο εις ποσότητα άλλα καί εις άρίστη κατάσταση καί ποιότητα.
Άπό ευγνωμοσύνη προς τόν Άγιο Κοσμά, έκτισε εκκλησάκι εις τό «Ονομα τον Αγίου. Πόσον φωτισμένη και όντως αληθινή υπήρξε ή προφητεία τον Αγίου μας: «Κάτω άπό τά πόδια σας είναι ποτάμι νερό»!

Πηγή: περιοδικό «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» της Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλοακαρνανίας . Τεύχ. 14 τού 2010/dogma.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Ένας από τους πλέον φωτισμένους, μεγάλους αγιορείτες Γέροντες, είδε ένα συγκλονιστικό όραμα…

Η Παναγιά μας γονατιστή μπροστά στον δικαιοκρίτη Χριστό. Τον παρακαλούσε να γλιτώσει την Ελλάδα από κάποιο πολύ μεγάλο κίνδυνο και καταστροφή που θα ερχόταν μελλοντικά!

– Όχι μητέρα έλεγε ο Κύριος… Κοίταξε τι γίνεται στην Ελλάδα. Κοίταξε την αμαρτία (εννοώντας τα σαρκικά και όχι μόνο)…

– Συγχώρεσέ τους υιέ μου, σώσε την Ελλάδα που Σε πιστεύει και μας αγαπά…

– Όχι μητέρα. Δεν με αγαπά και δεν πιστεύει, με τέτοιες σαρκικές αμαρτίες…

– Σε παρακαλώ παιδί μου, με δάκρυα τώρα παρακαλά τον Κύριο η Παναγία. Μην το αφήσεις να γίνει…

-Δεν γίνεται μητέρα και μην μου το ζητάς σε παρακαλώ, είπε ο Χριστός πικραμένος από τους Έλληνες, που έχασαν κάθε ευσέβεια και μέτρο, κάθε καθαρότητα και πνευματικότητα, μολύνοντας με αμαρτία και πονηριά και ασέβεια μικρούς και μεγάλους…

– Άκουσε παιδί μου και Κύριε μου, επέμενε η Παναγιά. Άκουσε τις προσευχές μου και άκουσε τα και τα παιδιά σου που με επικαλούνται και με παρακαλούν να σε παρακαλέσω…

– Δεν γίνεται μητέρα… Η αμαρτία ξεχείλισε… Μην επιμένεις… λέει ο ολόφωτος Χριστός και χάνεται…

Τότε στεναχωρημένη η Παναγιά μας, η Υπέρμαχος Στρατηγός της Ελλάδας, κάνει κάτι απρόσμενο. Σηκώνεται όρθια, βγάζει τον μανδύα της και τον αφήνει προστατευτικά πάνω στην Ελλάδα! Ως Αγία Σκέπη! Ως Φοβερά Προστασία!

Ένα συγκλονιστικό όραμα με το οποίο ο Χριστός μάς αφήνει μία εντελώς τελευταία ευκαιρία μετάνοιας και διόρθωσης για χάρη και μόνον της μητέρας Του! Μας κρατά ακόμη, μισάνοιχτη την πόρτα, αποκλειστικά για χάρη της Παναγιά μας, της μάνα της Ελλάδας, που σε τόσες μπόρες και φουρτούνες και πολέμους και σεισμούς και αιώνες μας έσωσε!

Η Παναγιά μάς υπερασπίζεται πια με δική της ευθύνη, επειδή και εμείς τόσο την επικαλούμαστε και με τις συνεχείς παρακλήσεις και προσευχές, ιδίως των Μοναστηριών μας, της ζητούμε διαρκή προστασία, παρά την αμαρτωλότητά μας, που προκαλεί την οργή του Θεού, όπως η αθεΐα, οι βρισιές στα θεία, η απόλυτη ασέβεια, και ιδίως οι μοιχείες, τα στοματικά και παρά φύσιν σαρκικά και η τρομερή ομοφυλοφιλία, που είναι η μεγαλύτερη αμαρτία στον κόσμο, κατέστρεψε Σόδομα και Γόμορα και έφερε τον Κατακλυσμό του Νώε…

Λίγο πριν τα τρομερά δεινά που έρχονται, τα οποία ούτε καν μπορούμε να διανοηθούμε και που μπορεί να είναι πτώχευση, φτώχεια, πείνα, εμφύλιος, εισβολές, σεισμοί, επιδημίες, ξεχωριστά ή και όλα μαζί, ή κακά που βλέπουμε σε Συρία, Λιβύη, Αφρική, ας δικαιώσουμε την σπάνια κίνηση αγάπης και θυσίας της Παναγιάς μας! Ας ξαναγυρίσουμε πίσω τον Χριστό μας! Με μια απλή κίνηση! Μετανοώντας και σταματώντας άμεσα, τώρα, σήμερα, από αυτή τη στιγμή και για πάντα, όσα άσχημα κάναμε, κάνουμε, λέμε, σκεπτόμαστε ή σκοπεύουμε να κάνουμε, θυσιάζοντας «ηδονές και απολαύσεις, εγωισμούς και κακίες», για να κερδίσουμε την αγάπη της Βασίλισσας των Αγγέλων και του ίδιου του Θεού! Για να σώσουμε το εαυτό και την όμορφη και τόσο ευλογημένη κάποτε Ελλάδα μας!

Κι έπειτα, να τρέξουμε σε έναν πνευματικό Γέροντα να Εξομολογηθούμε, ζητώντας με δάκρυα και συντριβή, συγνώμη από τον Χριστό που πληγώσαμε και πικράναμε τόσο…

Είναι πολύ εύκολο…

Είναι ένα τόσο μικρό μόλις βήμα, που όμως μας περνά αμέσως στην απέναντι όχθη του Παντοδύναμου Βασιλέως Χριστού και στην αιώνια χαρά και Χάρη.

Για να χαρεί η Παναγιά μας!

Για να δικαιωθεί η πράξη και η επιλογή της!

Ας μην την απογοητεύσουμε!

Ας γυρίσουμε τώρα, στις πατροπαράδοτες αξίες και αρχές μας!

Στην Ορθοδοξία μας!

Και είναι βέβαιο ότι έτσι θα σώσουμε και θα δοξάσουμε την Ελλάδας μας, με την βοήθεια της Παναγιάς, τόσο, που θα τρίβουν όλοι τα μάτια τους! Όπως το ΄40!

Κι ας στείλουμε απόψε κιόλας το πρώτο σήμα στον Ουρανό, ανάβοντας το καντήλι μας, το κεράκι, την προσευχή της ψυχής μας!

Και στο τέλος ψέλλνοντας, σαν μέσα στην πολιορκημένη και περιτρυγιρισμένη από εκατοντάδες χιλιάδες αγρίους και βαρβάρους εχθρούς Πόλη:

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια,

ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια,

αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.

Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον.

ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Όταν η Αγία Ελένη έφτασε στα Ιεροσόλυμα με τους ανθρώπους της, άρχισε αμέσως να ερευνά το τί έγινε ο Ζωοποιός Σταυρός. Κανείς όμως δεν γνώριζε να της πει που ήταν παραχωμένος.

Τότε όλοι μαζί, Αρχιερείς και λαός, έκαναν δέηση προς τον Θεό για να τους αποκαλύψει που βρισκόταν ο Πανάγιος Τάφος και ο Τίμιος Σταυρός.

Τότε, ο Κύριος εισάκουσε τη δέηση αυτών και αποκάλυψε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο ότι ο τόπος που ψάχνουν βρίσκεται κάτω ακριβώς από τον ναό της Αφροδίτης τον όποιον είχαν κτίσει μετέπειτα οι Έλληνες.

Η Αγία Ελένη, αφού συγκέντρωσε πλήθος τεχνιτών και εργατών, έσκαψε εκεί και βρήκε τον Πανάγιο Τάφο και λίγο πιο πέρα βρήκε και τους τρεις σταυρούς του Ιησού και των δύο ληστών καθώς και τα καρφιά τους.

Όλοι χάρηκαν με την εύρεση αυτή μα και πάλι όμως δεν ήταν πλήρως ικανοποιημένοι διότι δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποιος απ’ όλους ήταν ο Σταυρός του Κυρίου. Ο Πατριάρχης Μακάριος όμως είχε εμπιστοσύνη στο Κύριο και δεν ανησυχούσε διότι πίστευε ότι πάλι Εκείνος θα ενεργήσει, ώστε να αποκαλυφθεί ο Τίμιος Σταυρός Του.

Έτσι και έγινε. Εκείνες τις ήμερες κείτονταν ημιθανής μία πλούσια γυναίκα λόγω κάποιας βαριάς ασθένειας κι οι γιατροί είχαν αποφασίσει ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ζήσει. Αποφάσισαν λοιπόν να ακουμπήσουν επάνω της έναν έναν τους σταυρούς για να δουν εάν θα γίνει κάποιο θαύμα ώστε αυτή η γυναίκα να μπορέσει να θεραπευτεί. Έτυχε μάλιστα να ακουμπήσουν επάνω της πρώτα τους σταυρούς των ληστών και δεν έγινε τίποτα. Όταν όμως από μακριά πλησίαζαν τον Σταυρό του Κυρίου, ω του θαύματος! η γυναίκα αμέσως συνήλθε και σηκώθηκε υγιής, λες και μόλις είχε σηκωθεί από τον ύπνο.

Βλέποντας το θαύμα αυτό, όλοι με ευλάβεια μεγάλη προσκύνησαν τον Σταυρό του Κυρίου και δόξασαν τον Θεό.

Μόλις όμως διαδόθηκε το νέο στο λαό, όλοι οι Χριστιανοί ζητούσαν από τον Πατριάρχη να τους επιτρέψει να προσκυνήσουν κι αυτοί τον Σταυρό. Μα λόγω του μεγάλου πλήθους αυτό ήταν αδύνατο, έτσι ό Πατριάρχης διέταξε και του έφτιαξαν ένα υψηλό άμβωνα και μόλις αυτός ετοιμάστηκε, πήρε στα χέρια του τον Τίμιο Σταυρό, ανέβηκε στον υψηλό άμβωνα και από εκεί ύψωσε τον Σταυρό όπου τον έβλεπαν όλοι οι χριστιανοί και με κατάνυξη φώναζαν ΚΥΡΙΕ
ΕΛΕΗΣΟΝ.

Από την ήμερα αυτή, καθιερώθηκε να γιορτάζουμε στην Εκκλησία μας την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Η Αγία Ελένη έπειτα πήρε τον Τίμιο Σταυρό μαζί της στην Κωνσταντινούπολη, αφού όμως άφησε μέρος αυτού στα Ιεροσόλυμα, στον Πατριάρχη Μακάριο.

Ο Σταυρός του Κυρίου είχε 4,50 μέτρα ύψος και 2,40 μέτρα πλάτος. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι ενώ ο Σταυρός, από την ημέρα της εύρεσης του, τεμαχιζόταν σε απειροελάχιστα κομματάκια και δινόταν στους πιστούς για ευλογία, αυτός παρέμεινε ακέραιος και δε μειωνόταν καθόλου.

Πηγή: dogma

Διαβάστε περισσότερα »

Τα άγνωστα χρόνια της ζωής του Ιησού. Πού βρισκόταν από 13 έως 30 ετών;

Υπήρξε στα αλήθεια Εσσαίος; Ποιά είναι η αλήθεια για τα θαύματά Του, τη διδασκαλία Του, αλλά και τη θεϊκή Του υπόσταση;

Oρισμένοι συγγραφείς στην αναζήτησή τους για τα προεφηβικά και νεανικά χρόνια του Ιησού, ισχυρίζονται λανθαμένα ότι τόσο o Πρόδρομος Ιωάννης, όσο και ο Ιησούς Χριστός, ανήκαν στην Ιουδαϊκή αίρεση των Εσσαίων. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία ιστορική απόδειξη ότι ο άγιος Ιωάννης και ο Χριστός μαθήτευσαν στους Εσσαίους (ιουδαϊκή αίρεση με βάπτισμα, ευχαριστία, καθάρσεις, ποινές, έντονο ασκητικό χαρακτήρα και διαχωρισμό των ανθρώπων σε αγίους και βέβηλους). Η θέση αυτή χρησιμοποιείται συνήθως για να χτυπήσει την πίστη στον Ιησού Χριστό ως Υιό και Λόγο του Θεού.

Άλλωστε, ενώ στους Εσσαίους ίσχυε ότι: α) όλα τα μέλη της κοινότητας προετοίμαζαν τον ερχομό δύο Μεσσιών και όχι ενός, β) υποτιμούσαν τις γυναίκες, γ) εξαφανίζεται η προσωπικότητα στα μέλη τους, δ) εφάρμοζαν αυστηρό τελετουργικό με πολύ συχνές πλύσεις – καθάρσεις και διατάξεις Σαββάτου, ε) ετοιμάζονταν για πνευματικό πόλεμο,στ) ήσαν σωβινιστές Ισραηλίτες, ζ) επικεντρώνονταν στο Μωυσή, η) ερμήνευαν αριθμολογικά τις Γραφές, θ) το βάπτισμά τους είχε μαγική σημασία και ι) η ευχαριστία τους είχε έννοια ειδωλολατρικής ιερής τελετής….

Εντελώς αντίθετα, στον κύκλο της πρώτης χριστιανικής κοινότητας και του Αγίου Ιωάννη: α) μόνο ο Ιωάννης αποκαλείται «βαπτιστής», βαπτίζει μεγάλα πλήθη θρησκευόμενων και προετοιμάζει την οδό τού ενός και μοναδικού Μεσσία, β) οι μαθητές του Κυρίου και η πρώτη Εκκλησία σέβονται απόλυτα τις γυναίκες, γ) διατηρούσαν τα ονόματα και την προσωπικότητα τους, δ) ζούσαν ελεύθερα, ε) δεν εφάρμοζαν αυστηρά το τυπικό και τις διατάξεις του Νόμου, στ) αγαπούσαν όλους τους λαούς χωρίς διακρίσεις, ζ) δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με τον Μωυσή, η) ούτε ερμήνευαν μυστικά τις Γραφές, θ) το βάπτισμα αφορούσε στη σωτηρία μέσω της πίστεως και ι) η Θεία Κοινωνία είναι Τράπεζα συνδεδεμένη με το υπερουράνιο θυσιαστήριο όπου παρατίθεται για τροφή ο ενανθρωπήσας Λόγος του Θεού (βλ. και «Ιωάννης ο Βαπτιστής βάσει των Πηγών», Γ.Σ. Γρατσέα, Αθ. 1968, σελ. 158-160, 182-200)

Κατά την απορριπτέα πίστη αποκρυφιστικων κύκλων, ο Ιησούς Χριστός ταξίδεψε μετά τα 12 χρόνια Του και πριν τα 30 Του, σε Ινδίες, Αίγυπτο, Θιβέτ, όπου και μαθήτευσε στη θεοσοφία και τον αποκρυφισμό.

Κάθε άλλο συνέβη ωστόσο:

α) Ο Ιησούς, αν και δωδεκαετής, άφησε άφωνους τους μορφωμένους νομοδιδασκάλους στο ναό της Ιερουσαλήμ, από την κατά Θεόν σοφία του, χωρίς να χρειάζεται γι’ αυτό να μαθητεύσει σε αποκρυφιστικά κέντρα της Ανατολής.

β) Το Ευαγγέλιο αναφέρει καθαρά ότι από 12 μέχρι 30 ετών, όταν δημόσια άρχισε το σωτηριώδες κήρυγμα του, «ην υποτασσόμενος» στον «Ιωσήφ και στη μητέρα του» (Λουκ. 2,51). Τον ονομάζουν μάλιστα «υιό τέκτονος» (Ματθ. 13,55) και «Ιησούς ο τέκτων» (Μαρκ. 6,3), πού σημαίνει ότι αναμφισβήτητα δούλευε μαζί με τον Ιωσήφ ως μαραγκός, αλλά και οικοδόμος, πριν τη δημόσια δράση του.

γ) Αν είχε πάει για σπουδές σε ανατολίτικα κέντρα θεοσοφίας, οι Γραμματείς και Φαρισαίοι θα το χρησιμοποιούσαν εναντίον του, παρουσιάζοντας στους οπαδούς Του τη δήθεν μαγική πηγή της δύναμης του, όταν ο Ιησούς επέμενε ότι θεράπευε με τη δύναμη του Πατρός Του.

δ) Οι συμπατριώτες του, όταν ο Χριστός επανειλημμένα θαυματουργούσε και κήρυττε, έλεγαν: «Πώς αυτός γνωρίζει τα ιερά γράμματα χωρίς να έχει σπουδάσει;» (Ίω. 7,15). Γνώριζαν καλύτερα βέβαια, από τους σύγχρονους αμαθείς άθεους και αποκρυφιστές ότι δεν είχε μεταβεί για σπουδές εκτός της φυσικής του πατρίδας (Πίστη και Λογική, Μανώλη Μελινού, Διαδρομή Α’, σελ. 81,82).

Τα θαύματα του Χριστού, πλανεμένα γράφουν κάποιοι, πώς ήταν αποτέλεσμα φυσικών βιολογικών δυνάμεων και όχι υπερφυσικά. Τα θαύματα είναι συστατικά στοιχεία των ευαγγελικών διηγήσεων και λάμβαναν χώρα σε αναφορά πάντοτε προς τον Θεό, η Τριαδική Χάρη του οποίου είναι ή αιτία της υπερφυσικής πραγματοποίησής τους. Τα θαύματα του Χριστού προϋποθέτουν και βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τη διδασκαλία του, την αλήθεια, αγάπη και ζωή, που παρέχει ο υπερουράνιος Πατέρας Του. Αν λοιπόν, ο Χριστός είχε συγκεκριμένη πηγή και περιεχόμενο διδασκαλίας και με διαφορετικό τρόπο, τελείως φυσικό ή μαγικό, επιτελούσε τα άπειρα θαύματα που έκανε στη διάρκεια της επίγειας διαμονής του, τότε θα ήταν… ο μεγαλύτερος δημαγωγός και βλάσφημος άνθρωπος της ιστορίας.

Επειδή, όμως, ο Ιησούς ήταν άγιος στη ζωή και στο έργο του και βρισκόταν σε τέλεια αρμονία με τη διδασκαλία του -η δε διδασκαλία και το κήρυγμα του υπήρξε το πλέον απαράμιλλο και το πλέον ανώτερο, πού ακούστηκε ποτέ από χείλη τόσο υπεύθυνου και συγκροτημένου (Θε)ανθρώπου- συμπεραίνει κανείς ότι τα θαύματα τα τελούσε με τη δύναμη της θεότητάς του και άρα ο τρόπος πραγματοποιήσεώς των ήταν υπερφυσικός. Τις ψευτοθεραπείες του ειδωλολατρικού κόσμου χαρακτηρίζουν: η χρήση μαγικών τύπων, φαρμάκων και υπνωτισμού, η μυστικιστική ερμηνεία των ονείρων, η αλαζονεία του δήθεν θαυματουργού και η αναξιοπιστία των διηγήσεων, πρακτικές και ιδιότητες πού δεν συναντώνται στον Ιησού Χριστό (βλ. «Ψυχικαί Έρευναι» Γ, Αντ. Πισσάνου, έκδ. Πρόοδος, Αθ. 1975, σελ. 62,63 και Παν. Τρεμπέλα. όπου ανωτέρω, σελ. 493. 494, 497, 512, 513. 516-518).

Κανένας εξάλλου αποκρυφιστής δεν κατάφερε ποτέ να θεραπεύσει βλάβες οργάνων ανεπανόρθωτες (σαν τον τυφλό εκ γενετής π.χ. πού δεν είχε κόρες οφθαλμών και τον επί 38 χρόνια παράλυτο με φθορά των μελών του από την μακροχρόνια κατάκλιση), να υποτάξει τα στοιχεία της φύσεως (ειρήνευση της φουρτουνιασμένης θάλασσας και θαυμαστή αλιεία), να εκδιώξει δαιμόνια και να τα στέλνει στους χοίρους, να ανασταίνει νεκρούς (τον τετραήμερο Λάζαρο, αλλά και την κόρη του Ιαείρου και τον υιό της χήρας της Ναΐν), να χορταίνει χιλιάδες άτομα με λίγα ψωμιά και ψάρια και να ενεργεί τόσα άλλα θαύματα, όσα δεν θα χωρούσαν σε όλα τα βιβλία του κόσμου να γραφτούν (Ίω. 21,25) (βλ. «Πίστη και Λογική», Α’, Αθ. 1993 και «Απολογητικοί Μελέται Ε’», Παν. Τρεμπέλα).

Η διδασκαλία του Ιησού Χριστού υπήρξε κατά τη γνώμη άσχετων ερευνητων μυστικιστική και εσωτεριστική. Αντίθετα, η διδασκαλία του Κυρίου υπήρξε πάντοτε φανερή, αφορούσε στον Ένα Θεό, Πατέρα Παντοκράτορα, τον Ιησού Χριστό, τον Υιόν του, τον οποίον απέστειλε στον κόσμο, ‘ίνα ο κόσμος σωθεί δι’ αυτού’ και στον Παράκλητο -Πνεύμα, το ζωοποιόν τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Η αγάπη υπήρξε η πρακτική, κατεξοχήν, διδασκαλία του Θεανθρώπου, χωρίς την οποία, και σε συνδυασμό με τη μετάνοια, ταπείνωση και την προσευχή, είναι κλειστή η οδός προς τη Βασιλεία των Ουρανών.

Αν το ευαγγέλιο της σωτηρίας, στο οποίο καλούσε ο Χριστός τους ανθρώπους, ήταν αποκρυφιστικό, θα τον είχαν κατηγορήσει οι εχθροί Του σαν μάγο και γητευτή στο Συνέδριο, βρίσκοντας πρόφαση για τη θανάτωση του, διότι η μαγεία, η μαντεία, η νεκρομαντεία, η οιωνοσκοπία, κ.λπ. τιμωρούνταν με τον δια λιθοβολισμού θάνατο (Λευϊτικόν 19,26 & 20-27- Ιερεμ. 34,9- Εξ. 22,18- Δανιήλ 2,27-28). Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες τιμωρούσαν επίσης με ποινή θανάτου τη μαγεία («Στο Γιάννη Κορδάτο, οφειλόμενη απάντηση», π. Ευ. Κ. Μαντζουνέα, Αθ. 1983, σελ. 43,44). Αλλά και ο απ. Παύλος, ο θαυμάσιος αυτός κήρυκας και μέγιστος ιεραπόστολος, πού διακηρύσσει ότι ‘έχει Πνεύμα Θεού’ και ‘φέρει στο σώμα του τα στίγματα του Ιησού’, επιτίθεται με δριμύτητα εναντίον των Εθνικών Μυστηρίων, τα οποία ονομάζει ‘Τράπεζα δαιμονίων’ (Α’ Κορ. 10,19-21, αλλά και Β’ Κορ. 6,14 – Α’ Τιμ. 6,20).

Οι Ορθολογιστές ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς δεν είχε συνείδηση της θεϊκής του υπόστασης και ότι δεν είναι Υιός του Θεού κατά φύσιν. O Χριστός είχε πλήρη συνείδηση της θεϊκής Του υπόστασης και αποστολής. Ο ίδιος αποκαλύπτει: «Πριν γεννηθεί ο Αβραάμ εγώ υπάρχω (όχι υπήρχα)» (Ίω. 8,58) και «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε Ένα» (Ίω. 10,30). Στην παράκληση του Φιλίππου να τους δείξει τον Πατέρα, του επισημαίνει: «Τόσο καιρό είμαι μαζί σας Φίλιππε και δεν με γνώρισες; Εκείνος πού έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα» (Ιω. 14,9).

Στον Όρο της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου (Χαλκηδόνα 451 μ.Χ.) διατυπώνεται η πίστη της Εκκλησίας ότι στο Χριστό υπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. Ως προς τη θεϊκή του φύση, ο Χριστός είναι ομοούσιος με το Θεό Πατέρα, είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, πού γεννήθηκε από τον Πατέρα προ πάντων των αιώνων. Ως προς την ανθρώπινη φύση του είναι ομοούσιος με μας τους ανθρώπους, πλήρης και τέλειος άνθρωπος, χωρίς αμαρτία. Όμως, αν και ο σαρκωμένος Χριστός υφίσταται με δύο φύσεις, είναι ένα πρόσωπο, το πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού.

Μιχαήλ Χούλης, Θεολόγου

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Ναός της Αναστάσεως, το ιερότερο μνημείο της Χριστιανοσύνης αποτελεί το όνειρο κάθε Χριστιανού να αξιωθεί κάποτε να επισκεφθεί την Αγία Γη. Στην πραγματικότητα, ο ενδοξότερος ναός της Χριστιανικής θρησκείας, όπου εσταυρώθη και ανεστήθη ο Χριστός δεν είναι ένα ενιαίο κτήριο, αλλά πολλά και διάφορα, τα οποία ενώνονται μεταξύ τους.

Η Παλαιστίνη με την Ιερουσαλήμ αποτελεί το κέντρο του κόσμου. Σε αυτή την πολυσήμαντη κι έντονη σε όλα της, από τα χρώματα της ανατολής και της Δύσης του ηλίου μέχρι τους ανθρώπους και το κτισμένο τοπίο βρίσκεται και ακτινοβολεί στους αιώνες μία γνήσια σύνθετη παρουσία της ελληνικής βυζαντινής παραδόσεως.

Ο Ναός της Αναστάσεως, το ιερότερο μνημείο της Χριστιανοσύνης αποτελεί το όνειρο κάθε ευσεβούς Χριστιανού να αξιωθεί κάποτε να επισκεφθεί την Αγία Γη. Στην πραγματικότητα, ο ενδοξότερος ναός της Χριστιανικής θρησκείας, όπου εσταυρώθη και ανεστήθη ο Χριστός δεν είναι ένα ενιαίο κτήριο, αλλά πολλά και διάφορα, τα οποία ενώνονται μεταξύ τους.

Ο εσωτερικός χώρος του Ναού περιλαμβάνει εκκλησίες, παρεκκλήσια, προσκυνήματα, υπνοδωμάτια, μπαλκόνια, διαδρόμους, βοηθητικούς χώρους. Η ίδια αρχιτεκτονική αρρυθμία επικρατεί και στο εσωτερικό του Ναού, παρά το ότι τα μνημεία διατηρούν την αυτοτέλειά τους εσωτερικά και εξωτερικά.

Ο εσωτερικός διάκοσμος είναι ποικιλόμορφος με βυζαντινές τοιχογραφίες, εικόνες και αγάλματα, χάλκινα σκαλιστά της Αναγεννήσεως, σύγχρονα εντοίχια ψηφιδωτά. Εντός του Ναού της Αναστάσεως υπάρχουν άνω των δέκα ιεροί χώροι και προσκυνήματα, συνδεδεμένα με το Πάθος του Χριστού, τη Σταύρωση, το Θάνατο, την Ταφή και την Ανάσταση.

Τα κυριότερα είναι:

1) Η Αγία Αποκαθήλωσις
2) Ο τόπος, στον οποίο ίσταντο οι άγιες γυναίκες κατά τη Σταύρωση
3) Το Άγιο Κουβούκλιο, όπου ο Τάφος του Χριστού και ο Άγιος Λίθος
4) Ο Γολγοθάς
5) Το Παρεκκλήσιο του Αδάμ
6) Το παρεκκλήσιο του Ακανθίνου Στεφάνου
7) Ο χώρος της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού
8) Το Παρεκκλήσιο του εκατοντάρχου Λογγίνου
9) Το Παρεκκλήσιο του «Διεμερίσαντο»
10) Το Παρεκκλήσιο των Κλαπών, όπου η φυλακή του Χριστού
11) Η Κολώνα του Δαρμού
12) Το Παρεκκλήσιο της Μαρίας της Μαγδαληνής

Μερικά από τα προσκυνήματα αυτά, όπως ο Γολγοθάς και ο Τάφος του Χριστού έχουν Ευαγγελική, τοπογραφική και ιστορική αυθεντικότητα. Άλλα, όπως η Αποκαθήλωσις, το Μη Μου Άπτου, ο Τάφος του Ιωσήφ έχουν καθορισθεί πλησίον του χώρου του Γολγοθά ως συναφή με τα γεγονότα της Σταυρώσεως και της Ταφής.

Άλλα είναι αφιερωμένα σε κάποιο πρόσωπο ή γεγονός, όπως το παρεκκλήσιο του Λογγίνου, η Κολώνα του Δαρμού και το παρεκκλήσιο των Κλαπών.

Όλα όμως τα προσκυνήματα του Ναού ενώνονται με το ίδιο κτήριο και τα στεγάζει το ίδιο ιστορικό γεγονός, το Πάθος και το Μαρτύριο του Χριστού.

Το σπουδαιότερο μνημείο της χριστιανοσύνης, που αποτελεί πόλο έλξης και προσκυνήματος για εκατομμύρια πιστούς κάθε χρόνο, απαντά με διάφορα ονόματα, στις πηγές και τη βιβλιογραφία που διαθέτουμε.

Οι παλαιότερες Ελληνικές πηγές τον αναφέρουν ως «Μαρτύριον», «Ανάστασιν», «Ναό του Κυριακού Τάφου» και «Ναό του Αγίου Τάφου», ενώ στους ευρωπαίους, και ευρύτερα στη διεθνή κοινότητα, είναι γνωστός ως «Holy Sepulchre».

Στους παλιότερους μάλιστα προσκυνηματικούς οδηγούς και τα «Προσκυνητάρια» των Αγίων Τόπων γίνονται θαυμαστικές και εγκωμιαστικές αναφορές στο μέγεθος, την παλαιότητα και την θρησκευτική σπουδαιότητα του, αφού περικλείει τους βασικούς χώρους του μαρτυρίου και της Αναστάσεως του Κυρίου.

Έχοντας ακολουθήσει τις ιστορικές περιπέτειες και τις τύχες των Αγίων Τόπων, ο Ναός διαμορφώθηκε σταδιακά, στο πέρασμα των αιώνων, μέσα από μια διαδικασία καταστροφών, επισκευών και ανοικοδομήσεων, ώστε σήμερα να μην παρουσιάζει την κλασική εικόνα ενός χριστιανικού ναού.

Με τις ιδιοτυπίες και την ασυμετρία που παρουσιάζει, και με τον εσωτερικό του χώρο να αποτελείται από πολλά και σχεδόν αυτόνομα προσκυνήματα, ο Ναός απεικονίζει τη δράση και το έργο των διαφόρων κατακτητών, των καταστροφέων, των επισκευαστών του, αλλά και των ποικίλων χριστιανικών ομολογιών, πλην της κυρίαρχης ελληνορθόδοξης Αγιοταφιτικής Αδελφότητας, που κατά καιρούς κατείχαν ή συνεχίζουν να κατέχουν τμήματα του.

Τις περίπλοκες αυτές ιστορικές, αρχαιολογικές αρχιτεκτονικές και θρησκευτικές διαδρομές θα προσπαθήσουμε στη συνέχεια να εξιστορήσουμε, ώστε ο προσκυνητής να γνωρίζει την ιστορική υπόσταση όσων θα δει και θα προσκυνήσει. Α. Ιστορικές επισημάνσεις Όπως είναι γνωστό από τα Ευαγγέλια, ο Χριστός σταυρώθηκε στον λόφο του Γολγοθά, έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ.

Στο δυτικό τμήμα του βράχου του Γολγοθά, ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας είχε λαξεύσει δύο τάφους, τον πρώτο διπλό για την οικογένεια του και τον δεύτερο για τον ίδιο. Στον τάφο αυτό έγινε η ταφή του Ιησού, με πρόχειρο και μάλλον βιαστικό τρόπο λόγω της ημέρας του Σαββάτου και της μεγάλης ιουδαϊκής εορτής του Πάσχα που ερχόταν, και εκέι κοντά, με σπουδή επίσης, πέταξαν τον Τίμιο Σταυρό και τα υπόλοιπα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν στη Σταύρωση.

Μετά την Ανάσταση του Κυρίου και την θαυματουργική ίδρυση της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, οι πρώτοι πιστοί της πόλης, μέσω της προφορικής παράδοσης, διέδωσαν από γενιά σε γενιά την ακριβή τοποθεσία των γεγονότων, και έρχονταν εδώ, τις περισσότερες φορές κρυφά, για να προσευχηθούν και να ανανεώσουν την πίστη τους.

Το 135 ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός ξανάχτισε τα Ιεροσόλυμα, που είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από τους στρατιώτες του Τίτου, το 70, και στη νέα πόλη έδωσε το όνομα «Αιλία Καπιτωλίνα».

Κατά τη διάρκεια των εργασιών ανοικοδόμησης η περιοχή επιχωματώθηκε, και κτίστηκαν, με αυτοκρατορική εντολή, δυο ειδωλολατρικά ιερά αφιερωμένα στην Αφροδίτη, πάνω στον Πανάγιο Τάφο, και στον Δία, πάνω στον Γολγοθά. Με την πράξη όμως αυτή, η προφορική παράδοση και η συλλογική μνήμη των χριστιανών των Ιεροσολύμων απέκτησαν πλέον και υλικά σημεία εντοπισμού, ώστε να διαδίδονται ευκολότερα κατά την διαδοχή των χρόνων και των γενεών. Για τους λόγους αυτούς, το έργο της Αγίας Ελένης, που ήρθε στην Αγία Πόλη σταλμένη από τον γιό της, αυτοκράτορα Μεγ. Κωνσταντίνο για να ανακαλύψει και να αναδείξει τις τοποθεσίες των γεγονότων του Πάθους και της Αναστάσεως του Χριστού, διευκολύνθηκε σε τέτοιο βαθμό, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να εντοπίσει τόσο τον φρικτό Γολγοθά όσο και τον Πανάγιο Τάφο, αλλά και να βρει τον Τίμιο Σταυρό.

Στο σημείο εκείνο, με αυτοκρατορική εντολή και χορηγία, χτίστηκε, σύμφωνα με τις πηγές που διαθέτουμε , πολυτελής και πλούσια βασιλική, στο κέντρο της οποίας υπήρχε ο Τάφος, ως στρογγυλός μικρός ναός με ανοιχτή αυλή, καθώς στις τρεις πλευρές του περιβαλλόταν από σχηματισμό έξι πεσσών και δώδεκα κιόνων.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι στη διάρκεια των εργασιών λαξεύθηκε ο βράχος του λόφου ώστε να αναδειχθεί ο Τάφος, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση του χώρου στην γενική τοπογραφική μορφή που έκτοτε παρουσιάζει, ώστε ο Τάφος να μη φαίνεται πλέον όπως αρχικά ήταν, δηλαδή ως λαξευμένος χώρος στο βραχώδες πρανές του λόφου, αλλά ως αυτόνομο φυσικό «ναύδριο».

Αυτό πρέπει να το είχε πάντοτε υπόψιν ο προσκυνητής που θα θελήσει να πραγματοποιήσει το προσκύνημά του με βάση και οδηγό τις αντίστοιχες περιγραφές της Καινής Διαθήκης.

Το 325-335, στο σημείο που βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός, χτίστηκε μία κωνσταντίνεια βασιλική γνωστή στις πηγές ως «Μεγάλη Εκκλησία», ενώ την ίδια περίοδο ο Πανάγιος Τάφος στεγάσθηκε με κυκλικό οικοδόμημα, γνωστό ως «Ροτόντα» ή «Ανάσταση» και ιδιαίτερος ναός χτίστηκε πάνω στον Γολγοθά.

Ο μεταξύ Ροτόντας και βασιλικής χώρος διαμορφώθηκε έτσι, ώστε να πάρει τη μορφή περίκλειστης εσωτερικής αυλής, που είχε κιονοστοιχίες προς βορρά, ανατολή και νότο, ενώ την δυτική της πλευρά αποτελούσε η πρόσοψη του Πανάγιου Τάφου.

Μπροστά πάλι στη βασιλική υπήρχε αίθριο, που κατεύθυνε τον προσκυνητή προς την τότε κύρια οδό των Ιεροσολύμων. Σύμφωνα με τις πηγές μας, την βασιλική έχτισε ο αρχιτέκτονας Ζηνόβιος, με την επιστασία του εδικού αυτοκρατορικού εκπροσώπου Ευσταθίου, και τα εγκαίνια τελέσθηκαν το 336, με κάθε εκκλησιαστική λαμπρότητα.

Για την διάρθρωση μάλιστα του χώρου, κατατοπιστικές είναι οι περιγραφές της μοναχής Αιθερίας, που πραγματοποίησε προσκύνημα το 381-384 , καταγράφοντας όσα είδε, αλλά και τις εντυπώσεις της.

Το 614 οι Πέρσες εισέβαλαν στη βυζαντινή επικράτεια, κατέλαβαν και λεηλάτησαν τα Ιεροσόλυμα και κατέστρεψαν σχεδόν όλα τα προσκυνήματα της Αγίας Γης. Στο πλαίσιο αυτό έκαψαν και γκρέμισαν το Ναό της Αναστάσεως, μαζί με ολόκληρο το συγκρότημα που είχε ανοικοδομήσει ο Μέγας Κωνσταντίνος, και άρπαξαν όλα τα αφιερώματα που είχαν προσφέρει εδώ, ενώ πήραν μαζί τους ακόμη και την χρυσή θήκη όπου είχε τοποθετηθεί ο Τίμιος Σταυρός, τον οποίο τελικά οδήγησαν στην Κτησιφώντα, την πρωτεύουσά τους.

Το 626, με τη φροντίδα του τοποτηρητή του πατριαρχικού θρόνου Μοδέστου, έγινε η αποκατάσταση του Ναού, χωρίς ωστόσο να επιτευχθεί η παλαιά του μεγαλοπρέπεια και πολυτέλεια, και στο Ναό αυτό, το 629, έγινε η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στον Γολγοθά, από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο, που στο μεταξύ είχε νικήσει τους Πέρσες και είχε ανακτήσει το ιερό παλλάδιο της Χριστιανοσύνης.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 637, τα Ιεροσόλυμα κατελήφθησαν από τους Άραβες, ωστόσο ο χαλίφης Ομάρ Χαττάπ, με ειδικό διάταγμά του (αχτιναμέ) προφύλαξε το Ναό από την καταστροφή.

Ωστόσο η ειρηνική ύπαρξη του Ναού δεν συνεχίστηκε επ άπειρον, αφού την Κυριακή των Βαΐων του 937 ο εξαγριωμένος αραβικός όχλος έκαψε και κατέστρεψε την βασιλική, ενώ σύλησε και τα ιερά σκεύη του Ναού.

Και ενώ οι ζημιές αποκαταστάθηκαν, με την άδεια του χαλίφη Ελ Ραμπ, το 966 η εκστρατεία του Νικηφόρου Φωκά εναντίον των Αράβων έδωσε αφορμή σε νέες πυρπολήσεις και λεηλασίες του Ναού, που πάλι ανακαινίστηκε από τον Πατριάρχη Χριστόδουλο και τους διαδόχους του Θωμά Β’, Ιωσήφ Β΄ και Ορέστη.

Μόλις όμως είχε τελειώσει η πολύχρονη εκείνη επισκευή, το 1009, ο χαλίφης Αλ Χακήμ διέταξε να κατεδαφιστούν μέχρις θεμελίων όλα τα κτήρια που μόλις είχαν ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα ο χώρος να αλλάξει και πάλι μορφολογία, κατά την εύστοχη διατύπωση του καθηγητή Νικ. Ολυμπίου: «Μετά την καταστροφή ο Πανάγιος Τάφος έπαυσε να αποτελεί μνήμα σε λαξευμένο βράχο και επιστέφθηκε με λιθόκτιστη πλάκα».

Νέα οικοδομική φάση ξεκίνησε για τον Πανάγιο Τάφο και το Ναό της Αναστάσεως το 1024-1048, οπότε και ολοκληρώθηκε η σταδιακή αποκατάσταση του συγκροτήματος: ανοικοδομήθηκαν το ιερό Κουβούκλιο της Ροτόντα, όχι όμως και η βασιλική, ενώ ανατολικά της Ροτόντας χτίστηκε νέος μικρός ναός.

Συνεχίστηκε έτσι, με κάποιες τροποποιήσεις, το κωνσταντίνειο σχέδιο οργάνωσης του ιερού χώρου, ενώ τις επισκευές συνέχισαν και οι Σταυροφόροι, που κατέκτησαν τα Ιεροσόλυμα το 1099.

Στην οικοδομική δραστηριότητα τους οφείλεται η ανοικοδόμηση ενός ψηλού θολοσκέπαστου κτηρίου, το ποίο περιέλαβε τον φρικτό Γολγοθά, τον Πανάγιο Τάφο, το σημείο της Ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού και τα υπόλοιπα μικρότερα υπέργεια και υπόγεια παρεκκλήσια του συγκροτήματος.

Με τον τρόπο αυτό το όλο συγκρότημα έλαβε την εξωτερική μορφή και την εσωτερική διάρθρωση που περίπου έχει ως σήμερα. Το 1187 τα Ιεροσόλυμα κατέλαβε ο σουλτάνος Σαλαντίν, ο οποίος εκτός από τη λεηλασία των σκευών του Ναού έχτισε τα παράθυρα του τρούλου, από τον οποίο απομάκρυνε και τον σταυρό, ενώ κατεδάφισε και το κωδωνοστάσιο.

Ωστόσο, μετά από παρέμβαση του βυζαντινού αυτοκράτορα Ισαακίου Αγγέλου επέστρεψε το προσκύνημα στους Ορθοδόξους των Ιεροσολύμων, από τους οποίους το αφαίρεσαν οι Σταυροφόροι, όταν το 1229 ανακατέλαβαν τα Ιεροσόλυμα.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι την εποχή αυτή και μόνο τα προσκυνήματα αφαιρέθηκαν από τους Ορθοδόξους, στους οποίους και απαγορεύτηκε να τελούν θεία λατρεία στο Ναό της Αναστάσεως, προνόμια τα οποία δόθηκαν ξανά στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων μετά την κατάκτηση των Ιεροσολύμων από τον ηγεμόνα της Αιγύπτου Σαλέχ Εγιούπ, το 1244, οπότε και οι Σταυροφόροι εκδιώχθηκαν από την Αγία Πόλη.

Το 1545, ο Πατριάρχης Γερμανός ανέλαβε την πρωτοβουλία της ανακαίνισης του Ιερού Κουβουκλίου, με την προσθήκη και μικρού τρούλου από μολύβι, ενώ κατόπιν επισκευάσθηκε και ο μεγάλος τρούλος του Ναού. Εκτεταμένες επισκευές έγιναν επίσης, τόσο από τους Ορθοδόξους, όσο και από τους Λατίνους, από τον Μάιο του 1719 ως τον Μάρτιο του 1720.

Το 1808 όμως, μεγάλη πυρκαγιά, που ξεκίνησε από το παρεκκλήσιο των Αρμενίων, κατέστρεψε μεγάλο μέρος του Ναού, και προκάλεσε την άμεση παρέμβαση του Γένους, που με εράνους προχώρησε στην αποκατάσταση του κτίσματος, υπό την επίβλεψη του Έλληνα αρχιτέκτονα Κομνηνού από τη Μυτιλήνη, επί Πατριάρχου Πολυκάρπου.

Έτσι, παρά τις αντιδράσεις των άλλων ομολογιών, το έργο αποπερατώθηκε ταχύτατα, και τότε κατασκευάσθηκε και το Ιερό Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου που βλέπει σήμερα ο προσκυνητής. Πρόκειται για έργο που εκτελέστηκε αποκλειστικά από ελληνικά χέρια, όπως φανερώνει το σχετικό πρακτικό με τις υπογραφές των μαστόρων, που σώζεται στο Πατριαρχικό Αρχείο, και με τις οικονομικές δυνάμεις του Γένους των Ρωμαίων και μόνον.

Ο σεισμός του 1834 επέφερε ζημιές τόσο στους τρούλους του Καθολικού και του Παναγίου Τάφου, όσο κα στο Ιερό Κουβούκλιο, που ωστόσο αποκαταστάθηκαν σύντομα, ενώ δόθηκε η ευκαιρία να ανοιχτούν και πάλι τα οκτώ παράθυρα του τρούλου που είχαν κλειστεί από την εποχή του Σαλαντίν.

Το διάστημα 1867-1869 ανακατασκευάστηκε πλήρως ο μεγάλος τρούλος του Παναγίου Τάφου, που με το πέρασμα του χρόνου είχε υποστεί διάφορες ζημίες, με τη βοήθεια τόσο των αυτοκρατόρων της Γαλλίας και της Ρωσίας, όσο και του σουλτάνου της Τουρκίας.

Ωστόσο, ο σεισμός του 1927, τα βλήματα που έπληξαν τον τρούλο αυτό το 1948 και η πυρκαγιά του 1949, κατέστησαν αναγκαία την ανακατασκευή του, με δαπάνη του Ελληνικού Κράτους, η οποία όμως δεν έλυσε όλα τα υπάρχοντα στατικά προβλήματα.

Έτσι, εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης έγιναν το 1958, με κοινή συμφωνία Ορθοδόξων, Λατίνων και Αρμενίων, το διάστημα 1978-1985 και το 1995, οπότε και έγινε η εξωτερική επικάλυψη των τρούλων με χαλκό, και αποπερατώθηκε η εσωτερική τους διακόσμηση, ιδίως δε εκείνου του Καθολικού, για τα ψηφιδωτά του.

Πηγές Υλικού: Επίσημος Ιστοχώρος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων
Μ.Γ. Βαρβούνη, Ο Πανάγιος Τάφος και ο Ναός της Αναστάσεως, Εκδόσεις Χελάνδιον, Αθήνα 2009, σ. 37-46, dogma.gr

Διαβάστε περισσότερα »