Η γουανάμπανα (στα ισπανικά guanabana, πορτογαλικά graviola), Annona muricata, Annona sericea Dunal στον Correia, M. P., (1984), Annona macrocarpa Wercklι, A. bonplandiana H.B. & K., A. cearensis Barb.Rodr., Guanabanus muricatus (L.) M.Gσmez στο Rain-tree) είναι πλατύφυλλο αειθαλές δέντρο, ιθαγενές του Μεξικού, της Κεντρικής Αμερικής, της Καραϊβικής και του βορείου τμήματος της Νότιας Αμερική.

Σήμερα φύεται σε μερικές περιοχές στη Νοτιοανατολική Ασία. Στα αγγλικά λέγεται soursop. Στις περισσότερες ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται από τους περισσότερους Guanαbana, ενώ στις Φιλιππίνες είναι γνωστό ως guyabano.

Το φυτό graviola, έχει προσαρμοστεί σε περιοχές με μεγάλη υγρασία και σχετικά ζεστούς χειμώνες. Θερμοκρασίες κάτω των 5 βαθμών Κελσίου προκαλούν καταστροφές στα φύλλα και σε μικρά κλαδιά, ενώ το φυτό ξερένεται σε θερμοκρασίες κάτω των 3 βαθμών Κελσίου.

Η γεύση του μπορεί να συγκριθεί με διάφορα άλλα φρούτα, μπορούμε αν πούμε πως πλησιάζει ένα μείγμα φράουλας και ανανά μέχρι ξινού κίτρου, καρύδας και μπανάνας. Το φρούτο είναι κάπως δύσκολο να φαγωθεί, καθώς η λευκή σάρκα του στο εσωτερικό έχει πολλούς μεγάλους σπόρους και φυτικές μεμβράνες. Για το λόγο αυτό καταναλώνεται σε χυμό περισσότερο από το να φαγωθεί ατόφιο.

Το φυτό καλλιεργείται ως γεωργική καλλιέργεια για τον αγκαθωτό πράσινο καρπό του. Εκτός από τις περιοχές που αποτελούν πατρίδα του φυτού, η graviola καλλιεργείται επίσης στη νότια Φλόριντα των ΗΠΑ, για εσωτερική κατανάλωση, σε περιορισμένη κλίμακα. Η σάρκα του φρούτου είναι λευκή και ο πυρήνας του αποτελείται από πολλά μαύρα κουκούτσια, τα οποία δεν μπορούν να χωνευτούν. Η γλυκιά του σάρκα χρησιμοποιείται για την παρασκευή χυμών, γλυκών, σιροπιών και για γεύσεις παγωτών. Στο Μεξικό το φρούτο graviola είναι κοινό επιδόρπιο.

Από άποψη θρεπτικής αξίας, το graviola είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και κυρίως φρουκτόζη. Επίσης, περιέχει βιταμίνη C, βιταμίνη B1 και βιταμίνη B2. Ο καρπός, οι σπόροι και τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως βότανα και φάρμακα από τους αυτόχθονες του Μεξικού και των υπόλοιπων περιοχών όπου το φυτό είναι ιθαγενές. Αλλά όχι μόνο αυτό.

H Graviola έχει μεγάλη ιστορία χρήσης στη βοτανοθεραπεία -από τους ιθαγενείς του Αμαζονίου- για το διαβήτη, την καταρροή, τους σπασμούς, ως αντιμικροβιακό ευρέως φάσματος κατά των βακτηρίων και των μυκήτων, κατά των παρασίτων, για τη ρύθμιση της υψηλής πίεσης του αίματος, για την κατάθλιψη, για νευρικές διαταραχές, καρδιοπάθειες, άσθμα, προβλήματα με το συκώτι, αρθρίτιδες κ.ά.

Η Graviola έχει ονομαστεί θαυματουργό δέντρο. Ενδημεί στις βροχερά δάση και στις βαθιές ζούγκλες του Αμαζονίου κατά μήκος του μεγάλου ποταμού. Τα διάφορα μέρη του, έχουν χρησιμοποιηθεί για αιώνες από γιατρούς και ιθαγενείς σαμάνους της Νοτίου Αμερικής για να θεραπεύσουν το άσθμα, τα προβλήματα του ήπατος, την αρθρίτιδα και τις καρδιακές νόσους.

Από το 1976 που πιστοποιήθηκε, φυλάχτηκε κρυφά με εσωτερικό σημείωμα, σαν ζηλότυπο μυστικό, από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου και το δέντρο Graviola (Annona Muricata) και οι θεραπευτικές του δυνάμεις θα ήταν άγνωστες στον κόσμο μέχρι που το έτος 2000 αποκαλύφθηκε στο κοινό, αφού εκατομμύρια ζωών είχαν ήδη χαθεί από τον καρκίνο αλλά και τον μεγαλύτερο σύμμαχο των καρκίνων, την χημειοθεραπεία!!!

Πάνω από 20 εργαστηριακές μελέτες, που παρέμειναν κρυφές έχουν δείξει ότι αυτό το δέντρο έχει αντικαρκινικές ιδιότητες 10.000 φορές πιο ισχυρές από την Αδριαμυκίνη, μια γνωστή ουσία που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες. Όμως αντίθετα από την Αδριαμυκίνη που αρρωσταίνει, ρίχνει τα μαλλιά και σε πολλές περιπτώσεις προκαλεί το θάνατο, η Graviola όχι μόνο δεν έχει παρενέργειες αλλά ευεργετεί ολόκληρο τον οργανισμό.

Σε εργαστηριακές μελέτες η Graviola επιλεκτικά εντοπίζει και σκοτώνει 12 διαφορετικούς τύπους καρκινοκυττάρων (χωρίς να βλάπτει τα υγιή κύτταρα) με κύριους εντοπισμούς τον μαστό, τον προστάτη, τους πνεύμονες, το παχύ έντερο και το πάγκρεας. Επιπροσθέτως ενισχύει αφάνταστα και εκτινάσσει στα ύψη το ανοσοποιητικό σύστημα κάνοντας τον ασθενή να έχει περισσότερη ενέργεια, καλύτερη υγεία και δύναμη και να βλέπει πολύ πιο αισιόδοξα τη ζωή.

Το θαυματουργό αυτό φυτό είναι ένας πολεμιστής του καρκίνου που υπακούει στο βασικό Νόμο της ζωής που είναι ΜΗΝ ΒΛΑΨΕΙΣ. Οι άνθρωποι των πόλεων δεν είχαν σχεδόν ποτέ ακούσει γι’ αυτό, ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΠO ΑΥΤΌ ΑΛΛA EIΝΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕIΝΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΙΣ ΘΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ!

Δυστυχώς μέχρι τώρα όλα αυτά τα εκπληκτικά νέα, έμειναν κλεισμένα σε συρτάρια, ενώ πολλές υποθέσεις έχουν γίνει για μυστηριώδους θανάτους ανθρώπων, που γνώριζαν. Βλέπετε η ισχυρή αυτή φυσική ουσία, δε μπορούσε να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και φυσικά δεν θα υπήρχε κέρδος για τις συγκεκριμένες πολυεθνικές. Ο μόνος λόγος που γνωρίζουμε για τη Graviola σήμερα και τα ευεργετικά της αποτελέσματα ενάντια στον καρκίνο, είναι ότι ένας εργαζόμενος σε κάποια απ’ αυτές τις Φαρμακευτικές εταιρείες το ανακοίνωσε.

Ολιστικοί θεραπευτές, γιατροί και ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν σήμερα την Graviola με εκπληκτικά αποτελέσματα. Μην περιμένετε τον δικό σας γιατρό να το ανακαλύψει. Aν ο γιατρός σας σας πει ότι είναι «παραμύθι», πηγαίνετε και ρωτήστε κάποιον που κατέχει το θέμα, αν βρείτε. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν, αλλά τα χέρια τους είναι δεμένα. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας βοηθήσουν, αλλά τα μυαλά τους δεν είναι ανοιχτά. Υπάρχουν γιατροί που θέλουν να σας θεραπεύσουν και οι οποίοι θα έκαναν οτιδήποτε για να πετύχουν τον σκοπό αυτό, χωρίς να σας προκαλέσουν ζημιά.

Εδώ και χρόνια, φαρμακοβιομηχανίες και στην Ελλάδα έχουν προσπαθήσει να κατοχυρώσουν τη Γκραβιόλα, για να προλάβουν τον ανταγωνισμό της αγοράς. Επίσης πολυεθνικές προσπαθούν να απομονώσουν και να δημιουργήσουν τεχνητά αντίγραφα Graviola. Αλλά είναι αδύνατον να έχουν τα αποτελέσματα του φυτού.

Η Graviola επιλεκτικά χτυπάει τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας τα υγιή κύτταρα ανέπαφα. Η χημειοθεραπεία αδιακρίτως καταστρέφει όλα τα δραστήρια αναπαραγωγικά κύτταρα, ακόμα και τα απολύτως υγιή.

Σύγχρονες έρευνες σε ανεξάρτητα Πανεπιστήμια έχουν ανακαλύψει πρόσφατα ότι φύλλα από το δέντρο Graviola σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα με ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα στον καρκίνο του προστάτη και παγκρέατος. Σε μια άλλη έρευνα ανεξάρτητοι ερευνητές απέδειξαν ότι εκχυλίσματα από φύλλα Graviola είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στο να απομονώνουν και να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα των πνευμόνων.

Η πιο πρόσφατη μελέτη, που διεξάχθηκε σε Καθολικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Κορέας, αποκάλυψε ότι δύο χημικά στοιχεία που εξάχθηκαν από τους σπόρους Graviola έδειξαν «επιλεκτική κυτταροτοξικότητα συγκρινόμενη με την Αδριαμυκίνη» προς καρκινικά κύτταρα του μαστού και του παχέως εντέρου. Τα χημικά αυτά στοιχεία στόχευσαν και σκότωσαν κακοήθη κύτταρα του μαστού και του εντέρου μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα – όπως ακριβώς το συχνά χρησιμοποιούμενο χημειοθεραπευτικό φάρμακο Αδριαμυκίνη.

Μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Φυσικών Προϊόντων στις Η.Π.Α, έδειξε ότι η Graviola όχι μόνο συγκρίνεται με την Αδριαμυκίνη αλλά την ξεπερνάει δραματικά σε εργαστηριακά πειράματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα χημικό στοιχείο που βρίσκεται στη Graviola σκοτώνει επιλεκτικά τα καρκινοκύτταρα του παχέως εντέρου 10.000 φορές πιο αποτελεσματικά από την Αδριαμυκίνη!

Όπλο ενάντια στον καρκίνο

Η Graviola είναι ένα τροπικό δέντρο που το ύψος του φθάνει τα 5-6 μ. και ευδοκιμεί στις πιο θερμές τροπικές περιοχές της Νότιας Αμερικής.

Ο καρπός του είναι σε σχήμα καρδιάς, η σάρκα του λευκή και το χρώμα του κίτρινο-πράσινο.

Κάθε μέρος του δέντρου όπως τα φύλλα, ο καρπός, τα σπόρια, ο φλοιός και οι ρίζες του χρησιμοποιούνται σαν φυσικά φάρμακα.

Οι κύριες δραστικές του ουσίες ονομάζονται Annonaceous acetogenins και η συστηματική μελέτη τους έχει αρχίσει από τη δεκαετία του 90.

Τα αποτελέσματα διαφορετικών ερευνητικών ομάδων σε πειράματα in vitro και σε πειραματόζωα έδειξαν ότι αυτές οι ουσίες έχουν σημαντικές ιδιότητες περιορισμού των όγκων και εξειδικευμένη τοξικότητα εναντίον καρκινικών κυττάρων διαφορετικών τύπων, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του παχέος εντέρου, του μαστού, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος, χωρίς να επηρεάζονται τα υγιή κύτταρα.

Ιδιαίτερα σε in vitro πειράματα σε καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου η Graviola εμφάνισε, πολλαπλάσια υψηλότερη ικανότητα περιορισμού του όγκου από την Adriamycin, ουσία που δίνεται στη χημειοθεραπεία, χωρίς συγχρόνως να παρουσιάζει τοξικότητα.

Η μελέτη του μοντέλου δράσης τους έδειξε ότι είναι εξαιρετικοί αναστολείς ενζυμικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στη μεμβράνη των καρκινικών κυττάρων και ακόμη ότι δρουν εκλεκτικά στα καρκινικά κύτταρα με πολυφαρμακευτική ανοσία, λόγω δέσμευσης του ΑΤΡ – της κύριας πηγής ενέργειας στο κύτταρο.

Χρίστος Καψάλης Συλλέκτης βοτάνων – Ερευνητής

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Ένα προσωπικό σημειωματάριο του Μωάμεθ του Πορθητή, που βρίσκονταν επί χρόνια στα αρχεία των σουλτανικών ανακτόρων του Τοπκαπί, ανάβει «φωτιές» για το περιεχόμενο του που δείχνει για άλλη μια φορά την προτίμηση του στα χριστιανικά πρότυπα καθώς και στην Ελληνική γλώσσα, την οποία μελετούσε επί πολλά χρόνια και του άρεσε να την διαβάζει, κυρίως να την γράφει και να την ομιλεί.

Όπως αποκαλύπτει το τουρκικό περιοδικό, Aktüel, ένα προσωπικό σημειωματάριο του Μωάμεθ του Πορθητή από την παιδική του ηλικία, αποκαλύπτει μερικές άγνωστες και μυστικές μέχρι σήμερα πτυχές του σουλτάνου που του άρεσε να τον χαρακτηρίζουν σαν ηγεμόνα της νέας Ρώμης και σαν άξιο διάδοχο του μεγάλου Αλεξάνδρου και των βυζαντινών αυτοκρατόρων.

Το σημειωματάριο αυτό που αποτελείται από 180 μικρές σελίδες, είχε γίνει επί πολλά χρόνια αντικείμενο έντονων συζητήσεων και διαμάχης μεταξύ των Τούρκων μελετητών αν πράγματι ανήκε στον Πορθητή της Κωνσταντινούπολης, στον Fetih, όπως τον ονομάζουν οι Τούρκοι που τον έχουν αναγάγει σε μεγάλο σύμβολο της σύγχρονης Τουρκίας.

Τελικά ένα ειδικός καθηγητής, ο Sühey Ünver, κατάφερε να αποδείξει μετά από κοπιαστικές μελέτες ότι αυτό είναι πράγματι το προσωπικό σημειωματάριο του Μωάμεθ του Πορθητή.

Αλλά το εντυπωσιακό δεν ήταν ότι ανακαλύφθηκε και πιστοποιήθηκε το προσωπικό αυτό «τεφτέρι» του Πορθητή, αλλά το περιεχόμενο του, που αποκαλύπτει για άλλη μια φορά την προτίμηση του προς τα Ελληνικά και χριστιανικά σύμβολα και πρότυπα.

Όπως αποκαλύπτει και το περιοδικό Aktuel, ανάμεσα στις σημειώσεις του Μωάμεθ διακρίνονταν η προτίμηση του προς το Ελληνικό αλφάβητο, άλλη μια απόδειξη πως του άρεσε να γράφει και να διαβάζει στα Ελληνικά, την μητρική γλώσσα της μητέρας του, αλλά και το πιο εντυπωσιακό, αναπαρίστανται χριστιανικά πορτραίτα, άλλη μια ένδειξη της προτίμησης που είχε ο Μωάμεθ προς της Ελληνική ορθοδοξία, ένα θέμα που συχνά προκαλεί έντονες συζητήσεις ακόμα και σήμερα στην Τουρκία.

Η αποκάλυψη αυτή του τουρκικού περιοδικού, είχε έρθει «καπάκι» σε ένα επίσης σχετικό δημοσίευμα της ισλαμικής τουρκικής εφημερίδας, Takvim, με τον εντυπωσιακό τίτλο, «Fatih Hırıstiyan mıydı!», δηλαδή «Ο Φετίχ ήταν χριστιανός!»

Το δημοσίευα αυτό ανοίγει ένα καινούργιο κύκλο συζητήσεων για την πραγματική ταυτότητα του Μωάμεθ του Πορθητή και αν πράγματι ο πρώτος Οθωμανός σουλτάνος που κατέλαβε την βασιλίδα των πόλεων ήταν κρυπτοχριστιανός, ή κατά το τέλος της ζωής του τελικά ασπάστηκε την Ορθοδοξία που ήταν και η θρησκεία της μητέρας του την οποία αγαπούσε υπερβολικά και από την οποία είχε μάθει να απαγγέλλει το «Πάτερ υμών».

Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Αρχαιολόγοι στην Αίγυπτο έφεραν στο φως τον τάφο μιας μέχρι πρότινος άγνωστης βασίλισσας, σύμφωνα με Αιγύπτιους αξιωματούχους.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα της Huffington Post US, ο τάφος βρέθηκε στο Άμπου Σιρ, έξω από το Κάιρο, και θεωρείται ότι ανήκει στη σύζυγο του Φαραώ Νεφερέφρε (ή Ρανεφερέφ), που βασίλεψε πριν από 4.500 χρόνια. Το όνομά της ήταν Κεντακαουές ή Κεντκάους

Όπως ανέφερε ο Μίροσλαβ Μπάρτα, επικεφαλής της ομάδας του Τσεχικού Ινστιτούτου Αιγυπτιολογίας, που έκανε την ανακάλυψη, η Κεντακαουές θα μπορούσε να ήταν και μητέρα του Φαραώ Μενκαχούρ πέρα από σύζυγος του Νεφερέφρε.

Ο τάφος είχε συληθεί, ωστόσο οι αρχαιολόγοι βρήκαν μεγάλο αριθμό αγαλματιδίων, καθώς και σκεύη από ασβεστόλιθο και χαλκό. Οι επιγραφές που βρέθηκαν κάνουν λόγο για «σύζυγο του βασιλιά» και επίσης «μητέρα του βασιλιά».

Η βασιλεία του Νεφερέφρε πιστεύεται ότι διήρκεσε μόλις δύο με τρία χρόνια.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του BBC, ο Αιγύπτιος υπουργός Αρχαιοτήτων, Μαχμούντ ελ Νταμάτι, δήλωσε ότι το όνομά της, Κεντακαουές, βρέθηκε χαραγμένο σε τοίχωμα στη νεκρόπολη. Ο κ. Νταμάτι πρόσθεσε ότι αυτό την καθιστά την Κεντακαουές την Τρίτη.

Ο τύμβος βρέθηκε στο νεκρικό συγκρότημα του Φαραώ Νεφερέφρε.

Ο κ. Νταμάτι εξήγησε ότι η ανακάλυψη θα μπορούσε να «μας βοηθήσει να ρίξουμε φως σε κάποιες προηγουμένως άγνωστες πλευρές της Πέμπτης Δυναστείας, η οποία μαζί με την Τέταρτη Δυναστεία ήταν ενώπιον της κατασκευής των πρώτων πυραμίδων».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Μια ασυνήθιστη πρωτεΐνη που υπάρχει στους περισσότερους οργανισμούς, από τον άνθρωπο μέχρι τη μαγιά, πηγαίνει κόντρα σε ένα βασικό δόγμα της μοριακής βιολογίας, καθώς δείχνει ότι οι πρωτεΐνες των κυττάρων μπορούν να συναρμολογούνται χωρίς οδηγίες από το γενετικό υλικό.

«Η αναπάντεχη αυτή ανακάλυψη δείχνει πώς ατελής είναι η κατανόηση της βιολογίας»σχολιάζει ο Πίτερ Σεν, μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου και πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης στο περιοδικό Science. «Η φύση μπορεί να κάνει περισσότερα από ό,τι συνειδητοποιήσουμε.

Γραμμή παραγωγής

Τα κύτταρα λειτουργούν σαν μεγάλα εργοστάσια στα οποία το DNA δίνει οδηγίες για την κατασκευή πρωτεϊνών -μεγάλων μορίων που αναλαμβάνουν στη συνέχεια τις περισσότερες λειτουργίες της κυτταρικής μηχανής.

Οι πρωτεΐνες είναι ουσιαστικά μακριές αλυσίδες από μόρια που ονομάζονται αμινοξέα. Για να συναρμολογηθεί αυτή η αλυσίδα, οι γενετικές οδηγίες διαβιβάζονται στα ριβοσώματα, γραμμές παραγωγής που αναλαμβάνουν να ενώσουν στην κατάλληλη σειρά τα κατάλληλα αμινοξέα.

Η πρωτεΐνη Rqc2 διαψεύδει τώρα αυτόν τον κανόνα, αφού μπορεί να συνδέει αμινοξέα χωρίς να λαμβάνει οδηγίες από το DNA ή από τον αγγελιοφόρο του, το λεγόμενο mRNA.

Ποιοτικός έλεγχος

H Rqc2, η οποία φαίνεται ότι υπάρχει σε πολλούς ή και σε όλους τους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, αποτελεί μέρος του «συμπλόκου ελέγχου ποιότητας», μιας μεγάλης δομής που συνδέεται στα ριβοσώματα και ελέγχει αν η παραγωγή προχωρά ομαλά.

Στην περίπτωση προβλήματος, ολόκληρο το ριβόσωμα αποσυναρμολογείται, οι οδηγίες του DNA διαγράφονται, και η ελαττωματική πρωτεΐνη οδηγείται προς καταστροφή.

Η πρωτεΐνη Rqc2 έχει ασυνήθιστο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Πριν σταλεί για ανακύκλωση η ελαττωματική πρωτεΐνη, η Rqc2 λέει στο ριβόσωμα να προσθέσει μια μακριά «ουρά» από τα αμινοξέα αλανίνη και θρεονίνη, συνδεδεμένα σε τυχαία σειρά.

Το γεγονός ότι μια πρωτεΐνη επεμβαίνει στην αλληλουχία μιας άλλης πρωτεΐνης παραβιάζει το δόγμα της μοριακής βιολογίας για τη ροή της πληροφορίας στα κύτταρα. Παραμένει ωστόσο ασαφές σε τι αποσκοπεί η παρέμβαση της Rqc2. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι η ουρά αλανίνης και θρεονίνης λειτουργεί σαν ταμπέλα που λέει ότι η ελαττωματική πρωτεΐνη πρέπει να καταστραφεί. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι η προσθήκη της ουράς είναι μέρος ενός τεστ για τη σωστή λειτουργία του ριβοσώματος.

Οι διαδικασίες

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι διαδικασίες αυτές -η ανακύκλωση ελαττωματικών πρωτεϊνών και ο έλεγχος του ριβοσώματος- ενδέχεται να είναι προβληματικές σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και η μυατροφική πλάγια σκλήρυνση.

«Υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες εφαρμογές αυτής της μελέτης και καμία από αυτές δεν θα είχε καταστεί εφικτή αν δεν ακολουθούσαμε την περιέργειά μας» λέει ο Ον Μπράντμαν του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Οι ερευνητές αποφάσισαν να εξετάσουν το ασυνήθιστο φαινόμενο όταν είδαν τις ουρές αλανίνης και θρεονίνης σε κατεψυγμένα κύτταρα που εξετάζονταν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

Χρειάστηκε όμως εκτεταμένη βιοχημική ανάλυση για να επιβεβαιωθούν οι τραβηγμένες υποψίες. Κλειδί ήταν η διαπίστωση ότι το σύμπλοκο του ριβοσώματος και της Rqc2 μπορεί να συνδέεται με μόρια tRNA, τα οποία φέρνουν αμινοξέα στη γραμμή παραγωγής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα μόνα tRNA που συνδέονται στο σύμπλοκο είναι αυτά που μεταφέρουν αλανίνη και θρεονίνη. Επιπλέον, οι ερευνητές είδαν τις ουρές αλανίνης και θρεονίνης να προστίθενται στις ελαττωματικές πρωτεΐνες.

Επόμενο βήμα για τους ερευνητές είναι να προσδιορίσουν σε ποιους οργανισμούς εφαρμόζεται αυτή η διαδικασία και, το κυριότερο, τι συμβαίνει στο κύτταρο όταν η Rqc2 παύει να λειτουργεί. Θα είναι σίγουρα μια δύσκολη δουλειά, αφού το εργοστάσιο των κυττάρων αποδεικνύεται πιο περίπλοκο από ό,τι νομίζαμε.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

#LettuceOnMars (μαρούλια στον Άρη) είναι το όνομα ενός φοιτητικού project της University of Southampton Spaceflight Society, που έχει φτάσει στην τελική φάση διεθνούς διαγωνισμού του διάσημου προγράμματος Mars One, με σκοπό την αποστολή πειραμάτων στον Άρη.

Το εν λόγω πείραμα, με το τόσο…ιδιαίτερο όνομα, είναι πλέον ένα από δέκα επιλεγμένα πειράματα- και το μόνο από τη Μ. Βρετανία- που αναδείχθηκαν για την τεχνική βιωσιμότητα και τη δημοτικότητά τους. Ο νικητής θα καταφθάσει στον Άρη το 2018, μαζί με τα επίσημα πειράματα του Mars One.

Ο στόχος του project είναι η αποστολή ενός μικρού θερμοκηπίου στον Κόκκινο Πλανήτη, στον οποίο θα καλλιεργηθούν μαρούλια, αξιοποιώντας την ατμόσφαιρα και το φως του Ήλιου. Η ομάδα πλέον χρειάζεται τις ψήφους του κοινού για να αναδειχθεί νικήτρια και να κάνει πραγματικότητα το όνειρό της: την καλλιέργεια μαρουλιών στον Άρη.

Η υποβολή ψήφων ήταν σε εξέλιξη ως τις 31 Δεκεμβρίου, και τώρα αναμένεται η ανάδειξη του τελικού νικητή.

Σύμφωνα με τη Σουζάνα Λουκαρότι, επικεφαλής του project, «για να ζήσουμε σε άλλους πλανήτες πρέπει να καλλιεργούμε τροφή εκεί. Κανείς δεν το έχει κάνει αυτό στο παρελθόν και σκοπεύουμε να είμαστε οι πρώτοι. Το σχέδιό μας είναι τόσο τεχνικά βιώσιμο και εξαιρετικά φιλόδοξο όσον αφορά στην έκτασή του, καθώς θα φέρνουμε την πρώτη πολύπλοκη μορφή ζωής σε έναν άλλο πλανήτη. Η καλλιέργεια φυτών σε άλλους πλανήτες είναι κάτι που πρέπει να γίνει και θα οδηγήσει σε έναν πλούτο ερευνητικών και βιομηχανικών ευκαιριών, που το σχέδιό μας σκοπεύει να φέρει στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον».

«Αντιμετωπίσαμε διάφορα είδη μηχανικών προκλήσεων, περιλαμβανομένων αεροπονικών συστημάτων, βιοφίλτρων, συστημάτων πίεσης αερίων χαμηλής ισχύος και ασφαλή συστήματα προστασίας και στη συνέχεια τα ενσωματώσαμε σε ένα φορτίο περιορισμένης μάζας, ενεργειακών απαιτήσεων και κόστους. Μπορούμε να το φτιάξουμε εδώ και τώρα, το μόνο βήμα πλέον είναι να κερδίσουμε την ψήφο του κοινού».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου του Μπέρμπινγκχαμ στη Βρετανία ανακάλυψε ένα πανάρχαιο πλανητικό σύστημα στον γαλαξία μας που παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Η ανακάλυψη

Οι ερευνητές μελετώντας δεδομένα του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler εντόπισαν την παρουσία πέντε πλανητών γύρω από το άστρο KOI-3158 που βρίσκεται σε απόσταση 117 ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό της Λύρας. Το άστρο αυτό είχε υποδειχθεί από το Kepler ως υποψήφιο να διαθέτει πλανήτες αλλά μέχρι σήμερα δεν είχε υπάρξει επιβεβαίωση για αυτό το ενδεχόμενο. Οι ερευνητές εντόπισαν την παρουσία πέντε βραχωδών πλανητών να κινούνται γύρω από το άστρο αλλά σε αρκετά κοντινή απόσταση από αυτό γεγονός που τους καθιστά πιθανότατα αφιλόξενους για τη ζωή.

Μοναδικό

Η ανακάλυψη είναι εξαιρετικά σημαντική για τρεις λόγους. Πρώτον δεν έχει μέχρι σήμερα εντοπιστεί ένα πλανητικό σύστημα που να διαθέτει τόσο μεγάλο αριθμό βραχωδών πλανητών και επιπλέον να μην έχει εντοπιστεί, ακόμη τουλάχιστον, ένας πλανήτης αερίων.

Δεύτερο εντυπωσιακό εύρημα είναι η ηλικία του εν λόγω πλανητικού συστήματος. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η ηλικία των πλανητών είναι πέριξ των 11 δισ. ετών. Αυτό σημαίνει ότι το εν λόγω σύστημα είναι αν όχι το αρχαιότερο πάντως από τα αρχαιότερα του γαλαξία μας, πιθανώς και από τα αρχαιότερα ολόκληρου του Σύμπαντος. Σημειώνεται ότι το ηλιακό μας σύστημα έχει ηλικία περίπου 4,5 δις. ετών.

Το τρίτο ενδιαφέρον δεδομένο είναι ότι ένας πλανήτης εκ των πέντε έχει παρόμοιο μέγεθος με αυτό της Γης και οι υπόλοιποι μικρότερο. Αυτό σύμφωνα με τους ειδικούς σημαίνει ότι πλανήτες με μέγεθος σαν της Γης (που θεωρούνται ιδανικοί για την ανάπτυξη ζωής) είχαν αρχίσει να σχηματίζονται πολύ νωρίς ενώ μέχρι σήμερα πιστευόταν ότι οι πλανήτες μικρού μεγέθους άργησαν να κάνουν εμφάνιση τους. Η παρουσία πλανητών με μέγεθος σαν αυτό της Γης οδηγεί τους ειδικούς στην εκτίμηση η ζωή πιθανότατα έκανε την εμφάνιση της στο Σύμπαν πολύ νωρίτερα από όσο πιστεύαμε.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Αρχαιολόγοι και ερευνητές βρίσκονται σε σύγχυση όσον αφορά την προέλευση δεκάδων ευρημάτων που το τεχνολογικό τους επίπεδο δεν συνάδει με την αρχαιότητα τους.

Τα ευρήματα αυτά που έχουν ανακαλυφθεί σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη, παρουσιάζουν ένα απίστευτο επίπεδο τεχνολογικής εξέλιξης, και άγνωστη σε εμάς χρησιμότητα, ενώ η χρονολόγηση τους, που στηρίζεται σε χημικά και γεωλογικά στοιχεία δείχνει ότι προέρχονται από μια εποχή, που σύμφωνα με τις ισχύουσες παραδοχές της αρχαιολογικής επιστήμης, δεν υπήρχε τέτοια τεχνολογία.

Το 1991, στις όχθες των ρωσικών ποταμών, Kozhim, Narada, και Balbanyu, ανακαλύφθηκαν μια σειρά από παράξενα μικροσκοπικά μεταλλικά αντικείμενα, που μοιάζουν με βίδες ή ηλεκτρικά πηνία, που παραπέμπουν στην ύπαρξη ενός πολιτισμού με εξελιγμένη τεχνολογία σε μια εποχή πριν από 300,000 χρόνια.

Αυτά τα μυστηριώδη τεχνουργήματα, ανακαλύφθηκαν κατά την διάρκεια μιας γεωλογικής έρευνας, σχετιζόμενης με την εύρεση χρυσού στην περιοχή της οροσειράς των Ουραλίων.

Τα ευρήματα περιλάμβαναν, μεταλλικά πηνία, σπείρες και άλλα μια αναγνωρίσιμα εξαρτήματα.

Σύμφωνα με την ανάλυση των ευρημάτων, που διεξήγαγε η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών του Syktyvkar, τα μεγαλύτερα εξαρτήματα ήταν κατασκευασμένα από χαλκό ενώ τα μικρότερα από άλλα μέταλλα όπως ο μόλυβδος.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι οι διαστάσεις πολλών ευρημάτων υποδηλώνουν ότι οι κατασκευαστές τους γνώριζαν τον «χρυσό κανόνα»

που χρησιμοποιούταν από πολλούς ζωγράφους και αρχιτέκτονες της αναγέννησης, σαν ένας τρόπος να προσεγγίσουν την απόλυτη αρμονία των διαστάσεων.

Επιπλέον το σχήμα τους συνηγορεί προς την άποψη, ότι πρόκειται για ανθρώπινα τεχνουργήματα και όχι αποτέλεσμα φυσικών διεργασιών.

Μάλιστα δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι μοιάζουν πολύ με τα λιλιπούτια εξαρτήματα της σύγχρονης νανοτεχνολογίας.

Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι ισχυρίζονται ότι τα ευρήματα αυτά είναι υπολείμματα που άφησαν πίσω τους οι δοκιμές πυραύλων που πραγματοποιούνται στον κοντινό διαστημικό σταθμό του Plesetsk, μια αναφορά από το Ινστιτούτο της Μόσχας καθόρισε ότι η ηλικία τους είναι πάρα πολύ παλιά για να αντιστοιχεί στην σύγχρονη τεχνολογία.

Το αναπάντητο ερώτημα είναι πως οι άνθρωποι μιας τόσο αρχαίας εποχής, ήταν σε θέση να κατασκευάσουν τόσο εξελιγμένα εξαρτήματα;

Διαβάστε περισσότερα »

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Νορβηγίας ψηφιοποιείται και μπαίνει on-line σε κάθε σπίτι, δωρεάν.

Οι Νορβηγοί περνούν έτη φωτός μπροστά δίνοντας δωρεάν όλα τα βιβλία της Εθνικής Βιβλιοθήκης σε ψηφιακή μορφή σε κάθε ενδιαφερόμενο. Περισσότερα από 135.000 βιβλία περνάνε στηνψηφιοποιημένη τους μορφή σε on-line σύστημα, με το κράτος να αποδίδει όλα τα πνευματικά δικαιώματα στους συγγραφείς.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη έχει υπογράψει μια συμφωνία με την Kopinor, η οποία εκπροσωπεί συγγραφείς και εκδότες, και θα πληρώνει σε αυτήν ένα προκαθορισμένο ποσό για τη διανομή των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης.

Σύμφωνα με το νομικό σύστημα της Νορβηγίας, το δημοσιευμένο περιεχόμενο όλων των ειδών, πρέπει να βρίσκεται αποθηκευμένο στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Όλη η πολιτισμική συλλογή γλώσσας και λογοτεχνίας της χώρας, δηλαδή εκατοντάδες χιλιάδες βιβλία και συγγράμματα, ακόμα και κείμενα – ιστορικά ντοκουμέντα που χρονολογούνται από την εποχή του Μεσαίωνα, θα ψηφιοποιηθούν.

Οι νόμιμοι κάτοικοι της χώρας θα έχουν πρόσβαση ακόμα και στα βιβλία εκείνα, τα οποία υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα. Όσα δεν υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα, θα παρέχονται για ελεύθερο «κατέβασμα», ενώ τα υπόλοιπα για online πρόσβαση διαδικτυακά. Τι ακριβώς προσφέρει αυτή η καινοτομία εκτός από πρόσβαση στα βιβλία από όλους; Την ευκαιρία να μη μείνουν τα εξαντλημένα βιβλία μόνο στις βιβλιοθήκες όσων «πρόλαβαν» και να μην ξεχαστούν.

Αλλά και ίσες ευκαιρίες, ανάμεσα σε ένα άγνωστο βιβλίο και σε ένα μπεστ σέλλερ. Η ψηφιοποίηση βοηθά επίσης ώστε να επιτευχθεί η διάσωση σπάνιων βιβλίων και εγγράφων καθώς και στην εξοικονόμηση χώρου σε χώρους όπως οι βιβλιοθήκες. Μέχρι στιγμής οι πωλήσεις στα βιβλιοπωλεία δεν φαίνεται να έχουν επηρεαστεί από τη διαδικασία αυτή ενώ περισσότερα από 115.000 βιβλία έχουν ήδη διαβαστεί on-line.

Προσπάθειες για αντίστοιχες ψηφιακές βιβλιοθήκες σε άλλες χώρες, όπως η Φινλανδία και η Βρετανία, έχουν μέχρι στιγμής παγώσει διότι οι κυβερνήσεις δεν έχουν εξασφαλίσει την συναίνεση όλων των εκδοτικών οίκων. Στη Νορβηγία φαίνεται πως η παιδεία και ο πολιτισμός είναι αρκετά σημαντικά ώστε να βρεθεί τρόπος να λυθούν τέτοια προβλήματα.

Διαβάστε περισσότερα »

Σε ενδείξεις που καθιστούν αρκετά βάσιμο το σενάριο η επιφάνεια της Αφροδίτης να καλυπτόταν στο παρελθόν από ωκεανούς διοξειδίου του άνθρακα, κατέληξαν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο Cornell. Οι ενδείξεις προήλθαν από την υπολογιστική προσομοίωση των συνθηκών που επικρατούσαν κάποτε στον πλανήτη, αφήνοντας έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο η σημερινή μορφή του ανάγλυφου της Αφροδίτης να διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη διάβρωση που προκάλεσαν οι τεράστιες ποσότητες του υγροποιημένου αερίου.

Η Αφροδίτη περιγράφεται συχνά ως «δίδυμη αδερφή» της Γης, επειδή οι δύο πλανήτες έχουν παρόμοιο σχήμα, μάζα και απόσταση από τον ήλιο. Ωστόσο, τη στιγμή που στη Γη επικρατούν ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη ζωής, το περιβάλλον στη «δίδυμο αδερφή» της θυμίζει περισσότερο κόλαση, λόγω των πολύ μεγάλων ατμοσφαιρικών πιέσεων και της υψηλής θερμοκρασίας στην επιφάνειά του, η οποία ξεπερνά το σημείο τήξης του μολύβδου.

Εντούτοις, το σημερινό άνυδρο και υπέρθερμο περιβάλλον είναι πιθανόν να έχει πάρει τη θέση από ένα προγενέστερο εντελώς διαφορετικό τοπίο, με εκτεταμένους ωκεανούς να καλύπτουν μέρος της ξηράς. Παλιότερες έρευνες έχουν δείξει πως κάποτε η Αφροδίτη διέθετε τόσο νερό στην ατμόσφαιρά της, που ήταν αρκετό για να σκεπάσει όλο τον πλανήτη με ένα στρώμα νερού βάθους 25 μέτρων – αν βέβαια όλοι αυτοί οι υδρατμοί είχαν καταλήξει στην επιφάνεια μέσω βροχοπτώσεων.

Το σενάριο αυτό πάντως είναι αρκετά απίθανο, καθώς η υψηλή θερμοκρασία μάλλον δεν θα πρέπει να επέτρεψε την υγροποίηση των υδρατμών. Έτσι, οι επιστήμονες από το Cornell υποστηρίζουν τώρα πως, αν και οι συνθήκες ήταν όντως απαγορευτικές για την υγροποίηση του νερού, δεν συνέβη το ίδιο με το διοξείδιο του άνθρακα. Επομένως, οι «βροχές» από το υγροποιημένο αέριο σκέπασαν μέρος του ανάγλυφου με ωκεανούς.

Ακόμη και σήμερα, το διοξείδιο του άνθρακα είναι μία από τις πιο άφθονες χημικές ενώσεις στην Αφροδίτη. «Αποτελεί το βασικό συστατικό της ατμόσφαιράς της, σε ποσοστό που αγγίζει το 95,5%», σημειώνει στο σάιτ Space.com ο Ντίμα Μπολμάτοφ, θεωρητικός φυσικός στο Cornell και επικεφαλής της έρευνας.

Γνωστό και σαν «αέριο του θερμοκηπίου», αφού εγκλωβίζει και ανακυκλώνει μέρος της θερμότητας που εκπέμπει η επιφάνεια της Γης, το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να υπάρξει σε στερεή, υγρή και αέρια κατάσταση. Ωστόσο, όταν η πίεση και η θερμοκρασία ξεπεράσουν συγκεκριμένες τιμές, τότε αποκτά ιδιότητες υπερκρίσιμου ρευστού, συνδυάζοντας τη συμπεριφορά υγρού και αερίου. Για παράδειγμα μπορεί να διαβρώνει υλικά σαν υγρό, έχοντας παράλληλα ρευστότητα που αντιστοιχεί στην αέρια φάση.

Για να μελετήσουν τη δράση του υπερκρίσιμου διοξειδίου του άνθρακα στην Αφροδίτη, ο Μπολμάτοφ μελέτησαν σε προσομοίωση σε υπολογιστή τις μεταβολές των φυσικών του ιδιοτήτων με τη βαθμιαία αλλαγή της θερμοκρασίας και της πίεσης. Έτσι, διαπίστωσαν πως σε αυτή την κατάσταση το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να εναλλάσσει απότομα τη συμπεριφορά του από αέριο σε υγρό.

Αν και σήμερα η ατμοσφαιρική πίεση στην Αφροδίτη είναι 90 φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι στη Γη, στο παρελθόν φαίνεται πως είχε ακόμη μεγαλύτερη τιμή, δεκάδες φορές υψηλότερη, και μάλιστα για μια χρονική περίοδο 100-200 εκατομμυρίων ετών. Σύμφωνα με τον Μπολμάτοφ, σε αυτό το χρονικό διάστημα, είναι πιθανόν να σχηματίσθηκε υπερκρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα με συμπεριφορά υγρού.

«Το γεγονός αυτό, με τη σειρά του, καθιστά εύλογο το σενάριο η επιφάνεια της Αφροδίτης να κατακλυζόταν από αυτό το υπερκρίσιμο ρευστό, το οποίο διαμόρφωσε αρκετά από τα χαρακτηριστικά της, όπως τις κοιλάδες και τις περιοχές που μοιάζουν με κοίτες ποταμών», πρόσθεσε ο Μπολμάτοφ.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το υπερκρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα έμοιαζε με «σαπουνόφουσκες», δηλαδή φυσαλίδες που περιείχαν αέριο και καλύπτονταν από ένα παχύ στρώμα ρευστού διοξείδιο του άνθρακα. Κάτι που σκοπεύουν να επιβεβαιώσουν με πειράματα στο εργαστήριο, αναπαράγοντας τις συγκεκριμένες τιμές θερμοκρασίας και πίεσης.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα χρόνια ήταν για τον επιστημονικό κόσμο το 2014, με σπουδαίες ανακαλύψεις, ερευνητικές αποστολές και επιτεύγματα της μηχανικής.

Επιστημονικά περιοδικά όλο το Δεκέμβριο προχώρησαν στη δημοσίευση λιστών με τα σημαντικότερα επιστημονικά επιτεύγματα του 2014.

Συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε τα πιο ενδιαφέροντα εξ αυτών...

Η γέννηση των πουλιών

Το 2014 συγκροτήθηκαν αρκετές ομάδες βιολόγων προκειμένου να ρίξουν φως στην εξελικτική μετάβαση δεινοσαύρων σε πουλιά. Οι ομάδες μελέτησαν και ανέλυσαν δεδομένα από πολλούς δεινοσαύρους και απολιθώματα πουλιών. Όπως προέκυψε, τα φτερά δεν χρησιμοποιούνταν μόνο για πτήση, αλλά για μόνωση και ίσως για ισορροπία. Όταν το σχήμα του σώματος πήρε την κατάλληλη μορφή, νέα είδη γρήγορα εμφανίστηκαν, πιθανότατα επειδή το μικρό σώμα που είχαν τους επέτρεπε να βρίσουν τροφή και καταφύγιο ευκολότερα από τους συγγενείς τους που εξαφανίστηκαν.

Το ελιξίριο της νεότητας

Τη φετινή χρόνια, φαίνεται να ανοίγει ο δρόμος για το ελιξίριο της νεότητας, καθώς ερευνητές έδειξαν ότι το αίμα ή συστατικά του αίματος από ένα νεαρό ποντίκι καθώς και μια πρωτεΐνη μπορούν να αναγεννήσουν τους μύες και τον εγκέφαλο γηραιότερων τρωκτικών. Σε μια από τις έρευνες, μάλιστα, υπήρχε και ελληνική παρουσία, καθώς η Λήδα Κατσιμπάρδη ήταν η κύρια συγγραφέας.

Δύο μελέτες εστίασαν στην πρωτεΐνη GDF11 που είχε φανεί ότι «ξανανιώνει» τις καρδιές γέρικων ποντικιών. Ανάλογη επίδραση έχει στον εγκέφαλο και στους σκελετικούς μύες των πειραματόζωων. Η μία μελέτη, έδειξε ότι η έγχυση της πρωτεΐνης GDF11 βελτίωσε αισθητά τις σωματικές ικανότητες των πειραματόζωων με ηλικία αντίστοιχη ενός 70χρονου ανθρώπου. Η δεύτερη μελέτη (με την οποία ασχολήθηκε η Κατσιμπάρδη) έδειξε ότι χάρη στην GDF11, υπήρξε αύξηση κατά 29% στα νευρωνικά βλαστικά κύτταρα, όσο και αύξηση 50% των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και καλύτερη κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο των πειραματόζωων. Σε μια τρίτη έρευνα χορήγησαν σε γέρικα ποντίκια ενέσιμες δόσεις πλάσματος αίματος, που είχαν πάρει από πολύ νεαρά ποντίκια, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη του εγκεφάλους τους, παρουσιάζοντας καλύτερες επιδόσεις σε δύο δοκιμασίες μάθησης και μνήμης.

Ήδη, βρίσκεται σε εξέλιξη κλινική δοκιμή όπου ασθενείς με Αλτσχάιμερ λαμβάνουν πλάσμα αίματος από νεαρούς δωρητές.

Τσιπ που μιμούνται τον εγκέφαλο

Τη χρονιά που πέρασε, μηχανικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών, η IBM καθώς και άλλες εταιρείες σχεδίασαν τα πρώτα μεγάλης κλίμακας «νευρομορφικά» τσιπ, σχεδιασμένα με τρόπο που μιμείται την αρχιτεκτονική και τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Το δίκτυο του ανθρώπινου εγκεφάλου βέβαια αποτελείται από 100 δισ. κύτταρα που συνδέονται με 100 τρισ. συνάψεις, κάτι που τα τσιπ δεν μπορούν να καταφέρουν. Ωστόσο, το νέο τσιπ TrueNorth της IBM περιλαμβάνει 5,4 δισ. τρανζίστορ και 256 εκατ. «συνάψεις» και τώρα η εταιρεία εργάζεται στη σύνδεση πολλών τσιπ TrueNorth, προκειμένου να δημιουργήσει περίπλοκα δίκτυα.

Η εξάπλωση των μικρών δορυφόρων CubeSat

Οι φτηνοί μίνι-δορυφόροι CubeSat, διαμέτρου μόλις 10 εκατοστών, βγήκαν από τα εργαστήρια στο διάστημα, καθώς μέσα στο 2014 εκτοξεύτηκαν περισσότεροι από 75 προκειμένου να αρχίσουν να συμβάλουν στην επιστημονική έρευνα. Αυτό συνέβη χάρη στην αύξηση των φτηνών μεθόδων πρόσβασης στο διάστημα. Οι CubeSat μπορούν να μεταφερθούν με τη βοήθεια ιδιωτικών ή μη πυραύλων που μεταφέρουν μεγαλύτερα σκάφη. Επιπλέον, το χαμηλό κόστος επιτρέπει τη λήψη ρίσκου, καθώς οι σχεδιαστές μπορούν να ανεχτούν την αποτυχία ενός ή δύο δορυφόρων και να συνεχίσουν την αποστολή.

Χειραγώγηση της μνήμης

Ο τρόπος με τον οποίο οι μνήμες εγγράφονται στον εγκέφαλο παραμένει μυστήριο για τους επιστήμονες. Πρόσφατα, ωστόσο, ερευνητές άρχισαν να κατανοούν και να πειραματίζονται με τη φυσική βάση της μνήμης. Τον προηγούμενο χρόνο, κατάφεραν να χειραγωγήσουν τη μνήμη ποντικιών μέσω οπτογενετικών μεθόδων, δηλαδή τον έλεγχο της νευρωνικής δραστηριότητας με ακτίνες φωτός. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να σβηστούν πραγματικές αναμνήσεις και να «φυτέψουν» άλλες πλασματικές. Για την ακρίβεια, οι επιστήμονες, πειραματίστηκαν με την αλλαγή του συναισθηματικού περιεχόμενου της μνήμης ποντικιών από καλή σε κακή και αντιστρόφως.

Άγνωστο παραμένει το αν τα ποντίκια στα πειράματα αυτά, βίωσαν μια πραγματικά ζωντανή, ψεύτικη ανάμνηση ή απλά μια ασαφή αίσθηση ευχαρίστησης ή φόβου. Ούτε ξεκάθαρο είναι εάν τα ευρήματα θα είναι αντίστοιχα και στην περίπτωση των ανθρώπων. Ωστόσο ένα πράγμα έγινε ξεκάθαρο: αυτό που κάποτε θεωρούνταν αδύνατο για την επιστημονική κοινότητα, η γνώση του τρόπου λειτουργίας της μνήμης, άρχισε να αποκαλύπτει τα μυστικά της.

Το ραντεβού της «Ροζέτα» με έναν κομήτη

Η αποστολή «Ροζέτα» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) μαγνήτισε το κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο, περιμένοντας να μάθει εάν τελικά η ρομποτική συσκευή «Φίλαι» θα κατόρθωσε να προσεδαφιστεί στον κομήτη «Τσουριούμοφ Γκερασιμένκο».

Τελικά, ο «Φίλαι» κατάφερε να κατέβει στο μαύρο κομήτη και μάλιστα υπό τους ήχους Βαγγέλη Παπαθανασίου, και να πιάσει δουλειά. Έτσι, πριν πέσει σε «νάρκη» λόγω έλλειψης ηλεκτρικής ενέργειας, έστειλε στη Γη σημαντικά επιστημονικά ευρήματα. Παράλληλα, τα όργανα της «Ροζέτα» κατάφεραν να εντοπίσουν νερό, μεθάνιο, υδρογόνο και άλλα πιο σπάνια οργανικά στοιχεία στον κομήτη. Αυτά τα ευρήματα μπορεί να βοηθήσουν τους επιστήμονες να ξεκαθαρίσουν κατά πόσο μερικοί κομήτες που μετέφεραν νερό και οργανικά μόρια πέφτοντας κάποτε στη Γη, συνέβαλαν καθοριστικά, ώστε να θέσουν σε κίνηση την αλυσίδα της ζωής στον πλανήτη.

Η ανακάλυψη της Αμφίπολης

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε το 2014 στο φως ένα ξεχωριστό ταφικό μνημείο, στην Αμφίπολη, προκαλώντας το ενδιαφέρον τόσο του ελληνικού κοινού όσο και της διεθνούς κοινότητας. Η ανακάλυψη προχωρούσε με τα ΜΜΕ να παρακολουθούν κατά πόδας καθώς τα διάφορα τμήματα του μνημείου αποκαλύπτονταν: Από τις Καρυάτιδες στα ψηφιδωτά και στο τέλος ο σκελετός που ακόμη δεν έχει αποκαλύψει την ταυτότητα του ενοίκου του ταφικού αυτού μνημείου. Η Αμφίπολη έχει χαρακτηριστεί από διάφορα ξένα Μέσα ως η αρχαιολογική ανακάλυψη της χρονιάς.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Ο κόσμος βιώνει μια τεράστια διατροφική κρίση. Κάποιοι ερευνητές, μάλιστα, λένε ότι η έλλειψη τροφίμων θα παρουσιαστεί ακόμα νωρίτερα, μέχρι το 2030.

Οι αιτίες; Ακραία καιρικά φαινόμενα όπως οι πλημμύρες και οι ξηρασίες, οι οικονομικές δυσκολίες και οι πολιτικές αναταραχές στις αναπτυσσόμενες, όπως και η επέκταση των αγροτικών βιομηχανιών.

Ενώ πολλοί ειδικοί λένε ότι η παραγωγή περισσότερου φαγητού θα απομακρύνει τη διατροφική κρίση, άλλοι επισημαίνουν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

«Για να λύσουμε το πρόβλημα της διατροφικής ασφάλειας, χρειαζόμαστε μια αλλαγή στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη φτώχεια και την ανισότητα στον κόσμο» λέει ο Στίβεν Σκάνλαν, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.

«Η διατροφή πρέπει να αναδειχθεί σε θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, έτσι ώστε να το υποστηρίξουν οι κυβερνήσεις».

Η διατροφή του πλανήτη, όμως, είναι μια τεράστια επιχειρηματική δραστηριότητα. Πολυεθνικές όπως η Kraft, η Cargill και η PepsiCo κυριαρχούν στην παγκόσμια διανομή φαγητού. Παράλληλα, εταιρείες όπως η Monsanto, ο μεγαλύτερος παραγωγός σπόρων γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, προωθούν τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας τους σαν έναν τρόπο αύξησης της παραγωγής τροφίμων.

Και είναι αυτές οι εταιρείες που πλέον βλέπουν τεράστια οφέλη να ανοίγονται μπροστά τους. Οι παγκόσμιες τιμές τροφίμων αυξήθηκαν κατά 4% από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο φέτος, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, βάζοντας έτσι τέλος στην πτώση των τιμών των τροφίμων που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2012.

Μπορεί αυτά τα νούμερα να χαροποιήσουν τους μετόχους των εταιρειών, αλλά όλη αυτή η συγκεντροποίηση και το κυνήγι του κέρδους καταλήγουν να χαρίζουν σε μερικές μόνο εταιρείες τον έλεγχο όλης της παγκόσμιας προμήθειας με τρόφιμα.

Η έλλειψη τροφίμων δεν ανήκει στο μακρινό μέλλον• είναι κομμάτι του παρόντος μας. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, 842 εκατομμύρια άτομα υποσιτίζονται. Ένα στα τέσσερα παιδιά κάτω από την ηλικία των πέντε ετών δεν αναπτύσσεται επαρκώς εξαιτίας του υποσιτισμού.

Ένα μεγάλο πρόβλημα παραμένει η παραγωγή μη βρώσιμων προϊόντων από σπόρους που συνήθως καταλήγουν στο τραπέζι μας. Αναφερόμαστε φυσικά στα βιοκαύσιμα, και ειδικά σ’ αυτά που προέρχονται όχι από απόβλητα, αλλά από καρπούς που έχουν καλλιεργηθεί για το σκοπό αυτό.

«Αυτό που μας ανησυχεί είναι η επέκταση των βιοκαυσίμων», λέει η Κρίστιν Σάντελ, διευθύντρια πολιτικής και εκστρατειών της ActionAid.

«Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει αύξηση 50% της χρήσης καρπών όπως η ζάχαρη, το καλαμπόκι και η σόγια για την παραγωγή καυσίμων. Αυτό ουσιαστικά στερεί πολύτιμους καρπούς από τους ανθρώπους, ενώ κάνει ακριβότερους τους ήδη υπάρχοντες».

Η Σάντελ προσθέτει ότι οι μεγάλης κλίμακας επενδύσεις των ιδιωτικών εταιρειών αγροτικής παραγωγής για την αγορά περαιτέρω καλλιεργήσιμης γης σε φτωχές χώρες βγάζουν εκτός αγοράς τους τοπικούς παραγωγούς.

Μπορεί καινοτομίες όπως οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί να πλασάρονται ως λύσεις, όμως αυτό που λείπει σήμερα ίσως τελικά να είναι οι απλούστεροι τρόποι διανομής και αποθήκευσης τροφίμων. Μεγάλες ποσότητες τροφίμων σαπίζουν επειδή οι φτωχές χώρες δεν διαθέτουν κατάλληλους χώρους αποθήκευσης. Η ανυπαρξία εγκαταστάσεων εμποδίζει τη διανομή φαγητού στους φτωχούς.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να παράγει 50% περισσότερα τρόφιμα σε σχέση με σήμερα για να αποφύγει την εμφάνιση σοβαρών ελλείψεων τροφίμων μέχρι το 2050. Κάποιοι αναλυτές επισημαίνουν ότι κυβερνήσεις όπως αυτές των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών εντείνουν τις προσπάθειες αποστολής βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Όμως, το παγκόσμιο διατροφικό πρόβλημα παραμένει, κι αν δεν αντιμετωπιστεί, οι επόμενοι παγκόσμιοι πόλεμοι κάλλιστα θα μπορούσαν να κηρυχθούν για τη διεκδίκηση πόρων όπως το φαΐ και το νερό.

Διαβάστε περισσότερα »

Σχεδόν 400 άτομα νοσηλεύονται με καρδιακά και αναπνευστικά προβλήματα λόγω της έντονης ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Τεχεράνη, με σχεδόν άλλα 1.500 άτομα να χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα σε εξωτερικά ιατρεία, σύμφωνα με ανακοίνωση των τοπικών αρχών.

Καθημερινά, πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αυτοκίνητα απελευθερώνουν καυσαέρια στην ατμόσφαιρα της ιρανικής πρωτεύουσας. Η κατάσταση επιδεινώνεται το χειμώνα, όταν ο κρύος αέρας οδηγεί στο σχηματισμό μίας καρκινογενούς ομίχλης πάνω από την πόλη.

«Από τη Δευτέρα 392 άνθρωποι εισήχθησαν στο νοσοκομείο λόγω αναπνευστικών και καρδιακών προβλημάτων, ενώ άλλα 1.434 άτομα δέχθηκαν εξωτερική περίθαλψη», δήλωσε ο Χασάν Αμπάς, διευθυντής επειγόντων περιστατικών, στα κρατικά μέσα του Ιράν.

Οι αρχές αναφέρουν ότι εξετάζουν το ενδεχόμενο κλείσιμο των σχολείων και τη θέσπιση περιορισμών κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα για τις επόμενες ημέρες, αν και ακόμα δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση.

Ωστόσο, οι άρρωστοι και ηλικιωμένοι έχουν κληθεί να αποφεύγουν την κίνηση της πόλης λόγω των επιπτώσεων της αναπνοής του επιβλαβούς μείγματος μονοξειδίου του άνθρακα, διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και ακάθαρτων σωματιδίων καουτσούκ που επικρατεί στον αέρα της πρωτεύουσας.

Η Τεχεράνη, με πληθυσμό 12 εκατομμυρίων ανθρώπων, αποτελεί μία από τις πιο μολυσμένες πόλεις στον κόσμο, εν μέρει λόγω της τοποθεσίας της σε ένα λεκανοπέδιο που βρίσκεται σε υψόμετρο μεταξύ 1.100 και 1.700 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Επιπλέον, τα αυτοκίνητα της ασιατικής χώρας σημειώνουν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη κατανάλωση σε σχέση με άλλες χώρες, μία κατάσταση που επιδεινώνεται από την ύπαρξη ορισμένων καυσίμων χαμηλής ποιότητας.

Η κορύφωση της ρύπανσης το χειμώνα προκαλείται από ένα φαινόμενο αναστροφής, κατά το οποίο ο κρύος αέρας κοντά στο έδαφος παγιδεύεται από θερμότερες μάζες αέρα, αποτρέποντας την ρύπανση της ατμόσφαιρας να διασκορπίζεται σε μια μεγαλύτερη περιοχή.

Εξάλλου το 2012, η ρύπανση συνεισέφερε στον πρόωρο θάνατο περίπου 4.500 ανθρώπων στην Τεχεράνη και 80.000 σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Ιράν.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Μια πλευρά της γνωσιακής μας δεξιότητας δεν παίρνει ποτέ τα εύσημα που της αξίζουν. Θαυμάστε τη δύναμη του ασυνειδήτου!

Οι άνθρωποι είναι μάλλον υπερήφανοι για τις ικανότητες της συνειδητής σκέψης τους – και δικαίως. Υπάρχει όμως μια πλευρά της γνωσιακής μας δεξιότητας η οποία σπανίως παίρνει τα εύσημα που της αξίζουν, ένας σιωπηλός συνεργάτης που εργάζεται διακριτικά στο παρασκήνιο. Θαυμάστε τη δύναμη του ασυνειδήτου! Αυτό ίσως αποδείχθηκε με τον πιο εκπληκτικό τρόπο με ένα πείραμα στη δεκαετία του 1980 από τον Μπέντζαμιν Λίμπετ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο.

Ο ερευνητής ζήτησε από τους συμμετέχοντες να περιμένουν λίγο και στη συνέχεια να πατήσουν ένα κουμπί και να σημειώσουν την ακριβή στιγμή που αποφάσισαν να ενεργήσουν σε ένα ρολόι υψηλής ακριβείας. Παράλληλα στο κρανίο των εθελοντών είχαν τοποθετηθεί ηλεκτρόδια που κατέγραφαν την ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλό τους.

Το πείραμα αποκάλυψε ότι η νευρωνική δραστηριότητα προηγείτο της συνειδητής απόφασης των εθελοντών να πατήσουν το κουμπί κατά σχεδόν μισό δευτερόλεπτο. Πιο πρόσφατα ένα παρόμοιο πείραμα έβαλε εθελοντές σε έναν λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο αντί να «κοιτάζει» τον εγκέφαλό τους με ηλεκτρόδια. Έτσι εντοπίστηκε δραστηριότητα στον προμετωπιαίο φλοιό ως και 10 δευτερόλεπτα προτού ο εθελοντής συνειδητοποιήσει ότι έλαβε μια απόφαση.

Τα αποτελέσματα αυτά ερμηνεύονται μερικές φορές ως μια απόδειξη που καταρρίπτει την ύπαρξη της ελεύθερης βούλησης. Θα μπορούσαν όμως εξίσου καλά να σημαίνουν ότι έχουμε ελεύθερη βούληση αλλά το ασυνείδητό μας είναι αυτό που στην πραγματικότητα έχει τον έλεγχο και όχι το συνειδητό.

Ο νευροεπιστήμονας Τζον-Ντίλαν Χέινς του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στη Λειψία της Γερμανίας, επικεφαλής της μελέτης που έγινε στον λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο, προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να βιαστούμε να καταλήξουμε σε αυτό το συμπέρασμα. «Εγώ δεν θα ερμήνευα αυτά τα πρώιμα εγκεφαλικά σήματα ως μια ασυνείδητη απόφαση» λέει. «Θα τα έβλεπα μάλλον ως έναν ασυνείδητο προϊδεασμό μιας μεταγενέστερης απόφασης».

Δυστυχώς οι διαδικασίες που διενεργούνται εκτός της συνειδητής μας αντίληψης είναι δύσκολο να αναλυθούν. Ορισμένοι ερευνητές έχουν μάλιστα καταφύγει ακόμη και στο να χρησιμοποιήσουν τον πίνακα Ουίτζα (σ.μ.: πίνακας με γράμματα της αλφαβήτου, αριθμούς και σύμβολα που χρησιμοποιείται στις πνευματιστικές συγκεντρώσεις) στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν με το ασυνείδητο των ανθρώπων.

Μια πιο ορθόδοξη τεχνολογία είναι η χρήση μιας μεθόδου που λέγεται «μασκάρισμα» και στην οποία μια εικόνα προβάλλεται πρόσκαιρα μπροστά στα μάτια του εθελοντή και γρήγορα ακολουθείται από μια άλλη προτού η πρώτη εικόνα προλάβει να καταγραφεί συνειδητά.

Με τον τρόπο αυτόν έχει αποδειχθεί ότι οι πληροφορίες που προβάλλονται στο ασυνείδητο μπορούν να διαχυθούν στις συνειδητές σκέψεις και αποφάσεις. Για παράδειγμα, τα άτομα στα οποία προβάλλεται η «μαρκαρισμένη» λέξη «αλάτι» είναι στη συνέχεια πιο πιθανόν να επιλέξουν μια σχετική λέξη από έναν κατάλογο – όπως π.χ. «πιπέρι».

Το να ζητάει κάποιος από τους εθελοντές σε ένα τεστ να επιλέξουν λέξεις από καταλόγους μπορεί να φαίνεται επιφανειακό, τέτοιου είδους ασυνείδητοι συνειρμοί όμως μπορούν να περάσουν και στην πραγματική ζωή έξω από το εργαστήριο.

Μια μελέτη έδειξε για παράδειγμα ότι οι άνθρωποι ενεργούσαν πιο ανταγωνιστικά σε ένα παιχνίδι αν το χαρτί και το στυλό που τους δίνονταν έβγαιναν μέσα από έναν χαρτοφύλακα σε σχέση με ένα σακίδιο. Εκ των υστέρων κανείς δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι αυτό είχε επηρεάσει τη συμπεριφορά τους.

Αποφασίστε εγκαίρως

Αν αυτές οι ιδέες σάς φαίνονται ανησυχητικές, ίσως εμπεριέχουν και μια καλή πλευρά, επισημαίνει ο Απ Νταϊκστερχόις του Πανεπιστημίου Radboud στο Ναϊμέγκεν της Ολλανδίας. Η ικανότητά μας να επεξεργαζόμαστε ασυνείδητα πληροφορίες μπορεί να μας βοηθάει στο να λαμβάνουμε αποφάσεις.

Σε μια μελέτη του κ. Νταϊκστερχόις, για παράδειγμα, ζητήθηκε από τους εθελοντές να διαλέξουν ένα διαμέρισμα με βάση μία από τις εξής τρεις μεθόδους: να λάβουν μια απόφαση αμέσως, να εξετάσουν τα υπέρ και τα κατά για λίγα λεπτά ή να σκεφθούν ένα άσχετο πρόβλημα ώστε να αποσπαστούν και να μη σκέπτονται συνειδητά τα διαμερίσματα.

Οι εθελοντές διάλεξαν το αντικειμενικά καλύτερο διαμέρισμα όταν η επιλογή τους έγινε με τη μέθοδο της απόσπασης. Ο κ. Νταϊκστερχόις πιστεύει ότι αυτό συνέβη επειδή ασυνείδητα εξέταζαν την απόφαση ενώ η συνειδητή σκέψη τους βρισκόταν αλλού.

Ορισμένα από αυτά τα ευρήματα πρόσφατα αμφισβητήθηκαν καθώς άλλοι επιστήμονες δεν κατόρθωσαν να τα επαναλάβουν. Παρ” όλα αυτά, η δύναμη του ασυνειδήτου συγκεντρώνει όλο και περισσότερο την προσοχή.

Ο κ. Νταϊκστερχόις θεωρεί ότι η ασυνείδητη σκέψη μπορεί επίσης να εξηγήσει αυτές τις στιγμές του «εύρηκα!» όταν η απάντηση σε ένα πρόβλημα μοιάζει να έρχεται από το πουθενά, όπως και εκείνες στις οποίες ενώ ψάχνουμε μια λέξη τελικά αυτή έρχεται στο μυαλό μας μόνο αφού σταματήσουμε να προσπαθούμε. «Σε κάθε είδους αποφάσεις δεν έχουμε ποτέ αντίληψη όλων των παραγόντων που μπορούν να τις επηρεάσουν» λέει ο κ. Χέινς.
Caroline Williams
***
«Άλλες» καταστάσεις Εκτός ελέγχου

Στην ταινία της δεκαετίας του 1960 «S.O.S. Πεντάγωνο καλεί Μόσχα» («Dr Strangelove») ο πρωταγωνιστής είχε μια παράξενη πάθηση. Το δεξί χέρι του φαινόταν να επιμένει να κάνει το δικό του. Η πάθηση αυτή υπάρχει στ” αλήθεια, αν και είναι υπερβολικά σπάνια.

Οι άνθρωποι με το σύνδρομο του άναρχου χεριού, όπως ονομάζεται, ανακαλύπτουν ότι το πάσχον μέλος ξαφνικά απλώνει και πιάνει πράγματα τα οποία οι ίδιοι δεν θέλουν να πιάσουν. Προσπαθούν να το περιορίσουν με το άλλο χέρι τους και, αν αυτό δεν έχει αποτέλεσμα, «μερικές φορές έρχονται στο χειρουργείο με το χέρι δεμένο» λέει ο Σέρτζιο ντέλα Σάλα, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στη Βρετανία, ο οποίος μελετά τη συγκεκριμένη πάθηση.

Η αιτία είναι ο τραυματισμός στον εγκέφαλο, συνήθως σε μια περιοχή η οποία είναι γνωστή ως συμπληρωματική κινητική περιοχή. Ερευνες σε πιθήκους έχουν δείξει ότι μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου, ο προκινητικός φλοιός, προκαλεί ορισμένες από τις ενέργειές μας ασυνείδητα, ως αντίδραση σε πράγματα που βλέπουμε γύρω μας. Η συμπληρωματική κινητική περιοχή στη συνέχεια παρεμβαίνει για να επιτρέψει την κίνηση ή να τη σταματήσει, η βλάβη στη συγκεκριμένη περιοχή όμως μπορεί να καταλύσει αυτόν τον έλεγχο – εξ ου το άναρχο χέρι που ενεργεί σε κάθε οπτικό ερέθισμα.

Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν την ατυχία να έχουν υποστεί βλάβη στη συμπληρωματική κινητική περιοχή και στα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα και τα δύο χέρια τους να ενεργούν εκτός ελέγχου. Αυτοί βρίσκονται στο έλεος των περιβαλλοντικών παραγόντων που πυροδοτούν την κίνησή τους, λέει ο κ. Ντέλα Σάλα.

Το σύστημα αυτό ακούγεται σαν το εντελώς αντίθετο της ελεύθερης βούλησης – ο κ. Ντέλα Σάλα το αποκαλεί «ελεύθερο «δεν θέλω»».

Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι, αν και αισθανόμαστε πως οι ενέργειές μας βρίσκονται πάντα υπό τον συνειδητό έλεγχό μας, στην πραγματικότητα υπάρχουν παράλληλα πολλές αποφάσεις που λαμβάνονται ασυνείδητα.

Αν αυτό σάς φαίνεται απίθανο, σας έχει τύχει ποτέ να πηγαίνετε κάπου με το αυτοκίνητο μια μέρα που έχετε άδεια και να ανακαλύψετε ότι πήρατε τον δρόμο για τη δουλειά σας τη στιγμή που φθάσατε σε ένα κοινό σημείο της διαδρομής; Αυτός είναι ο προκινητικός φλοιός σας που αντιδρά επί τόπου σε ένα ερέθισμα από το περιβάλλον.

Διαβάστε περισσότερα »

Μπορεί τη σημερινή εποχή να κυριαρχεί η γενική καχυποψία για τους πολιτικούς και πόσους από αυτούς βάζουν το... χέρι στο μέλι, αλλά υπήρξαν κάποιοι στο παρελθόν, ακόμη και πρωθυπουργοί, που πέθαναν πάμφτωχοι, είτε γιατί χάρισαν την περιουσία τους είτε γιατί επέλεξαν σε όλη τους τη ζωή ένα λιτό τρόπο διαβίωσης.
Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Ιωάννης Καποδίστριας, με τον πρώτο κυβερνήτη της χώρας να κάνει λιτή ζωή, παρότι ήταν εύπορος, όπως αναφέρει σε σχετικό αφιέρωμα η εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος». Μάλιστα, μοίρασε αρκετή από την περιουσία του στις ανάγκες του κράτους και των συμπολιτών του, ενώ αρνήθηκε να λαμβάνει το μισθό του κυβερνήτη, δηλώνοντας ότι τα ιδιαίτερα εισοδήματά του του αρκούν για να ζήσει.

Ο εκ των πρωταγωνιστών της επανάστασης του 1821 Ανδρέας Λόντος, πρώην μεγαλοκτηματίας έδωσε στον εθνικό αγώνα μεγάλο τμήμα της περιουσίας του. Εφτασε στη θέση του υπουργού Εσωτερικών και μοίρασε τα χρήματά του και τη σύνταξη που λάμβανε ως στρατηγός σε πρώην συναγωνιστές του. Τα τελευταία του χρόνια ζούσε πάμφτωχος, ξεπουλώντας τα τελευταία του υπάρχοντα, ενώ το 1846 αυτοκτόνησε.

Τα παραδείγματα από πρώην πρωθυπουργός που «έφυγαν» δίχως να έχουν περιουσία είναι πολλά από την ελληνική ιστορία. Ο Ζηνόβιος Βάλβης, που έκανε δύο θητείες ως πρωθυπουργός, ζούσε αρκετά λιτά και είχε τη συνήθεια να ντύνεται με κάπα τσοπάνου. Πέθανε πάμφτωχος το 1872 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.

Το ίδιο φτωχός έφυγε από τη ζωή το 1879 ο εξάκις πρωθυπουργός Επαμεινώντας Δεληγιώργης. Την επόμενη της κηδείας του η Πολιτεία χορήγησε στην οικογένειά του σύνταξη 500 δραχμών το μήνα, για να μην πεινάσουν τα παιδιά του.

Φτωχότερος από ότι μπήκε στην πολιτική έφυγε και ο επτάκις πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης. Είχε αναγκαστεί να πουλήσει σχεδόν ολόκληρη την πατρική του περιουσία, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του έμενε σε νοικιασμένο σπίτι.

Ανάλογη στάση κράτησε και ο Γεώργιος Καφαντάρης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός το 1924. Οταν μάλιστα πληροφορήθηκε ότι κάποιος πολιτικός μηχανικός θέλησε να του παραχωρήσει δωρεάν κάποιο σπίτι για να μείνει, καθώς γνώριζε τα οικονομικά και προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, αρνήθηκε κατηγορηματικά, δηλώνοντας «πού ξέρω τι αξιώσεις θα προβάλει και τι θέματα θα έχει να επιλύσει για να προτείνει τέτοιο πράγμα». Χρειάστηκε να κάνει συμβολαιογραφικό έγγραφο ο πολιτικός μηχανικός, στο οποίο δήλωνε ρητά ότι δεν θα προβάλει καμία αξίωση, για να γίνει τελικά δεκτή η δωρεά του.

Τέλος, ο Νικόλαος Πλαστήρας έμεινε στην ιστορία ως φτωχός πρωθυπουργός, για τον λιτό τρόπο ζωής του. Απαγόρευε στους συγγενείς του να χρησιμοποιούν το όνομά του για δικό τους όφελος έμενε στο νοίκι, ενώ αρνήθηκε να βάλει τηλέφωνο φωνάζοντας «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται και εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;».

Μάλιστα, είχε επιστρέψει ένα χρυσό στιλό που του είχε στείλει ο εκδότης Δημήτρης Λαμπράκης, ενώ στο σπίτι του κοιμόταν σε στρατιωτικό ράντσο. Οταν πέθανε το 1953, άφησε μόνο 216 δραχμές στην ψυχοκόρη του, δέκα δολάρια και μία προφορική διαθήκη «Ολα για την Ελλάδα».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Κατά τη διάρκεια ανασκαφής στην αρχαία πόλη της Πάφου στη νοτιοδυτική Κύπρο, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως ένα μάλλον ενδιαφέρον αντικείμενο. Πρόκειται για ένα φυλαχτό που φέρει παλινδρομική επιγραφή 59 γραμμάτων στα Ελληνικά.

Οι παλινδρομίες είναι ακολουθίες χαρακτήρων, όπως λέξεις ή αριθμοί, που διαβάζονται το ίδιο προς τα πίσω ή προς τα εμπρός.

Τα φυλαχτά είναι μικρά αντικείμενα που είτε φοριούνται είτε προσφέρονται σε μια θεότητα, επειδή ο ιδιοκτήτης πιστεύει ότι θα μεταδώσει μαγικά κάποια εξουσία ή κάποια μορφή προστασίας από το κακό.

Το συγκεκριμένο φυλαχτό, το οποίο πιστεύεται ότι είναι περίπου 1.500 ετών, είναι χαραγμένο και στις δύο πλευρές. Η μία πλευρά έχει πολλές εικόνες, όπως τον Αρποκράτη, θεό της σιωπής, ενώ η άλλη διαθέτει μια παλινδρομική επιγραφή γραμμένη στα Ελληνικά:

ΙΑΕW ΒΑΦΡΕΝΕΜ ΟΥΝΟΘΙΛΑΡΙ ΚΝΙΦΙΑΕΥΕ ΑΙΦΙΝΚΙΡΑΛ ΙΘΟΝΥΟΜΕ ΝΕΡΦΑΒW ΕΑΙ

Οπως αναφέρθηκε από το Live Science, αυτό μεταφράζεται σε «Iahweh (ένας Θεός) είναι ο φορέας του μυστικού ονόματος, το λιοντάρι του Re προστατεύει το ιερό του.» Η σειρά διαθέτει πραγματικά μια-δυο λάθη, με ένα «p», γραμμένο δύο φορές, ενώ θα έπρεπε να είναι «V».

Η χρήση των παλίνδρομων έγινε δημοφιλής κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και πιστεύεται ότι οι πρώτοι Χριστιανοί ανέπτυξαν αυτές τις αλληλουχίες ως ένα μυστικό τρόπο για να επισημάνουν την παρουσία τους ο ένας στον άλλο, χωρίς να διακινδυνεύουν να εκτεθούν σε διώξεις.

Όπως αναφέρθηκε, η άλλη πλευρά του φυλακτού διαθέτει πολλές διαφορετικές εικόνες, όπως μια μούμια που βρίσκεται σε ένα πλοίο, που θα μπορούσε να συμβολίζει τον αιγυπτιακό θεό Όσιρι. Μια εικόνα του Αρποκράτη, θεού της σιωπής, να κάθεται σε ένα σκαμνί κρατώντας το χέρι του στα χείλη του και ένας κυνοκέφαλος που μιμείται την πόζα του Αρποκράτη.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Πολλά χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας αποκαλύπτεται ένας σκοτεινός ενδιαφέρων κόσμος παράξενων πλασμάτων

Τον γύρο του κόσμου έκανε πριν από λίγες εβδομάδες η είδηση ότι διεθνής ερευνητική ομάδα έκανε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη στην τάφρο Μαριάνα που εκτείνεται σε βάθος 11 χιλιομέτρων στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Οι ερευνητές έριξαν δολώματα στην τάφρο και σε βάθος 8.145 μέτρων ένα ψάρι κινήθηκε προς αυτά. Πρόκειται για ένα άγνωστο είδος ψαριού και βέβαια το βάθος στο οποίο εντοπίστηκε είναι το μεγαλύτερο όπου έχει εντοπιστεί ως σήμερα κάποιο ψάρι.

Η ερευνητική ομάδα εντόπισε κατά την εξερεύνηση, η οποία διήρκεσε 30 ημέρες, διάφορα άγνωστα είδη ψαριών και οστρακοδέρμων. Τα είδη αυτά δεν είναι βέβαια τα μόνα που ζουν στην… άβυσσο.

Τα τελευταία χρόνια έχει εντοπιστεί πλήθος άγνωστων θαλάσσιων ειδών και διαφόρων μορφών ζωής που έχουν επιλέξει να ζουν στο κρύο και στο σκοτάδι, πολλά χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το ταξίδι του Κάμερον

Από τον Ιανουάριο ως τον Απρίλιο του 2012 η αποστολή Deepsea Challenger του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη Τζέιμς Κάμερον πραγματοποίησε μια σειρά επανδρωμένων και ρομποτικών καταδύσεων στα βαθύτερα σημεία της Γης: στην Τάφρο της Νέας Βρετανίας, έξω από τις ακτές της Παπούα Νέας Γουινέας στον Ειρηνικό, που φτάνει σε βάθος 9.140 μέτρων, και στην Τάφρο Μαριάνα, στον Δυτικό Ειρηνικό, η οποία είναι το βαθύτερο σημείο της Γης.

Μοναδικός επιβάτης ενός προηγμένου βαθυσκάφους, ο Κάμερον καταδύθηκε στο «Τσάλεντζερ Ντιπ», το βαθύτερο σημείο της τάφρου Μαριάνα, στα 10.910 μέτρα. Χρησιμοποίησε όμως και δύο μη επανδρωμένα σκάφη που φωτογράφισαν και βιντεοσκόπησαν τον βυθό και έφεραν δείγματα στην επιφάνεια.

Η εντυπωσιακότερη ίσως ανακάλυψη ήταν οι μικροβιακές κοινότητες που βιντεοσκοπήθηκαν στις πλαγιές της Τάφρου Μαριάνα, σε βάθος σχεδόν 10 χιλιομέτρων.

Απομονωμένα από την ηλιακή ακτινοβολία που προσφέρει την ενέργεια για όλα τα οικοσυστήματα στην επιφάνεια, τα μικρόβια αυτά δεν τρέφονται με οργανικές ουσίες, αλλά με θείο, μεθάνιο και υδρογόνο που αναβλύζουν από το υπέδαφος.

«Πιστεύουμε ότι αυτές οι χημικές αντιδράσεις [που τροφοδοτούν τις μικροβιακές κοινότητες] ενδέχεται να αποτέλεσαν τις ρίζες της ζωής στη Γη» υποστηρίζει ο Κέβιν Χαντ, αστροβιολόγος της NASA. Αλλα πλάσματα που καταγράφηκαν στη διάρκεια των αποστολών ήταν ένα πιθανό νέο είδος ολοθούριου (θαλάσσιου αγγουριού) σε βάθος περίπου 8 χιλιομέτρων και μεγάλες κοινότητες σκουληκιών που ζουν σε πλαγιές στα 3 περίπου χιλιόμετρα.

Σούπερ αμφίποδα

Ερευνητική αποστολή εντόπισε σε βάθος 7 χιλιομέτρων ένα άγνωστο είδος αμφιπόδων. Τα αμφίποδα είναι γαριδόμορφα όντα το μήκος των οποίων κανονικά δεν ξεπερνά τα 2-3 εκατοστά. Το νέο είδος, το οποίο οι ειδικοί χαρακτηρίζουν «σουπεργίγα», φτάνει σε μήκος τα 34 εκατοστά. Η ανακάλυψη έγινε στην Τάφρο Κέρμαντεκ που βρίσκεται στα ανοιχτά της Νέας Ζηλανδίας. Αμφίποδα έχουν εντοπιστεί και σε βάθη άνω των 10 χλμ. από την επιφάνεια της θάλασσας.

Οι ικανότεροι δύτες

Υπάρχει ένα είδος σαλαχιού, το Mobula tarapacana, που είναι ευρύτερα γνωστό ως «διαβολοσαλάχι». Ως σήμερα πιστευόταν ότι αυτό το σαλάχι ζει και κινείται πολύ κοντά στην επιφάνεια του νερού.

Ωστόσο ομάδα ερευνητών παρακολούθησε τα διαβολοσαλάχια για αρκετούς μήνες και έκανε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη. Διαπίστωσε ότι βουτούν, και μάλιστα με μεγάλη ταχύτητα, σε βάθη που φτάνουν τα 2 χιλιόμετρα! «Ευελπιστούμε ότι τα διαβολοσαλάχια θα μας βοηθήσουν να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας για τη βιολογία στα μεγάλα βάθη, γνώσεις που ο άνθρωπος από μόνος του θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να αποκτήσει.

Το διαβολοσαλάχι μπορεί να μας βοηθήσει να συγκεντρώσουμε στοιχεία για διάφορες περιοχές και στρώματα ανάμεσα στην επιφάνεια και στον βυθό στους ωκεανούς» ανέφερε ο Σάιμον Θόρολντ του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole στις ΗΠΑ που ήταν ο επικεφαλής των ερευνητών.

Πάντως το ρεκόρ κατάδυσης διατηρεί ένα είδος φάλαινας που στην Ελλάδα ονομάζουμε «ζιφιό», το οποίο καταφέρνει να καταδυθεί σε βάθη 3 χιλιομέτρων.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

To ταφικό μνημείο της Αμφίπολης έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα λόγω του εκλογικού πολιτικού σκηνικού, παρόλα αυτά επειδή από τις μέχρι τώρα αποκαλύψεις κανείς δεν μπορει να πει ότι απαντήθηκε το ερώτημα του ποιος είναι ο ένοικος του τάφου, συνεχίζουμε να φέρνουμε στο φως της δημοσιότητας κάποια στοιχεία που στο ΥΠ.ΠΟ δεν επέλεξαν τον επαρκή φωτισμό τους.

Όλα συνδυαζόμενα δημιουργούν ακόμα την απορία, πως είναι δυνατόν ένα μνημείο σαν αυτό να χτίστηκε για έναν απλό στρατηγό, η κάποιο βασιλιά δεύτερης κατηγορίας. Η ποσότητα του μαρμάρου άλλωστε καταδεικνύει ότι το ταφικό μνημείο φτιάχτηκε από ένα εύρωστο οικονομικά μακεδονικό βασίλειο.

Ας δούμε τι λέει ο empedotimos.blogspot.gr ο οποίος επιμένει ότι ο τάφος ανήκει στον Βασιλέα των Βασιλέων, τον μοναδικό Μέγα Αλέξανδρο.

«Η πολύ καλή φίλη του ιστολογίου και αρχαιολόγος Φωτεινή Αναστασοπούλου, μας παρουσιάζει μια εργασία περί της χρονολόγησης του Ταφικού μνημείου του Τύμβου Καστά.

Ας δούμε τι θέλει να μας πει…

Η ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΦΙΚΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΣΤΟΝ ΤΥΜΒΟ ΚΑΣΤΑ

Εκλεκτοί φίλοι του μπλογκ,

Αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας κάποια στοιχεία σχετικά με τη χρονολόγηση και τις μεθόδους που ακολουθεί η επιστήμη της αρχαιολογίας για να το επιτύχει. Δεν θα μπω σε τεχνικές λεπτομέρειες (που άλλωστε δεν γνωρίζω). Αν κάποιος επιθυμεί να εντρυφήσει στην Αρχαιομετρία συστήνω το βιβλίο του Γιάννη Λυριτζή «Αρχαιομετρία»- εκδόσεις Καρδαμίτσα.

Θα διαπραγματευθώ όλα όσα αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ασφαλή χρονολόγηση του ταφικού μνημείου. Θέλω όμως να σημειώσω ότι προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με την εκτίμηση της κυρίας Περιστέρη για το τελευταίο τέταρτο του 4ου αι. π.Χ. και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί.

«Όστρακα» μελαμβαφών αγγείων:
Όταν λέμε όστρακα στην αρχαιολογία, εννοούμε τα θραύσματα από αγγεία ή άλλα τεχνουργήματα από πηλό. Τέτοια όστρακα, από μελαμβαφή αγγεία, έχουν βρεθεί στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης που τώρα μελετάμε. Απ’ ότι ανέφερε η κυρία Περιστέρη στην επίσημη παρουσίαση της ανασκαφής που έγινε στην Αθήνα στις 29/11, έχουν βρεθεί όστρακα μελαμβαφών αγγείων σε χώρους του μνημείου (αλλά όχι στον ταφικό θάλαμο).

Όταν λέμε μελαμβαφή αγγεία εννοούμε τα αγγεία που έχουν μαύρη απόχρωση η οποία δεν είναι χρώμα αλλά διάλυμα πηλού που απλώθηκε στο αγγείο πριν το ψήσιμο και με την όπτηση παίρνει μαύρο χρώμα. Αν το αγγείο έχει στιλβωθεί πριν, πράγμα που επιτυγχάνεται με τρίψιμο με λείο βότσαλο ή οστό τότε το μαύρο χρώμα είναι στιλπνό. Η διακόσμηση των μελαμβαφών αγγείων δεν περιλαμβάνει μορφές αλλά φυτικές γιρλάντες («στεφάνι») στο λαιμό κυρίως του αγγείου. Η κόσμηση γίνεται με αραιωμένο πηλό καστανής ή κιτρινωπής απόχρωσης. Αυτό το είδος αγγείου ονομάζεται τύπου «δυτικής κλιτύος» και συνηθίζεται στη Μακεδονία από τον 4ο ως τον 1ο αι. π.Χ.

Τα ανευρεθέντα όστρακα θα βοηθήσουν να διαπιστωθεί η χρονολόγηση του μνημείου με δύο τρόπους.

Πρώτα πρώτα θα συγκριθεί ο τύπος τους με άλλα αγγεία της ευρύτερης περιοχής που μοιάζουν ως προς τον τύπο και έχουν με βεβαιότητα χρονολογηθεί.

Για να είναι πιο βέβαιη η χρονολόγηση, ακολουθεί η εργαστηριακή χρονολόγηση με τη μέθοδο της θερμοφωταύγειας. Κατ’ αυτή τη μέθοδο μετράται το αποτέλεσμα της ραδιενεργού ακτινοβολίας στο υπό εξέταση υλικό της οποίας ακτινοβολίας το μέγεθος αυξάνεται με το πέρασμα του χρόνου.

(Μελανομβαφές αγγείο από το Μουσείο Αμφίπολης)

Οστά
Ως γνωστόν στον ταφικό θάλαμο του μεγαλόπρεπου μνημείου στον τύμβο Καστά βρέθηκαν μέσα στο ταφικό όρυγμα τα οστά νεκρού/νεκρής. Δυστυχώς ο σκελετός είναι διαμελισμένος και θα πρέπει πρώτα να «συναρμολογηθεί».

Θα ακολουθήσει εξέταση από ειδικούς επιστήμονες (κυρίως ανθρωπολόγοι αλλά και άλλες ειδικότητες) οι οποίοι βάσει της δομής κάποιων οστών θα συμπεράνουν αν πρόκειται για άνδρα ή γυναίκα, το ύψος και την ηλικία του θανόντος καθώς και την χρονολογία θανάτου.

Στη διαπίστωση του τελευταίου θα βοηθήσει η εργαστηριακή μέθοδος χρονολόγησης μέσω του ραδιάνθρακα 14 (C14). Ο ραδιάνθρακας 14 είναι μία από τις τρεις ισοτοπικές μορφές του χημικού στοιχείου C12.

Κατά τη μέθοδο του υπολογισμού της ηλικίας με ραδιάνθρακα μετράται η συνεχώς μειούμενη ραδιενέργεια που ελαττώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Νομίσματα
Όπως δήλωσε κατά την επίσημη παρουσίαση των αποτελεσμάτων της ανασκαφής στις 29/11 η κυρία Περιστέρη έχουν ανευρεθεί νομίσματα από τον 2π.Χ. αι. και από τον 3ο μ.Χ. αι. στον πρώτο και δεύτερο χώρο του ταφικού μνημείου.

Τις μόνες ενδείξεις που δίνουν τα νομίσματα αυτά είναι η περίοδος που το ταφικό μνημείο ήταν ανοιχτό και επισκέψιμο. Η θέση της κυρίας Περιστέρη είναι ότι βεβηλώθηκε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο πιθανόν κατά τον 3ο αι. μ. Χ. και σφραγίστηκε από τους τελευταίους εναπομείναντες Μακεδόνες.

Το ταφικό μνημείο
Το ίδιο το ταφικό μνημείο, με τη λαμπρότητά του, την αρχιτεκτονική του αρτιότητα, τον θαυμαστό διάκοσμο με εξαίσιας τέχνης γλυπτά, τον πανέμορφο βοτσαλωτό πίνακα με την αρπαγή της Περσεφόνης, το ζωγραφικό διάκοσμο στα «επιστύλια», την χρήση του πανάκριβου για την εποχή μαρμάρου από το ορυχείο Αλυκής Θάσου, σίγουρα έγινε κατά την περίοδο ακμής και ισχύος του μακεδονικού βασιλείου, με κρατική ανάθεση και δαπάνη.

Οπωσδήποτε το έργο ανέλαβε να το σχεδιάσει και να το εκτελέσει ένας από τους καλύτερους αρχιτέκτονες της εποχής με το επιτελείο του από επιδέξιους καλλιτέχνες και τεχνίτες.

Το ψηφιδωτό, -που όσον αφορά την τεχνοτροπία ταιριάζει με αυτά που έχουν ανευρεθεί παλαιότερα στην Πέλλα (όπως το πασίγνωστο Κυνήγι Λιονταριού) αλλά και με το βοτσαλωτό ψηφιδωτό που απεικονίζει Κενταυρίνα να ετοιμάζεται να προσφέρει σπονδή μπροστά σε είσοδο σπηλαίου και που αποκαλύφθηκε πριν μερικά χρόνια στην Πέλλα- τα οποία χρονολογούνται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αι. π. Χ. με ασφάλεια μπορεί να τοποθετηθεί η κατασκευή του την ίδια περίοδο.

Και μόνο να σκεφθεί κάποιος την ποσότητα του μαρμάρου που έχει χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του περιβόλου και του ταφικού μνημείου, μαρμάρου που το έφεραν από τη Θάσο με πλοία ημικατεργασμένο, το μετέφεραν με σχεδίες μέσω του ποταμού Στρυμώνα κοντά στο σημείο κατασκευής του τύμβου και του περίλαμπρου τάφου όπου έγινε η τελική του επεξεργασία, μόνο να αναλογιστούμε τις εργατοώρες που χρειάστηκαν, κατανοούμε ότι δεν θα μπορούσε αυτό το εγχείρημα να γίνει για οποιονδήποτε

Για ποιόν ήρωα, στρατηγό ή βασιλιά, το ίδιο το μακεδονικό κράτος θα αναλάμβανε τέτοια δαπάνη; Για να τιμήσουν ποιόν νεκρό θα έρχονταν επισκέπτες στην Αμφίπολη; Φίλοι μου, προσωπικά δεν νομίζω ότι ειδικά το δεύτερο θα μπορούσε να γίνει για τον Ηφαιστίωνα ή κάποιον άλλο στρατηγό. Πιστεύω ότι σοβαρός υποψήφιος για να του αποδοθεί αυτό το ταφικό μνημείο είναι ο Μέγας Στρατηλάτης της Ελληνικής Ψυχής μας, ο κοσμοξακουσμένος Αλέξανδρος ο Γ’ ο Μέγας.

Αλλά, ακόμα κι αν η εκτίμησή μου αποδειχθεί λανθασμένη δεν πρόκειται να στεναχωρηθώ. Ήδη η αρχαιολογική σκαπάνη έχει εμπλουτίσει την εθνική μας ιστορία με ένα λαμπρό κεφάλαιο κι αυτός είναι ένας θησαυρός που μένει αναλλοίωτος στους αιώνες, ένας θησαυρός που είναι πολυτιμότερος κι από τα χρυσά κτερίσματα. Γι’ αυτό και υπάρχουν κράτη που επειδή δεν έχουν ιστορία προσπαθούν να την υποκλέψουν… και για τα οποία προσωπικά αισθάνομαι βαθύ οίκτο.

Όπως και να ’χει, αρκετά από τα ερωτήματα θα έχουν απαντήσεις με επιστημονικό τρόπο μέσα στον Ιανουάριο του 2015 αλλά και πάλι πιθανόν να ανακύψουν άλλα. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το μνημείο θα είναι αντικείμενο μελέτης για χρόνια όχι μόνο από Έλληνες επιστήμονες (και πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι που μέχρι στιγμής μόνο Έλληνες επιστήμονες έχουν χρησιμοποιηθεί σε όλους τους τομείς) αλλά και από ξένους παγκοσμίου φήμης ειδικούς.

Τα επικείμενα αποτελέσματα των διασκοπήσεων πιθανόν να ανοίξουν κι άλλους δρόμους για νέες ανασκαφικές έρευνες στον τύμβο Καστά οι οποίες πιθανόν θα αποκαλύψουν εξίσου λαμπρά ευρήματα.

Το κείμενο αυτό το έγραψα στην περιοχή της αρχαίας Λυγκηστίδος που ήταν είναι και θα είναι Μακεδονία.

Φωτεινή Αναστασοπούλου

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Με λάβα, κεραυνούς και σύννεφα τέφρας, το θέαμα ενός ηφαιστείου που εκρήγνυται εμπνέει δέος και θαυμασμό. Φανταστείτε όμως όλη αυτή την διαδικασία να συμβαίνει ταυτόχρονα σε 1.500 σημεία της Γης.

Ουσιαστικά περίπου 1.500 είναι τα ενεργά ηφαίστεια που υπάρχουν στη Γη, καθώς και ένας άγνωστος αριθμός κρυμμένων ηφαιστείων κάτω από τον ωκεανό.

Κάθε μέρα, περίπου 10 και 20 ηφαίστεια εκρήγνυνται κάπου στη Γη, αλλά οι επιστήμονες λένε ότι η περίπτωση όλα τα ηφαίστεια του πλανήτη να εκραγούν ταυτόχρονα είναι σχεδόν απίθανη. Αλλά τι θα γινόταν αν συνέβαινε; Η Γη θα έμενε όπως την ξέρουμε;

Οπως εξηγεί ο Παρβ Σέθι, γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο Radford της Βιρτζίνια, οι επιπτώσεις από ένα τέτοιο συγχρονισμό θα ήταν πολύ πιο ισχυρές κι από πυρηνικό χειμώνα. «Τα πράγματα θα γίνονταν τόσο άσχημα, που δε θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε στη Γη που θα απέμενε» εξηγεί στο Live Science.

Οι δύο μεγάλοι κίνδυνοι από αυτό το μαζικό φαινόμενο θα είναι ο κατακλυσμός ηφαιστειακής τέφρας και τα ηφαιστειακά αέρια. (Χωρίς να λάβουμε υπόψιν ότι οι εκρήξεις και τα ξεσπάσματα της λάβας θα ήταν θανατηφόρα για τους ανθρώπους που ζουν κοντά, αφού ο αριθμός των θανάτων θα ωχριά μπροστά σε αυτούς που θα προκληθούν από την επακόλουθη αλλαγή του κλίματος).

Ο Σέθι προβλέπει ότι αρχικά ένα παχύ στρώμα στάχτης θα σκεπάσει τη Γη, εμποδίζοντας εντελώς την είσοδο της ηλιακής ακτινοβολίας.

«Ο πλανήτης θα βρισκόταν σε πλήρες σκοτάδι, και αυτό θα απαγόρευε τη φωτοσύνθεση, καταστρέφοντας σοδειές και προκαλώντας κάθετη πτώση της θερμοκρασίας. Μάλιστα η τέφρα αυτή θα παρέμενε στην ατμόσφαιρα για έως και 10 χρόνια» εξηγεί.

Ωστόσο, δεν συνηθίζει κάθε ηφαίστειο στη Γη να εκτοξεύει μεγάλες ποσότητες τέφρας. Μερικά, όπως τα ηφαίστεια της Χαβάης, συνήθως ξεσπάνε με ήπιες ροές λάβας. Αλλά ο κατάλογος των 1.500 εν δυνάμει ενεργών ηφαιστείων της Γης που συντάχθηκε από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ, περιλαμβάνει γεωλογικά «τέρατα» όπως το υπερηφαίστειο Yellowstone, το οποίο θα μπορούσε να καλύψει τις Ηνωμένες Πολιτείες με ένα λεπτό στρώμα στάχτης από άκρη σε άκρη.

Η όξινη βροχή που θα ακολουθούσε θα εξάλειφε οποιαδήποτε καλλιέργεια που επιβίωσε από την τέφρα, ενώ τα ηφαιστειακά αέρια που περιλαμβάνουν επικίνδυνες ουσίες όπως υδροχλωρικό οξύ, υδροφθόριο, υδρόθειο και διοξείδιο του θείου (τα οποία ευθύνονται για την όξινη βροχή) θα συμπυκνωθούν ψηλά στην ατμόσφαιρα. Αυτή η όξινη βροχή θα μολύνει τα υπόγεια ύδατα και την επιφάνεια του ωκεανού. Η οξίνιση των ωκεανών θα σκοτώσει τα κοράλλια και τα θαλάσσια πλάσματα με σκληρά κελύφη. Οι εξαφανίσεις θα καταστρέψουν την τροφική αλυσίδα του ωκεανού, αφανίζοντας τα ψάρια και άλλα θαλάσσια ζώα.

Ωστόσο μετά το παγκόσμιο ψύχος που θα προκληθεί από την παρεμπόδιση της ηλιακής ακτινοβολίας, θα ακολουθήσει απότομη αύξηση της θερμοκρασίας σε επικίνδυνο βαθμό. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα, αέρια του θερμοκηπίου και εκτός από την άνοδο της θερμοκρασίας, θα ακολουθήσει και δηλητηρίαση της ατμόσφαιρας από το υπερβολικό διοξείδιο του άνθρακα.

Ποιος θα μπορούσε όμως να επιζήσει σε τέτοιες εξωφρενικές συνθήκες ζωής; Θα είναι η ώρα των ακρόφιλβων, εξηγεί ο Σέθι. Αυτοί οι οργανισμοί που ήδη ζουν σε εξαιρετικά όξινα περιβάλλοντα, όπως οι ιαματικές πηγές του Yellowstone, ή υποθαλάσσιες στοές, θα προστατευθούν από την επιφανειακή καταστροφή. «Θα ήταν η απόλυτη ευκαιρία για αυτούς τους οργανισμούς να ξεκινήσουν την εξελικτική τους πορεία.»

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Το να ζήσουμε πολλά χρόνια δεν εξαρτάται μόνο από τα καλά μας γονίδια, τον τρόπο ζωής και την σωστή διατροφή, αλλά… και από τους άλλους! Ναι, καλά διαβάσατε.

Μια νέα ερευνα έδειξε πως η μακροζωία εξαρτάται και από το πόσο βοηθάμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Το βάρος που μπορεί να νιώθετε όταν χρειάζεται να αναλάβετε τη φροντίδα ενός άρρωστου αγαπημένου σας προσώπου δεν είναι μικρό, κάντε το όμως χωρίς δεύτερη σκέψη.

Έρευνα του Πανεπιστημίου Μίσιγκαν έδειξε πως η αφιέρωση ακόμη και λίγων ωρών την εβδομάδα για το συγκεκριμένο σκοπό μπορεί να σας χαρίσει περισσότερα χρόνια ζωής.

Το να βοηθάμε τους άλλους, σχετίζεται με την απελευθέρωση οξυτοκίνης, ορμόνης που βοηθά στη μείωση της επίδρασης του στρες με αποτέλεσμα να είστε πιο υγιείς, αλλά και οι εξωτερικές στοιβάδες του δέρματος σας να αναδομούνται και να φαίνεστε και πιο λαμπερές.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Εξωτερικά μοιάζει με ένα οποιοδήποτε άλλο φρούτο, όμως κρύβει κάτι πολύ σημαντικό.

Μοιάζει με φραγκοσυκιά, ωστόσο στη γεύση του είναι σαν βραστή πατάτα ή ψωμί, ιδιότητα από την οποία πήρε και το όνομά του. Το αρτόδεντρο (επίσης γνωστό ως «ούλου») το βρίσκει κανείς στη Χαβάη, στη Σαμόα ή την Καραϊβική, και έχει μεγάλη διατροφική αξία. Ένας αρχαίος μύθος από τη Χαβάη αφηγείται την ιστορία του θεού Κου, ο οποίος λέγεται ότι έσωσε την οικογένειά του από την πείνα, θάβοντας τον εαυτό του στο έδαφος και έτσι δημιουργήθηκε το αρτόδεντρο.

Είναι πλούσιο σε ενέργεια από τους υδατάνθρακες, χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και διαθέτει περισσότερο κάλιο από 10 μπανάνες μαζί.

Σύμφωνα με τον Εθνικό Τροπικό Βοτανικό Κήπο (NTBG), πάνω από το 80% των υποσιτισμένων του κόσμου ζουν σε τροπικές ή υποτροπικές περιοχές, εκεί που το αρτόδεντρο θα μπορούσε να ευδοκιμήσει και να αντέξει για χρόνια.

Οργανώσεις όπως η Global Breadfruit και το Ινστιτούτο Breadfruit NTBG είναι αφιερωμένες στην προώθηση του συγκεκριμένου φρούτου.

Κάθε δέντρο που φυτεύεται και θα βγάλει αυτούς τους καρπούς είναι ένα βήμα προς την καταπολέμηση της πείνας: έτσι σχολίασε ο Τζος Σνάιντερ, γεωπόνος και συνεργάτης της Global Breadfruit. Ο ίδιος συνεργάζεται με φορείς για να αναπαράγει όσο το δυνατόν περισσότερα αρτόδεντρα και να τα εξάγει στις φτωχές χώρες του κόσμου.

Τα αρτόδεντρα, που εισήχθησαν στην Αϊτή, ταΐζουν τουλάχιστον 1.000 ορφανά κάθε μέρα!

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »